ਸਕਲਮਿਦਮਹਞ੍ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਪਰਮਪੁਨਾਮ੍ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ ਏਕਃ । ਇਤਿ ਮਤਿਰਚਲਾ ਭਵਤ੍ਯਨਨ੍ਤੇ ਹ੍ਟਦਯਗਤੇ ਵ੍ਰਜ ਤਾਨ੍ ਵਿਹਾਯ ਦੂਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਅਟੱਲ ਸੋਚ ਹੈ—'ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ'—ਜਦ ਇਹ ਸਮਝ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਸ ਜਾਓ।
ਕਮਲਨਯਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਿष੍ਣੋ ਧਰਣਿਧਰਾਚ੍ਯੁਤ ਸ਼ਹ੍ਘਚਕ੍ਰਪੋਣੋ! ਭਵ ਸ਼ਰਣਮਿਤੀਰਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਵੈ ਤ੍ਯਜ ਭਟ ਦੂਰਤਰੇਣ ਤਾਨਪਾਪਾਨ੍
ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖੀ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਚਲ, ਸੰਖ ਤੇ ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਜੋ 'ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਯੋਧੇ, ਉਹ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਛੱਡ ਦੇ।
ਵਸਤਿ ਮਨਸਿ ਯਸ੍ਯ ਸੋऽਵ੍ਯਯਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰੁषਵਰਸ੍ਯ ਨ ਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟਿਪਾਤੇ । ਤਵ ਗਤਿਰਥਵਾ ਮਮਾਸ੍ਤਿ ਚਕ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਹਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਬਲਸ੍ਯ ਸੋऽਨ੍ਯਲੋਕ੍ਯਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅਚਲ ਆਤਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ—ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਚਕਰ-ਧਾਰੀ, ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਜਾਂ ਮੇਰਾ; ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦਾ।
ਇਤਂ ਨਿਂ ਜਭਟਸ਼ਾਸਨਾਯ ਦੇਵੋ ਰਵਿਤਨਯਃ ਸ ਕਿਲਾਹ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ । ਮਮ ਕਥਿਤਾਮਿਦਞ੍ਚ ਤੇਨ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕੁਰੁਵਰ! ਸਮ੍ਯਗਿਦਂ ਮਯਾਪਿ ਚੋਕ੍ਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ।
ਨਕੁਲੈਤਨ੍ਮਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇਨ ਦ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਾ । ਕਲਿਙ੍ਗਦੇਸ਼ਾਦਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰੀਯਤਾ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਕੁਲ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ, ਕਲਿੰਗ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਇਆ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ।
ਮਯਾਪ੍ਯੇਤਦੂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਤ੍ਸ! ਤਵੋਦਿਤਮ੍ । ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਮृਤੇ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ ਤ੍ਰਾਣਂ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੀ ਮੰਗ ਅਨੁਸਾਰ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।
ਕਿਙ੍ਗਰਾ ਪਾਸ਼ਦਣ੍ਡਾਸ਼੍ਵ ਨ ਯਮੋ ਨ ਚ ਯਾਤਾਃ । ਸਮਰ੍ਥਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਕੇਸ਼ਵਾਲਮ੍ਬਨਃ ਸਦਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਆਸਰਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਸੀ, ਨਾ ਦੰਡ, ਨਾ ਘੋੜਾ, ਨਾ ਯਮ ਆਪ, ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਵਸ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ।
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਉਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਃ ਸਂਸਾਰਵਿਜਿਗੀषੁਭਿਃ । ਸਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਵਿष੍ਣੁਰਾਰਾਧ੍ਯਤੇ ਯਥਾ ॥ ੩,੮.
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਧਿਤਾਚ੍ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਦਾਰਾਧਨਪਰੈਰ੍ਨਰੈਃ । ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਫਲਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਤਚ੍ਚੇਚ੍ਛਾਮਿ ਮਹਾਮੁਨੇ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਯਤ੍ਪृਚ੍ਛਤਿ ਭਵਾਨੇਤਤ੍ਸਗਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਔਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਯਥਾ ਪृष੍ਟਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ ॥ ੩,੮.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਸਗਰ ਨੇ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ; ਜਿਵੇਂ ਔਰਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਸਗਰਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਤ੍ਯੈਨਮੌਰ੍ਵਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਭਾਰ੍ਗਵਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਰਾਰਾਧਨੋਪਾਯਸਂਬਨ੍ਧਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ॥ ੩,੮.
ਸਗਰ ਨੇ ਔਰਵ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਿਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਫਲਂ ਚਾਰਾਧਿਤੇ ਵਿष੍ਣੋ ਯਤ੍ਪੁਂਸਾਮਭਿਜਾਯਤੇ । ਸ ਚਾਹ ਪृष੍ਟੋ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤਸ੍ਮੈ ਤਨ੍ਮੇਖਿਲਂ ਸ਼ृਣੁ ॥ ੩,੮.
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਔਰਵ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ ਭੌਮਂ ਮਨੋਰਥਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਰਮ੍ਯਂ ਚ ਯਤ੍ਪਦਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਾਰਾਧਿਤੇ ਵਿष੍ਣੌ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਨੋਰਥ, ਸਵਰਗ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸੁਖਦਾਈ ਥਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਦਿਚ੍ਛਤਿ ਯਾਵਚ੍ਚ ਫਲਮਾਰਾਧਿਤੇऽਚ੍ਯੁਤੇ । ਤਤ੍ਤਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੂਰਿ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮਥਾਪਿ ਵਾ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਜੋ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਆਛੁਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ, ਉਹ ਫਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੁ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਭੂਪਾਲ ਕਥਾਮਾਰਾਧ੍ਯਤੇ ਹਰਿਃ । ਤਦਹਂ ਸਕਲਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਬੋਧ ਮੇ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ ਕਿ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰਵਤਾ ਪੁਰੁषੇਣਪਰਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਵਿष੍ਣੁਰਾਰਾਧ੍ਯਤੇ ਪਨ੍ਥਾ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਤੋषਕਾਰਕਃ ॥ ੩,੮.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਸਰਵੋਚ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਲੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਯਜਨ੍ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਯਜਤ੍ਯੇਨਂ ਜਪਨ੍ਤ੍ਯੇਨਂ ਜਪਨ੍ਨृਪ । ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਨਨ੍ਯਾਨ੍ਹਿਨਸ੍ਤ੍ਯੇਨਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤੋ ਯਤੋ ਹਰਿਃ ॥ ੩,੮.
ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ—ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਦਾਚਾਰਵਤਾ ਪੁਰੁषੇਣ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਆਰਾਧ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਵਰ੍ਣੋਕ੍ਤਧਰ੍ਮਾਨੁष੍ਠਾਨਕਾਰਿਮਾ ॥ ੩,੮.
ਇਸ ਲਈ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਰੇ ਜੋ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਰਾਧਯਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ—ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਪਰਾਪਵਾਦਂ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਮਨृਤਂ ਚ ਨ ਭਾषਤੇ । ਅਨ੍ਯੋਦ੍ਵੇਗਕਰਂ ਵਾਪਿ ਤੋष੍ਯਤੇ ਤੇਨਕੇਸ਼ਵਃ ॥ ੩,੮.
ਉਹ ਪਰਾਈ ਬੁਰਾਈ, ਚੁਗਲੀ, ਝੂਠ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਕੇਸ਼ਵ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਦਾਰਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਪਰਹਿਂਸਾਸੁ ਯੋ ਰਤਿਮ੍ । ਨ ਕਰੋਤਿ ਪੁਮਾਨ੍ਭੂਪ ਤੋष੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ, ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਾਡਯਤਿ ਨੋ ਹਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਨ ਚ ਹਿਂਸਕਃ । ਯੋ ਮਨੁष੍ਯੋ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੋष੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ ॥ ੩,੮.
ਉਹ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਦਾ, ਨਾ ਠੋਕਦਾ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ; ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਦ੍ਵਿਜਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਸੁ ਸਦੋਦ੍ਯਤਃ । ਤੋष੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪੁਰੁषੇਣਨਰੇਸ਼੍ਵਰ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਦੇਵਤੇ, ਦਵਿਜ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗੋਵਿੰਦ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਤ੍ਮਨਿ ਚ ਪੁਤ੍ਰੇ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਯਤ੍ਤਥਾ । ਹਿਤਕਾਮੋ ਹਰਿਸ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤੋष੍ਯਤੇ ਸੁਖਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਚਾਹੇ; ਹਰੀ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਰਾਗਾਦਿਦੋषੇਣ ਨ ਦੁष੍ਟਂ ਨृਪ ਮਾਨਸਮ੍ । ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਚੇਤਸਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੋष੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਰਾਗ ਆਦਿ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖਰਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਯੇ ਧਰ੍ਮਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਤੇषੁ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਰੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਦੁष੍ਟਂ ਨृਪ ਮਾਨਸਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖ ਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਗਰ ਉਵਾਚ ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਮਿ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਨਸ਼ੇषਤਃ । ਤਥੈਵਾਸ਼੍ਰਮਧਰ੍ਮਂਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਵਰ੍ਯ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਤਾਨ੍ ॥ ੩,੮.
ਸਗਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਂ; ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੱਸੋ।
ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾਕਮਮ੍ । ਤ੍ਵਮੇਕਾਗ੍ਰਮਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੁ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਮਯੋਦਿਤਾਨ੍ ॥ ੩,੮.
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਧਰਮ ਸੁਣੋ।
ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ ਯਜ੍ਞਿਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਤਤ੍ਪਰਃ । ਨਿਤ੍ਯੋਦਕੀ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਗ੍ਨਿਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍ ॥ ੩,੮.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰੇ, ਪਾਠ-ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ।
ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਾਜਯੇਚ੍ਚਾਨ੍ਯਾਨਨ੍ਯਾਨਧ੍ਯਾਪਯੇਤ੍ਤਥਾ । ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦਾਨਂਸ਼ੁਕ੍ਲਾਰ੍ਥਾਨ੍ਨ੍ਯਾਯਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ॥ ੩,੮.
ਆਪਣੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।