ਤਸ੍ਯ ਚ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਦੌਹਿਤ੍ਰਾਃ ਪृष੍ਠਤੋऽਗ੍ਰਤਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ ਪਕ੍ਸ਼ਪੁਚ੍ਛਸ਼ਿਰਸਾਂ ਚੋਪਰਿ ਭ੍ਰਮਂਤਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸਦਾਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮਤਿਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਾ ਰੇਮਿਰੇ
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਤੇ ਪਰਪੋਤੇ ਪਿੱਛੇ, ਸਾਹਮਣੇ, ਦੋਨੋ ਪਾਸਿਆਂ, ਤੇ ਪੰਖ, ਪੂੰਛ ਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਹ ਸਦਾ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡ-ਮਸਤੀ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ।
ਸ ਚਾਪਤ੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋਪਚੀਯਮਾਨਪ੍ਰਹਰ੍षਪ੍ਰਕਰ੍षੋ ਬਹੁਪ੍ਰਕਾਰਂ ਤਸ੍ਯ ऋषੇਃ ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤੈਰਾਤ੍ਮਜਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਦੌਹਿਤ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਸਹਾਨੁਦਿਨਂ ਸੁਤਰਾਂ ਰੇਮੇ
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ, ਪਰਪੋਤੇ ਆਦਿ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।
ਅਥਾਂਤਰ੍ਜਲਾਵਸ੍ਥਿਤਸ੍ਸੌਭਰਿਰੇਕਾਗ੍ਰਤਸ੍ਸਮਾਧਿਮਪਹਾਯਾਨੁਦਿਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਦੌਹਿਤ੍ਰਾਦਿਭਿਸ੍ਸਹਾਤਿਰਮਣੀਯਤਾਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਚਿਂਤਯਤ੍
ਫਿਰ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੌਭਰੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਧੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸਤਸਿਆ ਦੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ, ਪਰਪੋਤੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਵਧੀਕ ਖੁਸ਼ੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਅਹੋ ਧਨ੍ਯੋਯਮੀਦृਸ਼ਮਨਭਿਮਤਂ ਯੋਨ੍ਯਂਤਰਮਵਾਪ੍ਯੈਭਿਰਾਤ੍ਮਜਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਦੌਹਿਤ੍ਰਾਦਿਭਿਸ੍ਸਹ ਰਮਮਾਣੋਤੀਵਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸ੍ਪृਹਾਮੁਤ੍ਪਾਦਯਤਿ
ਅਹਾ! ਕਿੰਨਾ ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਣਚਾਹੀ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ, ਪਰਪੋਤੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਇੱਛਾ ਜਗਾ ਦਿੱਤੀ।
ਵਯਮਪ੍ਯੇਵਂ ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਭਿਸ੍ਸਹ ਲਲਿਤਂ ਰਮਿष੍ਯਾਮ ਇਤ੍ਯੇਵਮਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਸ ਤਸ੍ਮਾਦਂਤਰ੍ਜਲਾਨ੍ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਂਤਾਨਾਯ ਨਿਵੇष੍ਟੁਕਾਮਃ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਮਾਂਧਾਤਾਰਂ ਰਾਜਾਨਮਗਚ੍ਛਤ੍
ਅਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਖੇਡ-ਮਸਤੀ ਕਰਾਂਗੇ। ਇਸ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਕੁੜੀ ਲਈ ਮਾਂਧਾਤਾ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਆਗਮਨਸ਼੍ਰਵਣਸਮਨਨ੍ਤਰਂ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਮ੍ਯਗਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਨਾ ਸਂਪੂਜਿਤਃ ਕृਤਾਸਨਪਰਿਗ੍ਰਹਃ ਸੌਭਰਿਰੁਵਾਚ ਰਾਜਾਨਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਆਮਦ ਦੀ ਸੁਣਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਰਾਜਾ ਉਠਿਆ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰਘ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਸੌਭਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸੌਭਰਿਰੁਵਾਚ। ਨਿਵੇष੍ਟੁਕਾਮੋऽਸ੍ਮਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ ਮਾ ਪ੍ਰਣਯਂ ਵਿਭਾਂਕ੍ਸ਼ੀਃ । ਨ ਹ੍ਯਰ੍ਥਿਨਃ ਕਾਰ੍ਯਵਸ਼ਾਦੁਪੇਤਾਃ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਵਂਸ਼ੋ! ਵਿਮੁਖਾਃ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ
ਸੌਭਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਘਰ ਵਸਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦੇ। ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਟਾਲੋ। ਜੋ ਮੰਗਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਵਾਪਸ ਭੇਜਦਾ।
ਅਨ੍ਯੇਪਿ ਸਂਤ੍ਯੇਵ ਨृਪਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਮਾਂਧਾਤਰੇषਾਂ ਤਨਯਾਃ ਪ੍ਰਸੂਤਾਃ । ਕਿਂ ਤ੍ਵਰ੍ਥਿਨਾਮਰ੍ਥਿਤਦਾਨਦੀਕ੍ਸ਼ਾਕृਤਵ੍ਰਤਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਮਿਦਂ ਕੁਲਂ ਤੇ
ਮਾਂਧਾਤਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਪਰ, ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਹੀ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸ਼ਤਾਰ੍ਧਸਂਖ੍ਯਾਸ੍ਤਵ ਸਂਤਿ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਮਮੈਕਾਂ ਨृਪਤੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ । ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਭਂਗਭਯਾਦ੍ਬਿਭੇਮਿ ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਰਾਜਵਰਾਤਿਦੁਃਖਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਪੰਜ ਕੁੜੀਆਂ ਹਨ; ਰਾਜਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ। ਮੈਂ ਇਨਕਾਰ ਦੀ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਚਿੰਤਿਤ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਇਤਿ ऋषਿਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ ਰਾਜਾ ਜਰਾਜਰ੍ਜਰਿਤਦੇਹਮृषਿਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਕਾਤਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਸ਼ਾਪਭੀਤੋ ਬਿਭ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਧੋਮੁਖਸ਼੍ਚਿਰਂ ਦਧ੍ਯੌ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਢੇ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਇਨਕਾਰ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸੌਭਰਿਰੁਵਾਚ । ਨਰੇਂਦ੍ਰ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮੁਪੈषਿ ਚਿਂਤਾਮਸਹ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਨ ਮਯਾਤ੍ਰ ਕਿਂਚਿਤ੍ ।। ਯਾਵਸ਼੍ਯਦੇਯਾ ਤਨਯਾ ਤਯੈਵ ਕृਤਾਰ੍ਥਤਾ ਨੋ ਯਦਿ ਕਿਂ ਨ ਲਬ੍ਧਾ
ਸੌਭਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਐਨੀ ਅਸਹਿਣ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਪੈ ਗਿਆ? ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਧੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ?
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਭਗਵਤਸ਼੍ਸ਼ਾਪਭੀਤਸ੍ਸਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਸ੍ਤਮੁਵਾਚਾਸੌ ਰਾਜਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਰਾਜੋਵਾਚ । ਭਗਵਨ੍ ਅਸ੍ਮਤ੍ਕੁਲਸ੍ਥਿਤਿਰਿਯਂ ਯ ਏਵ ਕਨ੍ਯਾਭਿਰੁਚਿਤੋऽਭਿਜਨਵਾਨ੍ਵਰਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ ਭਗਵਦ੍ਯਾਚ੍ਞਾ ਚਾਸ੍ਮਨ੍ਮਨੋਰਥਾਨਾਮਪ੍ਯਤਿਗੋਚਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਨੀ ਕਥਮਪ੍ਯੇषਾ ਸਂਜਾਤਾ ਤਦੇਵਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਨ ਵਿਦ੍ਮਃ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮ ਇਤ੍ਯੇਤਨ੍ਮਯਾऽਚਿਂਤ੍ਯਤ ਇਤ੍ਯਭਿਹਿਤੇ ਚ ਤੇਨ ਭੂਭੁਜਾ ਮੁਨਿਰਚਿਂਤਯਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਗਵਨ, ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੀਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਧੀ ਨੂੰ ਯੋਗ ਵਰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਗਵਨ, ਤੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸਾਡੇ ਮਨੋਰਥਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਇਹ ਹਾਲਤ ਕਿਵੇਂ ਆਈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਕੀ ਕਰੀਏ। ਇਹੀ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਯਮਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨੋਪਾਯੋ ਵृਦ੍ਧੋਯਮਨਭਿਮਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕਿਮਤ ਕਨ੍ਯਾਕਾਨਾਮਿਤ੍ਯਮੁਨਾ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯੈਤਦਭਿਹਿਤਮੇਵਮਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਕਰਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਮਾਂਧਾਤਾਰਮੁਵਾਚ
ਇਹ ਇਨਕਾਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਕੁੜੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣਣਗੀਆਂ? ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ,' ਤੇ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਤਦਾਦਿਸ਼੍ਯਤਾਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਯ । ਕਂਨ੍ਯਾਂਤਃਪੁਰਂ ਵਰ੍षਵਰੋ ਯਦਿ ਕਨ੍ਯੈਵ ਕਾਚਿਨ੍ਮਾਮਭਿਲषਤਿ ਤਦਾਹਂ ਦਾਰਸਂਗ੍ਰਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਅਨ੍ਯਥਾ ਚੇਤ੍ਤਦਲਮਸ੍ਮਾਕਮੇਤੇਨਾਤੀਤਕਾਲਾਰਂਭਣੇਨੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਰਰਾਮ
ਜੇ ਐਸਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਇਥੇ ਹੀ ਖਤਮ ਕਰੀਏ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਾ ਚੁੱਕੀਏ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਮਾਂਧਾਤ੍ਰਾ ਮੁਨਿਸ਼ਾਪਸ਼ਂਕਿਤੇਨ ਕਨ੍ਯਾਂਤਃਪੁਰਵਰ੍षਧਰਸ੍ਸਮਾਜ੍ਞਪ੍ਤਃ
ਫਿਰ, ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇਨ ਸਹ ਕਨ੍ਯਾਂਤਃਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਨੇਵ ਭਗਵਾਨਖਿਲਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋਤਿਸ਼ਯੇਨ ਕਮਨੀਯਂ ਰੂਪਮਕਰੋਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯ ਚ ਤਮृषਿਮਂਤਃਪੁਰੇ ਵਰ੍षਧਰਸ੍ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਹ
ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਸੇਵਕ ਨੇ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭਵਤੀਨਾਂ ਜਨਯਿਤਾ ਮਹਾਰਾਜਸ੍ਸਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਹੁਕਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਯਮਸ੍ਮਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਃ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਮਭ੍ਯਾਗਤਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ ਆਏ ਹਨ।
ਮਯਾ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਯਦ੍ਯਸ੍ਮਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਯਾ ਕਾਚਿਦ੍ਭਗਵਂਤਂ ਵਰਯਤਿ ਤਤ੍ਕਨ੍ਯਾਚ੍ਛਂਦੇ ਨਾਹਂ ਪਰਿਪਂਥਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮੀਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾ ਏਵ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸਾਨੁਰਾਗਾਃ ਸਪ੍ਰਮਦਾਃ ਕਰੇਣਵ ਇਵ ਮृਗਯੂਥਪਤਿਂ ਤਮृषਿਮਹਮਹਮਿਕਯਾ ਵਰਯਾਂਬਭੂਵੁਰੂਚੁਸ਼੍ਚ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸਾਡੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਚੋਣ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਹਥਣੀਆਂ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਬੋਲ ਪਈਆਂ।
ਅਲਂ ਭਗਿਨ੍ਯੋਹਮਿਮਂ ਵृਣੋਮਿ ਵृਣੋਮ੍ਯਹਂ ਨੈष ਤਵਾਨੁਰੂਪਃ । ਮਮੈष ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵਿਧਿਨੈਵ ਸृष੍ਟਸ੍ਸृष੍ਟਾਹਮਸ੍ਯੋਪਸ਼ਮਂ ਪ੍ਰਯਾਹਿ
ਹੁਣ ਹੋ ਗਿਆ, ਭੈਣ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਚੁਣਦੀ ਹਾਂ! ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਬਣੀ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਰਹਿ।
ਵृਤੋ ਮਯਾਯਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਯਾਯਂ ਗृਹਂ ਵਿਸ਼ਨ੍ਨੇਵ ਵਿਹਨ੍ਯਸੇ ਕਿਮ੍ । ਮਯਾ ਮਯੋਤਿਕ੍ਸ਼ਿਤਿਪਾਤ੍ਮਜਾਨਾਂ ਤਦਰ੍ਥਮਤ੍ਯਰ੍ਥਕਲਿਰ੍ਬਭੂਵ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ; ਮੈਂ ਚੁਣ ਲਿਆ! ਜਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਕਿਉਂ ਹੈਂ? ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ! ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਵੱਡਾ ਝਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਦਾ ਮੁਨਿਸ੍ਤਾਭਿਰਤੀਵਹਾਰ੍ਦਾਦ੍ਵृਤਸ੍ਸ ਕਨ੍ਯਾਭਿਰਨਿਂਦ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਃ । ਤਦਾ ਸ ਕਨ੍ਯਾਧਿਕृਤੋ ਨृਪਾਯ ਯਥਾਵਦਾਚष੍ਟ ਵਿਨਮ੍ਰਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਃ
ਜਦ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਕੁੜੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਢੁਕਵਾਂ ਸੀ, ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਤਦਵਗਮਾਤ੍ਕਿਂਕਿਮੇਤਤ੍ਕਥਮੇਤਤ੍ਕਿਂ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕਿਂ ਮਯਾਭਿਹਿਤਮਿਤ੍ਯਾਕੁਲਮਤਿਰਨਿਚ੍ਛਨ੍ਨਪਿ ਕਥਮਪਿ ਰਾਜਾਨੁਮੇਨੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਾਂ?'—ਰਾਜਾ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮਨ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਕृਤਾਨੁਰੂਪਵਿਵਾਹਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षਿਸ੍ਸਕਲਾ ਏਵ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਮਨਯਤ੍
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਢੁਕਵਾਂ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਚਾऽਸ਼ੇषਸ਼ਿਲ੍ਪਕਲ੍ਪਪ੍ਰਣੇਤਾਰਂ ਧਾਤਾਰਮਿਵਾਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਸਕਲਕਨ੍ਯਾਨਾਮੇਕੈਕਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਪਂਕਜਾਃ ਕੂਜਤ੍ਕਲਹਂਸਕਾਰਂਡਵਾਦਿਵਿਹਂਗਮਾਭਿਰਾਮਜਲਾਸ਼ਯਾਸ੍ਸੋਪਧਾਨਾਃ । ਸਾਵਕਾਸ਼ਾਸ੍ਸਾਧੁਸ਼ਯ੍ਯਾਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਃ ਕ੍ਰਿਯਂਤਾਮਿਤ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਕਲਾਵਾਂ ਤੇ ਹُنਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਹਰ ਕੁੜੀ ਲਈ ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਨਰਮ ਬਿਸਤਰੇ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕੰਵਲੇ ਦੇ ਪੌਂਡ, ਗਾਉਂਦੇ ਹੰਸ, ਕਾਂਡੇ ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਹੋਣ।'
ਤਚ੍ਚ ਤਥੈਵਾਨੁष੍ਠਿਤਮਸ਼੍षੋਸ਼ਿਲ੍ਪਵਿਸ਼ੇषਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਵਾਨ੍
ਇਹ ਸਭ ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਆਪਣਾ ਹُنਰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਤਤਃ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ ਸੌਭਰਿਣਾਜ੍ਞਪ੍ਤਸ੍ਤੇषੁ ਗृਹੇष੍ਵਨਿਵਾਰ੍ਯਾਨਂਦਕੁਂਦਮਹਾਨਿਧਿਰਾਸਾਂਚਕ੍ਰੇ
ਫਿਰ, ਪਰਮ ਰਿਸ਼ੀ ਸੌਭਰੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਨਵਰਤੇਨ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਲੇਹ੍ਯਾਦ੍ਯੁਪਭੋਗੈਰਾਗਤਾਨੁਗਤਭृਤ੍ਯਾਦੀਨਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮਸ਼੍षੋਗृਹੇषੁ ਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਸ਼ਦੁਹਿਤਰੋ ਭੋਜਯਾਮਾਸੁਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਸੋਹਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਸੇਵਾ ਮਿਲੀ।