ਪਾषਣ੍ਡਿਨਂ ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਰਾਨਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਂ ਯੋਨਿਂ ਕਿਂ ਨ ਸ੍ਮਰਸਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਪਾਥਰ-ਪੂਜਕ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਨੀਚ ਜਨਮ ਪਾਇਆ; ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਯਾਦ ਨਹੀਂ, ਪ੍ਰਭੂ?
ਤਯੈਵਂ ਸ੍ਮਾਰਿਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਜਾਤਿਕृਤੇ ਤਦਾ । ਦਧ੍ਯੌ ਚਿਰਮਥਾਵਾਪ ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰਵਾਈ, ਉਹ ਲੰਬਾ ਸੋਚਿਆ ਤੇ ਵਿਰਕਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਾਚਿਤ੍ਤ- ਸ ਤਤੋ ਨਿਗਮ੍ਯ ਨਗਰਾਦੂ ਬਹਿਃ । ਮਰੁਪ੍ਰਪਤਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਰ੍ਗਾਲੀਂ ਯੋਨਿਮਾਗਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਹਰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਿੱਦੜ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸਾਪਿ ਦ੍ਰਿਤੀਯੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਰ੍षੇ ਦਿਤ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵृਗਾਲਂ ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯਯੌ ਕੋਲਾਹਲਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿੱਦੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕੋਲਾਹਲ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਾਰ੍ਗਾਲੀਂ ਯੋਨਿਮਾਗਤਮ੍ । ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮਤਿਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗੀ ਤਨਯਾ ਪृਥਿਤੀਪਤੇਃ
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਿੱਦੜ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਪਿ ਸ੍ਮਰਸਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ! ਸ਼੍ਵਯੋਨਿਸ੍ਥਸ੍ਯ ਯਨ੍ਮਯਾ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਚਰਿਤਂ ਪਾषਣ੍ਡਾਲਾਪਸਂਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਰਾਜੇ! ਕੀ ਤੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਜਦ ਤੂੰ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਤਬ ਅਤੇ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਸੰਬੰਧ ਦੱਸਿਆ ਸੀ?
ਪੁਨਸ੍ਤਯੋਕ੍ਤਸ੍ਯਜੂਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਤਾਂ ਵਰਃ । ਕਾਲੇਨ ਸ ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਤਤ੍ਯਾਜ ਸ੍ਵਂ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ।
ਭੂਯਸ੍ਤਤੋ ਵृਕਂ ਜਾਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਨੇ । ਸ੍ਮਾਰਯਾਮਾਸ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਭੇੜੀਆ ਬਣ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਣੀ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਤਬ ਯਾਦ ਦਿਵਾਏ।
ਨ ਤ੍ਵਂ ਵृਕੋ ਮਹਭਾਗ! ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਧਨੁਰ੍ਭਵਾਨ੍ । ਸ਼੍ਵਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਵृਗਾਲੋऽਬੂਰ੍ਵृਕਤ੍ਵਂ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਗਤਃ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ! ਤੂੰ ਭੇੜੀਆ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਧਨੁ ਹੈਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਕੁੱਤਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਗਿੱਦੜ ਬਣਿਆ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਭੇੜੀਆ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਸ੍ਮਾਰਿਤੇਨ ਯਦਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨਾਤ੍ਮਾ ਗृਦ੍ਰਤਾਂ ਗਤਃ । ਅਵਾਪ ਸਾ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਨਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਭਾਵਿਨੀ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਗਿੱਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ; ਫਿਰ, ਨਸੀਬ ਵਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ! ਸ੍ਮਰ੍ਯਤਾਮਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਮਲਂ ਤੇ ਗृਧ੍ਰਚੇष੍ਟਯਾ । ਪਾषਣ੍ਡਾਲਾਪਜਾਤੋऽਯਂ ਦੋषੋ ਯਦੂਗृਧ੍ਰਤਾ ਗਤਃ
ਰਾਜੇ! ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਜੋ ਹੁਣ ਗਿੱਧ ਵਾਂਗ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਜੋ ਦੋਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਗਿੱਧ ਬਣਿਆ ਹੈਂ।
ਤਤਃ ਕਾਕਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਂ ਸਮਨਨ੍ਤਰਜਨ੍ਮਤਿ । ਉਵਾਚ ਤਨ੍ਵੀ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮੁਪਲਭ੍ਯਾਤ੍ਮਯੋਗਤਃ
ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਂ ਬਣ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਸ਼ੇषਾ ਭੂਭृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਸ਼੍ਯਾ ਯਸ੍ਮੈ ਬਲਿਂ ਦਦੁਃ । ਸਤ੍ਵਂ ਕਾਕਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੋ ਜਾਤੋऽਦ੍ਯ ਬਲਿਭੁਕ੍ ਪ੍ਰਭੋ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਭੂਪਤੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਰਾਕ ਬਣ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਏਵਮੇਵ ਚ ਕਾਕਾਤ੍ਵੇ ਸ੍ਮਾਰਿਤਃ ਸ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਤਤ੍ਯਾਜ ਭੂਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਮਯੂਰਤ੍ਵਮਵਾਪ ਚ
ਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੋਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮਯੂਰਤ੍ਵਂ ਤਤਃ ਸਾ ਵੈ ਚਕਾਰਾਨੁਗਤਿਂ ਸ਼ੁਭਾ । ਦਤ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਣਾਂ ਹ੍ਟਦ੍ਯਸ੍ਤृਪ੍ਤ ਤਜ੍ਜਾਤਿਭੋਜਨੇਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭਾ ਨੇ ਮੋਰਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਜਨਕੋ ਰਾਜਾ ਵਾਜਿਮੇਧਂ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਚਕਾਰ ਤਸ੍ਯਾਵਭृਥੇ ਸ੍ਤ੍ਰਪਯਾਮਾਸ ਤਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਵਾਜਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਮ ਸਨਾਨ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਸ੍ਤ੍ਰੌ ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀ ਸ੍ਮਾਰਯਾਮਾਸ ਚਾਪਿ ਤਮ੍ । ਯਥਾਸੌ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਵृਗਾਲਾਦ੍ਯਾ ਯੋਨੀਰ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਉਥੇ, ਸੁੰਦਰ-ਅੰਗ ਵਾਲੀ ਨੇ ਖੁਦ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਕੁੱਤੇ, ਗਿੱਦੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਸ੍ਮृਤਜਨ੍ਮਕ੍ਰਮਃ ਸੋऽਥ ਤਤ੍ਯਾਜ ਸ੍ਵ ਕਲੇਵਰਮ੍ । ਜਜ੍ਞ ਸ ਜਨਕਸ੍ਯੈਵ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸੌ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਾ ਪਿਤਰਂ ਤਨ੍ਵੀ ਵਿਵਹਾਰ੍ਥਮਚੋਦਯਤ੍ । ਸ ਚਾਪਿ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਯਾ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਯਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਯੰਵਰ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਕृਤੇ ਸਾ ਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਤਿਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਵਪਰਯਾਮਾਸ ਭੂਯੋऽਪਿ ਭਰ੍ਤृ ਭਾਵੇਨ ਭਾਮਿਨੀ
ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਚੁਣ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਬੁਭੁਜੇ ਚ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧ ਸਮ੍ਭੋਗਾਨ੍ਨृਪਨਨ੍ਦਨਃ । ਪਿਤਰ੍ਯ੍ਯੁਪਰਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਦੇਹੇषੁ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਹ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖ-ਸੰਭੋਗ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਰਲੋਕ ਸਿਧਾਰ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੇਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਇਯਾਜ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਸੁਬਹੁਨ੍ ਦਦੌ ਦਾਨਾਨਿ ਚਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਯੁਯੁਧੇ ਚ ਸਹਾਰਿਬਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਯਜਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍ । ਤਤ੍ਯਾਜ ਸ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਧਰ੍ਮਤੋ ਨृਪਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਰਾਜ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਆਇਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਜਿੰਦ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਸ਼੍ਵਿਤਾਸ੍ਥਂ ਤਂ ਭੂਯੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਸਾ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਅਨ੍ਵਾਰੁਰੋਹ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਮੁਦਾ ਸਤੀ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸੁਭਾਵਿਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਫੁਨਰਲ ਦੀ ਅੱਗ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਤਤੋऽਵਾਪ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਐਨ੍ਦਾਨਤੀਤ੍ਯਵੈ ਲੋਕਾਨ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਕਾਮਦੁਹੋऽਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰਲੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਵਮਤੁਲਂ ਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਤਾਂ ਦ੍ਰਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਅਦੁੱਤੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਦੰਪਤਿ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਪਾਈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ!
ਏष ਪਾषਣ੍ਡਸਮ੍ਭਾषਾਦ੍ਦੋषਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਦ੍ਰਿਜ । ਤਥਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਵਬृਥਸ੍ਤ੍ਰਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਸ਼ੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ-ਜੁਲਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਦੋਸ਼ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੇ ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਸਨਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਾषਣ੍ਡਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰਾਲਾਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਲੇ ਯਜ੍ਞਾਦੌ ਚਾਪਿ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪੀ ਪਾਸ਼ੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਮਾਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਦীক্ষਾ ਸਮੇਂ।
ਕ੍ਰਿਯਾਹਾਨਿਰ੍ਗृ ਹੇ ਯਸ੍ਯ ਮਾਸਮੇਕਂ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਤਸ੍ਯਾਵਲੋਕਨਾਤ੍ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਨਰਃ
ਜੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਤ੍ਰਯੀ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਦ੍ਰਿਜ । ਪਰਾਨ੍ਨਭੋਜਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਵੇਦਵਾਦਵਿਰੋਧਿਬਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ, ਪਾਪੀ ਹਨ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?