ਤਾਮਸਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਚੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਪੁਨਰੇਵ ਹਿ । ਹਰ੍ਯਾਯਾਂ ਹਰਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧ ਹਰਿਰੇਵ ਬਭੂਵ ਹ ॥ ੩,੧.
ਤਾਮਸ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਇਆ, ਹਰਿਆ ਤੋਂ ਹਰੀ ਜਨਮਿਆ, ਹਰੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਰੈਵਤੇਪ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਦੇਵਃਸਂਭੂਤ੍ਯਾਂ ਮਾਨਸੋ ਹਰਿਃ । ਸਂਭੂਤੋ ਰੈਵਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧ ਦੇਵੈਰ੍ਦੇਵਵਰੋ ਹਰਿਃ ॥ ੩,੧.
ਰੈਵਤ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਸੰਭੂਤੀ ਤੋਂ ਹਰੀ ਜਨਮਿਆ, ਰੈਵਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਰੀ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਚਾਨ੍ਤਰੇ ਦੇਵੋ ਵੈਕੁਣ੍ਠਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ । ਵਿਕੁਣ੍ਠਾਯਾਮਸੌ ਜਜ੍ਞੇ ਵੈਕੁਣ੍ਠੈਰ੍ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ॥ ੩,੧.
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਵੈਕੁੰਠਾ ਤੋਂ ਵੈਕੁੰਠ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਵੈਕੁੰਠ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ।
ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਥਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ਦ੍ਵਿਜ । ਵਾਮਨਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਰਦਿਤ੍ਯਾਂ ਸਂਬਭੂਵ ਹ ॥ ੩,੧.
ਜਦੋਂ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰ ਆਇਆ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤੀ ਤੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮੈਰਿਮਾਂਲ੍ਲੋਕਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਪੁਰਨ੍ਦਰਾਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਨਿਹਤਕਣ੍ਟਕਮ੍ ॥ ੩,੧.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ, ਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਇਤ੍ਯੇਤਾਸ੍ਤਨਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇषੁ ਵੈ । ਸਪ੍ਤਸ੍ਵੇਵਾਭਵਨ੍ਵਿਪ੍ਰ ਯਾਭਿਃ ਸਂਵਰ੍ਧਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ॥ ੩,੧.
ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਮਨਵੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਹਨ; ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿष੍ਟਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਸ਼ੋਰ੍ਧਾਤੋਃ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਾਤ੍ ॥ ੩,੧.
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ 'ਵਿਸ਼ਨੂ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 'ਵਿਸ਼' ਮੂਲ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ'।
ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਦੇਵਾ ਮਨਵਃ ਸਮਸ੍ਤਾਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਯੇ ਮਨੁਸੂਨਵਸ਼੍ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਯੋऽਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਭੂਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰਸ਼ੋषਾਸ੍ਤੁ ਵਿਭੂਤਯਸ੍ਤਾਃ ॥ ੩,੧.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੂ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੀਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ — ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਖੂਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਭਵਤਾ ਸਪ੍ਤ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਣਿ ਵੈ । ਭਵਿष੍ਯਾਣ੍ਯਪਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍ष ਮਮਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ ॥ ੩,੨.
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਸੱਤ ਮਨਵੰਤਰਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨਵੰਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਸਂਜ੍ਞਾਭੂਤ੍ਤਨਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ । ਮਨੁਰ੍ਯਮੋ ਯਮੀ ਚੈਵ ਤਦਪਤ੍ਯਾਨਿ ਵੈ ਮੁਨੇ ॥ ੩,੨.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੰਜਨਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਧੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ; ਮਨੂ, ਯਮ ਤੇ ਯਮੀ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੁੱਤਰੀ ਹਨ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਅਸਹਨ੍ਤੀ ਤੁ ਸਾ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤੇਜਸ਼੍ਛਾਯਾਂ ਯੁਯੋਜ ਵੈ । ਭਰ੍ਤृਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇऽਰਣ੍ਯਂਸ੍ਵਯਂ ਚ ਤਪਸੇ ਯਯੌ ॥ ੩,੨.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਤੇਜ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਆਪ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਂਜ੍ਞੇਯਮਿਤ੍ਯਥਾਰ੍ਕਸ਼੍ਚ ਛਾਯਾਯਾਮਾਤ੍ਮਜਤ੍ਰਯਮ੍ । ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਂ ਮਨੁਂ ਚਾਨ੍ਯਂ ਤਪਤੀਂ ਚਾਪ੍ਯਜਾਜਨਤ੍ ॥ ੩,੨.
ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੰਜਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਛਾਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਨੁ ਤੇ ਤਪਤੀ।
ਛਾਯਾਸਂਜ੍ਞਾ ਦਦੌ ਸ਼ਾਪਂ ਯਮਾਯ ਕੁਪਿਤਾ ਯਦਾ । ਤਦਾਨ੍ਯੇਯਮਸੌ ਬੁਦ੍ਧਿਰਿਤ੍ਯਾਸੀਦ੍ਯਮਸੂਰ੍ਯਯੋਃ ॥ ੩,੨.
ਜਦੋਂ ਛਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਯਮ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਯਮ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿਚ ਇਹ ਸਮਝ ਆਈ ਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਮਾਂ ਨਹੀਂ, ਦੂਜੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨਾਖ੍ਯਾਤਾਂ ਤਯੈਵਾਰਣ੍ਯਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਸਮਾਧਿਦृष੍ਟ੍ਯਾਦਦृਸ਼ੇ ਤਾਮਸ਼੍ਵਾਂ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ ॥ ੩,੨.
ਫਿਰ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੇ ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੋੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਵਾਜਿਰੂਪਧਰਃ ਸੋਥ ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਾਵਥਾਸ਼੍ਵਿਨੌ । ਜਨਯਾਮਾਸ ਰੇਵਨ੍ਤਂ ਰੇਤਸੋਂਤੇ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ॥ ੩,੨.
ਸੂਰਜ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇਵਤੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੀਜ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰੇਵੰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਆਨਿਨ੍ਯੇ ਚ ਪੁਨਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਰਵਿਃ । ਤੇਜਸਃ ਸ਼ਮਨਂ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਚਕਾਰ ਹ ॥ ੩,੨.
ਭਗਵਾਨ ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲਿਆਇਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਭ੍ਰਮਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਤੇਜੋਨਿਸ਼ਾਤਨਮ੍ । ਕृਤਵਾਨष੍ਟਮਂ ਭਾਗਂ ਸ ਵ੍ਯਸ਼ਾਤਯਦਵ੍ਯਯਮ੍ ॥ ੩,੨.
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੱਕੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਤੇਜ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਬਾਕੀ ਤੇਜ ਅਟੱਲ ਰਿਹਾ।
ਯਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਤੇਜਸ੍ਸ਼ਾਤਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨਮਪਤਤ੍ਤਦ੍ਭੂਮੌ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ॥ ੩,੨.
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਤੇਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕੱਟਿਆ, ਉਹ ਭੜਕਦਾ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤ੍ਵष੍ਟੈਵ ਤੇਜਸਾ ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਂ ਚੈਵ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਬਿਕਾਂ ਧਨਦਸ੍ਯ ਚ ॥ ੩,੨.
ਤਵਸਟ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਤੇਜ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਧਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪਲਕੀ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਏ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਗੁਹਸ੍ਯ ਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਯਦਾਯੁਧਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੇਜਸਾ ਤੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਯਤ੍ ॥ ੩,੨.
ਗੁਹਾ ਦੀ ਭਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਵਧਾਏ।
ਛਾਯਾਸਂਜ੍ਞਾਸੁਤੋ ਯੋਸੌ ਦ੍ਵਿਤੀਯਃ ਕਥਿਤੋ ਮਨੁਃ । ਪੂਰ੍ਵਜਸ੍ਯਾਸਵਰ੍ਣੋਸੌ ਸਾਵਰ੍ਣਿਸ੍ਤੇਨ ਕਥ੍ਯਤੇ ॥ ੩,੨.
ਛਾਂ ਤੇ ਸੰਜਨਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਦੂਜਾ ਮਨੁ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਸਾਵਰਣੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਹ੍ਯੋਤਤ੍ਸਾਵਰ੍ਣਿਕਮਥਾष੍ਟਮਮ੍ । ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ ॥ ੩,੨.
ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਠਵਾਂ ਮਨਵੰਤਰ, ਜੋ ਸਾਵਰਣੀ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਾਵਰ੍ਣਿਸ੍ਤੁ ਮਨੁਰ੍ਯੋਸੌ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਭਵਿਤਾ ਤਤਃ । ਸੁਤਪਾਸ਼੍ਚਾਮਿਤਾਭਾਸ਼੍ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਸੁਰਾਃ ॥ ੩,੨.
ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਉਹ ਸਾਵਰਣੀ ਮਨੁ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤੇ ਸੁਤਪਾ, ਅਮਿਤਾਭ ਤੇ ਹੋਰ ਹੋਣਗੇ।
ਤੇषਾਂ ਗਣਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਮੇਕੈਕੋ ਵਿਂਸ਼ਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਨਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਵਿष੍ਯਾਨ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ॥ ੩,੨.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਹਰ ਗਰੁੱਪ ਵਿਚ ਵੀਹ-ਵੀਹ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ।
ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਗਾਲਵੋ ਰਾਮਃ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੋਣਿਸ੍ਤਥਾ ਪਰਃ । ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਸ ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਮਃ ॥ ੩,੨.
ਦੀਪਤਿਮਾਨ, ਗਾਲਵ, ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਪ, ਦ੍ਰੋਣ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਇਹ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣਗੇ।
ਵਿष੍ਣੁ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਨਘਃ ਪਾਤਾਲਾਨ੍ਤਰਗੋਚਰਃ । ਵਿਰੋਚਨਸੁਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਬਲਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥ ੩,੨.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇੰਦ੍ਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਿਰਜਾਸ਼੍ਚੋਰ੍ਵਰੀਵਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਮੋਕਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਸਾਵਰ੍ਣੇਸ੍ਤੁ ਮਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ॥ ੩,੨.
ਵਿਰਜਾਸ, ਉਰਵਰੀਵਾਨ, ਨਿਰਮੋਕ ਤੇ ਹੋਰ, ਸਾਵਰਣੀ ਮਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜੇ ਬਣਨਗੇ।
ਨਵਮੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮੁਨੇ ਮਨੁਃ ॥ ੩,੨.
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੌਂਵਾਂ ਮਨੁ ਦਕ੍ਸ਼ ਸਾਵਰਣੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਾਰਾ ਮਰੀਚਿਗਰ੍ਭਾਸ਼੍ਚ ਸੁਧਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਰਿਧਾ । ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਦੇਵਾ ਹ੍ਯੋਕੈਕੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋ ਗਣਃ ॥ ੩,੨.
ਪਾਰਾ, ਮਰੀਚਿਗਰਭ ਅਤੇ ਸੁਧਰਮਾਣਾ ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹੋਣਗੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਰਹ-ਬਾਰਹ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ।
ਤੇषਾਮਿਦ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤੋ ਦ੍ਵਿਜ ॥ ੩,੨.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਜੋਕੇ ਚਮਤਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।