ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵਚਨਸਂਸ੍ਥਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृष੍ਣੋਪਹਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਇਦਮਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯਾਸ੍ਤੁ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਤਿਲੋਦਕਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜੀਵ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਤਿਲ ਵਾਲਾ ਜਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਕਾਮ੍ਯੋਦਕਪ੍ਰਦਾਨਂ ਤੇ ਮਯੈਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਨृਪ । ਯਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਣਯਤ੍ਯੇਤਨ੍ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍ । ਜਗਦਾਪ੍ਯਾਯਨੋਦ੍ਭੂਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਾਨਘ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਲ ਦੇਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਇਹ ਦੇ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾਮ੍ਯੋਦਕਂ ਸਮ੍ਯਗੇਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਆਚਮ੍ਯ ਚ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਸਲਿਲਾਂਜਲਿਮ੍
ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਜਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਕੇ, ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਲ ਦਾ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ਵਿਵਸ੍ਵਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਸ੍ਵਤੇ ਵਿष੍ਣੁਤੇਜਸੇ । ਜਗਤ੍ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਸ਼ੁਚਯੇ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਕਰ੍ਮਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ, ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ, ਕਰਮ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਤੋ ਗृਹਾऽਰ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਭੀष੍ਟਸੁਰਪੂਜਨਮ੍ । ਜਲਾਭਿषੇਕੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨਿਵੇਦਨਮ੍
ਫਿਰ ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗ ਸਮੇਤ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪੂਰ੍ਵਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਗ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨृਪ
ਰਾਜਨ! ਬ੍ਰਹਮਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦਾਹੁਤਿਮਾਦਰਾਤ੍ । ਗृਹੇਭ੍ਯਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਯਾਥ ਤਤੋਨੁਮਤਯੇ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਘਰ ਲਈ ਕਾਸ਼ਿਆਪ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਅਨੁਮਤੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।
ਤਚ੍ਛੇषਂ ਮਣਿਕੇ ਪृਥ੍ਵੀਪਰ੍ਜਨ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤਤਃ । ਦ੍ਵਾਰੇ ਧਾਤੁਰ੍ਵਿਧਾਤੁਸ਼੍ਚ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਉਹ ਆਹੁਤੀ ਦਾ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਹਿੱਸਾ ਪਤ੍ਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਰਜਨਯ ਲਈ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਧਾਤੁ ਤੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ ਲਈ, ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਲਈ ਰੱਖੋ।
ਗृਹਸ੍ਯ ਪੁਰषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਦਿਗ੍ਦੇਵਾਨਪਿ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ
ਘਰ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਇਂਦ੍ਰਾ ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਤਥੇਂਦਵੇ । ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਦਿषੁ ਬੁਧੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੁਤਸ਼੍षੋਆ!ਤ੍ਮਕਂ ਬਲਿਮ੍
ਇੰਦਰ, ਧਰਮਰਾਜ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਬੁਧਿਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ।
ਪ੍ਰਾਗੁਤ੍ਤਰੇ ਚ ਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਧਨ੍ਵਂਤਾਰਿਬਲਿਂ ਬੁਧਃ । ਨਿਰ੍ਵਪੈਦ੍ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਚ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਤਃ ਪਰਮ੍
ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਧਨਵੰਤਰੀ ਲਈ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਫਿਰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰੋ।
ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਵਾਯਵੇ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਮਸ੍ਤਾਸੁ ਯਥਾਦਿਸ਼ਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਭਾਨਵੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਬਲਿਮ੍
ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਨੂੰ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਣ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਭੂਤਾਨष੍ਟੌ ਵਿਸ਼੍ਵਪਤੀਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ । ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਚ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਰਾਜਨ! ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਅਠ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਲਈ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋਨ੍ਯਦਨ੍ਨਮਾਦਾਯ ਭੂਮਿ ਭਾਗੇ ਸ਼ੁਚੌ ਬੁਧਃ । ਦਦ੍ਯਾਦਸ਼੍षੋਭੂਤੇਭ੍ਯਸ੍ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ, ਬੁਧਿਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੁੱਧ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਥਾਨ੍ਨਮੇਤਦਹਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ ਯਤੋऽਨ੍ਯਦਸ੍ਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਭੂਤਨਿਕਾਯਭੂਤਮਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਭਵਾਯ ਤੇषਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਅਤੇ ਇਹ ਭੋਜਨ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ; ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਭੋਜਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਊਂ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੋ ਭੂਤਗਣੋ ਯ ਏषਃ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੇऽਖਿਲਭੂਤਸਙ੍ਘਾਃ । ਤृਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮਨ੍ਨਂ ਹਿ ਮਯਾ ਨਿਸृष੍ਟਂ ਤੇषਾਮਿਦਂ ਤੇ ਮੁਦਿਤਾ ਭਵਨ੍ਤੁ
ਚੌਦਾਂ ਭੂਤ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਭੋਜਨ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਨਰੋ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਭੁਵਿ ਸਰ੍ਵੋਪਕਾਰਾਯ ਗृਹੀ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯੋ ਯਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗ੍ਰਹਸਥ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਚਣ੍ਡਾਲਵਿਹਙ੍ਗਾਨਾਂ ਭੁਵਿ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਤਿਤਾਃ ਕੇਚਿਦਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਰਾਜਨ! ਕੁੱਤੇ, ਚੰਡਾਲ, ਪੰਛੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗੋਦੋਹਮਾਤ੍ਰਂ ਵੈ ਕਾਲਂ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਗृਹਾਙ੍ਗਣੇ । ਅਤਿਥਿਗ੍ਰਹਣਾਰ੍ਥਾਯ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਫਿਰ, ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਗੋ-ਦੋਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਆਗਵਾਨੀ ਲਈ ਉਡੀਕ ਕਰੋ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਤਿਥਿਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਸ੍ਵਾਗਤਾਦਿਨਾ । ਤਥਾਸਨਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨੇਨ ਚ
ਜੇ ਮਹਿਮਾਨ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਆਗਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿਓ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਚਾਨ੍ਨਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰਿਯਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋਤ੍ਤਰੇਣ ਚ । ਗਚ੍ਛਤਸ਼੍ਚਾਨੁਯਾਨੇਨ ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਤ੍ਪਾਦਯੇਦ੍ਗृਹੀ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਭੋਜਨ ਦੇਣ, ਪਿਆਰੇ ਸਵਾਲ-ਜਵਾਬ ਅਤੇ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਸਾਥ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਗ੍ਰਹਸਥ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਏ।
ਅਜ੍ਞਾਤਕੁਲਨਾਮਾਨਮਨ੍ਯਦੇਸ਼ਾਦੁਪਾਗਤਮ੍ । ਪੂਜਯੇਦਤਿਥਿਂ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨੈਕਗ੍ਰਾਮਨਿਵਾਸਿਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦੂਜੇ ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਨਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਇੱਕੋ ਪਿੰਡ ਦਾ ਵਾਸੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਕਿਞ੍ਚਨਮਸਮ੍ਬਨ੍ਧਮਜ੍ਞਾਤਕੁਲਸ਼ਾਲਿਨਮ੍ । ਅਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾਤਿਥਿਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਯਧਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਅਣਜਾਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਗੋਤ੍ਰਾਚਰਣਮਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਥਾ ਕੁਲਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤਂ ਮਨ੍ਯੇਤਾਭ੍ਯਾਗਤਂ ਗृਹੀ
ਉਸ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਪੜਾਈ, ਵੰਸ਼, ਚਲਣ-ਚਲਣ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਗ੍ਰਹਸਥ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮਾਨੇ।
ਪਿਤ੍ਰਰ੍ਥਂ ਚਾਪਰਂ ਵਿਪ੍ਰਮੇਕਮਪ੍ਯਾਸ਼ਯੇਨ੍ਨृਪ । ਤਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਂ ਵਿਦਿਤਾਚਾਰਸਮ੍ਭੂਤਿਂ ਪਾਞ੍ਚਯਜ੍ਞਿਕਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਗ੍ਰਹਸਥ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੇ, ਜੋ ਇਥੋਂ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਦੀ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਤੇ ਜਨਮ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਨਾਗ੍ਰਂ ਚ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਹਨ੍ਤਕਾਰੋਪਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵਾਪਭੂਤਂ ਭੂਪਾਲ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਯੋਪਪਾਦਯੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵੱਖ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਿਤਯਂ ਪਰਿਵ੍ਰਾਡ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍ । ਇਚ੍ਛਯਾ ਚ ਬੁਧੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭਵੇ ਸਤ੍ਯਵਾਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗ ਭੋਜਨ ਭੀਖਾ ਵਜੋਂ ਦੇਵੇ; ਤੇ ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਹਾਲਾਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇऽਤਿਥਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਵਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਚਤੁਰਃ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵੈਤਾਨ੍ਨृਪ ਪਾਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਹਨਾਂ ਚਾਰਾਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਭਿਖਾਰੀ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਥਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਗ੍ਨਾਸ਼ੋ ਗृਹਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਸ ਤਸ੍ਮੈ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਮਾਦਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਿਮਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਸ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਘਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਘਰ-ਮਾਲਕ ਦਾ ਪੂਣ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਪਸ਼ਵੋ ਵਯਾਂਸਿ ਸਿਦ੍ਧਾਸ੍ਸਯਕ੍ਸ਼ੋਰਗਦੈਤ੍ਯਸਙ੍ਘਾਃ । ਪ੍ਰਤੋਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ੍ਤਰਵਸ੍ਸਮਸ੍ਤਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਨਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਯਾਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਮ੍ ੫੧ । ਪਿਪੀਲਿਕਾਃ ਕੀਟਪਤਂਙ੍ਗਕਾਦ੍ਯਾ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਕਰ੍ਮਨਿਬਂਧਬਦ੍ਧਾਃ । ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਿਦਂ ਮਯਾਨ੍ਨਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸृष੍ਟਂ ਸੁਖਿਨੋ ਭਵਂਤੁ ੫੨ । ਯੇषਾਂ ਨ ਮਾਤਾ ਨ ਪਿਤਾ ਨ ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਨੈਵਾਨ੍ਨਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਨ ਤਥਾਨ੍ਨਮਸ੍ਤਿ । ਤਤ੍ਤृਪ੍ਤਯੇऽਨ੍ਨਂ ਭੁਵਿ ਦਤ੍ਤਮੇਵ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤੁ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਮੁਦਿਤਾ ਭਵਨ੍ਤੁ
ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਸਿੱਧ, ਯਕਸ਼, ਸੱਪ, ਦੈਤ, ਪਿਸਾਚ, ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਭੋਜਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ। ਚੀਟੀ, ਕੀੜੇ, ਪਤੰਗੇ ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਭੁੱਖੇ ਹਨ, ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹਨ—ਇਹ ਭੋਜਨ ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਰਹਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ—ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਭੋਜਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।