ਨੈਕਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰੋ ਨਾਰ੍ਦ੍ਰਪਾਣਿਪਾਦੋ ਮਹੀਪਤੇ । ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਵਦਨਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਨ ਵਿਦਿਙ੍ਮੁਖਃ
ਮਹੀਪਤੀ, ਬਹੁਤ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜਾਂ ਹੱਥ ਪੈਰ ਗੀਲੇ ਹੋਣ ਤੇ, ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋਦਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾਪਿ ਨ ਚੈਵਾਨ੍ਯਮਨਾ ਨਰਃ । ਅਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਪਥ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੋਦਕੈਃ
ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ, ਮਨ ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਫ਼, ਚੰਗਾ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਹृਤਂ ਨੈਵ ਜੁਗੁਪ੍ਸਾਪਦਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਗृਹੀ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੰਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ। ਘਰਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਾਗ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧਪਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜੀਤਾਕੁਪਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਚੰਗੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੁਜਾ ਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸਨ੍ਦਿਸਂਸ੍ਥਿਤੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਨਾਦੇਸ਼ੇ ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਨਾਕਾਲੇ ਨਾਤਿਸਙ੍ਕੀਰ੍ਣੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਗ੍ਰਂ ਚ ਨਰੋऽਗ੍ਨਯੇ
ਰੇਤ ਤੇ ਰੱਖੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਗਲਤ ਥਾਂ ਤੇ, ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਭੀੜ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਨ ਚ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਨृਪ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਫਲਮੂਲੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁष੍ਕਸ਼ਾਖਾਦਿਕਾਤ੍ ਤਥਾ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ, ਜੋ ਬਾਸੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਲ, ਜੜਾਂ ਜਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਧਾਰੀਤਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੁਡਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇਭ੍ਯ ਏਵ ਚ । ਭੁਞ੍ਜੀਤੋਦ੍ਧृਤਸਾਰਾਣਿ ਨ ਕਦਾਪਿ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀਤਕੀ ਫਲ ਜਾਂ ਗੁੜ ਵਾਲੇ ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਿਰਫ਼ ਭੋਜਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਭਾਗ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਹੀਪਤੀ।
ਨ ਸ਼ੇषਂ ਪੁਰੁषੋऽਸ਼੍ਨੀਯਾਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਜਗਤੀਪਤੇ । ਮਧ੍ਵਮ੍ਬੁਦਧਿਸਰ੍ਪਿਭ੍ਯਃ ਸਕ੍ਤੁਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਵੇਕਵਾਨ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਪਰ ਸ਼ਹਦ, ਪਾਣੀ, ਘੀ ਤੇ ਸਤੂ ਆਦਿ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ ਤਨ੍ਮਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਮਧੁਰਂ ਰਸਮ੍ । ਲਵਣਾਮ੍ਲੌ ਤਥਾ ਮਧ੍ਯੇ ਕਟੁਤਿਕ੍ਤਾਦਿਕਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਠਾ, ਫਿਰ ਵਿਚਕਾਰ ਲੂਣ ਤੇ ਖੱਟਾ, ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖਾ, ਕੜਵਾ ਆਦਿ ਸਵਾਦ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਦ੍ਰਵਂ ਪੁਰੁषੋऽਸ਼੍ਨੀਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕਠਿਨਭੋਜਨਃ । ਅਨ੍ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸ਼ੀ ਤੁ ਬਲਾਰੋਗ੍ਯੇ ਨ ਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਪਹਿਲਾਂ ਪਤਲਾ ਭੋਜਨ, ਵਿਚਕਾਰ ਗਾੜਾ ਭੋਜਨ, ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਪਤਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਿਹਤ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਨਿਨ੍ਦ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਦਿਤ੍ਥਂ ਵਾਗ੍ਯਤੋऽਨ੍ਨਮਕੁਤ੍ਸਯਨ੍ । ਪਞ੍ਚਗ੍ਰਾਸਂ ਮਹਾਮੌਨਂ ਪ੍ਰਾਣਾਦ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਨਿੰਦਾ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ, ਬਿਨਾ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਪੰਜ ਗਲਾਸੀ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੋਸ਼ਣ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗਥਾਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋਦਙ੍ਮੁਖੋऽਪਿ ਵਾ । ਯਥਾਵਤ੍ ਪੁਨਰਾਚਾਮੇਤ੍ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਮੂਲਤਃ
ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਮੂੰਹ ਧੋਣਾ ਤੇ ਹੱਥ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਚਿਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕृਤਾਸਨਪਰਿਗ੍ਰਹਃ । ਅਭੀष੍ਟਦੇਵਤਾਨਾਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ੍ਮਰਣਂ ਨਰਃ
ਆਪਣੀ ਆਸਨ ਸਹੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰਾਪ੍ਯਾਯਯੇਦ੍ਧਾਤੁਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਪਵਨੇਰਿਤਃ । ਦਤ੍ਤਾਵਕਾਸ਼ਂ ਨਭਸਾ ਜਰਯਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸੁਖਮ੍
ਪਵਨ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਅੱਗ ਧਰਤੀ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰੇ; ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਥਾਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਪਚਾਏ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲੇ।
ਅਨ੍ਨਂ ਬਲਾਯ ਮੇ ਭੂਮੇਰਪਾਮਗ੍ਨ੍ਯਨਿਲਸ੍ਯ ਚ । ਭਵਤ੍ਯੇਤਤ੍ਪਰੀਣਤਂ ਮਮਾਸ੍ਤ੍ਯਵ੍ਯਾਹਤਂ ਸੁਖਮ੍
ਇਹ ਭੋਜਨ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ; ਪਚਣ ਤੇ, ਮੇਰਾ ਸੁਖ ਅਟੱਲ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨਸਮਾਨਾਨਾਮੁਦਾਨਵ੍ਯਾਨਯੋਸ੍ਤਥਾ । ਅਨ੍ਨਂ ਪੁष੍ਟਿਕਰਂ ਚਾਸ੍ਤੁ ਮਮਾਪ੍ਯਵ੍ਯਾਹਤਂ ਸੁਖਮ੍
ਭੋਜਨ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ, ਅਪਾਨ, ਸਮਾਨ, ਉਦਾਨ ਤੇ ਵਿਆਨ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਸੁਖ ਵੀ ਅਟੱਲ ਰਹੇ।
ਅਗਸ੍ਤਿਰਗ੍ਨਿਰ੍ਵਡਵਾਨਲਸ਼੍ਚ ਭੁਕ੍ਤਂ ਮਯਾਨ੍ਨਂ ਜਰਯਤ੍ਵਸ਼ੇषਮ੍ । ਸੁਖਂ ਚ ਮੇ ਤਤ੍ਪਰਿਣਾਮਸਮ੍ਭਵਂ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਵਰੋਗਂ ਮਮ ਚਾਸ੍ਤੁ ਦੇਹੇ
ਅਗਸਤ, ਅੱਗ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਅੱਗ ਮੇਰੇ ਖਾਧੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਪਚਾਏ; ਉਸ ਪਚਣ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੁਖ ਮੈਨੂੰ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਕਰੇ।
ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਮਸ੍ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਦੇਹਦੇਹੀ ਵृਥਾ ਨ ਭੂਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਯਥੈਕਃ । ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੇਨਾਤ੍ਤਮਸ਼ੇषਮਨ੍ਨਮਾਰੋਗ੍ਯਤਾਂ ਮੇ ਪਰਿਣਾਮਮੇਤੁ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਸਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਖਾਧਾ ਭੋਜਨ ਮੈਨੂੰ ਸਿਹਤ ਤੇ ਪੂਰੀ ਪਚਾਈ ਦੇਵੇ।
ਵਿष੍ਣੁਰਤ੍ਤਾ ਤਥੈਵਾਨ੍ਨਂ ਪਰਿਣਾਮਸ਼੍ਚ ਵੈ ਤਥਾ । ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੇਨ ਮਦ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਜੀਰ੍ਯਤ੍ਯਨ੍ਨਮਿਦਂ ਤਥਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖਾਣਾ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬਦਲਣਾ ਵੀ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਮੈਂ ਖਾਧਾ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹਜ਼ਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਸ੍ਵਹਸ੍ਤੇਨ ਪਰਿਮृਜ੍ਯ ਤਥੋਦਰਮ੍ । ਅਨਾਯਾਸਪ੍ਰਦਾਯੀਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਇਹ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਰਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਆਲਸੀ ਹੋਏ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਵਿਨੋਦੇਨ ਸਨ੍ਮਾਰ੍ਗਾਦਵਿਰੋਧਿਨਾ । ਦਿਨਂ ਨਯੇਤ੍ ਤਤਸ੍ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮੁਪਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਚੰਗੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੱਚੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਨਾਲ, ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟ ਕੇ, ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਾਰੋ ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਦਿਨਾਨ੍ਤਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਪੂਰ੍ਵਾਮृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਯੁਤਾਂ ਬੁਧਃ । ਉਪਤਿष੍ਠੇਦ੍ਯਥਾਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਸਮ੍ਯਗਾਚਮ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਪੂਰਬ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੂੰਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਸਰ੍ਵਕਾਲਮੁਪਸ੍ਥਾਨਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਯੋਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇष੍ਯਤੇ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸੂਤਕਾਸ਼ੌਚਵਿਭ੍ਰਮਾਤੁਰਭੀਤਿਤਃ ॥੧੦੧। ਸੂਰ੍ਯੇਣਾਭ੍ਯੁਦਿਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਵਾ ਸ੍ਵਪਨ੍ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰਾਤੁਰਭਾਵਾਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਹਰ ਸਮੇਂ ਦੋਵੇਂ ਸੰਧਿਆ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਜਨਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ, ਭੁਲ-ਭੁੱਲਿਆ, ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਡਰ ਦੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਡੁੱਬਦੇ ਸੰਧਿਆ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨੁਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਮਹੀਪਤੇ । ਉਪਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨਰਸ੍ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮਸ੍ਵਪਂਸ਼੍ਚ ਦਿਨਾਨ੍ਤਜਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਠ ਕੇ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰੋ, ਤੇ ਜੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਵੋ, ਉਠ ਕੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰੋ।
ਉਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਯੇ ਨ ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਨ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮ੍ । ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤਮਿਸ੍ਰਂ ਨਰਕਂ ਨृਪ
ਜੋ ਲੋਕ ਨਾ ਸਵੇਰ ਦੀ, ਨਾ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰਦੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਹਨੇਰੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਃ ਪਾਕਮੁਪਾਦਾਯ ਸਾਯਮਪ੍ਯਵਨੀਪਤੇ । ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਵੈ ਪਤ੍ਨ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ ਪਤਨੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼੍ਵਪਚਾਦਿਭ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਨਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍
ਉਥੇ ਵੀ, ਖਾਣਾ ਸ਼ਵਪਚ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਥਿਂ ਚਾਗਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਯਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਪਾਦਸ਼ੌਚਾਸਨਪ੍ਰਹ੍ਵਸ੍ਵਾਗਤੋਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪੂਜਨਮ੍ । ਤਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸ਼ਯਨੇਨ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਮਹਿਮਾਨ ਆ ਜਾਵੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਖਾਣਾ ਤੇ ਵਿਛੋਣਾ ਵੀ ਦੇਵੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਦਿਵਾਤਿਥੌ ਤੁ ਵਿਮੁਖੇ ਗਤੇ ਯਤ੍ਪਾਤਕਂ ਨृਪ । ਤਦੇਵਾष੍ਟਗੁਣਂ ਪੁਂਸਸ੍ਸੂਰ੍ਯੋਢੇ ਵਿਮੁਖੇ ਗਤੇ
ਜੇ ਦਿਨ ਵਿਚ ਮਹਿਮਾਨ ਬਿਨਾ ਸਤਿਕਾਰ ਲਏ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ ਮਹਿਮਾਨ ਬਿਨਾ ਸਤਿਕਾਰ ਲਏ ਚਲਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯੋਢਮਤਿਥਿਂ ਨਰਃ । ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪੂਜਿਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੂਜਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।