ਪਰਦਾਰਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਪਰਹਿਂਸਾਸੁ ਯੋ ਰਤਿਮ੍ । ਨ ਕਰੋਤਿ ਪੁਮਾਨ੍ਭੂਪ ਤੋष੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ, ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਾਡਯਤਿ ਨੋ ਹਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਨ ਚ ਹਿਂਸਕਃ । ਯੋ ਮਨੁष੍ਯੋ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੋष੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ ॥ ੩,੮.
ਉਹ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਦਾ, ਨਾ ਠੋਕਦਾ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ; ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਦ੍ਵਿਜਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਸੁ ਸਦੋਦ੍ਯਤਃ । ਤੋष੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪੁਰੁषੇਣਨਰੇਸ਼੍ਵਰ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਦੇਵਤੇ, ਦਵਿਜ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗੋਵਿੰਦ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਤ੍ਮਨਿ ਚ ਪੁਤ੍ਰੇ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਯਤ੍ਤਥਾ । ਹਿਤਕਾਮੋ ਹਰਿਸ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤੋष੍ਯਤੇ ਸੁਖਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਚਾਹੇ; ਹਰੀ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਰਾਗਾਦਿਦੋषੇਣ ਨ ਦੁष੍ਟਂ ਨृਪ ਮਾਨਸਮ੍ । ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਚੇਤਸਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੋष੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਰਾਗ ਆਦਿ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖਰਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਯੇ ਧਰ੍ਮਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਤੇषੁ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਰੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਦੁष੍ਟਂ ਨृਪ ਮਾਨਸਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖ ਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਗਰ ਉਵਾਚ ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਮਿ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਨਸ਼ੇषਤਃ । ਤਥੈਵਾਸ਼੍ਰਮਧਰ੍ਮਂਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਵਰ੍ਯ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਤਾਨ੍ ॥ ੩,੮.
ਸਗਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਂ; ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੱਸੋ।
ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾਕਮਮ੍ । ਤ੍ਵਮੇਕਾਗ੍ਰਮਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੁ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਮਯੋਦਿਤਾਨ੍ ॥ ੩,੮.
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਧਰਮ ਸੁਣੋ।
ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ ਯਜ੍ਞਿਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਤਤ੍ਪਰਃ । ਨਿਤ੍ਯੋਦਕੀ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਗ੍ਨਿਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰੇ, ਪਾਠ-ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ।
ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਾਜਯੇਚ੍ਚਾਨ੍ਯਾਨਨ੍ਯਾਨਧ੍ਯਾਪਯੇਤ੍ਤਥਾ । ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦਾਨਂਸ਼ੁਕ੍ਲਾਰ੍ਥਾਨ੍ਨ੍ਯਾਯਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ॥ ੩,੮.
ਆਪਣੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਾਹਿਤਂ ਕਸ੍ਯਾਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ । ਮੈਤ੍ਰੀ ਸਮਸ੍ਤਭੂਤੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਂ ਧਨਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਹੈ।
ਗ੍ਰਾਵ੍ਣਿਰਤ੍ਨੇ ਚ ਪਾਰਕ੍ਯੇ ਸਮਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ । ऋਤਾਵਭਿਗਮਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤਤੇ ਚਾਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ॥ ੩,੮.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਥਰ, ਰਤਨ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝੇ; ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਜਾਣਾ ਉਸ ਲਈ ਸ਼ਲਾਘਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਦਾਨਾਨਿ ਦਦ੍ਯਾਦਿਚ੍ਛਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋਪਿ ਵਾ । ਯਜੇਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਧੀਯੀਤ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ॥ ੩,੮.
ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਠ-ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਜੀਵੋ ਮਹੀਰਕ੍ਸ਼ਾ ਪ੍ਰਵਰਾ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਕਾ । ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਪ੍ਰਥਮਃ ਕਲ੍ਪਃ ਪृਥਿਵੀਪਰਿਪਾਰਨਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧਰਿਤ੍ਰੀਪਾਲਨੇਨੈਵ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਨਰਾਧਿਪਾਃ । ਭਵਨ੍ਤਿ ਤृਪਤੇਰਂਸ਼ਾ ਯਤੋ ਯਜ੍ਞਾਦਿਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯਜਨਾ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸਨਾਦ੍ਰਾਜਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਪਰਿਪਾਲਨਾਤ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਭਿਮਤਾਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਵਰ੍ਣਸਂਸ੍ਥਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ॥ ੩,੮.
ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਚਾਹੀਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਵਵਸਥਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ੁਪਾਲ੍ਯਂ ਚ ਵਾਣਿਜ੍ਯਂ ਕृषਿਂ ਚ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਵੈਸ਼੍ਯਾਯ ਜੀਵਿਕਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਵੈਸ਼ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਧ੍ਯਯਨਂ ਯਜ੍ਞੋ ਦਾਨਂ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਦੀਨਾਮਨੁष੍ਠਾਨਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਉਸ ਲਈ ਵੀ ਪਾਠ-ਪੜ੍ਹਾਈ, ਯਜਨਾ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਵੀ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਸਂਸ਼੍ਰਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤਾਦਰ੍ਥ੍ਯਂ ਤੇਨ ਪੋषਣਮ੍ । ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਜੈਰ੍ਵਾਪਿ ਧਨੈਃ ਕਾਰੂਦ੍ਭਵੇਨ ਵਾ ॥ ੩,੮.
ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਦੁਜਾਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਖਰੀਦ-ਵਿਕਰੀ ਜਾਂ ਕਾਰੀਗਰੀ ਦੇ ਧਨ ਨਾਲ।
ਸ਼ੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਤਿਃ ਸ਼ੌਚਂ ਸੇਵਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਯਮਾਯਯਾ । ਅਮਨ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਞੋ ਹ੍ਯਸ੍ਤੇਯਂ ਤਤ੍ਸਂਗੋ ਵਿਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ: ਨਿਮਰਤਾ, ਸਫਾਈ, ਸੇਵਾ, ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ, ਬਿਨਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾ, ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ।
ਦਾਨਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋਪਿ ਪਾਕਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜੇਤ ਚ । ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਰਃ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤੇਨ ਵੈ ॥ ੩,੮.
ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਰ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਉਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭृਤ੍ਯਾਦਿਭਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ । ऋਤੁਕਾਲੇਭਿਗਮਨਂ ਸ੍ਵਦਾਰੇषੁ ਮਹੀਪਤੇ ॥ ੩,੮.
ਨੌਕਰ ਆਦਿ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ, ਸਭ ਲੋਕ ਵਸਤੂਆਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਜਾਣਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਦਯਾ ਸਮਸ੍ਤਭੂਤੇषੁ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ ਨਾਤਿਮਾਨਿਤਾ । ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼ੌਚਮਨਾਯਾਸੋ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਤਾ ॥ ੩,੮.
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦਇਆ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਘਮੰਡ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ, ਸਚਾਈ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ—ਇਹ ਗੁਣ ਹਨ।
ਮੈਤ੍ਰ੍ਯਸ੍ਪृਹਾ ਤਥਾ ਤਦ੍ਵਦਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਂਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਅਨੁਸੂਯਾ ਚ ਸਾਮਾਨ੍ਯਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਕਥਿਤਾ ਗੁਣਾਃ ॥ ੩,੮.
ਮਿਲਾਪ, ਲੋਭ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਦਿਲੋਂ ਦਿਲੋਂ ਕੰਜੂਸੀ ਨਾ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ—ਇਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਤੇ ਸਾਮਾਨ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਗੁਣਾਂਸ੍ਤਥਾਵਦ੍ਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਦੀਨਾਮਿਮਾਞ੍ਛृਣੁ ॥ ੩,੮.
ਇਹ ਗੁਣ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਆਮ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਹੁਣ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣ ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣ।
ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਵੈਸ਼੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਤਥਾ ਪਦਿ । ਰਾਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕਰ੍ਮ ਨ ਚੈਤਯੋਃ ॥ ੩,੮.
ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਕੰਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯੇ ਸਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਮੁਭਾਭ੍ਯਾਮਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਤਦੇਵਾਪਦਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਰ੍ਮਸਂਕਰਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਕੰਮ ਛੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਪਰ ਉਹ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਅਸਮਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮਿਲਾ ਕੇ ਨਾ ਕਰਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਕਥਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾ ਮਯਾ ਤਵ । ਧਰ੍ਮਾਨਾਸ਼੍ਰਮਿਣਾਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਬ੍ਰੁਵਤੋ ਮੇ ਨਿਸ਼ਾਮਯ ॥ ੩,੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ । ਬਾਲਃ ਕृਤੋਪਨਯਨੋ ਵੇਦਾਹਰਣਤਤ੍ਪਰਃ । ਗੁਰੁਗੇਹੇ ਵਸੇਦ੍ਭੂਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਮੁੰਡਾ ਉਪਨਯਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ੌਚਾ ਚਾਰਵ੍ਰਤਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਗੁਰੋਃ । ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚਰਤਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਵੇਦਸ਼੍ਚ ਕृਤਬੁਦ੍ਧਿਨਾ
ਉਥੇ, ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ। ਵਰਤਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਵੇਦ ਸਿੱਖੇ।