ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਦਮ੍ਪਤੀ ਤੌ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਪੂਜਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਵਨ੍ਤੌ ਦ੍ਰਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਕਾਲੇਨ ਗਚ੍ਛਤਾ ਰਾਜਾ ਮਮਾਰਾਸੌ ਸਪਤ੍ਰਜਿਤ੍ । ਅਨ੍ਵਾਰੁਰੋਹ ਤਂ ਦੇਵੀ ਚਿਤਾਸ੍ਥਂ ਭੂਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਸਪਤਰਜਿਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ; ਰਾਣੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਭੂਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਸ ਤੁ ਤੇਨਾਪਚਾਰੇਣ ਸ਼੍ਵਾ ਜਜ੍ਞ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ । ਉਪੋषਿਤੇਨ ਪਾषਣ੍ਜਸਂਲਾਪੀ ਯਃ ਕृਤੋऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਥਰ-ਪੂਜਕ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ।
ਸਾ ਤੁ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਜਜ੍ਞ ਕਾਸ਼ੀਰਾਜਸੁਤਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਸਰ੍ਵਵਿਝਾਨਮਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਪੂਜਿਤਾ
ਉਹ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਜੰਮੀ।
ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਦਾਤੁਕਾਮੋऽਭੂਤ੍ ਵਰਾਯ ਵਿਨਿਵਾਰਿਤਃ । ਤਯੈਵ ਤਨ੍ਵ੍ਯਾ ਵਿਰਤੋ ਵਿਵਾਹਾਰਮ੍ਭਤੋ ਨृਪਃ
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਧੁਰ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਾ ਦਿਵ੍ਯਯਾ ਦृष੍ਟਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਨਿਜਂ ਪਤਿਮ੍ । ਵਿਦਿਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਵਸ੍ਥ ਦਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਫਿਰ, ਦਿਵਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ; ਵਿਦਿਸ਼ਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਵੈ ਮਹਾਭਾਗਂ ਸ਼੍ਵਬੂਤਨ੍ਤੁ ਪਤਿਂ ਤਥਾ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਾਹਾਰ ਸਤ੍ਕਾਰਪ੍ਰਵਣਾਂ ਸੁਭਮ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੁਣ ਕੁੱਤਾ ਸੀ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।
ਭੁਞ੍ਜਨ੍ ਦਤ੍ਤਂ ਤਯਾ ਸੋऽਨ੍ਨਮਤਿਮृष੍ਟਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਸ੍ਵਜਾਤਿਲਲਿਤਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਬਹੁ ਚਾਟੁ ਚਕਾਰ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੁਆਦਲਾ ਤੇ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕੀਤੀ।
ਅਤੀਵ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਬਾਲਾ ਕੁਰ੍ਵਤਾ ਚਾਟੁ ਤੇਨ ਸਾ । ਪ੍ਰਣਾਮਪੂਰ੍ਵਮਾਹੇਦਂ ਦਯਿਤਂ ਤਂ ਕੁਯੋਨਿਜਮ੍
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਉਸ ਦੀ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਲੱਜਤ ਹੋਈ; ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ, ਹੁਣ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਮਰ੍ਯ੍ਯਤਾਂ ਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ! ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਲਲਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਯੇਨ ਸ਼੍ਵਯੋਨਿਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮਮ ਚਾਟੁਕਰੋ ਭਵਾਨ੍
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਯਾਦ ਕਰ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਚਲਾਕੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਾषਣ੍ਡਿਨਂ ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਰਾਨਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਂ ਯੋਨਿਂ ਕਿਂ ਨ ਸ੍ਮਰਸਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਪਾਥਰ-ਪੂਜਕ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਨੀਚ ਜਨਮ ਪਾਇਆ; ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਯਾਦ ਨਹੀਂ, ਪ੍ਰਭੂ?
ਤਯੈਵਂ ਸ੍ਮਾਰਿਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਜਾਤਿਕृਤੇ ਤਦਾ । ਦਧ੍ਯੌ ਚਿਰਮਥਾਵਾਪ ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰਵਾਈ, ਉਹ ਲੰਬਾ ਸੋਚਿਆ ਤੇ ਵਿਰਕਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਾਚਿਤ੍ਤ- ਸ ਤਤੋ ਨਿਗਮ੍ਯ ਨਗਰਾਦੂ ਬਹਿਃ । ਮਰੁਪ੍ਰਪਤਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਰ੍ਗਾਲੀਂ ਯੋਨਿਮਾਗਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਹਰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਿੱਦੜ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸਾਪਿ ਦ੍ਰਿਤੀਯੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਰ੍षੇ ਦਿਤ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵृਗਾਲਂ ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯਯੌ ਕੋਲਾਹਲਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿੱਦੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕੋਲਾਹਲ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਾਰ੍ਗਾਲੀਂ ਯੋਨਿਮਾਗਤਮ੍ । ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮਤਿਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗੀ ਤਨਯਾ ਪृਥਿਤੀਪਤੇਃ
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਿੱਦੜ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਪਿ ਸ੍ਮਰਸਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ! ਸ਼੍ਵਯੋਨਿਸ੍ਥਸ੍ਯ ਯਨ੍ਮਯਾ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਚਰਿਤਂ ਪਾषਣ੍ਡਾਲਾਪਸਂਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਰਾਜੇ! ਕੀ ਤੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਜਦ ਤੂੰ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਤਬ ਅਤੇ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਸੰਬੰਧ ਦੱਸਿਆ ਸੀ?
ਪੁਨਸ੍ਤਯੋਕ੍ਤਸ੍ਯਜੂਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਤਾਂ ਵਰਃ । ਕਾਲੇਨ ਸ ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਤਤ੍ਯਾਜ ਸ੍ਵਂ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ।
ਭੂਯਸ੍ਤਤੋ ਵृਕਂ ਜਾਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਨੇ । ਸ੍ਮਾਰਯਾਮਾਸ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਭੇੜੀਆ ਬਣ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਣੀ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਤਬ ਯਾਦ ਦਿਵਾਏ।
ਨ ਤ੍ਵਂ ਵृਕੋ ਮਹਭਾਗ! ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਧਨੁਰ੍ਭਵਾਨ੍ । ਸ਼੍ਵਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਵृਗਾਲੋऽਬੂਰ੍ਵृਕਤ੍ਵਂ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਗਤਃ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ! ਤੂੰ ਭੇੜੀਆ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਧਨੁ ਹੈਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਕੁੱਤਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਗਿੱਦੜ ਬਣਿਆ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਭੇੜੀਆ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਸ੍ਮਾਰਿਤੇਨ ਯਦਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨਾਤ੍ਮਾ ਗृਦ੍ਰਤਾਂ ਗਤਃ । ਅਵਾਪ ਸਾ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਨਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਭਾਵਿਨੀ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਗਿੱਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ; ਫਿਰ, ਨਸੀਬ ਵਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ! ਸ੍ਮਰ੍ਯਤਾਮਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਮਲਂ ਤੇ ਗृਧ੍ਰਚੇष੍ਟਯਾ । ਪਾषਣ੍ਡਾਲਾਪਜਾਤੋऽਯਂ ਦੋषੋ ਯਦੂਗृਧ੍ਰਤਾ ਗਤਃ
ਰਾਜੇ! ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਜੋ ਹੁਣ ਗਿੱਧ ਵਾਂਗ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਜੋ ਦੋਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਗਿੱਧ ਬਣਿਆ ਹੈਂ।
ਤਤਃ ਕਾਕਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਂ ਸਮਨਨ੍ਤਰਜਨ੍ਮਤਿ । ਉਵਾਚ ਤਨ੍ਵੀ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮੁਪਲਭ੍ਯਾਤ੍ਮਯੋਗਤਃ
ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਂ ਬਣ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਸ਼ੇषਾ ਭੂਭृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਸ਼੍ਯਾ ਯਸ੍ਮੈ ਬਲਿਂ ਦਦੁਃ । ਸਤ੍ਵਂ ਕਾਕਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੋ ਜਾਤੋऽਦ੍ਯ ਬਲਿਭੁਕ੍ ਪ੍ਰਭੋ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਭੂਪਤੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਰਾਕ ਬਣ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਏਵਮੇਵ ਚ ਕਾਕਾਤ੍ਵੇ ਸ੍ਮਾਰਿਤਃ ਸ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਤਤ੍ਯਾਜ ਭੂਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਮਯੂਰਤ੍ਵਮਵਾਪ ਚ
ਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੋਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮਯੂਰਤ੍ਵਂ ਤਤਃ ਸਾ ਵੈ ਚਕਾਰਾਨੁਗਤਿਂ ਸ਼ੁਭਾ । ਦਤ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਣਾਂ ਹ੍ਟਦ੍ਯਸ੍ਤृਪ੍ਤ ਤਜ੍ਜਾਤਿਭੋਜਨੇਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭਾ ਨੇ ਮੋਰਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਜਨਕੋ ਰਾਜਾ ਵਾਜਿਮੇਧਂ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਚਕਾਰ ਤਸ੍ਯਾਵਭृਥੇ ਸ੍ਤ੍ਰਪਯਾਮਾਸ ਤਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਵਾਜਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਮ ਸਨਾਨ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਸ੍ਤ੍ਰੌ ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀ ਸ੍ਮਾਰਯਾਮਾਸ ਚਾਪਿ ਤਮ੍ । ਯਥਾਸੌ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਵृਗਾਲਾਦ੍ਯਾ ਯੋਨੀਰ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਉਥੇ, ਸੁੰਦਰ-ਅੰਗ ਵਾਲੀ ਨੇ ਖੁਦ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਕੁੱਤੇ, ਗਿੱਦੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਸ੍ਮृਤਜਨ੍ਮਕ੍ਰਮਃ ਸੋऽਥ ਤਤ੍ਯਾਜ ਸ੍ਵ ਕਲੇਵਰਮ੍ । ਜਜ੍ਞ ਸ ਜਨਕਸ੍ਯੈਵ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸੌ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਾ ਪਿਤਰਂ ਤਨ੍ਵੀ ਵਿਵਹਾਰ੍ਥਮਚੋਦਯਤ੍ । ਸ ਚਾਪਿ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਯਾ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਯਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਯੰਵਰ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਕृਤੇ ਸਾ ਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਤਿਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਵਪਰਯਾਮਾਸ ਭੂਯੋऽਪਿ ਭਰ੍ਤृ ਭਾਵੇਨ ਭਾਮਿਨੀ
ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਚੁਣ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।