ਤਤਸ਼੍ਚ ਤृਣਬਿਂਦੁਃ
ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯੇਕਾ ਕਨ੍ਯਾ ਇਲਵਿਲਾਨਾਮ
ਉਸ ਦੀ ਇੱਕੋ ਹੀ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਲਾਵਿਲਾ ਸੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਲਂਬੁਸਾਨਾਮ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾਸ੍ਤृਣਬਿਂਦੁਂ ਭੇਜੇ
ਫਿਰ ਵਿਖਿਆਤ ਅਲੰਬੁਸਾ ਨਾਮ ਦੀ ਅਪਸਰਾ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮਪ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲੋ ਜਜ੍ਞੇ ਯਃ ਪੁਰੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲਂ ਨਿਰ੍ਮਮੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਗਰ ਬਣਾਇਆ।
ਹੇਮਚਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਲਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋਭਵਤ੍
ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੇਮਚੰਦ੍ਰਾ ਸੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਃ
ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਾ।
ਤਤ੍ਤਨਯੋ ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧੂਮਰਾਖਸ਼ਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸृਂਜਯੋऽਭੂਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਸੀ।
ਸृਂਜਯਾਤ੍ਸਹਦੇਵਃ
ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਤੋਂ ਸਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵੋ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰੋਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਸੀ।
ਸੋਮਦਤ੍ਤਃ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਯੋਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮਾਜਹਾਰ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਸੋਮਦੱਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਨਮੇਜਯਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯਾ ਸੀ।
ਜਨਮੇਜਯਾਤ੍ਸੁਮਤਿਃ
ਜਨਮੇਜਯ ਤੋਂ ਸੁਮਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਏਤੇ ਵੈਸ਼ਾਲਿਕਾ ਭੂਭृਤਃ
ਇਹ ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੋਕੋਪ੍ਯਤ੍ਰ ਗੀਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤृਣਬਿਂਦੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈਸ਼ਾਲਿਕਾ ਨृਪਾਃ । ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵੀਰ੍ਯਵਂਤੋਤਿਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋਏ।
ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਸੁਕਨ੍ਯਾਨਾਮਾਭਵਤ੍ ਯਾਮੁਪਯੇਮੇ ਚ੍ਯਵਨਃ
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੁਕਨਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਚਯਵਨ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਆਨਰ੍ਤ੍ਤਨਾਮਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਸ਼੍ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਪੁਤ੍ਰੋਭਵਤ੍
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਆਨਰ੍ਤ੍ਤृਸ੍ਯਾਪਿ ਰੇਵਤਨਾਮਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਯੋਸਾਵਾਨਰ੍ਤ੍ਤਵਿषਯਂ ਬੁਭੁਜੇ ਪੁਰੀਂ ਚ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਮਧ੍ਯੁਵਾਸ
ਆਨਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਰੇਵਤ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਆਨਰਤ ਦੇ ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਰੇਵਤਸ੍ਯਾਪਿ ਰੈਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਕੁਦ੍ਮਿਨਾਮਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭ੍ਰੋਤृਸ਼ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੋष੍ਠੋऽਭਵਤ੍
ਰੇਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੈਵਤ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਕੁਦਮੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੌ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਰੇਵਤੀਨਾਮ ਕਨ੍ਯਾਭਵਤ੍
ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਰੇਵਤੀ ਸੀ।
ਸ ਤਾਮਾਦਾਯ ਕਸ੍ਯੋਯਮਰ੍ਹਤੀਤਿ ਭਗਵਂਤਮਬ੍ਜਯੋਨਿਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਜਗਾਮ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਕੌਣ ਯੋਗ ਵਰ ਹੈ, ਇਹ ਪੁੱਛਣ ਲਈ, ਭਗਵਾਨ ਅਬਜਯੋਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਵਚ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੴਤਿਕੇ ਹਾਹਾਹੂਹੂਸਂਜ੍ਞਾਭ੍ਯਾਂ ਗਂਧਰ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਤਿਤਾਨਂ ਨਾਮ ਦਿਵ੍ਯਂ ਗਾਂਧਰ੍ਵਮਗੀਯਤ
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਹਾ ਤੇ ਹੂਹੂ ਨਾਮ ਦੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ 'ਅਤਿਤਾਨ' ਨਾਮ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾਇਆ।
ਤਚ੍ਚ ਤ੍ਰਿਮਾਰ੍ਗਪਰਿਵृਤ੍ਤੈਰਨੇਕਯੁਗਪਰਿਵृਤ੍ਤਿਂ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਪਿ ਰੈਵਤਸ਼੍ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਮਿਵ ਮੇਨੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗਾਂ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ, ਬਹੁਤ ਯੁਗ ਲੰਘ ਗਏ, ਪਰ ਰੈਵਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਇਕ ਪਲ ਹੀ ਬੀਤਿਆ।
ਗੀਤਾਵਸਾਨੇ ਚ ਭਗਵਂਤਮਬ੍ਜਯੋਨਿਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਰੈਵਤਃ ਕਨ੍ਯਾਯੋਗ੍ਯਂ ਵਰਮਪृਚ੍ਛਤ੍
ਗੀਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਰੈਵਤ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਅਬਜਯੋਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਯੋਗ ਵਰ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਸੌ ਭਗਵਾਨਕਥਯਤ੍ਕਥਯ ਯੋਭਿਮਤਸ੍ਤੇ ਵਰ ਇਤਿ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?'
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭਗਵਤੇ ਤਸ੍ਮੈ ਯਥਾਭਿਮਤਾਨਾਤ੍ਮਨਸ੍ਸ ਵਰਾਨ੍ ਕਥਯਾਮਾਸ । ਕ ਏषਾਂ ਭਗਵਤੋਭਿਮਤ ਇਤਿ ਯਸ੍ਮੈ ਕਨ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮੀਤਿ
ਉਸਨੇ ਮੁੜ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਵਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਸਕਾਂ?'
ਤਤਃ ਕਿਂਚਿਦਵਨਤਸ਼ਿਰਾਸ੍ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਭਗਵਾਨਬ੍ਜਯੋਨਿਰਾਹ
ਫਿਰ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਅਬਜਯੋਨੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਯ ਏਤੇ ਭਵਤੋਭਿਮਤਾ ਨੈਤੇषਾਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਪਤ੍ਯਾਪਤ੍ਯਸਂਤਤਿਰਸ੍ਤ੍ਯਵਨੀਤਲੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੌਤਰੇ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਹੁਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਬਹੂਨਿ ਤਵਾਤ੍ਰੈਵ ਗਾਂਧਰ੍ਵਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯਗਾਨ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਯੁਗ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।