ਅਵਬੋਧਿ ਚ ਯਚ੍ਛਾਨ੍ਤਮਦੋषਮਪਕਲ੍ਮषਮ੍ । ऋषਿਰੂਪਾਤ੍ਮਨੇ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿष੍ਣੋ ਰੂਪਾਯ!ਤੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਜਾਗਰੂਕ, ਸ਼ਾਂਤ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਰਿਸ਼ੀ ਰੂਪ—ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯਥ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਭੂਤਾਨਿ ਯਦਾਵਰਿਤਮ੍ । ਤ੍ਵਦ੍ਰੂਪਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼!ਤਸ੍ਮੈ ਕਾਲਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਕੰਵਲ-ਨੇਤਰ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਉਸ ਕਾਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਮ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਦੇਵਾਦੀਨ੍ਯਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਨृਤ੍ਯਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਮੈ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਾ ਕਰਕੇ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਰੁਦਰ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਰਜਸੋ ਯਚ੍ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਕਾਰਕਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਜਨਾਰ੍ਦਨ! ਨਮਸ੍ਤਸਮੈ ਤ੍ਵਦ੍ਰੂਪਾਯ ਨਰਾਤ੍ਮਨੇ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ! ਰਜੋ ਗੁਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੇਰੇ ਮਨੁੱਖ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਦੂਵਧੋਪੇਤਂ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਤਾਮਸਂ ਤਵਾ । ਉਨ੍ਮਾਰ੍ਗਗਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ ਤਸ੍ਮੈ ! ਪਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਤਾਮਸੀ ਰੂਪ, ਜੋ ਅਠਾਈਂ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਪਸ਼ੂ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਬੂਤਂ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਜਗਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਸਾਧਨਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਾਤਿਦੂਭੇਦਿ ਤਸ੍ਮੈ ਮੁਖ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜਗਤ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗ ਵਾਂਗ ਤੇਰਾ ਜੋ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮੁੱਖ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤਿਰ੍ਯਙੂ ਮਾਨੁषਦੇਵਾਦਿ ਵ੍ਯੋਮਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿਕਞ੍ਚ ਯਤ੍ । ਰੂਪਂ ਤਵਾਦੇਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਆਦਿ-ਸਵਰੂਪ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤੇ, ਆਕਾਸ਼, ਧੁਨੀ ਆਦਿ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸ ਸਰਵ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਧਾਨਬੁਦ੍ਧਯਾਦਿਮਯਾਦਸ਼ੇषਾਦੂ ਯਦਨ੍ਯਦਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਰਾਤ੍ਮਨ੍ । ਰੂਪਂ ਤਵਾਦ੍ਯਂ ਨ ਯਦਨ੍ਯਤੁਲ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਮਃ ਕਾਰਣਕਾਰਣਾਯ
ਹੇ ਕਾਰਣਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਆਦਿ-ਰੂਪ, ਜੋ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਬੁੱਧੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਦਿਦੀਰ੍ਘਾਦਿਘਨਾਦਿਹੀਨ ਮਗੋਚਰੇ ਯਚ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਣਾਨਾਮ੍ । ਸੁਦ੍ਧਾਤਿਸੁਦ੍ਧ ਪਰਮਰ੍षਿਦृਸ਼੍ਯਂ ਰੂਪਾਯ ਤਸ੍ਮੈ ਭਗਵਨ੍ । ਨਤਾਃ ਸ੍ਮਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ, ਲੰਬਾਈ, ਘਣਤਾ ਆਦਿ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਯਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਯਦਨ੍ਯਦੇਹੇ ष੍ਵਸ਼ੇषਜਨ੍ਤੁष੍ਵਜਮਵ੍ਯਯਂ ਯਤ੍ । ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਦੂਵ੍ਯਤਿਰਿਕ੍ਤਮਸ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਨਤਾਃ ਸ੍ਮ ਤਸ੍ਮੈ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ, ਹੋਰ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਸਕਲਮਿਦਮਜਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਪਰਮਪਦਾਤ੍ਮਵਤਃ ਸਨਾਤਨਸ੍ਯ । ਤਮਨਿਧਨਮਸ਼ੇषਬੀਜਭੂਤਂ ਪ੍ਰਭੁਮਮਲਂ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸ੍ਮ ਵਾਸੁਦੇਵਮ੍
ਅਸੀਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਟੱਲ, ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਮੂਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ, ਅਜਨਮਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤਾਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯਾਵਸਾਨੇ ਤਦੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਂ ਗਰੁਡਸ੍ਥਂ ਸੁਰਾ ਹਰਿਮ੍
ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਖੜੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ।
ਤਮੂਚੁਃ ਸਕਲਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਪੁਰਃ ਸਰਮ੍ । ਪ੍ਰਸੀਦ ਦੇਵ!ਦੈਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਹੀਤਿ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਦੇਵ! ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ।'
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਾਭਾਗਸ਼੍ਵ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਹ੍ਰਾਦਪੁਰੋਗਮੈਃ । ਹ੍ਟਤਂ ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਪ੍ਯਾਜ੍ਞਾਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
'ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ, ਹ੍ਰਾਦ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਹਥਿਆ ਲਏ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵੀ ਉਲੰਘੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ!'
ਯਦ੍ਯਪ੍ਯਸ਼ੇषਭੂਤਸ੍ਯ ਵਯਂ ਤੇ ਚ ਤਵਾਂਸ਼ਕਾਃ । ਤਥਾਪ੍ਯਵਿਦ੍ਯਾਭੇਦੇਨ ਭਿਨ੍ਨਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਜਗਤ੍
'ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਫਰਕ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ-ਵੱਖਰਾ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ।'
ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਭਿਰਤਾ ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਿਣਃ । ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾਸ੍ਤੇऽਰਯੋ ਹਨ੍ਤੁਮਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ਤਪਸਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
'ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ, ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।'
ਤਮੁਪਾਯਮਮੇਯਾਤ੍ਮਨ੍ਨਸ੍ਮਾਕਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਯੇਨ ਤਾਨਸੁਰਾਨ ਹਨ੍ਤੁ ਭਵੇਮ ਭਗਵਨ੍ ! ਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
'ਹੇ ਅਪਾਰ-ਸਵਰੂਪ! ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੀਏ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਮਾਯਾਮੋਹਂ ਸ਼ਰੀਰਤਃ । ਤਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਦਦੌ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਚੇਦਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਉਤਪੰਨ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਯਮਖਿਲਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਮੋਹਯਿष੍ਯਤਿ । ਤਤੋ ਵਧ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ
'ਇਹ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇਗਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਵੇਦ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਨਾਸਯੋਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।'
ਸ੍ਥਿਤੌ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਮੇ ਵਧ੍ਯਾ ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਯੇऽਧਿਕਾਰਸ੍ਯ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਦਿਕਾਃ ਸੁਰਾਃ
'ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀ—ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਆਦਿ—ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਉਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਨਾਸਯੋਗ ਹਨ।'
ਤਦੂਗਚ੍ਛਤ ਨ ਭੀਃ ਕੀਰ੍ਯਾ ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਯਮਗ੍ਰਤਃ । ਗਚ੍ਛਤ੍ਵਦ੍ਯੋਪਕਾਰਾਯ ਭਵਤਾ ਭਵਤਾਂ ਸੁਰਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਡਰੋ ਨਾ; ਇਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਲਈ ਛੱਡ ਦੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੈਨਂ ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾ ਯਥਾਗਤਮ੍ । ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਪਿ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯਯੌ ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਸੁਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਤਪਸ੍ਯਭਿਰਤਾਨ੍ ਸੋऽਥ ਮਾਯਾਮੋਹੋ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍ । ਮੈਤ੍ਰੇਯ ! ਦਦृਸ਼ੇ ਗਤ੍ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਉਥੇ ਗਈ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਮਹਾਂਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਦਿਗਮ੍ਬਰੋ ਮੁਣ੍ਡੋ ਬਰ੍ਹਿਪਤ੍ਰਧਰੋ ਦ੍ਰਿਜ । ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਸੁਰਾਨ੍ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਨੰਗਾ, ਮੂੰਡਾ ਅਤੇ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਛ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਕਹੀਆਂ।
ਹੇ ਦੈਤ੍ਯਪਤਯੋ ! ਬ੍ਰੂਤ ਯਦਰ੍ਥਂ ਤਪ੍ਯਤੇ ਤਪਃ । ਐਹਿਕਂ ਵਾਥ ਪਾਰਤ੍ਰ੍ਯਂ ਤਪਸਃ ਫਲਮਿਚ੍ਛਥ
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰੋ! ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਪ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਲਾਭ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਲਾਭ ਲਈ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਪਾਰਤ੍ਰ੍ਯਫਲਲਾਭਾਯ ਤਪਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾ ਮਹਾਮਤੇ । ਅਸ੍ਮਾਭਿਰਿਯਮਾਰਬ੍ਧਾ ਕਿਂ ਵਾ ਤੇऽਤ੍ਰ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਤਪ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਲਾਭ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਯਦਿ ਮੁਕ੍ਤਿਮਭੀਪ੍ਸਥ । ਅਰ੍ਹਧ੍ਵਮੇਨਂ ਧਰ੍ਮਞ੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਦ੍ਰਾਰਮਸਂਵृਤਮ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲਾਂ ਮੰਨੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਧਰਮ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਮੁਕ੍ਤੇਰਰ੍ਹੋऽਯਂ ਨੈਤਦਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਰਃ ਪਰਃ । ਅਤ੍ਰੈਵ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਂ ਵਾ ਗਮਿष੍ਯਥ । ਅਰ੍ਹਧ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਮੇਤਞ੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਯੂਯਂ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਹ ਧਰਮ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੋਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਮਹਾਬਲੀ, ਇਸ ਧਰਮ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤੈਃ । ਮਾਯਾਮੋਹਨ ਤੇ ਦੇਤ੍ਯਾ ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਾਦਪਾਕृਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰਕਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਾਯੈਤਦਧਰ੍ਮਾਯ ਸਦੇਤਨ੍ਨ ਸਦਿਤ੍ਯਪਿ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ ਤ੍ਵਿਦਂ ਨੈਤਦੂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਤ
ਇਹ ਧਰਮ ਲਈ, ਉਹ ਅਧਰਮ ਲਈ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਇਹ ਰਾਹ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਨਾ ਲੱਭੋ।