ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਰਾਜਾ ਮਾਂ ਨਗ੍ਨਂ ਦੇਵੀ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤੀਤਿ ਨ ਯਯੌ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਰਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਨੰਗਾ ਵੇਖ ਲਵੇਗੀ," ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਅਥਾਨ੍ਯਮਪ੍ਯੁਰਣਕਮਾਦਾਯ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਯਯੁਃ
ਫਿਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਇਕ ਡੋਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਪਹ੍ਰਿਯਮਾਣਸ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦਮਾਕਾਸ਼ੋ! ਪੁਨਰਪ੍ਯਨਾਥਾਸ੍ਮ੍ਯਹਮਭਰ੍ਤृਕਾ ਕਾਪੁਰੁषਾ ਸ਼੍ਰਯੇਤ੍ਯਾਰ੍ਤ੍ਤਰਾਵਿਣੀ ਬਭੂਵ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਜੀ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹਾਂ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਜੋਂ, ਨਰਮਦਲਿਆਂ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹਾਂ," ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੁੱਖ ਭਰੀ ਪੁਕਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਗਈ।
ਰਾਜਾਪ੍ਯਮਰ੍षਵਸ਼ਾਦਂਧਕਾਰਮੇਤਦਿਤਿ ਖਡ੍ਗਮਾਦਾਯ ਦੁष੍ਟਦੁष੍ਟ ਹਤੋਸੀਤਿ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਨਭ੍ਯਧਾਵਤ੍
ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, "ਇਹ ਹਨੇਰਾ ਹੈ," ਸੋਚ ਕੇ, ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕੀ ਤੇ "ਮੰਦ! ਮੰਦ! ਤੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ!" ਚੀਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਤਾਵਚ੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਯਤੀਵੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਨਿਤਾ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਗੰਧਰਵ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ ਚਮਕਦੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਯਾ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀ ਰਾਜਾਨਮਪਗਤਾਂਬਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਵृਤ੍ਤਸਮਯਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵਾਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇਖ ਲਿਆ, ਤੇ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਲੁਕ ਗਈ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਾਵਪ੍ਯੁਰਣਕੌ ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ੍ਸੁਰਲੋਕਮੁਪਗਤਾਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਡੋਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਗੰਧਰਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਜਾਪਿ ਚ ਤੌ ਮੇषਾਵਾਦਾਯਾਤਿਹृष੍ਟਮਨਾਃ ਸ੍ਵਸ਼ਯਨਮਾਯਾਤੋ ਨੋਰ੍ਵਸ਼ੀਂ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਰਾਜਾ ਉਹ ਦੋ ਮੇਂਡੇ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਂ ਚਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਵ੍ਯਪਗਤਾਂਬਰ ਏਵੋਨ੍ਮਤ੍ਤਰੂਪੋ ਬਭ੍ਰਾਮ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਬਿਨਾ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਪਾਗਲ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚਾਂਭੋਜਸਰਸ੍ਯਨ੍ਯਾਭਿਸ਼੍ਚਤਸृਭਿਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ੍ਸਮਵੇਤਾਮੁਰ੍ਵਸ਼ੀਂ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਕੁਰੂਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਤੇ, ਉਹ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਚਾਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚੋਨ੍ਮਤ੍ਤਰੂਪੋ ਜਾਯੇ ਹੇ ਤਿष੍ਠ ਮਨਸਿ ਘੋਰੇ ਤਿष੍ਠ ਵਚਸਿ ਕਪਟਿਕੇ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਯੇਵਮਨੇਕਪ੍ਰਕਾਰਂ ਸੂਕ੍ਤਮਵੋਚਤ੍
ਫਿਰ, ਪਾਗਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਜਾਇਏ! ਰੁਕੋ! ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਮਨ ਵਿਚ ਰੁਕੋ! ਆਪਣੇ ਝੂਠੇ ਬੋਲ ਵਿਚ ਰੁਕੋ! ਰੁਕੋ!"
ਮਹਾਰਾਜਾਲਮਨੇਨਾਵਿਵੇਕਚੇष੍ਟਿਤੇਨ
ਮਹਾਂਰਾਜਾ, ਬੇਸਮਝੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕਰਤੂਆਂ ਕਰਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਂਤਰ੍ਵਤ੍ਨ੍ਯਹਮਬ੍ਦਾਂਤੇ ਭਵਤਾऽਤ੍ਰਾਗਂਤਵ੍ਯਂ ਕੁਮਾਰਸ੍ਤੇ ਭਬਿष੍ਯਤਿ ਏਕਾਂ ਚ ਨਿਸ਼ਾਮਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ੍ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਜਗਾਮ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਆਉਣਾ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਸਾਂ ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਮੂਰ੍ਵਸ਼ੀ ਕਥਯਾਮਾਸ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਯਂ ਸ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਕृष੍ਟੋ ਯੇਨਾਹਮੇਤਾਵਂਤਂ ਕਾਲਮਨੁਰਾਗਾਕृष੍ਟਮਾਨਸਾ ਸਹੋषਿਤੇਤਿ
"ਇਹ ਉਹ ਉੱਤਮ ਮਰਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਖਿੱਚੀ ਹੋਈ, ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਰਹੀ ਹਾਂ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸ ਊਚੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਸ੍ਯ ਰੂਪਮਪ੍ਯਨੇਨ ਸਹਾਸ੍ਮਾਕਮਪਿ ਸਰ੍ਵਕਾਲਮਾਸ੍ਯਾ ਭਵੇਦਿਤਿ
ਇਹ ਚੰਗੀਤਾ ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਰਹੇ।
ਅਬ੍ਦੇ ਚ ਪੂਰ੍ਣੇ ਸ ਰਾਜਾ ਤਤ੍ਰਾਜਗਾਮ
ਜਦੋਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਕੁਮਾਰਂ ਚਾਯੁषਮਸ੍ਮੈ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀ ਦਦੌ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੱਤੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚੈਕਾਂ ਨਿਸ਼ਾਂ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਹੋषਿਤ੍ਵਾ ਪਂਚ ਪੁਤ੍ਰੋਤ੍ਪਤ੍ਤਯੇ ਗਰ੍ਭਮਵਾਪ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪੈਦائش ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਉਵਾਚ ਚੈਨਂ ਰਾਜਾਨਮਸ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮਹਾਰਾਜਾਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਵਰਦਾਸ੍ਸਂਵृਤ੍ਤਾਃ ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਚ ਵਰ ਇਤਿ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਰਾਜ; ਕੋਈ ਵਰ ਚੁਣ ਲੈ।'
ਵਿਜਿਤਸਕਲਾਰਾਤਿਰਵਿਹਤੇਂਦ੍ਰਿ ਯਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯੋ ਬਂਧੁਮਾਨਮਿਤਬਲਕੋਸ਼ੋऽਸ੍ਮਿ ਨਾਨ੍ਯਦਸ੍ਮਾਕਮੁਰ੍ਵਸ਼ੀਸਾਲੋਕ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਮਸ੍ਤਿਤਦਹਮਨਯਾ ਸਹੋਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾ ਕਾਲਂ ਨੇਤੁਮਭਿਲषਾਮੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੇऽਗ੍ਨਿਸ੍ਥਾਲੀਂ ਦਦੁਃ
ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਰੋਕ ਨਾ ਹੋਣ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤ-ਧਨ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਲੀ ਦਿੱਤੀ।
ਊਚੁਸ਼੍ਚੈਨਮਗ੍ਨਿਮਾਮ੍ਨਾਯਾਨੁਸਾਰੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਧਾ ਕृਤ੍ਵੋਰ੍ਵਸ਼ੀ ਸਲੋਕਤਾਮਨੋਰਥਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਜੇਥਾਃ ਤਤੋऽਵਸ਼੍ਯਮਭਿਲषਿਤਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਾਮਗ੍ਨਿਸ੍ਥਾਲੀਮਾਦਾਯ ਜਗਾਮ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਧਰਮ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਲੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰ। ਫਿਰ ਜ਼ਰੂਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਲੀ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਅਂਤਰਟਵ੍ਯਾਮਚਿਂਤਯਤ੍ ਅਹੋ ਮੇऽਤੀਵ ਮੂਢਤਾ ਕਿਮਹਮਕਰਵਮ੍
ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਹਾਏ, ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਮੂਰਖ ਹੋ ਗਿਆ! ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਬੈਠਾ?'
ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਥਾਲੀ ਮਯੈषਾਨੀਤਾ ਨੋਰ੍ਵਸ਼ੀਤਿ
'ਮੈਂ ਇਹ ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਲੀ ਲਿਆਈ ਹੈ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਨਹੀਂ।'
ਅਥੈਨਾਮਟਵ੍ਯਾਮੇਵਾਗ੍ਨਿਸ੍ਥਾਲੀਂ ਤਤ੍ਯਾਜ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਚ ਜਗਾਮ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਲੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਤੀਤੇऽਰ੍ਦ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਵਿਨਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਚਿਂਤਯਤ੍
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਲੰਘਣ 'ਤੇ, ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
ਮਮੋਰ੍ਵਸ਼ੀਸਾਲੋਕ੍ਯਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮਗ੍ਨਿਸ੍ਥਾਲੀ ਗਂਧਰ੍ਵੈਰ੍ਦਤ੍ਤਾ ਸਾ ਚ ਮਯਾਟਵ੍ਯਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ
'ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਲੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।'
ਤਦਹਂ ਤਤ੍ਰ ਤਦਾਹਰਣਾਯ ਯਾਸ੍ਯਾਮੀਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਯ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਪਗਤੋ ਨਾਗ੍ਨਿਸ੍ਥਾਲੀਮਪਸ਼੍ਯਤ੍
'ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਲੈਣ ਲਈ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।' ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਪਰ ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਲੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ।
ਸ਼ਮੀਗਰ੍ਭਂ ਚਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮਗ੍ਨਿਸ੍ਥਾਲੀਸ੍ਥਾਨੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਚਿਂਤਯਤ੍
ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਲੀ ਦੀ ਥਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸਮੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੀਪਲ ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਸੋਚਿਆ।