ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਕ੍ਰਿਯਾਹਾਨਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁ ਸੋऽਬਿਜਾਯਤੇ । ਤਸ੍ਯਾਵਲੋਕਨਾਤ੍ ਯੂਰ੍ਯੋ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਸਾਧੁਬਿਃ ਸਦਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਪृष੍ਟੇ ਸ੍ਤ੍ਰਾਨਂ ਸਚੇਲਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਰ੍ਹੇਤੁਰ੍ਮਹਾਮਤੇ । ਪੁ ਸੋ ਭਵਤਿ ਤਸ੍ਯੋਕ੍ਤਾ ਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਃ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਕਪੜੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕੋਈ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਰ੍षਿਪਤृਭੂਤਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਨਿਃ ਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ । ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਯਨਰ੍ਚਿਤਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪਾਪਕृਤ੍
ਜਿਸਦੇ ਘਰੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਭੂਤ ਅਣਸੱਤਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਦੇਵਾਦਿਨਿਃ ਸ਼੍ਵਾਸਹਤਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਯਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮ ਚ । ਨ ਤੇਨ ਸਙ੍ਕਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੂ ਗृਹਾਸਨਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ
ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਘਰ ਦੇਵਤੇ ਆਦਿ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਬਰਤਨ ਤੇ ਫਰਨੀਚਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਮ੍ਭਾषਣਾਨੁਪ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦਿ ਸਹਾਸ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਕੁਰ੍ਵਤਃ । ਜਾਯਤੇ ਤੁਲ੍ਯਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤੇਨੈਵ ਦ੍ਰਿਜ । ਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ, ਆਦਰ ਜਾਂ ਹਾਸਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ ਬੁਙੂ ਕ੍ਤੇ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਯ ਕਰੋਤ੍ਯਾਸ੍ਮਾਂ ਤਥਾਸਨੇ । ਸ਼ੇਤੇ ਚਾਪ੍ਯੇਕਸ਼ਯਨੇ ਸ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸਦੇ ਘਰ ਖਾਏ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਸੇਜ ਤੇ ਸਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਸਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਪਿਤृਭੂਤਾਨਿ ਤਥਾਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯੋऽਤਿਥੀਨ੍ । ਭੁਙੂਕ੍ਤੇ ਸ ਪਾਤਕਂ ਭੁਙੂ ਕ੍ਤੇ ਨਿष੍ਕृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੀਦृਸ਼ੀ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ, ਭੂਤ ਤੇ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੈ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਯੇ ਵਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਦਨ੍ਯਤੋਮੁਖਮ੍ । ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਗ੍ਰਸਂਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਹੀਨਕਰ੍ਮਸ੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਘੱਟ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ 'ਅਸ਼ੁੱਧ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਮੈਤ੍ਰੇਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤਸਙ੍ਕਰਃ । ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਯਾ ਸਾਧੁ ਵृਤ੍ਤੀਨਾਮੁਪਘਾਤਾਯ ਜਾਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਉਥੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਅਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ऋषੀਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍ ਭੂਤਾਤਿਥੀਂਸ੍ਤਥਾ । ਯੋ ਭੁਙ੍ ਕ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਸਮ੍ਭਾषਾਤ੍ ਪਤਨ੍ਤਿ ਨਰਕੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ, ਭੂਤ ਤੇ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਾਨ੍ਨਰੋ ਨਗ੍ਰਾਂਸ੍ਤ੍ਰਯੀਸਨ੍ਤ੍ਯਾਗਦੂषਿਤਾਨ੍ । ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਆਲਾਪਸ੍ਪਸ਼ੇਨਾਦਿषੁ
ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨfold ਵੇਦਿਕ ਮਾਰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ, ਛੂਹਣ ਤੇ ਹੋਰ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਦ੍ਭਿਃ ਕृਤਂ ਯਤ੍ਰਾਦ੍ਦ ਵਾਨ੍ ਪਿਤृਪਿਤਾਮਹਾਨ੍ । ਨ ਪ੍ਰੀਣਯਤਿ ਤਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧ ਯਦੇਭਿਰਵਲੋਕਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਿਆਂ ਲਈ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ੍ਰਾਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਚ ਪੁਰਾ ਖ੍ਯਾਤੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਧਨੁਰ੍ਭੁਵਿ । ਪਤ੍ਰੀ ਚ ਸ਼ੈਵ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯਾਭੂਦਤਿਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ 'ਸ਼ਤਧਨੁ' ਸੀ; ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ 'ਸ਼ੈਵਿਆ' ਅਤਿਥੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਾਬੰਦ ਸੀ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸਤ੍ਯਸ਼ੌਚਦਯਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਵਿਨਯੇਨ ਨਯੇਨ ਚ
ਉਹ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ; ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੀ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਆਰਾਧਯਾਮਾਸ ਵਿਭੁਂ ਪਰਮੇਣ ਸਮਾਧਿਨਾ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉੱਚੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਹੋਮੈਰ੍ਜਪੈਸ੍ਤਥਾ ਦਾਨੈਰੁਪਵਾਸੈਸ਼੍ਵ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਹਨੇ ਹਵਨ, ਜਪ, ਦਾਨ, ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪੂਜਾਬਿਸ਼੍ਵਾਨੁਦਿਵਸਂ ਤਨ੍ਮਨਾ ਨਾਨ੍ਯਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ, ਮਨ ਉਸੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰੱਖਿਆ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਏਕਦਾ ਤੁ ਸਮਂ ਸ੍ਨਾਤੌ ਤੌ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾਪਤੀ ਜਲੇ । ਬਗੀਰਥ੍ਯਾਃ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣੌ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਿਤੌ । ਪਾषਣ੍ਡਿਨਮਪਸ਼੍ਯੇਤਾਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸਮ੍ਮੁਖਂ ਦ੍ਰਿਜ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਨ੍ਹਾਏ; ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਨਦੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪਾਥਰ-ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਚਾਪਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਸੌ ਸਖਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਅਤਸ੍ਤਦੂਗੌਰਵਾਤ੍ਤੇਨ ਸਹਾਲਾਪਮਥਾਕਰੋਤ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਤੇ ਧਨੁਰ-ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਦਾ ਚੇਲਾ ਸੀ; ਇੱਜਤ ਕਰਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਨ ਤੁ ਸਾ ਵਾਗਯਤਾ ਦੇਵੀ ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਰੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਉਪੋषਿਤਾਸ੍ਮੀਤਿ ਰਵਿਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦृष੍ਟੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ
ਪਰ ਪਤਿਵਰਤਾ ਪਤਨੀ, ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਪਾਥਰ-ਪੂਜਕ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਦਮ੍ਪਤੀ ਤੌ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਪੂਜਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਵਨ੍ਤੌ ਦ੍ਰਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਕਾਲੇਨ ਗਚ੍ਛਤਾ ਰਾਜਾ ਮਮਾਰਾਸੌ ਸਪਤ੍ਰਜਿਤ੍ । ਅਨ੍ਵਾਰੁਰੋਹ ਤਂ ਦੇਵੀ ਚਿਤਾਸ੍ਥਂ ਭੂਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਸਪਤਰਜਿਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ; ਰਾਣੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਭੂਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਸ ਤੁ ਤੇਨਾਪਚਾਰੇਣ ਸ਼੍ਵਾ ਜਜ੍ਞ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ । ਉਪੋषਿਤੇਨ ਪਾषਣ੍ਜਸਂਲਾਪੀ ਯਃ ਕृਤੋऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਥਰ-ਪੂਜਕ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ।
ਸਾ ਤੁ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਜਜ੍ਞ ਕਾਸ਼ੀਰਾਜਸੁਤਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਸਰ੍ਵਵਿਝਾਨਮਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਪੂਜਿਤਾ
ਉਹ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਜੰਮੀ।
ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਦਾਤੁਕਾਮੋऽਭੂਤ੍ ਵਰਾਯ ਵਿਨਿਵਾਰਿਤਃ । ਤਯੈਵ ਤਨ੍ਵ੍ਯਾ ਵਿਰਤੋ ਵਿਵਾਹਾਰਮ੍ਭਤੋ ਨृਪਃ
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਧੁਰ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਾ ਦਿਵ੍ਯਯਾ ਦृष੍ਟਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਨਿਜਂ ਪਤਿਮ੍ । ਵਿਦਿਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਵਸ੍ਥ ਦਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਫਿਰ, ਦਿਵਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ; ਵਿਦਿਸ਼ਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਵੈ ਮਹਾਭਾਗਂ ਸ਼੍ਵਬੂਤਨ੍ਤੁ ਪਤਿਂ ਤਥਾ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਾਹਾਰ ਸਤ੍ਕਾਰਪ੍ਰਵਣਾਂ ਸੁਭਮ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੁਣ ਕੁੱਤਾ ਸੀ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।
ਭੁਞ੍ਜਨ੍ ਦਤ੍ਤਂ ਤਯਾ ਸੋऽਨ੍ਨਮਤਿਮृष੍ਟਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਸ੍ਵਜਾਤਿਲਲਿਤਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਬਹੁ ਚਾਟੁ ਚਕਾਰ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੁਆਦਲਾ ਤੇ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕੀਤੀ।
ਅਤੀਵ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਬਾਲਾ ਕੁਰ੍ਵਤਾ ਚਾਟੁ ਤੇਨ ਸਾ । ਪ੍ਰਣਾਮਪੂਰ੍ਵਮਾਹੇਦਂ ਦਯਿਤਂ ਤਂ ਕੁਯੋਨਿਜਮ੍
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਉਸ ਦੀ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਲੱਜਤ ਹੋਈ; ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ, ਹੁਣ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਮਰ੍ਯ੍ਯਤਾਂ ਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ! ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਲਲਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਯੇਨ ਸ਼੍ਵਯੋਨਿਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮਮ ਚਾਟੁਕਰੋ ਭਵਾਨ੍
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਯਾਦ ਕਰ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਚਲਾਕੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।