ਭਵਿष੍ਯੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚਾਪਿ ਦ੍ਰੌ ਣਿਰ੍ਵ੍ਯਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੇਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੇ ਮੁਨੇ
ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਣੀ ਵਿਆਸ ਬਣੇਗਾ; ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਯਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਧ੍ਰੁਵਮੇਕਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਓਮਿਤ੍ਯੇਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਬृਹਤ੍ਵਾਦ੍ਬृਂਹਣਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਯੇਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ 'ਓਮ' ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਫੈਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵਾਵਸ੍ਥਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੂਰ੍ਭੁਵਸ੍ਸ੍ਵਰਿਤੀਰ੍ਯ੍ਯਤੇ । ऋਗ੍ਯਜੁਸ੍ਸਾਮਾਥਰ੍ਵਾਣੋ ਯਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨਮਃ
ਪ੍ਰਣਵ ਸਦਾ 'ਭੂ', 'ਭੁਵ' ਤੇ 'ਸਵ' ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਜਿਸ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਰਿਗ, ਯਜੁਸ, ਸਾਮ ਤੇ ਅਥਰਵ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਲਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤ੍ਯੋਰ੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਕਾਰਣਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ । ਮਹਤਃ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨਮਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦਾ ਕਾਰਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਉਸ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਗਾਧਾਪਾਰਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਸਂਮੋਹਨਾਲਯਮ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਭ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਅਗਾਧ, ਅੰਤਹੀਣ, ਅਟੱਲ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਸਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਤੇ ਚਲਣ ਮਨੁੱਖੀ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਖ੍ਯਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਨਿष੍ਠਾ ਗਤਿਸ਼੍ਸ਼ਮਦਮਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਯਤ੍ਤਦਵ੍ਯਕ੍ਤਮਮृਤਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਸਾਂਖਿਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਧਾਰ, ਸ਼ਮ-ਦਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ; ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਮਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਪ੍ਰਧਾਨਮਾਤ੍ਮਯੋਨਿਸ਼੍ਚ ਗੁਹਾਸਂਸ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਬ੍ਦ੍ਯਤੇ । ਅਵਿਭਾਗਂ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਬਹੁਧਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਿ ਪਦਾਰਥ ਤੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਅਭੇਦ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ।
ਪਰਮਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਨਮੋਨਮਃ । ਯਦ੍ਰੂ ਪਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣਃ
ਉਸ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤ੍ਰਿਧਾ ਭੇਦਮਭੇਦਮਪਿ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸਰ੍ਵਭੇਦੇष੍ਵਭੇਦੋਸੌ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ਭਿਨ੍ਨਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਭਿੰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਤੇ ਅਭਿੰਨ ਵੀ ਹੈ; ਸਾਰੀਆਂ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਿੰਨ ਮੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ऋਙ੍ਮਯਸ੍ਸਾਮਮਯਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸ ਯਜੁਰ੍ਮਯਃ । ऋਗ੍ਯਜੁਸ੍ਸਾਮਸਾਰਾਤ੍ਮਾ ਸ ਏਵਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਰਿਗ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਸ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਿਗ, ਯਜੁਸ ਤੇ ਸਾਮ ਦਾ ਮੂਲ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਸ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ਵੇਦਮਯਸ੍ਸ੍ਵਵੇਦਂ ਕਰੋਤਿ ਭੇਦੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਸਸ਼ਾਖਮ੍ । ਸ਼ਾਖਾਪ੍ਰਣੇਤਾ ਸ ਸਮਸ੍ਤਸ਼ਾਖਾਜ੍ਞਾਨਸ੍ਵਰੂਪੋ ਭਗਵਾਨਸਂਗਃ
ਉਹ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੂਪ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ, ਭਗਵਾਨ ਹੀ ਹੈ।
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਆਦ੍ਯੋ ਵੇਦਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਾਦਃ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਤ੍ਰਸਮ੍ਮਿਤਃ । ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ਯਜ੍ਞੋऽਯਂ ਸਰ੍ਵਸਾਮਧੁਕ੍
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾ ਵੇਦ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕ ਸਨ; ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਯਜਨ, ਜੋ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸਰ।
ਤਤੋऽਤ੍ਰ ਮਤ੍ਸੁਤੋ ਵ੍ਯਾਸੋ ਹ੍ਮष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇऽਨ੍ਤਰੇ । ਵਦਮੇਕਂ ਚਤੁष੍ਪਾਦਂ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਵ੍ਯਭਜਤ੍ ਪ੍ਰਬੁਃ
ਫਿਰ, ਅਠਾਈਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਤੁ ਤੇਨ ਵੈ ਵ੍ਯਸ੍ਤਾ ਵੇਦਵ੍ਯਾਸੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਵੇਦਾਸ੍ਤਥ ਸਮਸ੍ਤੈਸ੍ਤੇਰ੍ਵ੍ਯਸ੍ਤਾ ਵ੍ਯਾਸੈਸ੍ਤਥਾ ਮਯਾ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵਿਆਸਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਕੀਤਾ।
ਤਦਨੇਨੈਵ ਵੇਦਾਨਾਂ ਸ਼ਾਖਾਭੇਦਾਨ੍ ਦ੍ਰਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਚਤੁਰ੍ਯੁਗੇष੍ਵਾਰਚਿਤਾਨ੍ ਸਮਸ੍ਤੇष੍ਵਵਵਧਾਰਯ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਚਾਰੇ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਡਾਂ ਕਿਵੇਂ ਬਣੀਆਂ।
ਕृष੍ਣਦੂ ਪਾਯਨਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਬੁਮ੍ । ਕੋऽਨ੍ਯੋ ਹਿ ਭੁਵਿ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ! ਮਹਾਭਾਰਤਕृਦੂ ਭਵੇਤ੍
ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦੁਵੈਪਾਯਨ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਜਾਣ; ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦਾ ਰਚਨਕਾਰ ਹੋਵੇ?
ਤੇਨ ਵ੍ਯਸ੍ਤਾ ਯਥਾ ਵੇਦਾ ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਦ੍ਰਾਪਰੇ ਹ੍ਮਤ੍ਰ ਮੈਤ੍ਰੇਯ! ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ਼੍ਵृਣੁ ਯਥਾਰ੍ਥਤਃ
ਮੇਰੇ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ; ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਹੁਣ ਸੁਣ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚੋਦਿਤੋ ਵ੍ਯਾਸੋ ਵੇਦਾਨ੍ ਵ੍ਯਸ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ । ਅਥ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ ਸ ਜਗ੍ਰਾਹ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ऋਗੁਵੇਦਸ਼੍ਵਾਵਕਂ ਪੈਲਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨਨਾਮਾਨਂ ਯਜੂਰ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਹੀਤ੍
ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਿਗਵੇਦ ਲਈ ਪੈਲਾ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਲਈ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਜੈਮਿਨਿ ਸਾਮਵੇਦਸ੍ਯ ਤਥੈਵਾਥਰ੍ਵਵੇਦਵਿਤ੍ । ਸੁਮਨ੍ਤੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਬੂਦੂ ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੈਮੀਨੀ ਸਾਮਵੇਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੁਮੰਤੁ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵੇਦਵਿਆਸ ਦਾ ਅਥਰਵਵੇਦ ਲਈ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਬਣਿਆ।
ਰੋਮਹਰ੍षਣਨਾਮਾਨਂ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਂ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਸੂਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸ ਇਤਿਹਾਸ-ਪੁਰਾਣਯੋਃ । ਸੂਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸ ਇਤਿਹਾਸ-ਪੁਰਾਣਯੋਃ
ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਸੂਤ ਸੀ, ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਬਣਾਇਆ।
ਏਕ ਆਸੀਦੂ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਵ੍ਯਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਚਾਤੁਰ੍ਹੋਤ੍ਰਮਭੂਦੂ ਯਸ੍ਮਿਸ੍ਤਨ ਯਜ੍ਞਮਥਾਕਰੋਤ੍
ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਯਜੁਰਵੇਦ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਹੋਤ੍ਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਆਧ੍ਵਰ੍ਯਵਂ ਯਜੁਭਿਂਸ੍ਤੁ ऋਗੂਭਿਰ੍ਹੋਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਮੁਨਿਃ । ਔਦੂਗਾਤ੍ਰਂ ਸਾਮਭਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਚਾਪ੍ਯਥਰ੍ਵਭਿਃ
ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅਧਵਰਯੁ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਣਾਈ, ਰਿਗ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਤ੍ਰ, ਸਾਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਦਗਾਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਅਥਰਵ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਣਾਈ।
ਤਤਃ ਸ ऋਚਮੁਦ੍ਧ ਤ੍ਯ ऋਗ੍ਵੇਦਂ ਤृਤਵਾਨ੍ ਮੁਨਿਃ । ਯਜੂषਿ ਚ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਂ ਸਾਮਵੇਦਞ੍ਚ ਸਾਮਭਿਃ
ਫਿਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਿਗ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਰਿਗਵੇਦ ਬਣਾਇਆ, ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜੁਰਵੇਦ, ਅਤੇ ਸਾਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਮਵੇਦ ਬਣਾਇਆ।
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਥਰ੍ਵਵੇਦੇਨ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਮੈਤ੍ਰੇਯ! ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਞ੍ਚ ਯਥਾਸ੍ਥਿਤਿ
ਅਥਰਵਵੇਦ ਰਾਹੀਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ, ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ।
ਸੋऽਯਮੇਕੋ ਮਹਾਵੇਦਸ੍ਤਰੁਸ੍ਤੇਨ ਪृਥਕੂਕृਤਃ । ਚਤੁਧਾ ਤੁ ਤਤੋ ਜਾਤਂ ਵੇਦਪਾਦਪਕਾਨਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਵੇਦ ਰੁੱਖ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਵੇਦ ਦੀ ਵੰਡ, ਤਣੇ ਤੋਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੋਈ।
ਬਿਭੇਦ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਿਪ੍ਰ! ਪੈਲ ऋਗੂਵੇਦਪਾਦਪਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮਿਤਯੇ ਪ੍ਰਾਦਾਦ ਬਾਸ੍ਕਲਾਯ ਚਸਂਹਿਤੇ
ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪੈਲਾ ਨੇ ਰਿਗਵੇਦ ਨੂੰ ਦੋ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ; ਇੱਕ ਇੰਦਰਪ੍ਰਮਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਦੂਜੀ ਬਾਸਕਲ ਨੂੰ।
ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਸ ਬਿਭੇਦਾਥ ਬਾਸ੍ਕਲਿਦ੍ਰਿਜ!ਸਂਹਿਤਾਮ੍ । ਬੌਧ੍ਯਾਦਿਬ੍ਯੋ ਦਦੌ ਤਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਫਿਰ, ਬਾਸਕਲ ਵੰਸ਼ੀਏ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਸਕਲ ਸੰਹਿਤਾ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਹ ਬੌਧ ਆਦਿ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਬੌਧ੍ਯਾਗ੍ਰਿਮਾਠਰੌ ਤਦੂਦੂ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਪਰਾਸ਼ਰੌ । ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਾਖਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਾਖਾਯਾਸ੍ਤਸਾਯਾਸ੍ਤ ਜਗृਹੁਮੁਨੇ
ਬੌਧਿਆ, ਅਗਨਿਮਾਠਰਾ, ਉਦਾਲਕਾ, ਯਾਜ਼ਨਵਲਕਿਆ ਤੇ ਪਰਾਸ਼ਰਾ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਟੋਟੇ ਲੈ ਲਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮਤਿਰੇਕਾਨ੍ਤੁ ਸਂਹਿਤਾਂ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਤਤਃ । ਮਾਣ੍ਡੂਕਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੈਤ੍ਰਯਾਧ੍ਯਾਪਯਤ੍ ਤਦਾ
ਇੰਦਰਪ੍ਰਮਤੀ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਸੰਹਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਾਂਡੂਕਾਏ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ।