ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਵਚਨਂ ਸ ਤੇषਾਂ ਯੁਕ੍ਤਿਯੋਜਿਤਮ੍ । ਤਥਾ ਤਥਾ ਚ ਤਦੂਧਰ੍ਮਂ ਤਤ੍ਯਜੁਸ੍ਤੇ ਯਥਾ ਯਥਾ
ਉਹ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਗਿਆ, ਉਵੇਂ-ਉਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਛੱਡਦੇ ਗਏ।
ਤੇऽਪ੍ਯਨ੍ਯੇषਾਂ ਤਥੈਵੋਚੁਰਨ੍ਯੈਰਨ੍ਯੇ ਤਥੋਦਿਤਾਃ । ਮੈਭੇਯ ! ਤਤ੍ਯਜੁਰ੍ਧਰ੍ਮਂ ਵੇਦਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਦਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਦੁਹਰਾਇਆ; ਮੈਭੇਯਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਤੇ ਸ్మ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯਾਨਪ੍ਯਨ੍ਯਪਾषਣਡਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਦ੍ਰਿਜ । ਦੈਤੇਯਾਨ੍ ਮੋਹਯਾਮਾਸ ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਤਿਮੋਹਕृਤ੍
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਝੂਠੇ ਮਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਾਇਆਵਾਦੀ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਲ੍ਪੇਨੈਵ ਹਿ ਕਾਲੇਨ ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਤੇऽਸੁਰਾਃ । ਮੋਹਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਯਜੁਃ ਸਰ੍ਵਾਂ ਤ੍ਰਯੀਮਾਰ੍ਗਾਸ਼੍ਰਿਤਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਬਹੁਤ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਟਕਾਵੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕ ਗਏ ਤੇ ਤ੍ਰੈ-ਮਾਰਗ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਕੇਚਿਦੂਵਿਨਿਨ੍ਦਾਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਰੇ ਦ੍ਰਿਜ । ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਸਲਾਪਸ੍ਯ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚ ਦ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ; ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਈ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵੀ।
ਨੈਤਦੂਯੁਕ੍ਤਿਸਹਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਿਂਸਾ ਧਰ੍ਮਾਯ ਨੇष੍ਯਤੇ । ਹਵੀਂष੍ਯਨਲਦਗ੍ਧਾਨਿ ਫਲਾਯੇਤ੍ਯਰ੍ਭਕੋਦਿਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਰਕ ਨਹੀਂ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਵੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੈਰਨੇਕੈਰ੍ਦੇਵਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਣ ਭੁਜ੍ਯਤੇ । ਸ਼ਮ੍ਯਾਦਿ ਯਦਿ ਚੇਤ੍ਕਾष੍ਠਂ ਤਦੂਰਂ ਪਤ੍ਰਭੁਕ੍ ਪਸ਼ੁ
ਜੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾਪਣ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਜੇ ਲੱਕੜ ਸੜਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਉਹੀ ਹਾਲਤ ਪਾ ਲਵੇ।
ਨਿਹਤਸ੍ਯ ਪਸ਼ੋਰ੍ਯਜ੍ਞ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਾਤ੍ਪਿਰ੍ਯਦੀष੍ਯਤੇ । ਸ੍ਵਪਿਤਾ ਯਜਮਾਨੇਨ ਕਿਨ੍ਨੁ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਹਨ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਜਦੋਂ ਸੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ?
ਤृਤ੍ਪਯੇ ਜਾਯਤੇ ਪੁਸੋ ਭੁਕ੍ਤਮਨ੍ਯੇਨ ਚੇਤ੍ਤਤਃ । ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਨਂ ਨ ਵਹੇਯੁਃ ਪ੍ਰਵਾਸਿਨਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਖਾਧੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਸ਼ਰਧ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਦੇਸੀ ਉਸ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ।
ਜਨਸ਼੍ਰਦ੍ਧ ਯਮਿਤ੍ਯੇਤਦਵਗਮ੍ਯ ਤਤੋ ਵਚਃ । ਉਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰੋਚਤਾਂ ਯਨ੍ਮਯੇਰਿਤਮ੍
ਲੋਕ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਹੀ ਗੱਲ, ਜੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦੇਣ।
ਨ ਹ੍ਮਾਪ੍ਤਵਾਦਾ ਨਭਸੋ ਨਿਪਤਨ੍ਤਿ ਮਹਾਸੁਰਾਃ । ਯੁਕ੍ਤਿਮਦ੍ ਵਚਨਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਮ ਮਯਾਨ੍ਯੇਸ਼੍ਵ ਭਵਦ੍ਰਿਧੈਃ
ਵੱਡੇ ਅਸੁਰੋ, ਜੋ ਗੱਲ ਸੱਚ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਸਿਰਫ ਤਰਕ ਵਾਲੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਮੈਂ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕਹੀ, ਉਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇ।
ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਥਾ । ਵ੍ਯੁਤ੍ਥਾਪਿਤਾ ਯਥਾ ਨੈषਾਂ ਤ੍ਰਯੀਂ ਕਸ਼੍ਵਿਦਰੋਚਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੈਤ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਐਸਾ ਭਟਕ ਗਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤ੍ਰੈ-ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਇਤ੍ਥਮੁਨ੍ਮਾਰ੍ਗਯਾਤੇषੁ ਤੇषੁ ਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਤੇऽਮਰਾਃ । ਉਦ੍ਯੋਗਂ ਪਰਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੈਤ ਐਸਾ ਭਟਕ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਸੁਰਂ ਯੁਦ੍ਧ ਪੁਨਰੇਵਾਭਵਦ੍ ਦ੍ਰਿਜ । ਹਤਾਸ਼੍ਵ ਤੇऽਸੁਰਾ ਦੇਵੈਃ ਸਨ੍ਮਾਰ੍ਗਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਮੁੜ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਜੋ ਅਸੁਰ ਸੱਚੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਕਵਚਸ੍ਤषਾਮਭੂਦੂ ਯਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦ੍ਰਿਯ । ਤੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਾਭਵਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨੇਸ਼ੁਰ੍ਨष੍ਟੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਕਵਚ ਪਹਿਨੀ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਜਦ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਤੋ ਮੈਤ੍ਰੇਯ! ਤਨ੍ਮਾਰ੍ਗਵਰ੍ਤ੍ਤਿਨੋ ਯੇऽਭਵਞ੍ਜਨਾਃ । ਨਗ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਤੈਰ੍ਯਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤ੍ਰਯੀਸਂਵਰਣਾਂ ਵृਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਮਾਰਗ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰੈ-ਸੰਵਰਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਵਿਅਰਥ ਹੀ, ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਵ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਤਥਾਸ਼੍ਰਮਾਃ । ਪਰਿਬ੍ਰਾਡੂ ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਥੋऽਤ੍ਰ ਪਞ੍ਚਮੋ ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਪੜਾਅ ਹਨ: ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਘਰਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ; ਪੰਜਵਾਂ ਕੋਈ ਪੜਾਅ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਸਨ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਂ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋ ਨ ਜਾਯਤੇ । ਪਰਿਵ੍ਰਾਡੂ ਵਾਪਿ ਮੈਤ੍ਰੇਯ! ਸ ਨ੍ਗ੍ਰਃ ਪਾਪਕृਨ੍ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਘਰਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਬਣੇ, ਨਾ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਵਿਪ੍ਰ! ਤਸ੍ਯ ਹਾਨਿਰਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ । ਅਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਵਿਹਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪਤਤਿ ਤਦ੍ਦਿਨੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਉਸੇ ਦਿਨ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਮਹਤਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਰੋਤ੍ਯਨਾਪਦਿ । ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਿਯਾਹਾਨੇਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮੈਤ੍ਰੇਯ! ਮਾਨਵਃ
ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਕ੍ਰਿਯਾਹਾਨਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁ ਸੋऽਬਿਜਾਯਤੇ । ਤਸ੍ਯਾਵਲੋਕਨਾਤ੍ ਯੂਰ੍ਯੋ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਸਾਧੁਬਿਃ ਸਦਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਪृष੍ਟੇ ਸ੍ਤ੍ਰਾਨਂ ਸਚੇਲਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਰ੍ਹੇਤੁਰ੍ਮਹਾਮਤੇ । ਪੁ ਸੋ ਭਵਤਿ ਤਸ੍ਯੋਕ੍ਤਾ ਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਃ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਕਪੜੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕੋਈ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਰ੍षਿਪਤृਭੂਤਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਨਿਃ ਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ । ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਯਨਰ੍ਚਿਤਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪਾਪਕृਤ੍
ਜਿਸਦੇ ਘਰੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਭੂਤ ਅਣਸੱਤਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਦੇਵਾਦਿਨਿਃ ਸ਼੍ਵਾਸਹਤਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਯਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮ ਚ । ਨ ਤੇਨ ਸਙ੍ਕਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੂ ਗृਹਾਸਨਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ
ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਘਰ ਦੇਵਤੇ ਆਦਿ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਬਰਤਨ ਤੇ ਫਰਨੀਚਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਮ੍ਭਾषਣਾਨੁਪ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦਿ ਸਹਾਸ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਕੁਰ੍ਵਤਃ । ਜਾਯਤੇ ਤੁਲ੍ਯਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤੇਨੈਵ ਦ੍ਰਿਜ । ਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ, ਆਦਰ ਜਾਂ ਹਾਸਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ ਬੁਙੂ ਕ੍ਤੇ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਯ ਕਰੋਤ੍ਯਾਸ੍ਮਾਂ ਤਥਾਸਨੇ । ਸ਼ੇਤੇ ਚਾਪ੍ਯੇਕਸ਼ਯਨੇ ਸ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸਦੇ ਘਰ ਖਾਏ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਸੇਜ ਤੇ ਸਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਸਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਪਿਤृਭੂਤਾਨਿ ਤਥਾਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯੋऽਤਿਥੀਨ੍ । ਭੁਙੂਕ੍ਤੇ ਸ ਪਾਤਕਂ ਭੁਙੂ ਕ੍ਤੇ ਨਿष੍ਕृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੀਦृਸ਼ੀ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ, ਭੂਤ ਤੇ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੈ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਯੇ ਵਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਦਨ੍ਯਤੋਮੁਖਮ੍ । ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਗ੍ਰਸਂਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਹੀਨਕਰ੍ਮਸ੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਘੱਟ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ 'ਅਸ਼ੁੱਧ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਮੈਤ੍ਰੇਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤਸਙ੍ਕਰਃ । ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਯਾ ਸਾਧੁ ਵृਤ੍ਤੀਨਾਮੁਪਘਾਤਾਯ ਜਾਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਉਥੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਅਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ऋषੀਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍ ਭੂਤਾਤਿਥੀਂਸ੍ਤਥਾ । ਯੋ ਭੁਙ੍ ਕ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਸਮ੍ਭਾषਾਤ੍ ਪਤਨ੍ਤਿ ਨਰਕੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ, ਭੂਤ ਤੇ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।