ਅਤਿਥਿਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਸ੍ਵਾਗਤਾਦਿਨਾ । ਤਥਾਸਨਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨੇਨ ਚ
ਜੇ ਮਹਿਮਾਨ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਆਗਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿਓ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਚਾਨ੍ਨਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰਿਯਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋਤ੍ਤਰੇਣ ਚ । ਗਚ੍ਛਤਸ਼੍ਚਾਨੁਯਾਨੇਨ ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਤ੍ਪਾਦਯੇਦ੍ਗृਹੀ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਭੋਜਨ ਦੇਣ, ਪਿਆਰੇ ਸਵਾਲ-ਜਵਾਬ ਅਤੇ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਸਾਥ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਗ੍ਰਹਸਥ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਏ।
ਅਜ੍ਞਾਤਕੁਲਨਾਮਾਨਮਨ੍ਯਦੇਸ਼ਾਦੁਪਾਗਤਮ੍ । ਪੂਜਯੇਦਤਿਥਿਂ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨੈਕਗ੍ਰਾਮਨਿਵਾਸਿਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦੂਜੇ ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਨਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਇੱਕੋ ਪਿੰਡ ਦਾ ਵਾਸੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਕਿਞ੍ਚਨਮਸਮ੍ਬਨ੍ਧਮਜ੍ਞਾਤਕੁਲਸ਼ਾਲਿਨਮ੍ । ਅਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾਤਿਥਿਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਯਧਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਅਣਜਾਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਗੋਤ੍ਰਾਚਰਣਮਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਥਾ ਕੁਲਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤਂ ਮਨ੍ਯੇਤਾਭ੍ਯਾਗਤਂ ਗृਹੀ
ਉਸ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਪੜਾਈ, ਵੰਸ਼, ਚਲਣ-ਚਲਣ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਗ੍ਰਹਸਥ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮਾਨੇ।
ਪਿਤ੍ਰਰ੍ਥਂ ਚਾਪਰਂ ਵਿਪ੍ਰਮੇਕਮਪ੍ਯਾਸ਼ਯੇਨ੍ਨृਪ । ਤਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਂ ਵਿਦਿਤਾਚਾਰਸਮ੍ਭੂਤਿਂ ਪਾਞ੍ਚਯਜ੍ਞਿਕਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਗ੍ਰਹਸਥ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੇ, ਜੋ ਇਥੋਂ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਦੀ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਤੇ ਜਨਮ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਨਾਗ੍ਰਂ ਚ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਹਨ੍ਤਕਾਰੋਪਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵਾਪਭੂਤਂ ਭੂਪਾਲ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਯੋਪਪਾਦਯੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵੱਖ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਿਤਯਂ ਪਰਿਵ੍ਰਾਡ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍ । ਇਚ੍ਛਯਾ ਚ ਬੁਧੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭਵੇ ਸਤ੍ਯਵਾਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗ ਭੋਜਨ ਭੀਖਾ ਵਜੋਂ ਦੇਵੇ; ਤੇ ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਹਾਲਾਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇऽਤਿਥਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਵਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਚਤੁਰਃ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵੈਤਾਨ੍ਨृਪ ਪਾਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਹਨਾਂ ਚਾਰਾਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਭਿਖਾਰੀ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਥਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਗ੍ਨਾਸ਼ੋ ਗृਹਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਸ ਤਸ੍ਮੈ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਮਾਦਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਿਮਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਸ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਘਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਘਰ-ਮਾਲਕ ਦਾ ਪੂਣ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਸੁਗਣੋऽਰ੍ਯਮਾ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਤਿਥਿਮੇਤੇ ਵੈ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਤੇऽਨ੍ਨਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਧਾਤਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਵਸੁ ਤੇ ਅਰਯਮਾਨ—ਇਹ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਿਮਾਨ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਤਿਥਿਪੂਜਾਯਾਂ ਯਤੇਤ ਸਤਤਂ ਨਰਃ । ਸ ਕੇਵਲਮਘਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਹ੍ਯਤਿਥਿਂ ਵਿਨਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਪਾਪ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੁਵਾਸਿਨੀਦੁਃਖਿਗਰ੍ਭਿਣੀਵृਦ੍ਧਬਾਲਕਾਨ੍ । ਭੋਜਯੇਤ੍ ਸਂਸ੍ਕृਤਾਨ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਥਮਂ ਚਰਮਂ ਗृਹੀ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗ੍ਰਹਸਥ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਵਾਸਿਨੀਆਂ, ਦੁਖੀ, ਗਰਭਵਤੀ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਏ, ਤੇ ਆਖਰ ਵਿਚ ਆਪ ਖਾਏ।
ਅਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸੁ ਚੈਤੇषੁ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ । ਮृਤਸ਼੍ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਨਰਕਂ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਭੁਗ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੇ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਏ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀੜੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਨਾਤਾਸ਼ੀ ਮਲਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਹ੍ਯਜਪੀ ਪੂਯਸ਼ੋਣਿਤਮ੍ । ਅਸਂਸ੍ਕृਤਾਨ੍ਨਭੁਙ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਬਾਲਾਦਿਪ੍ਰਥਮਂ ਸ਼ਕृਤ੍
ਜੋ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਜਪ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੀਵ ਤੇ ਖੂਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤਿਆਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਸਾਬ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਗੂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋਮੀ ਚ ਕृਮੀਨ੍ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਅਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿषਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਥਾ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵੈ ਗृਹੀ । ਭੁਞ੍ਜਤਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਪੁਂਸਃ ਪਾਪਬਨ੍ਧੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਗ੍ਰਹਸਥ ਕਿਵੇਂ ਖਾਏ, ਤੇ ਖਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਫਸਦਾ।
ਇਹ ਚਾਰੋਗ੍ਯਵਿਪੁਲਂ ਬਲਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾ ਨृਪ । ਭਵਤ੍ਯਰਿष੍ਟਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵੈਰਿਪਕ੍ਸ਼ਾਭਿਚਾਰਿਣਃ
ਇੱਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬੁਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੁੱਖ-ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਜਾਦੂ ਤੋਂ ਰਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤੋ ਯਥਾਵਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਰਤ੍ਨਪਾਣਿਸ੍ਤੁ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਪ੍ਰਯਤੋ ਗृਹੀ
ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੇ ਰਤਨਾਂ ਹਥ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਗ੍ਰਹਸਥ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰੇ।
ਕृਤੇ ਜਪੇ ਹੁਤੇ ਵਹ੍ਨੌ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰੋ ਨृਪ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਤਿਥਿਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਗੁਰੁਭ੍ਯਸ੍ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਯ ਚ । ਪੁਣ੍ਯਗਨ੍ਧਧਰਃ ਸ਼ਸ੍ਤਮਾਲ੍ਯਧਾਰੀ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗੁਰੂਆਂ ਤੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਕਰੇ।
ਨੈਕਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰੋ ਨਾਰ੍ਦ੍ਰਪਾਣਿਪਾਦੋ ਮਹੀਪਤੇ । ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਵਦਨਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਨ ਵਿਦਿਙ੍ਮੁਖਃ
ਮਹੀਪਤੀ, ਬਹੁਤ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜਾਂ ਹੱਥ ਪੈਰ ਗੀਲੇ ਹੋਣ ਤੇ, ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋਦਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾਪਿ ਨ ਚੈਵਾਨ੍ਯਮਨਾ ਨਰਃ । ਅਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਪਥ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੋਦਕੈਃ
ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ, ਮਨ ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਫ਼, ਚੰਗਾ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਹृਤਂ ਨੈਵ ਜੁਗੁਪ੍ਸਾਪਦਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਗृਹੀ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੰਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ। ਘਰਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਾਗ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧਪਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜੀਤਾਕੁਪਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਚੰਗੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੁਜਾ ਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸਨ੍ਦਿਸਂਸ੍ਥਿਤੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਨਾਦੇਸ਼ੇ ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਨਾਕਾਲੇ ਨਾਤਿਸਙ੍ਕੀਰ੍ਣੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਗ੍ਰਂ ਚ ਨਰੋऽਗ੍ਨਯੇ
ਰੇਤ ਤੇ ਰੱਖੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਗਲਤ ਥਾਂ ਤੇ, ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਭੀੜ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਨ ਚ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਨृਪ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਫਲਮੂਲੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁष੍ਕਸ਼ਾਖਾਦਿਕਾਤ੍ ਤਥਾ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ, ਜੋ ਬਾਸੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਲ, ਜੜਾਂ ਜਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਧਾਰੀਤਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੁਡਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇਭ੍ਯ ਏਵ ਚ । ਭੁਞ੍ਜੀਤੋਦ੍ਧृਤਸਾਰਾਣਿ ਨ ਕਦਾਪਿ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀਤਕੀ ਫਲ ਜਾਂ ਗੁੜ ਵਾਲੇ ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਿਰਫ਼ ਭੋਜਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਭਾਗ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਹੀਪਤੀ।
ਨ ਸ਼ੇषਂ ਪੁਰੁषੋऽਸ਼੍ਨੀਯਾਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਜਗਤੀਪਤੇ । ਮਧ੍ਵਮ੍ਬੁਦਧਿਸਰ੍ਪਿਭ੍ਯਃ ਸਕ੍ਤੁਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਵੇਕਵਾਨ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਪਰ ਸ਼ਹਦ, ਪਾਣੀ, ਘੀ ਤੇ ਸਤੂ ਆਦਿ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ ਤਨ੍ਮਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਮਧੁਰਂ ਰਸਮ੍ । ਲਵਣਾਮ੍ਲੌ ਤਥਾ ਮਧ੍ਯੇ ਕਟੁਤਿਕ੍ਤਾਦਿਕਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਠਾ, ਫਿਰ ਵਿਚਕਾਰ ਲੂਣ ਤੇ ਖੱਟਾ, ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖਾ, ਕੜਵਾ ਆਦਿ ਸਵਾਦ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਦ੍ਰਵਂ ਪੁਰੁषੋऽਸ਼੍ਨੀਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕਠਿਨਭੋਜਨਃ । ਅਨ੍ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸ਼ੀ ਤੁ ਬਲਾਰੋਗ੍ਯੇ ਨ ਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਪਹਿਲਾਂ ਪਤਲਾ ਭੋਜਨ, ਵਿਚਕਾਰ ਗਾੜਾ ਭੋਜਨ, ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਪਤਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਿਹਤ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।