ਯਥਾ ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਸਕਾਸ਼ਾਦਾਤ੍ਮਾਪਿ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਤਰਃ ਨ ਚ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੋਲ੍ਲਂਘਨਂ ਮਯਾ ਕਦਾਚਿਦਪ੍ਯਨੁष੍ਠਿਤਂ ਨ ਚ ਸਕਲਦੇਵਮਾਨੁषਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿਕੇष੍ਵਚ੍ਯੁਤਵ੍ਯਤਿਰੇਕਵਤੀ ਦृष੍ਟਿਰ੍ਮਮਾਭੂਤ੍ ਤਥਾ ਤਮੇਵਂ ਮੁਨਿਜਨਾਨੁਸ੍ਮृਤਂ ਭਗਵਂਤਮਸ੍ਖਲਿਤਗਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪਯੇਯਮਿਤ੍ਯਸ਼੍षੋਦੇਵਗੁਰੌ ਭਗਵਤ੍ਯਨਿਰ੍ਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਵਪੁषਿ ਸਤ੍ਤਾਮਾਤ੍ਰਾਤ੍ਮਨ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਿ ਵਾਸੁਦੇਵਾਖ੍ਯੇ ਯੁਯੋਜ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਲਯਮਵਾਪ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵੀ ਕਦੇ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਲੰਘਿਆ। ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਵ, ਮਨੁੱਖ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਰੁੱਖ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇਪਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵਰਨਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸਤ ਹੈ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਗੀਤਸ੍ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਭਿਃ ਪੁਰਾ । ਖਟ੍ਵਾਂਗੇਨ ਸਮੋ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇੱਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਇਆ ਸੀ: 'ਖਟਵਾਂਗਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਯੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਹਾਗਮ੍ਯ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍ । ਤ੍ਰਯੋਤਿਸਂਧਿਤਾ ਲੋਕਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚੈਵ ਹਿ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੁਹੂਰਤ ਲਈ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ।
ਖਟ੍ਵਾਂਗਾਦ੍ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਤ੍
ਖਟਵਾਂਗਾ ਤੋਂ ਦੀਰਘਬਾਹੁ ਜਨਮਿਆ।
ਤਤੋ ਰਘੁਰਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਰਘੁ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪ੍ਯਜਃ
ਰਘੁ ਤੋਂ ਅਜਾ ਹੋਇਆ।
ਅਜਾਦ੍ਦਸ਼ਰਥਃ
ਅਜਾ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਭਗਵਾਨਬ੍ਜਨਾਭੋ ਜਗਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਂਸ਼੍ਨੋ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਭਰਤਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਰੂਪੇਣ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਧਾ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮਾਯਾਸੀਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਭਗਵਾਨ ਅਬਜਨਾਭ, ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਜੋਂ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਆਏ।
ਰਾਮੋਪਿ ਬਾਲ ਏਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਤ੍ਰਯਾਗਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਗਚ੍ਛਂਸ੍ਤਾਟਕਾਂ ਜਘਾਨ
ਰਾਮ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਬੱਚਾ ਹੀ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੇ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਮਾਰੀਚਮਿषੁਵਾਤਾਹਤਂ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ
ਯਜਨ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਬਾਹੁਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਮਨਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਸੁਬਾਹੂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣਾਹਲ੍ਯਾਮਪਾਪਾਂ ਚਕਾਰ
ਉਸਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਅਹਲਿਆ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ।
ਜਨਕਗृਹੇ ਚ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚਾਪਮਨਾਯਾਸੇਨ ਬਭਂਜ
ਜਨਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸੀਤਾਮਯੋਨਿਜਾਂ ਜਨਕਰਾਜਤਨਯਾਂ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕਾਂ ਲੇਭੇ
ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਜਨਕ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਇਮਤਿਹਾਨ 'ਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਸਕਲਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਿਣਮਸ਼੍षੋਹੈਹਯਕੁਲਧੂਮਕੇਤੁਭੂਤਂ ਚ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਮਪਾਸ੍ਤਵੀਰ੍ਯਬਲਾਵਲੇਪਂ ਚਕਾਰ
ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ, ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ ਦਾ ਮਾਣ, ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤृਵਚਨਾਚ੍ਚਾਗਣਿਤਰਾਜ੍ਯਾਭਿਲਾषੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਾਰ੍ਯਾਸਮੇਤੋ ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼
ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਗਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲਿਆਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਿਰਾਧਖਰਦੂषਣਾਦੀਨ੍ ਕਬਂਧਵਾਲਿਨੌ ਚ ਨਿਜਘਾਨ
ਉਸਨੇ ਵਿਰਾਧ, ਖਰ, ਦੂਸ਼ਣ, ਕਬੰਧ ਤੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਦ੍ਧਾ ਚਾਂਭੋਨਿਧਿਮਸੇषਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਾਨਨਾਪਹृਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤਦ੍ਵਧਾਦਪਹृਤਕਲਂਕਾਮਪ੍ਯਨਲਪ੍ਰਵੇਸ਼ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਮਸ਼੍षੋਦੇਵਸਂਘੈਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼ੀਲਾਂ ਜਨਕਰਾਜਕਨ੍ਯਾਮਯੋਧ੍ਯਾਮਾਨਿਨ੍ਯੇ
ਉਸਨੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ, ਸਾਰੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਦਸਸੀਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਗਨਿ-ਪਰੀਖਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਨਿਸਕਲੰਕ ਬਣਾਕੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਭਿषੇਕਮਂਗਲਂ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇਨਾਪਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਮੈਤਰੇਯਾ, ਉਸਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਰਸਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ।
ਭਰਤੋਪਿ ਗਂਧਰ੍ਵਵਿषਯਸਾਧਨਾਯ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਗਂਧਰ੍ਵਕੋਟੀਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਜਘਾਨ
ਭਰਤ ਨੇ ਵੀ, ਗੰਧਰਵ ਦੇਸ਼ ਜਿੱਤਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਗੰਧਰਵ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇਨਾਪ੍ਯਮਿਤਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੋ ਮਧੁਪੁਤ੍ਰੋ ਲਵਣੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਨਿਹਤੋ ਮਥੁਰਾ ਚ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ, ਮਧੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਵਣ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਮਥੁਰਾ ਨਗਰੀ ਵਸਾਈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਦ੍ਯਤਿਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਵਿਕ੍ਰਮਣੈਰਤਿਦੁष੍ਟਸਂਹਾਰਿਣੋਸ਼੍षੋਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਨਿष੍ਪਾਦਿਤਸ੍ਥਿਤਯੋ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਭਰਤਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਾਃ ਪੁਨਰਪਿ ਦਿਵਮਾਰੂਢਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ੌਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ, ਲੱਖਣ, ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਕੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।
ਯੇऽਪਿ ਤੇषੁ ਭਗਵਦਂਸ਼੍ष੍ਵੋਨੁਰਾਗਿਣਃ ਕੋਸਲਨਗਰਜਾਨਪਦਾਸ੍ਤੇਪਿ ਤਨ੍ਮਨਸਸ੍ਤਤ੍ਸਾਲੋਕ੍ਯਤਾਮਵਾਪੁਃ
ਕੋਸਲ ਦੇ ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਅਤਿਦੁष੍ਟਸਂਹਾਰਿਣੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਕੁਸ਼ਲਵੌ ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯਾਂਗਦਚਂਦ੍ਰ ਕੇਤੂ ਤਕ੍ਸ਼ਪੁष੍ਕਲੌ ਭਰਤਸ੍ਯ ਸੁਬਾਹੁਸ਼ੂਰਸੇਨੌ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ
ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ—ਕੁਸ਼ ਤੇ ਲਵ; ਲੱਖਣ ਦੇ ਅੰਗਦ ਤੇ ਚੰਦਰਕੇਤੁ; ਭਰਤ ਦੇ ਤਕਸ਼ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਲ; ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਸੁਬਾਹੂ ਤੇ ਸ਼ੂਰਸੈਨ ਹੋਏ।
ਕੁਸ਼ਸ੍ਯਾਤਿਥਿਰਤਿਥੇਰਪਿ ਨਿषਧਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਤ੍
ਕੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤਿਥਿ ਸੀ, ਤੇ ਅਤਿਥਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸ਼ਧ ਹੋਇਆ।
ਨਿषਧਸ੍ਯਾਪ੍ਯਨਲਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਨਭਾਃ ਨਭਸਃ ਪੁਂਡਰੀਕਸ੍ਤਤ੍ਤਨਯਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਚ ਦੇਵਾਨੀਕਸ੍ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਹੀਨਕੋऽਹੀਨਕਸ੍ਯਾਪਿ ਰੁਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਕਃ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਾਦ੍ਦੇਵਲੋ ਦੇਵਲਾਦ੍ਵਚ੍ਚਲਃ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯੁਤ੍ਕਃ ਉਤ੍ਕਾਚ੍ਚ ਵਜ੍ਰਨਾਭਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਂਖਣਸ੍ਤਮਾਦ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸਹੋ ਜਜ੍ਞੇ
ਨਿਸ਼ਧ ਤੋਂ ਅਨਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਅਨਲ ਤੋਂ ਨਭਾ, ਨਭਾ ਤੋਂ ਪੁੰਡਰੀਕਾ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਖੇਮਧਨਵਾ ਹੋਇਆ। ਖੇਮਧਨਵਾ ਤੋਂ ਦੇਵਾਨੀਕ, ਦੇਵਾਨੀਕ ਤੋਂ ਅਹੀਨਕ, ਅਹੀਨਕ ਤੋਂ ਰੁਰੂ, ਰੁਰੂ ਤੋਂ ਪਾਰਿਆਤ੍ਰਕ, ਪਾਰਿਆਤ੍ਰਕ ਤੋਂ ਦੇਵਲ, ਦੇਵਲ ਤੋਂ ਵਤਸਲ, ਵਤਸਲ ਤੋਂ ਉਤਕ, ਉਤਕ ਤੋਂ ਵਜਰਨਾਭ, ਵਜਰਨਾਭ ਤੋਂ ਸ਼ੰਖਨ, ਸ਼ੰਖਨ ਤੋਂ ਆਦਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ, ਤੇ ਆਦਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਸਹਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਨਾਭਃ ਯੋ ਮਹਾਯੋਗੀਸ੍ਵਰਾਜ੍ਜੈਮਿਨੇਸ਼੍ਸ਼ਿष੍ਯਾਦ੍ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਾਦ੍ਯੋਗਮਵਾਯ
ਉਸ ਤੋਂ ਹਿਰਣਯਨਾਭਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਜੋਗੀ ਸੀ। ਉਸ ਕੋਲ ਜੈਮਿਨੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਯਾਜ਼੍ਯਵਲਕ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਜੋਗ ਸਿੱਖਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਨਾਭਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁष੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਸਂਧਿਸ੍ਤਤਸ੍ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਸ੍ਤਤਸ਼੍ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਮਰੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਤ੍
ਹਿਰਣਯਨਾਭਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਸ਼ਿਆ ਹੋਇਆ। ਪੁਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ, ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ ਤੋਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਅਗਨਿਵਰਨ, ਅਗਨਿਵਰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੀਘਰਗ, ਤੇ ਸ਼ੀਘਰਗ ਤੋਂ ਮਰੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਯੋਸੌ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯਾਦ੍ਯਾਪਿ ਕਲਾਪਗ੍ਰਾਮਮਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਮਰੁ, ਜੋ ਜੋਗ ਅਪਣਾਕੇ, ਅਜੇ ਵੀ ਕਲਾਪਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਭਰਤਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਵਿਭੀषਣਸੁਗ੍ਰੀਵਾਂਗਦਜਾਮ੍ਬਵਦ੍ਧਨੁਮਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਸ੍ਸਮੁ-ਤ੍ਫੁਲ੍ਲਵਦਨੈਸ਼੍ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਾਦਿਯੁਤੈਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਯਮਨਿਰृਤਿਵਰੁਣਵਾਯੁਕੁਬੇਰੇਸ਼ਾਨਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਸ੍ਸਰ੍ਵਾਮਰੈਰ੍ਵਸਿ-ष੍ਠਵਾਮਦੇਵਵਾਲ੍ਮੀਕਿਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਭਰਦ੍ਵਾਜਾਗਸ੍ਤ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਰ੍ਮੁ-ਨਿਵਰੈਃ ऋਗ੍ਯਜੁਸ੍ਸਾਮਾਥਰ੍ਵੈਸ੍ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਵਾਦ੍ਯਾਦ੍ਯਖਿਲਲੋਕਮਂਗਲਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਂਗਭੇਰੀਪਟਹਸ਼ਂਖਕਾਹਲਗੋਮੁਖਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਸ੍ਸੁਨਾ-ਦੈਸ੍ਸਮਸ੍ਤਭੂਭृਤਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸਕਲਲੋਕਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਯਥੋਚਿਤਮਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਕੋਸਲੇਂਦ੍ਰੋ ਰਘੁਕੁਲਤਿਲਕੋ ਜਾਨਕੀਪ੍ਰਿਯੋ ਭ੍ਰਾਤृਤ੍ਰਯਪ੍ਰਿਯਸ੍ਸਿਂਹਾਸਨਗਤ ਏਕਾਦਸਾਬ੍ਦਸਹਸ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯਮਕਰੋਤ੍
ਲੱਖਣ, ਭਰਤ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਸੁਗਰੀਵ, ਅੰਗਦ, ਜਾਂਬਵੰਤ, ਹਨੂਮਾਨ ਆਦਿਕ ਖੁਸ਼ਚਿਹਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਯਮ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ, ਕੁਬੇਰ, ਈਸ਼ਾਨ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਾਮਦੇਵ, ਵਾਲਮੀਕ, ਮਾਰਕੰਡੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਭਰਦਵਾਜ, ਅਗਸਤ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ, ਅਥਰਵ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਾਠੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਨੱਚ-ਗੀਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੰਗਲ ਸਾਜਿਆਂ—ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਭੇਰੀ, ਪਟਾਹਾ, ਸ਼ੰਖ, ਕਾਹਲ, ਗੋਮੁਖ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਰਾਮ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।