ਤਦੇਤਤ੍ਸਮੁਦ੍ਵਹਾਮੀਤਿ ॥ ੪,੧੨.
'ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਅਥ ਵੈਨਾਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸ੍ਵਮਧਿष੍ਠਾਨਂ ਨਯਾਮਿ ॥ ੪,੧੨.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਯੈਵ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼ੈਵ੍ਯਯਾਹਮਨੁਜ੍ਞਾਤਃਸਮੁਦ੍ਵਹਾਮੀਤਿ ॥ ੪,੧੨.
ਰਾਣੀ ਸ਼ੈਵਿਆ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਥੈਨਾਂ ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸ੍ਵਨਗਰਮਗਚ੍ਛਤ੍ ॥ ੪,੧੨.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਿਜਯਿਨਂ ਚ ਰਾਜਾਨਮਸ਼ੇषਪੌਰਭृਤ੍ਵਯਰਿਜਨਾਮਾਤ੍ਯਸਮੇਤਾ ਸ਼ੈਵ੍ਯਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਧਿष੍ਠਨਦ੍ਵਾਰਮਾਗਤਾ ॥ ੪,੧੨.
ਜਿੱਤੂ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਫੌਜ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀ ਵੀ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਸ਼ੈਵਿਆ ਆਈ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਈ ਸੀ।
ਸਾ ਚਾਵਲੋਕ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਵ੍ਯਪਾਰ੍ਸ਼ਵਵਰ੍ਤ੍ਤਿਨੀਂ ਕਨ੍ਯਾਮੀषਦੁਦ੍ਭੂਤਾਮਰ੍षਸ੍ਫੁਰਦਧਰਪਲ੍ਲਵਾ ਰਾਜਾਨਮਵੋਚਤ੍ ॥ ੪,੧੨.
ਸ਼ੈਵਿਆ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜੀ ਇਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੋਠ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ ਕੰਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸ਼ੈਵਿਆ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਤਿਚਪਲਚਿਤ੍ਤਾਤ੍ਰ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇ ਕੇਯਮਾਰੋਪਿਤੇਤਿ ॥ ੪,੧੨.
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਚੰਚਲ ਹੈ?
ਅਸਾਵਪ੍ਯਨਾਲੋਚਿਤੋਤ੍ਤਰਵਚਨੋਤਿਭਯਾਤ੍ਤਾਮਾਹ ਸ੍ਨੁषਾ ਮਮੇਯਮਿਤਿ ॥ ੪,੧੨.
ਰਾਜਾ ਨੇ, ਹੋਰ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੁੱਤਰੀ ਵਧੂ ਹੈ।"
ਅਥੈਨਂ ਸ਼ੈਵ੍ਯੋਵਾਚ ॥ ੪,੧੨.
ਫਿਰ ਸ਼ੈਵਿਆ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ:
ਨਾਹਂ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਨਾਨ੍ਯਾ ਪਤ੍ਨ੍ਯਭਵਤ੍ਤਵ । ਸ੍ਨੁषਾਸਂਬਨ੍ਧਤਾ ਹ੍ਯੋषਾ ਕਤਮੇਨ ਸੁਤੇਨ ਤੇ ॥ ੪,੧੨.
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਜਣਿਆ, ਤੇਰੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਤਨੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਤਾਂ ਇਹ ਔਰਤ ਤੇਰੇ ਕਿਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਧੂ ਬਣੀ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯਾਤ੍ਮੇਰ੍ष੍ਯਾਕੋਪਕਲੁषਿਤਵਚਨਮੁषਿਤਵਿਵੇਕੋ ਭਯਾਦ੍ਦੁਰੁਕ੍ਤਾਪਰਿਹਾਰਾਰ੍ਥਮਿਦਮਵਨੀਪਤਿਰਾਹ ॥ ੪,੧੨.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਈਰਖਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬੋਲ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਗੁਆ ਕੇ ਇਹ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਯਸ੍ਤੇ ਜਨਿष੍ਯਤ੍ਯਾਤ੍ਮਜਸ੍ਤਸ੍ਯੇਯਮਨਾਗਤਸ੍ਯੈਵ ਭਾਰ੍ਯਾ ਨਿਰੂਪਿਤੇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯੋਦ੍ਭੂਤਮृਦੁਹਾਸਾ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ॥ ੪,੧੨.
ਇਹ ਉਸ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਧੂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੇ ਜੰਮਿਆ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੈਵਿਆ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਵੇ।"
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਹਾਧਿष੍ਠਾਨਮ੍ ॥ ੪,੧੨.
ਤੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਚਾਤਿਸ਼ੁਦ੍ਧਲਗ੍ਨਹੋਰਾਂਸ਼ਕਾਵਯਵੋਕ੍ਤਕृਤਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਲਾਭਗੁਣਾਦ੍ਵਯਸਃ ਪਰਿਣਾਮਮੁਪਗਤਾਪਿ ਸ਼ੈਵ੍ਯਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪੈਰੇਵਾਹੋਭਿਰ੍ਗਰ੍ਭਮਵਾਪ ॥ ੪,੧੨.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਲਗਨ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ, ਸ਼ੈਵਿਆ ਨੇ ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਕਾਲੇਨ ਚ ਕੁਮਾਰਮਜੀਜਨਤ੍ ॥ ੪,੧੨.
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੰਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਚ ਵਿਦਰ੍ਭ ਇਤਿ ਪਿਤਾ ਨਾਮ ਚਕ੍ਰੇ ॥ ੪,੧੨.
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਦਰਭਾ ਰੱਖਿਆ।
ਸ ਚ ਤਾਂ ਸ੍ਨੁषਾਮੁਪਯੇਮੇ ॥ ੪,੧੨.
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵਧੂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚਾਸੌਕ੍ਰਥਕੈਸ਼ਿਕਸਂਜ੍ਞੌ ਪੁਤ੍ਰਾਵਜਨਯਤ੍ ॥ ੪,੧੨.
ਉਸ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕ੍ਰਥਾ ਅਤੇ ਕੈਸ਼ਿਕਾ ਸਨ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਂ ਰੋਮਪਾਦਸਂਜ੍ਞਂ ਪੁਤ੍ਰਮਜੀਜਨਦ੍ਯੋ ਨਾਰਦਾਦਵਾਪ੍ਤਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤੀਤਿ ॥ ੪,੧੨.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੋਮਪਾਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਰੋਮਪਾਦਾਦ੍ਬਭ੍ਰੁਃ ਬਭ੍ਰੋਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਃ ਧृਤੇਃ ਕੈਸ਼ਿਕਃ ਕੈਸ਼ਿਕਸ੍ਯਾਪਿ ਚੇਦਿਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਤਤੌ ਚੈਦ੍ਯਾ ਭੂਪਾਲਾਃ ॥ ੪,੧੨.
ਰੋਮਪਾਦਾ ਤੋਂ ਬਭਰੂ, ਬਭਰੂ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਕੈਸ਼ਿਕਾ, ਕੈਸ਼ਿਕਾ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਜੰਮਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋਏ।
ਕ੍ਰਥਸ੍ਯ ਸ੍ਨषਾਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯਕੁਨ੍ਤਿਰਭਵਤ੍ ॥ ੪,੧੨.
ਕ੍ਰਥਾ ਦੇ ਵਧੂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਕੁੰਤੀ ਹੋਇਆ।
ਕੁਨ੍ਤੇਰ੍ਧृष੍ਟਿਃ ਧृष੍ਟੇਰ੍ਨਿਧृਤਿਃ ਨਿਧृਤੇਰ੍ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯੋਮਃ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਜੀਮੂਤਃ ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਿਕृਤਿਃ ਤਤਸ਼੍ਚ ਭੀਭਰਥਃ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਵਰਥਃ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਦਸ਼ਰਥਃ ਤਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਤਤ੍ਤਨਯਃ ਕਰਂਭਿਃ ਕਰਂਭੇਰ੍ਦੇਵਰਾਤੋऽਭਵਤ੍ ॥ ੪,੧੨.
ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਨਿਧ੍ਰਿਤੀ, ਨਿਧ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ, ਫਿਰ ਵਯੋਮਾ; ਵਯੋਮਾ ਤੋਂ ਜੀਮੂਤਾ; ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀ; ਫਿਰ ਭੀਭਰਥਾ; ਭੀਭਰਥਾ ਤੋਂ ਨਵਰਥਾ; ਨਵਰਥਾ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥਾ; ਫਿਰ ਸ਼ਕੁਨੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰੰਭੀ; ਕਰੰਭੀ ਤੋਂ ਦੇਵਰਾਤਾ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਃ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਮਧੁਃ ਮਧੋਃ ਕੁਮਾਰਵਂਸ਼ਃ ਕੁਮਾਰਵਂਸ਼ਾਦਨੁਃ ਅਨੋਃ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਰਭਵਤ੍ ॥ ੪,੧੨.
ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਕਸ਼ਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਕਸ਼ਤਰ ਤੋਂ ਮਧੁ, ਮਧੁ ਤੋਂ ਕੁਮਾਰ ਵੰਸ਼, ਕੁਮਾਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਅਨੁ, ਅਨੁ ਤੋਂ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਂਸ਼ੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਸਤ੍ਵਤਃ ॥ ੪,੧੨.
ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਆਂਸ਼ੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਂਸ਼ੁ ਤੋਂ ਸਤਵਤ।
ਸਤ੍ਵਤਾਦੇਤੇ ਸਾਤ੍ਵਤਾਃ ॥ ੪,੧੨.
ਸਤਵਤ ਤੋਂ ਇਹ ਸਤਵਤ ਵੰਸ਼ੀ ਹੋਏ।
ਇਤ੍ਯੇਤਾਂ ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯ ਸਂਤਤਿਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਸ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ॥ ੪,੧੨.
ਮਿਤ੍ਰੇਯਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਯਾਮਘਾ ਦੀ ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਭਜਨਭਜਮਾਨਦਿਵ੍ਯਾਂਧਕਦੇਵਾਵृਧਮਹਾਭੋਜਵृष੍ਣਿਸਂਜ੍ਞਾਸ੍ਸਤ੍ਵਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਜਿਨ, ਭਜਮਾਨ, ਦਿਵਿਆ, ਅੰਧਕ, ਦੇਵਵ੍ਰਿਧ, ਮਹਾਬੋਜ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ—ਇਹ ਸਤਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਸਤਵਤ ਵੰਸ਼ੀ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਨਿਮਿਕृਕਣਵृष੍ਣਯਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੈਮਾਤ੍ਰਾਃ ਸ਼ਤਜਿਤ੍ਸਹਸ੍ਰਜਿਦਯੁਤਜਿਤ੍ਸਂਜ੍ਞਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਭਜਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਿਮੀ, ਕ੍ਰਿਕਣ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਸਨ; ਤੇ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਹੋਏ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ—ਸ਼ਤਜਿਤ, ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ ਅਤੇ ਅਯੁਤਜਿਤ।
ਦੇਵਾਵृਧਸ੍ਯਾਪਿ ਬਭ੍ਰੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਤ੍
ਦੇਵਵ੍ਰਿਧ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਬਭਰੂ ਸੀ।
ਤਯੋਸ਼੍ਚਾਯਂ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਗੀਯਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: