ਤ੍ਵਮੁਰ੍ਵੀ ਸਲਿਲਂ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਾਯੁਰਾਕਾਸ਼ਮੇਵ ਚ । ਸਮਸ੍ਤਮਨ੍ਤਃ ਕਰਣਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਤਤ੍ਪਰਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਤੂੰ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਗਿਆਨ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੱਤ ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ ਹੈਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ।
ਏਕਂ ਤਵੈਤਦੂ ਭੂਤਾਤ੍ਮਨ੍ ! ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਾਮੂਰ੍ਤ੍ਤਮਯਂ ਵਪੁਃ
ਹੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ! ਤੇਰੀ ਇਹ ਇਕ ਰੂਪ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੇਸ਼!ਤਵ ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਭਿਕਮਲੋਦ੍ਭਵਮ੍ । ਰੂਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵੋਪਕਾਰਾਯ ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ—ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਰ੍ਕ-ਰੁਦ੍ਰ-ਵਸ੍ਵਸ਼ਿਵ-ਮਰੁਤ੍ਸੋਮਾਦਿਭੇਦਵਤ੍ । ਵਯਮੇਯਤ੍ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਯਤ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਮਰੁਤ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਵੀ; ਉਸ ਦੇਵ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਦਮ੍ਭਪ੍ਰਾਯਮਸਮ੍ਬੋਧਿ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ-ਦਮਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਤਵ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ! ਤਸ੍ਮੈ ਦੈਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਗੋਵਿੰਦਾ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਪਖੰਡ, ਅਗਿਆਨ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਉਸ ਦੈਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਨਾਤਿਜ੍ਞਾਨਵਹਾ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਾਡਯਃ ਸ੍ਤਿਮਿਤਤੇਜਸਿ । ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿਲੋਭਿ ਯਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਤੁਬ੍ਯਂ ਯਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਸੁਸਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਧੁਨ ਆਦਿ ਲਈ ਲਾਲਚੀ ਹੈ—ਉਸ ਯਕਸ਼ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਕ੍ਰੌਰ੍ਯਮਾਯਾਮਯਂ ਘੋਰਂ ਯਚ੍ਚ ਰੂਪਂ ਤਵਾਸਿਤਮ੍ । ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਤ੍ਮਨੇ ਤਸ੍ਮੈ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪੂਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ, ਕਰੂ, ਮਾਇਆ ਭਰਿਆ ਤੇ ਕਾਲਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਰ੍ਧਾਮਸਦ੍ਧਰ੍ਮ-ਫਲੋਪਕਰਣਾਂ ਤਵ । ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਞ੍ਚ ਤਥਾ ਰੂਪਂ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੇਕੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਧਰਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਹਰ੍षਪ੍ਰਾਯਮਸਂਸਰ੍ਗਿਗਤਿਮਦ੍ ਗਮਨਾਦਿषੁ । ਸਿਦ੍ਧਾਖ੍ਯਂ ਤਵ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਿਦ੍ਧਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਰੂਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼, ਅਲੱਗ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਸ ਸਿੱਧ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾਧਨਂ ਕ੍ਰੂ ਰਮੁਪਭੋਗਮਯਂ ਹਰੇ । ਦ੍ਰਿਜਿਹ੍ਵ ਤਵ ਯਦ੍ਰਪੂਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਾਗਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਹਰੀ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਬਹੁਤ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ, ਕਰੂ, ਆਨੰਦ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਜੀਭ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਸ ਨਾਗ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਵਬੋਧਿ ਚ ਯਚ੍ਛਾਨ੍ਤਮਦੋषਮਪਕਲ੍ਮषਮ੍ । ऋषਿਰੂਪਾਤ੍ਮਨੇ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿष੍ਣੋ ਰੂਪਾਯ!ਤੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਜਾਗਰੂਕ, ਸ਼ਾਂਤ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਰਿਸ਼ੀ ਰੂਪ—ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯਥ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਭੂਤਾਨਿ ਯਦਾਵਰਿਤਮ੍ । ਤ੍ਵਦ੍ਰੂਪਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼!ਤਸ੍ਮੈ ਕਾਲਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਕੰਵਲ-ਨੇਤਰ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਉਸ ਕਾਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਮ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਦੇਵਾਦੀਨ੍ਯਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਨृਤ੍ਯਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਮੈ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਾ ਕਰਕੇ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਰੁਦਰ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਰਜਸੋ ਯਚ੍ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਕਾਰਕਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਜਨਾਰ੍ਦਨ! ਨਮਸ੍ਤਸਮੈ ਤ੍ਵਦ੍ਰੂਪਾਯ ਨਰਾਤ੍ਮਨੇ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ! ਰਜੋ ਗੁਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੇਰੇ ਮਨੁੱਖ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਦੂਵਧੋਪੇਤਂ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਤਾਮਸਂ ਤਵਾ । ਉਨ੍ਮਾਰ੍ਗਗਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ ਤਸ੍ਮੈ ! ਪਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਤਾਮਸੀ ਰੂਪ, ਜੋ ਅਠਾਈਂ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਪਸ਼ੂ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਬੂਤਂ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਜਗਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਸਾਧਨਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਾਤਿਦੂਭੇਦਿ ਤਸ੍ਮੈ ਮੁਖ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜਗਤ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗ ਵਾਂਗ ਤੇਰਾ ਜੋ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮੁੱਖ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤਿਰ੍ਯਙੂ ਮਾਨੁषਦੇਵਾਦਿ ਵ੍ਯੋਮਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿਕਞ੍ਚ ਯਤ੍ । ਰੂਪਂ ਤਵਾਦੇਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਆਦਿ-ਸਵਰੂਪ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤੇ, ਆਕਾਸ਼, ਧੁਨੀ ਆਦਿ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸ ਸਰਵ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਧਾਨਬੁਦ੍ਧਯਾਦਿਮਯਾਦਸ਼ੇषਾਦੂ ਯਦਨ੍ਯਦਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਰਾਤ੍ਮਨ੍ । ਰੂਪਂ ਤਵਾਦ੍ਯਂ ਨ ਯਦਨ੍ਯਤੁਲ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਮਃ ਕਾਰਣਕਾਰਣਾਯ
ਹੇ ਕਾਰਣਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਆਦਿ-ਰੂਪ, ਜੋ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਬੁੱਧੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਦਿਦੀਰ੍ਘਾਦਿਘਨਾਦਿਹੀਨ ਮਗੋਚਰੇ ਯਚ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਣਾਨਾਮ੍ । ਸੁਦ੍ਧਾਤਿਸੁਦ੍ਧ ਪਰਮਰ੍षਿਦृਸ਼੍ਯਂ ਰੂਪਾਯ ਤਸ੍ਮੈ ਭਗਵਨ੍ । ਨਤਾਃ ਸ੍ਮਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ, ਲੰਬਾਈ, ਘਣਤਾ ਆਦਿ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਯਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਯਦਨ੍ਯਦੇਹੇ ष੍ਵਸ਼ੇषਜਨ੍ਤੁष੍ਵਜਮਵ੍ਯਯਂ ਯਤ੍ । ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਦੂਵ੍ਯਤਿਰਿਕ੍ਤਮਸ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਨਤਾਃ ਸ੍ਮ ਤਸ੍ਮੈ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ, ਹੋਰ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਸਕਲਮਿਦਮਜਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਪਰਮਪਦਾਤ੍ਮਵਤਃ ਸਨਾਤਨਸ੍ਯ । ਤਮਨਿਧਨਮਸ਼ੇषਬੀਜਭੂਤਂ ਪ੍ਰਭੁਮਮਲਂ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸ੍ਮ ਵਾਸੁਦੇਵਮ੍
ਅਸੀਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਟੱਲ, ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਮੂਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ, ਅਜਨਮਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤਾਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯਾਵਸਾਨੇ ਤਦੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਂ ਗਰੁਡਸ੍ਥਂ ਸੁਰਾ ਹਰਿਮ੍
ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਖੜੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ।
ਤਮੂਚੁਃ ਸਕਲਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਪੁਰਃ ਸਰਮ੍ । ਪ੍ਰਸੀਦ ਦੇਵ!ਦੈਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਹੀਤਿ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਦੇਵ! ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ।'
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਾਭਾਗਸ਼੍ਵ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਹ੍ਰਾਦਪੁਰੋਗਮੈਃ । ਹ੍ਟਤਂ ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਪ੍ਯਾਜ੍ਞਾਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
'ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ, ਹ੍ਰਾਦ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਹਥਿਆ ਲਏ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵੀ ਉਲੰਘੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ!'
ਯਦ੍ਯਪ੍ਯਸ਼ੇषਭੂਤਸ੍ਯ ਵਯਂ ਤੇ ਚ ਤਵਾਂਸ਼ਕਾਃ । ਤਥਾਪ੍ਯਵਿਦ੍ਯਾਭੇਦੇਨ ਭਿਨ੍ਨਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਜਗਤ੍
'ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਫਰਕ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ-ਵੱਖਰਾ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ।'
ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਭਿਰਤਾ ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਿਣਃ । ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾਸ੍ਤੇऽਰਯੋ ਹਨ੍ਤੁਮਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ਤਪਸਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
'ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ, ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।'
ਤਮੁਪਾਯਮਮੇਯਾਤ੍ਮਨ੍ਨਸ੍ਮਾਕਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਯੇਨ ਤਾਨਸੁਰਾਨ ਹਨ੍ਤੁ ਭਵੇਮ ਭਗਵਨ੍ ! ਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
'ਹੇ ਅਪਾਰ-ਸਵਰੂਪ! ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੀਏ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਮਾਯਾਮੋਹਂ ਸ਼ਰੀਰਤਃ । ਤਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਦਦੌ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਚੇਦਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਉਤਪੰਨ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਮਾਯਾਮੋਹੋऽਯਮਖਿਲਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਮੋਹਯਿष੍ਯਤਿ । ਤਤੋ ਵਧ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ
'ਇਹ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇਗਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਵੇਦ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਨਾਸਯੋਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।'
ਸ੍ਥਿਤੌ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਮੇ ਵਧ੍ਯਾ ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਯੇऽਧਿਕਾਰਸ੍ਯ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਦਿਕਾਃ ਸੁਰਾਃ
'ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀ—ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਆਦਿ—ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਉਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਨਾਸਯੋਗ ਹਨ।'