ਅਨ੍ਨਸ਼ਾਕਾਮ੍ਬੁਦਾਨੇਨ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪੁਮਾਨ੍ । ਸ਼ਯਨਪ੍ਰਸ੍ਤਰਮਹੀਪ੍ਰਦਾਨੈਰਥਵਾਪਿ ਤਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਵਿਛੋਣਾ, ਚਟਾਈ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਵੀ ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਪਾਦਾਦਿਸ਼ੌਚਸ੍ਤੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਯਂ ਤਤੋ ਗृਹੀ । ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਛਯ੍ਯਾਮਸ੍ਫੁਟਿਤਾਮਪਿ ਦਾਰੁਮਯੀਂ ਨृਪ
ਪੈਰ ਆਦਿ ਧੋ ਕੇ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੂੰ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਧਾਰਨ ਲੱਕੜ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਨਾਵਿਸ਼ਾਲਾਂ ਨ ਵੈ ਭੁਗ੍ਨਾਂ ਨਾਸਮਾਂ ਮਲਿਨਾਂ ਨ ਚ । ਨ ਚ ਜਨ੍ਤੁਮਯੀਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਮਧਿਤਿष੍ਠੇਦਨਾਸ੍ਤृਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਟੁੱਟੀ, ਅਣਸਮਾਨ, ਗੰਦੀ, ਜੀਵਾਂ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਵਿਛੋਣੇ ਵਾਲੀ ਖਟ ਤੇ ਨਹੀਂ ਸੁੱਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਯਾਮ੍ਯਾਯਾਮਥ ਵਾ ਨृਪ । ਸਦੈਵ ਸ੍ਵਪਤਃ ਪੁਂਸੋ ਵਿਪਰੀਤਂ ਤੁ ਰੋਗਦਮ੍
ਸਿਰ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖ ਕੇ ਸੁੱਤਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਸਦਾ ਸੁੱਤਣ ਨਾਲ ਰੋਗ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ऋਤਾਵੁਪਗਮਸ਼੍ਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਸ੍ਵਪਤ੍ਨ੍ਯਾਮਵਨੀਪਤੇ । ਪੁਨ੍ਨਾਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼ੁਭੇ ਕਾਲੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯੁਗ੍ਮਾਸੁ ਰਾਤ੍ਰਿषੁ
ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਚੰਗੇ ਨक्षਤਰ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਜੇਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋੜੇ ਤਾਰੇ ਹੋਣ।
ਨਾਦ੍ਯੂਨਾਂ ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਾਤੁਰਾਂ ਨ ਰਜਸ੍ਵਲਾਮ੍ । ਨਾਨਿष੍ਟਾਂ ਨ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਾਂ ਨ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਨ ਚ ਗਰ੍ਭਿਣੀਮ੍
ਬਹੁਤ ਨੌਜਵਾਨ, ਬਿਮਾਰ, ਰਜਸਵਲਾ, ਅਸ਼ੁਭ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ, ਡਰੀ ਹੋਈ ਜਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਨਾਨ੍ਯਕਾਮਾਂ ਨਾਕਾਮਾਂ ਨਾਨ੍ਯਯੋषਿਤਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂ ਨਾਤਿਭੁਕ੍ਤਾਂ ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਚੈਭਿਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇਛਾ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਇਛਾ ਰਹਿਤ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਜਿਆਦਾ ਖਾ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਈ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਸ੍ਰਗ੍ਗਨ੍ਧਧृਕ੍ ਪ੍ਰੀਤੋ ਨਾਧ੍ਮਾਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੋऽਪਿ ਵਾ । ਸਕਾਮਸ੍ਸਾਨੁਰਾਗਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਵਾਯਂ ਪੁਰੁषੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਾ ਫੂਲੇ ਹੋਏ, ਨਾ ਭੁੱਖੇ, ਇਛਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਮੀ ਸੰਭੋਗ ਲਈ ਪਹੁੰਚੇ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀ ਚੈਵ ਤਥਾਮਾ ਚਾਥ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ । ਪਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਵਿਸਙ੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿਰੇਵ ਚ
ਚੌਦਵੀ, ਅਠਵੀਂ, ਅਮਾਵੱਸ ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ—ਇਹ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਨਵੀਂ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਵੀ।
ਤੈਲਸ੍ਤ੍ਰੀਮਾਂਸਸਮ੍ਭੋਗੀ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਵੈ ਪੁਮਾਨ੍ । ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਭੋਜਨਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਮृਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਤੇਲ, ਮਾਸ ਜਾਂ ਸੰਭੋਗ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵਿਣਮੂਤਰ-ਭੋਜਨ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੇषਪਰ੍ਵਸ੍ਵੇਤੇषੁ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਂਯਮਿਭਿਰ੍ਬੁਧੈਃ । ਭਾਵ੍ਯਂ ਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਦੇਵੇਜ੍ਯਾਧ੍ਯਾਨਜਪ੍ਯਪਰੈਰ੍ਨਰੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸੰਯਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਜਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਨ੍ਯਯੋਨਾਵਯੋਨੌ ਵਾ ਨੋਪਯੁਕ੍ਤੌषਧਸ੍ਤਥਾ । ਦ੍ਵਿਜਦੇਵਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਵ੍ਯਵਾਯੀ ਨਾਸ਼੍ਰਮੇ ਭਵੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ, ਗਲਤ ਥਾਂ ਜਾਂ ਦਵਾਈ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਚੈਤ੍ਯਚਤ੍ਵਰਤੀਰੇषੁ ਨੈਵ ਗੋष੍ਠੇ ਚਤੁष੍ਪਥੇ । ਨੈਵ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੋਪਵਨੇ ਸਲਿਲੇषੁ ਮਹੀਪਤੇ
ਚੈਤ, ਚੌਕ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਚੌਰਾਹਾ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ, ਬਾਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਨ, ਸੰਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਪਰ੍ਵਸ੍ਵਸ਼ੇषੇषੁ ਨੈਵ ਭੂਪਾਲ ਸਨ੍ਧ੍ਯਯੋਃ । ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵ੍ਯਵਾਯਂ ਮਨਸਾ ਨ ਮੂਤ੍ਰੋਚ੍ਚਾਰਪੀਡਿਤਃ
ਬਾਕੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਰਾਜਨ, ਤੇ ਸਾਂਝ-ਸਵੇਰੇ, ਸੰਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਨਾ ਹੀ ਜਦੋਂ ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਦੀ ਤੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਪਰ੍ਵਸ੍ਵਭਿਗਮੋऽਧਨ੍ਯੋ ਦਿਵਾ ਪਾਪਪ੍ਰਦੋ ਨृਪ । ਭੁਵਿ ਰੋਗਾਵਹੋ ਨॄਣਾਮਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੋ ਜਲਾਸ਼ਯੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਸੰਭੋਗ ਕਰਨਾ ਅਸ਼ੁਭ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ ਦੌਰਾਨ ਪਾਪ, ਰਾਜਨ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੋਗ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਦਾਰਾਨ੍ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ ਮਨਸਾਪਿ ਕਥਞ੍ਚਨ । ਕਿਮੁ ਵਾਚਾਸ੍ਥਿਬਨ੍ਧੋऽਪਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇषੁ ਵ੍ਯਵਾਯਿਨਾਮ੍
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਫਿਰ ਬੋਲ ਜਾਂ ਕਰਤੂਤ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਧਰਮ ਦਾ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਹੀਂ।
ਮृਤੋ ਨਰਕਮਭ੍ਯੇਤਿ ਹੀਯਤੇऽਤ੍ਰਾਪਿ ਚਾਯੁषਃ । ਪਰਦਾਰਰਤਿਃ ਪੁਂਸਾਮਿਹ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਭੀਤਿਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਮੀ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਮਰ ਘਟਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਦਾਰੇषੁ ऋਤੁਮਤ੍ਸੁ ਬੁਧੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਯਥੋਕ੍ਤਦੋषਹੀਨੇषੁ ਸਕਾਮੇष੍ਵਨृਤਾਵਪਿ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੋਲ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਉਪਰੋਕਤ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇਛਾ ਸਮੇਤ, ਚਾਹੇ ਉਪਜਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਵੇ।
(ਗृਹਸ੍ਥਾਚਾਰਕਥਨਮ੍) ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ ਦੇਵਗੋਬ੍ਰਾਹਮਣਾਨ੍ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ ਵृਦ੍ਧਾਚਾਰ੍ਯਾਂਸ੍ਤਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ । ਦ੍ਵਿਕਾਲਞ੍ਚ ਨਮੇਤ੍ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮਗ੍ਨੀਨੁਪਚਰੇਤ੍ ਤਥਾ
ਔਰਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ; ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸਾਂਝ-ਸਵੇਰੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ।
ਸਦਾਨੁਪਹਤੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹੌषਧੀਃ । ਗਾਰੁਡਾਨਿ ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਬਿਭृਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਰਃ
ਸਦਾ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਚੰਗੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਰਤੇ, ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਾਰੁੜਾ ਜਾਤ ਦੇ ਰਤਨ ਪਹਿਨੇ।
ਪ੍ਰਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਮਲਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿਸ਼੍ਚਾਰੁਵੇषਧृਕ੍ । ਸਿਤਾਃ ਸੁਮਨਸੋ ਹृਦ੍ਯਾ ਬਿਭृਯਾਚ੍ਚ ਨਰਃ ਸਦਾ
ਵਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਰੱਖੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਹੋਵੇ, ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੱਟੇ, ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਮਨਭਾਵਨ ਫੁੱਲ ਪਹਿਨੇ।
ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਪਰਸ੍ਵਂ ਨ ਹਰੇਨ੍ਨਾਲ੍ਪਮਪ੍ਯਪ੍ਰਿਯਂ ਵਦੇਤ੍ । ਪ੍ਰਿਯਞ੍ਚ ਨਾਨृਤਂ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯਦੋषਾਨੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਨਾ ਲਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਅਪ੍ਰੀਤਿ ਬੋਲਵੇ; ਪਿਆਰ ਲਈ ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲਵੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਦੱਸੇ।
ਨਾਨ੍ਯਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤਥਾ ਵੈਰਂ ਰੋਚਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ । ਨ ਦੁष੍ਟਂ ਯਾਨਮਾਰੋਹੇਤ੍ ਕੂਲਚ੍ਛਾਯਾ ਨ ਸਂਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਵੈਰ ਦੀ ਇਛਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਖਰਾਬ ਵਾਹਨ ਤੇ ਨਾ ਚੜ੍ਹੇ, ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੈਠੇ।
ਵਿਦ੍ਵਿष੍ਟਪਤਿਤੋਨ੍ਮਤ੍ਤਬਹੁਵੈਰਾਦਿਕੀਟਕੈਃ । ਬਨ੍ਧਕੀ ਬਨ੍ਧਕੀਭਰ੍ਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਨृਤਕਥੈਸ੍ਸਹ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ, ਪਤਿਤ, ਪਾਗਲ, ਵੈਰੀ, ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਿਆ, ਵਿਸ਼ਿਆ ਦੇ ਗਾਹਕ, ਤੇ ਨਿਕੰਮੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਾ ਕਰੇ।
ਤਥਾਤਿਵ੍ਯਯਸ਼ੀਲੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਾਦਰਤੈਸ਼੍ਸ਼ਠੈਃ । ਬੁਧੋ ਮੈਤ੍ਰੀਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨੈਕਃ ਪਨ੍ਥਾਨਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਨਾ ਕਰੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਖ਼ਰਚੀਲੇ, ਚੁਗਲਖੋਰ ਜਾਂ ਠੱਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਕਦੇ ਇਕੱਲਾ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਵਗਾਹੇਜ੍ਜਲੌਘਸ੍ਯ ਵੇਗਮਗ੍ਰੇ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਵੇਸ਼੍ਮ ਨ ਵਿਸ਼ੇਨ੍ਨਾਰੋਹੇਚ੍ਛਿਖਰਂ ਤਰੋਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਹਾਵ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਸੜਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਨ੍ਤਸਙ੍ਘਰ੍षਂ ਕੁष੍ਣੀਯਾਚ੍ਚ ਨ ਨਾਸਿਕਾਮ੍ । ਨਾਸਂਵृਤਮੁਖੋ ਜृਮ੍ਭੇਚ੍ਛ੍ਵਾਸਕਾਸੌ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਰਗੜਨਾ ਜਾਂ ਨੱਕ ਚੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜਦੋਂ ਉੱਘਾ ਆਵੇ ਤਾਂ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਕੇ ਉੱਘਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਸਾਹ ਜਾਂ ਖੰਘ ਦੂਜਿਆਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੋਚ੍ਚੈਰ੍ਹਸੇਤ੍ ਸਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਨ ਮੁਞ੍ਚੇਤ੍ ਪਵਨਂ ਬੁਧਃ । ਨਖਾਨ੍ਨ ਖਾਦਯੇਚ੍ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਤृਣਂ ਨ ਮਹੀਂ ਲਿਖੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹਵਾ ਛੱਡਦਾ; ਉਹ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਘਾਹ ਨਹੀਂ ਕੱਟਦਾ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖੁਰਚਦਾ।
ਨ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਲ੍ਲੋष੍ਟਂ ਨ ਮृਦ੍ਨੀਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਜ੍ਯੋਤੀਂष੍ਯਮੇਧ੍ਯਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਨਾਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਚ ਪ੍ਰਭੋ
ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਤਾਂ ਦਾੜੀ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅੱਗ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਦਾ।
ਨਗ੍ਨਾਂ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਚੈਵ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚਾਸ੍ਤਮਯੋਦਯੇ । ਨ ਹੁਙ੍ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਵਂ ਗਨ੍ਧਂ ਸ਼ਵਗਨ੍ਧੋ ਹਿ ਸੋਮਜਃ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਰਾਈ ਨੰਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਜਾਂ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ; ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਸੂੰਘਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਰਦੇ ਦੀ ਵਾਸੀ ਸੋਮ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।