ਤਦੂਗਚ੍ਛਤ ਨ ਭੀਃ ਕੀਰ੍ਯਾ ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਯਮਗ੍ਰਤਃ । ਗਚ੍ਛਤ੍ਵਦ੍ਯੋਪਕਾਰਾਯ ਭਵਤਾ ਭਵਤਾਂ ਸੁਰਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਡਰੋ ਨਾ; ਇਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਲਈ ਛੱਡ ਦੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੈਨਂ ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾ ਯਥਾਗਤਮ੍ । ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਪਿ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯਯੌ ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਸੁਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਤਪਸ੍ਯਭਿਰਤਾਨ੍ ਸੋऽਥ ਮਾਯਾਮੋਹੋ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍ । ਮੈਤ੍ਰੇਯ ! ਦਦृਸ਼ੇ ਗਤ੍ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਉਥੇ ਗਈ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਮਹਾਂਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਦਿਗਮ੍ਬਰੋ ਮੁਣ੍ਡੋ ਬਰ੍ਹਿਪਤ੍ਰਧਰੋ ਦ੍ਰਿਜ । ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਸੁਰਾਨ੍ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਨੰਗਾ, ਮੂੰਡਾ ਅਤੇ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਛ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਕਹੀਆਂ।
ਹੇ ਦੈਤ੍ਯਪਤਯੋ ! ਬ੍ਰੂਤ ਯਦਰ੍ਥਂ ਤਪ੍ਯਤੇ ਤਪਃ । ਐਹਿਕਂ ਵਾਥ ਪਾਰਤ੍ਰ੍ਯਂ ਤਪਸਃ ਫਲਮਿਚ੍ਛਥ
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰੋ! ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਪ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਲਾਭ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਲਾਭ ਲਈ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਪਾਰਤ੍ਰ੍ਯਫਲਲਾਭਾਯ ਤਪਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾ ਮਹਾਮਤੇ । ਅਸ੍ਮਾਭਿਰਿਯਮਾਰਬ੍ਧਾ ਕਿਂ ਵਾ ਤੇऽਤ੍ਰ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਤਪ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਲਾਭ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਯਦਿ ਮੁਕ੍ਤਿਮਭੀਪ੍ਸਥ । ਅਰ੍ਹਧ੍ਵਮੇਨਂ ਧਰ੍ਮਞ੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਦ੍ਰਾਰਮਸਂਵृਤਮ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲਾਂ ਮੰਨੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਧਰਮ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਮੁਕ੍ਤੇਰਰ੍ਹੋऽਯਂ ਨੈਤਦਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਰਃ ਪਰਃ । ਅਤ੍ਰੈਵ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਂ ਵਾ ਗਮਿष੍ਯਥ । ਅਰ੍ਹਧ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਮੇਤਞ੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਯੂਯਂ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਹ ਧਰਮ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੋਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਮਹਾਬਲੀ, ਇਸ ਧਰਮ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤੈਃ । ਮਾਯਾਮੋਹਨ ਤੇ ਦੇਤ੍ਯਾ ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਾਦਪਾਕृਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰਕਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਾਯੈਤਦਧਰ੍ਮਾਯ ਸਦੇਤਨ੍ਨ ਸਦਿਤ੍ਯਪਿ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ ਤ੍ਵਿਦਂ ਨੈਤਦੂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਤ
ਇਹ ਧਰਮ ਲਈ, ਉਹ ਅਧਰਮ ਲਈ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਇਹ ਰਾਹ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਨਾ ਲੱਭੋ।
ਪਰਮਾਰ੍ਥੋऽਯਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥੋ ਨ ਚਾਪ੍ਯਯਮ੍ ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਦਕਾਰ੍ਯ੍ਯਞ੍ਚ ਨੈਤਦੇਵਂ ਸ੍ਪੁਟਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ । ਦਿਗ੍ਵਾਸਸਾਮਯਂ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮੋऽਯਂ ਬਹੁਵਾਸਸਾਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਸੱਚ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਕਰਮ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕਰਮ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਫ ਨਹੀਂ। ਨੰਗਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਇਕ ਹੋਰ ਹੈ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਨੈਕਾਨ੍ਤਵਾਦਞ੍ਚ ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਨੈਕਧਾ । ਤੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਂਸ੍ਤ੍ਯਾਜਿਤਾ ਦ੍ਰਿਜ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਨੇ ਅਣਿਸ਼ਚਿਤ ਬਹੁਪੱਖੀ ਵਾਦ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰ੍ਹਤੇਮਂ ਮਹਾਧਰ੍ਮਂ ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਤੇ ਯਤਃ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਹਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤੇऽਭਵਨ੍
ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਉਪਦੇਸ਼ਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਧਰਮ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੱਖੀ ਬਣ ਗਏ।
ਤ੍ਰਯੀਧਰ੍ਮਸਮੁਤ੍ਸਰ੍ਗ ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਤੇऽਸੁਰਾਃ । ਕਾਰਿਤਾਸ੍ਤਨ੍ਮਯਾ ਹ੍ਮਾਸਂਸ੍ਤਤੋऽਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਾਃ
ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰੈਵੇਦਿਕ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਮੈਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਏ।
ਤੈਰਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਪਰੇ ਤੈਸ਼੍ਵ ਤੈਰਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਪਰੇ ਚ ਤੈਃ । ਅਲ੍ਪੈਰਹੋਭਿਃ ਸਨ੍ਤਯਕ੍ਤਾ ਤੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਯੀ
ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਹੋਰ ਲੋਕ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੋਰ ਹੋਰ ਲੋਕ—ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਤ੍ਰੈਵੇਦਿਕ ਰਾਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਸ਼੍ਵ ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਧृਙੂ ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਜਿਤੇਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਅਨ੍ਯਾਨਾਹਾਸੁਰਾਨ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਮृਦ੍ਧਲ੍ਪਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਫਿਰ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਕਹੀਆਂ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥਂ ਯਦਿ ਵੋ ਵਾਞ੍ਛਾ ਨਿਰ੍ਵਾਣਾਰ੍ਥਮਥਾਸੁਰਾਃ । ਤਦਲਂ ਪਸ਼ੁਘਾਤਾਦਿਦੁष੍ਟਧਰ੍ਮੈਰ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਸਵਰਗ ਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸੁਰੋ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ ਆਦਿ ਮੰਦ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਹੁਣ ਬਸ ਕਰੋ—ਸੁਣੋ।
ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਯਮੇਵੈਤਦਸ਼ੇषਮਵਗਚ੍ਛਤ । ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮੇ ਵਚਃ ਸਮ੍ਯਗੂ ਬੁਧੈਰੇਵਮੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਸਮਝੋ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਜਗਦੇਤਦਨਾਧਾਰਂ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਥਤਤ੍ਪਰਮ੍ । ਰਾਗਾਦਿਦੁष੍ਟਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਤੇ ਭਵਸਙ੍ਕਟੇ
ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਅਸਲ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ, ਝੂਠੀ ਸਮਝ ਤੇ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਰਾਗ ਆਦਿ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗੰਦਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬੁਧ੍ਯਤ ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਬੁਧ੍ਯਤੈਵਮਿਤੀਰਯਨ੍ । ਮਾਯਾਮੋਹਃ ਸ ਦੈਤੇਯਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਮਤ੍ਯਾਜਯਨ੍ਨਜਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਸਮਝੋ! ਜਾਗੋ! ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝੋ!' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਇਆ ਤੇ ਭਟਕਾਵਾ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਜਨਮਾ ਧਰਮ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਵਚਨਂ ਸ ਤੇषਾਂ ਯੁਕ੍ਤਿਯੋਜਿਤਮ੍ । ਤਥਾ ਤਥਾ ਚ ਤਦੂਧਰ੍ਮਂ ਤਤ੍ਯਜੁਸ੍ਤੇ ਯਥਾ ਯਥਾ
ਉਹ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਗਿਆ, ਉਵੇਂ-ਉਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਛੱਡਦੇ ਗਏ।
ਤੇऽਪ੍ਯਨ੍ਯੇषਾਂ ਤਥੈਵੋਚੁਰਨ੍ਯੈਰਨ੍ਯੇ ਤਥੋਦਿਤਾਃ । ਮੈਭੇਯ ! ਤਤ੍ਯਜੁਰ੍ਧਰ੍ਮਂ ਵੇਦਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਦਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਦੁਹਰਾਇਆ; ਮੈਭੇਯਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਤੇ ਸ్మ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯਾਨਪ੍ਯਨ੍ਯਪਾषਣਡਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਦ੍ਰਿਜ । ਦੈਤੇਯਾਨ੍ ਮੋਹਯਾਮਾਸ ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਤਿਮੋਹਕृਤ੍
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਝੂਠੇ ਮਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਾਇਆਵਾਦੀ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਲ੍ਪੇਨੈਵ ਹਿ ਕਾਲੇਨ ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਤੇऽਸੁਰਾਃ । ਮੋਹਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਯਜੁਃ ਸਰ੍ਵਾਂ ਤ੍ਰਯੀਮਾਰ੍ਗਾਸ਼੍ਰਿਤਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਬਹੁਤ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਟਕਾਵੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕ ਗਏ ਤੇ ਤ੍ਰੈ-ਮਾਰਗ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਕੇਚਿਦੂਵਿਨਿਨ੍ਦਾਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਰੇ ਦ੍ਰਿਜ । ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਸਲਾਪਸ੍ਯ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚ ਦ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ; ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਈ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵੀ।
ਨੈਤਦੂਯੁਕ੍ਤਿਸਹਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਿਂਸਾ ਧਰ੍ਮਾਯ ਨੇष੍ਯਤੇ । ਹਵੀਂष੍ਯਨਲਦਗ੍ਧਾਨਿ ਫਲਾਯੇਤ੍ਯਰ੍ਭਕੋਦਿਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਰਕ ਨਹੀਂ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਵੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੈਰਨੇਕੈਰ੍ਦੇਵਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਣ ਭੁਜ੍ਯਤੇ । ਸ਼ਮ੍ਯਾਦਿ ਯਦਿ ਚੇਤ੍ਕਾष੍ਠਂ ਤਦੂਰਂ ਪਤ੍ਰਭੁਕ੍ ਪਸ਼ੁ
ਜੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾਪਣ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਜੇ ਲੱਕੜ ਸੜਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਉਹੀ ਹਾਲਤ ਪਾ ਲਵੇ।
ਨਿਹਤਸ੍ਯ ਪਸ਼ੋਰ੍ਯਜ੍ਞ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਾਤ੍ਪਿਰ੍ਯਦੀष੍ਯਤੇ । ਸ੍ਵਪਿਤਾ ਯਜਮਾਨੇਨ ਕਿਨ੍ਨੁ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਹਨ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਜਦੋਂ ਸੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ?
ਤृਤ੍ਪਯੇ ਜਾਯਤੇ ਪੁਸੋ ਭੁਕ੍ਤਮਨ੍ਯੇਨ ਚੇਤ੍ਤਤਃ । ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਨਂ ਨ ਵਹੇਯੁਃ ਪ੍ਰਵਾਸਿਨਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਖਾਧੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਸ਼ਰਧ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਦੇਸੀ ਉਸ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ।
ਜਨਸ਼੍ਰਦ੍ਧ ਯਮਿਤ੍ਯੇਤਦਵਗਮ੍ਯ ਤਤੋ ਵਚਃ । ਉਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰੋਚਤਾਂ ਯਨ੍ਮਯੇਰਿਤਮ੍
ਲੋਕ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਹੀ ਗੱਲ, ਜੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦੇਣ।