ਯਦਾ ਚ ਸਪ੍ਤਵਰ੍षਾਣ੍ਯਸੌ ਗਰ੍ਭੇਣ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤਸ੍ਤਂ ਗਰ੍ਭਮਸ਼੍ਮਨਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਜਘਾਨ
ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਲੰਘ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਨੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਗਰਭ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਜਾਯਤ
ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਮਕ ਇਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸ਼ਮਕਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਮਸ੍ਯ ਮੂਲਕੋ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਤ੍
ਅਸ਼ਮਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੂਲਕਾ ਸੀ।
ਯੋਸੌ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤਲੇਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਤਤਸ੍ਤਂ ਨਾਰੀਕਵਚਮੁਦਾਹਰਂਤਿ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਮੂਲਕਾ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਘੇਰ ਕੇ ਬਚਾਇਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਨਾਰੀ ਕਵਚ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਕਾਦ੍ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਿਲਿਵਿਲਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸਹਃ
ਮੂਲਕਾ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਿਵਿਲਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਸਹਾ ਹੋਏ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਖਟ੍ਵਾਂਗਃ ਯੋਸੌ ਦੇਵਾਸੁਰਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦੇਵੈਰਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੋऽਸੁਰਾਞ੍ਜਘਾਨ
ਉਸ ਤੋਂ ਖਟਵਾਂਗਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਚ ਕृਤਪ੍ਰਿਯੈਰ੍ਦੇਵੈਰ੍ਵਰਗ੍ਰਹਣਾਯ ਚੋਦਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਯਦ੍ਯਵਸ਼੍ਯਂ ਵਰੋ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਃ ਤਨ੍ਮਮਾਯੁਃ ਕਥ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੇ ਵਰ ਲੈਣਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਦੱਸੋ।'
ਅਨਂਤਰਂ ਚ ਤੈਰੁਕ੍ਤਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਮੇਕਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤਵਾਯੁਰਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋਥਾਸ੍ਖਲਿਤਗਤਿਨਾ ਵਿਮਾਨੇਨ ਲਘਿਮਾਦਿਗੁਣੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਮਾਗਮ੍ਯੇਦਮਾਹ
ਉਨਾਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਮੁਹੂਰਤ ਬਾਕੀ ਹੈ।' ਫਿਰ ਉਹ ਹਲਕੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਗਤੀ ਵਾਲੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਰਤ ਲੋਕ 'ਤੇ ਆਇਆ ਤੇ ਇਹ ਕਹਿਆ।
ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਗੀਤਸ੍ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਭਿਃ ਪੁਰਾ । ਖਟ੍ਵਾਂਗੇਨ ਸਮੋ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇੱਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਇਆ ਸੀ: 'ਖਟਵਾਂਗਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਯੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਹਾਗਮ੍ਯ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍ । ਤ੍ਰਯੋਤਿਸਂਧਿਤਾ ਲੋਕਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚੈਵ ਹਿ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੁਹੂਰਤ ਲਈ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ।
ਖਟ੍ਵਾਂਗਾਦ੍ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਤ੍
ਖਟਵਾਂਗਾ ਤੋਂ ਦੀਰਘਬਾਹੁ ਜਨਮਿਆ।
ਤਤੋ ਰਘੁਰਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਰਘੁ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪ੍ਯਜਃ
ਰਘੁ ਤੋਂ ਅਜਾ ਹੋਇਆ।
ਅਜਾਦ੍ਦਸ਼ਰਥਃ
ਅਜਾ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਭਗਵਾਨਬ੍ਜਨਾਭੋ ਜਗਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਂਸ਼੍ਨੋ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਭਰਤਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਰੂਪੇਣ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਧਾ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮਾਯਾਸੀਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਭਗਵਾਨ ਅਬਜਨਾਭ, ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਜੋਂ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਆਏ।
ਰਾਮੋਪਿ ਬਾਲ ਏਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਤ੍ਰਯਾਗਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਗਚ੍ਛਂਸ੍ਤਾਟਕਾਂ ਜਘਾਨ
ਰਾਮ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਬੱਚਾ ਹੀ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੇ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਮਾਰੀਚਮਿषੁਵਾਤਾਹਤਂ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ
ਯਜਨ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਬਾਹੁਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਮਨਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਸੁਬਾਹੂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣਾਹਲ੍ਯਾਮਪਾਪਾਂ ਚਕਾਰ
ਉਸਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਅਹਲਿਆ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ।
ਜਨਕਗृਹੇ ਚ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚਾਪਮਨਾਯਾਸੇਨ ਬਭਂਜ
ਜਨਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸੀਤਾਮਯੋਨਿਜਾਂ ਜਨਕਰਾਜਤਨਯਾਂ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕਾਂ ਲੇਭੇ
ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਜਨਕ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਇਮਤਿਹਾਨ 'ਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਸਕਲਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਿਣਮਸ਼੍षੋਹੈਹਯਕੁਲਧੂਮਕੇਤੁਭੂਤਂ ਚ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਮਪਾਸ੍ਤਵੀਰ੍ਯਬਲਾਵਲੇਪਂ ਚਕਾਰ
ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ, ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ ਦਾ ਮਾਣ, ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤृਵਚਨਾਚ੍ਚਾਗਣਿਤਰਾਜ੍ਯਾਭਿਲਾषੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਾਰ੍ਯਾਸਮੇਤੋ ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼
ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਗਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲਿਆਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਿਰਾਧਖਰਦੂषਣਾਦੀਨ੍ ਕਬਂਧਵਾਲਿਨੌ ਚ ਨਿਜਘਾਨ
ਉਸਨੇ ਵਿਰਾਧ, ਖਰ, ਦੂਸ਼ਣ, ਕਬੰਧ ਤੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਦ੍ਧਾ ਚਾਂਭੋਨਿਧਿਮਸੇषਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਾਨਨਾਪਹृਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤਦ੍ਵਧਾਦਪਹृਤਕਲਂਕਾਮਪ੍ਯਨਲਪ੍ਰਵੇਸ਼ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਮਸ਼੍षੋਦੇਵਸਂਘੈਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼ੀਲਾਂ ਜਨਕਰਾਜਕਨ੍ਯਾਮਯੋਧ੍ਯਾਮਾਨਿਨ੍ਯੇ
ਉਸਨੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ, ਸਾਰੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਦਸਸੀਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਗਨਿ-ਪਰੀਖਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਨਿਸਕਲੰਕ ਬਣਾਕੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਭਿषੇਕਮਂਗਲਂ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇਨਾਪਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਮੈਤਰੇਯਾ, ਉਸਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਰਸਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ।
ਯਥਾ ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਸਕਾਸ਼ਾਦਾਤ੍ਮਾਪਿ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਤਰਃ ਨ ਚ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੋਲ੍ਲਂਘਨਂ ਮਯਾ ਕਦਾਚਿਦਪ੍ਯਨੁष੍ਠਿਤਂ ਨ ਚ ਸਕਲਦੇਵਮਾਨੁषਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿਕੇष੍ਵਚ੍ਯੁਤਵ੍ਯਤਿਰੇਕਵਤੀ ਦृष੍ਟਿਰ੍ਮਮਾਭੂਤ੍ ਤਥਾ ਤਮੇਵਂ ਮੁਨਿਜਨਾਨੁਸ੍ਮृਤਂ ਭਗਵਂਤਮਸ੍ਖਲਿਤਗਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪਯੇਯਮਿਤ੍ਯਸ਼੍षੋਦੇਵਗੁਰੌ ਭਗਵਤ੍ਯਨਿਰ੍ਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਵਪੁषਿ ਸਤ੍ਤਾਮਾਤ੍ਰਾਤ੍ਮਨ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਿ ਵਾਸੁਦੇਵਾਖ੍ਯੇ ਯੁਯੋਜ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਲਯਮਵਾਪ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵੀ ਕਦੇ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਲੰਘਿਆ। ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਵ, ਮਨੁੱਖ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਰੁੱਖ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇਪਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵਰਨਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸਤ ਹੈ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਭਰਤਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਵਿਭੀषਣਸੁਗ੍ਰੀਵਾਂਗਦਜਾਮ੍ਬਵਦ੍ਧਨੁਮਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਸ੍ਸਮੁ-ਤ੍ਫੁਲ੍ਲਵਦਨੈਸ਼੍ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਾਦਿਯੁਤੈਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਯਮਨਿਰृਤਿਵਰੁਣਵਾਯੁਕੁਬੇਰੇਸ਼ਾਨਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਸ੍ਸਰ੍ਵਾਮਰੈਰ੍ਵਸਿ-ष੍ਠਵਾਮਦੇਵਵਾਲ੍ਮੀਕਿਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਭਰਦ੍ਵਾਜਾਗਸ੍ਤ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਰ੍ਮੁ-ਨਿਵਰੈਃ ऋਗ੍ਯਜੁਸ੍ਸਾਮਾਥਰ੍ਵੈਸ੍ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਵਾਦ੍ਯਾਦ੍ਯਖਿਲਲੋਕਮਂਗਲਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਂਗਭੇਰੀਪਟਹਸ਼ਂਖਕਾਹਲਗੋਮੁਖਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਸ੍ਸੁਨਾ-ਦੈਸ੍ਸਮਸ੍ਤਭੂਭृਤਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸਕਲਲੋਕਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਯਥੋਚਿਤਮਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਕੋਸਲੇਂਦ੍ਰੋ ਰਘੁਕੁਲਤਿਲਕੋ ਜਾਨਕੀਪ੍ਰਿਯੋ ਭ੍ਰਾਤृਤ੍ਰਯਪ੍ਰਿਯਸ੍ਸਿਂਹਾਸਨਗਤ ਏਕਾਦਸਾਬ੍ਦਸਹਸ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯਮਕਰੋਤ੍
ਲੱਖਣ, ਭਰਤ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਸੁਗਰੀਵ, ਅੰਗਦ, ਜਾਂਬਵੰਤ, ਹਨੂਮਾਨ ਆਦਿਕ ਖੁਸ਼ਚਿਹਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਯਮ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ, ਕੁਬੇਰ, ਈਸ਼ਾਨ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਾਮਦੇਵ, ਵਾਲਮੀਕ, ਮਾਰਕੰਡੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਭਰਦਵਾਜ, ਅਗਸਤ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ, ਅਥਰਵ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਾਠੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਨੱਚ-ਗੀਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੰਗਲ ਸਾਜਿਆਂ—ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਭੇਰੀ, ਪਟਾਹਾ, ਸ਼ੰਖ, ਕਾਹਲ, ਗੋਮੁਖ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਰਾਮ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।