ਤਤ੍ਤਨਯਸ੍ਸੁਦਾਸਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸੁਦਾਸਾ ਸੀ।
ਸੁਦਾਸਾਤ੍ਸੌਦਾਸੋ ਮਿਤ੍ਰ ਸਹਨਾਮਾ
ਸੁਦਾਸਾ ਤੋਂ ਸੌਦਾਸਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰਸਹਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚਾਟਵ੍ਯਾਂ ਮृਗਯਾਰ੍ਥੀ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਦ੍ਵਯਮਪਸ਼੍ਯਤ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਬਾਘ ਵੇਖੇ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਦ੍ਵਨਮਪਮृਗਂ ਕृਤਂ ਮਤ੍ਵੈਕਂ ਤਯੋਰ੍ਬਾਣੇਨ ਜਘਾਨ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਦੋ ਬਾਘਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮ੍ਰਿਯਮਾਣਸ਼੍ਚਾਸਾਵਤਿਭੀषਣਾਕृਤਿਰਤਿਕਰਾਲਵਦਨੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋऽਭੂਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਮਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰਾ ਧਾਰਨ ਕਰ ਗਿਆ—ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੋਪਿ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਂ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਧਾਨਂ ਜਗਾਮ
ਦੂਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬਦਲਾ ਲਵਾਂਗਾ,' ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਲੇਨ ਗਚ੍ਛਤਾ ਸੌਦਾਸੋ ਯਜ੍ਞਮਯਜਤ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸੌਦਾਸਾ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਯਜ੍ਞੇ ਆਚਾਰ੍ਯੇ ਵਸਿष੍ਠੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤੇ ਤਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੋ ਵਸਿष੍ਠਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯਜ੍ਞਾਵਸਾਨੇ ਮਮ ਨਰਮਾਂਸਭੋਜਨਂ ਦੇਯਮਿਤਿ ਤਤ੍ਸਂਸ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਾਗਮਿष੍ਯਾਮੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਃ
ਜਦ ਯਜਨ ਮੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਆਚਾਰਯ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜਾ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਾਸ ਪਕਾ ਕੇ ਦਿਓ,' ਤੇ ਕਹਿ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਸੂਦਵੇषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਜ੍ਞਯਾ ਮਾਨੁषਂ ਮਾਂਸਂ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ੪੭ ਅਸਾਵਪਿ ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਤ੍ਰੇ ਮਾਂਸਮਾਦਾਯ ਵਸਿष੍ਠਾਗਮਨਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਕੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਰਸੋਈਏ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਾਸ ਪਕਾ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਮਾਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ।
ਆਗਤਾਯ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਨਿਵੇਦਿਤਵਾਨ੍
ਜਦ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਚਾਪ੍ਯਚਿਂਤਯਦਹੋਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੌਸ਼੍ਸ਼ੀਲ੍ਯਂ ਯੇਨੈਤਨ੍ਮਾਂਸਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਕਿਮੇਤਦ੍ਦ੍ਰ ਵ੍ਯਜਾਤਮਿਤਿ ਧ੍ਯਾਨਪਰੋਭਵਤ੍
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਹਾਏ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਮਾੜੀ ਕਰਤੂਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਮਾਸ ਰੱਖਿਆ। ਇਹ ਕੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ?' ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਗ ਗਿਆ।
ਅਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚ ਤਨ੍ਮਾਂਸਂਮਾਨੁषਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਾਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਕ੍ਰੋਧਕਲੁषੀਕृਤਚੇਤਾ ਰਾਜਨਿ ਸਾਪਮੁਤ੍ਸਸਰ੍ਜ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਮਾਦਭੋਜ੍ਯਮੇਤਦਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧਾਨਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮਵਗਚ੍ਛਨ੍ਨਪਿ ਭਵਾਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਦਦਾਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵੈਵਾਤ੍ਰ ਲੋਲੁਪਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤਿ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਇਹ ਅਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਖਾਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਲਾਲਚ ਰਹੇਗੀ।
ਅਨਂਤਰਂ ਚ ਤੇਨਾਪਿ ਭਗਵਤੈਵਾਭਿਹਿਤੋਸ੍ਮੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਕਿਂ ਕਿਂ ਮਯਾਭਹਿਤਮਿਤਿ ਮੁਨਿਃ ਪੁਨਰਪਿ ਸਮਾਧੌ ਤਸ੍ਥੌ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ,' ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਮੁੜ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਸਮਾਧਿਵਿਜ੍ਞਾਨਾਵਗਤਾਰ੍ਥਸ਼੍ਚਾਨੁਗ੍ਰਹਂ ਤਸ੍ਮੈ ਚਕਾਰ ਨਾਤ੍ਯਂਤਿਕਮੇਤਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਤਵ ਭੋਜਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤਿ
ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਤੀ: 'ਇਹ ਖਾਣ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰਹੇਗੀ।'
ਅਸਾਵਪਿ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯੋਦਕਾਂਜਲਿਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਪਪ੍ਰਦਾਨਾਯੋਦ੍ਯਤੋ ਭਗਵਨ੍ਨਯਮਸ੍ਮਦ੍ਗੁਰੁਰ੍ਨਾਰ੍ਹਸ੍ਯੇਨਂ ਕੁਲਦੇਵਤਾਭੂਤਮਾਚਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ਪ੍ਤੁਮਿਤਿ ਮਦਯਂਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਸ੍ਸਸ੍ਯਾਂਬੁਦਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਤਚ੍ਛਾਪਾਂਵੁ ਨੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਨ ਚਾਕਾਸ਼ੇ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਕਿਂ ਤੁ ਤੇਨੈਵ ਸ੍ਵਪਦੌ ਸਿषੇਚ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਹਥੀਂ ਲੈ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਦਯੰਤੀ ਨੇ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਘਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਬਦਲੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਾਣੀ ਨਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਨਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨ ਚ ਕ੍ਵੋਧਾਸ਼੍ਰਿਤੇਨਾਂਬੁਨਾ ਦਗ੍ਧਚ੍ਛਾਯੌ ਤਤ੍ਪਾਦੌ ਕਲ੍ਮਾषਤਾਮੁਪਗਤੌ ਤਤਸ੍ਸ ਕਲ੍ਮਾषਪਾਦਸਂਜ੍ਞਾਮਵਾਪ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਨੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ, ਤੇ ਪੈਰ ਕਾਲੇ ਹੋ ਗਏ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ 'ਕਲਮਾਸ਼ਪਾਦ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚ षष੍ਠੇषष੍ਠੇ ਕਾਲੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਵਭਾਵਮੇਤ੍ਯਾਟਵ੍ਯਾਂ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ਨਨੇਕਸ਼ੋ ਮਾਨੁषਾਨਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਛੇਵੇਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਕਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈਂਦਾ।
ਏਕਦਾ ਤੁ ਕਂਚਿਨ੍ਮੁਨਿਮृਤੁਕਾਲੇ ਭਾਰ੍ਯਾਸਂਗਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਵੇਲੇ ਦੇਖਿਆ।
ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਤਮਤਿਭੀषਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਵਰੂਪਮਵਲੋਕ੍ਯ ਤ੍ਰਾਸਾਦ੍ਦਂਪਤ੍ਯੋਃ ਪ੍ਰਧਾਵਿਤਯੋਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਂ ਜਗ੍ਰਾਹ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸ਼ਕਲ ਦੇਖ ਕੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜੇ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਸਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਬਹੁਸ਼ਸ੍ਤਮਭਿਯਾਚਿਤਵਤੀ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਵਿਅਰਥ ਕਰਿਆ।
ਪ੍ਰਸੀਦੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਤਿਲਕਭੂਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਰਾਜੋ ਮਿਤ੍ਰਸਹੋ ਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
'ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ ਮਿਤ੍ਰਸਹ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਹੀਂ!'
ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਰ੍ਮਸੁਖਾਭਿਜ੍ਞੋ ਮਯ੍ਯਕृਤਾਰ੍ਥਾਯਾਮਸ੍ਮਦ੍ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਹਂਤੁਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਬਹੁਪ੍ਰਕਾਰਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਲਪਂਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਪਸ਼ੁਮਿਵਾऽਰਣ੍ਯੇऽਭਿਮਤਂ ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
'ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਅਧੂਰੀ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੋ,' ਉਹ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ; ਪਰ ਰਾਜਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਘ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਤਿਕੋਪਸਮਨ੍ਵਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਤਂ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਮਾਦੇਵਂ ਮਯ੍ਯਤृषਪ੍ਤਾਯਾਂ ਤ੍ਵਯਾਯਂ ਮਤ੍ਪਤਿਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਕਾਮੋਪਭੋਗਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੴਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੀਤਿ
'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਧੂਰੀ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਵੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਭੋਗ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਸਾਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼
ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਪਰ੍ਯਯੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਿषਯਾਭਿਲਾषਿਣੋ ਮਦਯਂਤੀ ਤਂ ਸ੍ਮਾਰਯਾਮਾਸ
ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਸ਼ਾਪ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ, ਮਦਯੰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤਤਃ ਪਰਮਸੌ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭੋਗਂ ਤਤ੍ਯਾਜ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭੋਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚਾਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੋ ਮਦਯਂਤ੍ਯਾਂ ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਂ ਚਕਾਰ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੰਗ ਤੇ, ਮਦਯੰਤੀ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।