ਯਤ੍ਤੁ ਨਿष੍ਪਾਦ੍ਯਤੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮृਦਾ ਕਾਰਣਭੂਤਯਾ । ਤਤ੍ਕਾਰਣਾਨੁਗਮਨਾਜ੍ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਨृਪ ਮृਣ੍ਮਯਮ੍ ॥ ੨,੧੪.
ਜੋ ਕੰਮ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਿਨਾਸ਼ਿਭਿਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸਮਿਦਾਜ੍ਯਕੁਸ਼ਾਦਿਭਿਃ । ਨਿष੍ਪਾਦ੍ਯਤੇ ਕ੍ਰਿਯਾ ਯਾ ਤੁ ਸਾ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ ॥ ੨,੧੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕਰਮ ਨਾਸਵੰਤ ਚੀਜ਼ਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ, ਘੀ, ਕੁਸ਼ ਆਦਿ—ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਨਾਸਵੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਸ਼ੋ ਪਰਮਾਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੌਰਭ੍ਯੁਪਗਮ੍ਯਤੇ । ਤਤ੍ਤੁ ਨਾਸ਼ਿ ਨ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਨਾਸ਼ਿਦ੍ਰਵ੍ਯੋਪਪਾਦਿਤਮ੍ ॥ ੨,੧੪.
ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਸੱਚ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਨਾਸਵੰਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਸੱਚ ਨਹੀਂ।
ਤਦੇਵਾਫਲਦਂ ਕਰ੍ਮ ਪਰਮਾਰ੍ਥੋ ਮਤਸ੍ਤਵ । ਮੁਕ੍ਤਿਸਾਧਨਭੂਤਤ੍ਵਾਤ੍ਪਰਮਾਰ੍ਥੋ ਨ ਸਾਧਨਮ੍ ॥ ੨,੧੪.
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕਰਮ, ਜੋ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਸੱਚ ਮੰਨਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ; ਪਰ ਅਸਲ ਸੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਧ੍ਯਾਨਂ ਚੈਵਾਤ੍ਮਨੋ ਭੂਪੁ ਪਰਮਾਰ੍ਥਾਰ੍ਥਸ਼ਬ੍ਦਿਤਮ੍ । ਭੇਦਕਾਰਿ ਪਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਰਮਾਰ੍ਥੋ ਨ ਭੇਦਵਾਨ੍ ॥ ੨,੧੪.
ਆਤਮਾ ਦੀ ਧਿਆਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸਲ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸਲ ਸੱਚ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ।
ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਤ੍ਮਨੋਰ੍ਯੋਗਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥ ਇਤੀष੍ਯਤੇ । ਮਿਥ੍ਯੈਤਦਨ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਹਿ ਨੈਤਿ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਤਾਂ ਯਤਃ ॥ ੨,੧੪.
ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਅਸਲ ਸੱਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼, ਜੋ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸੁਰਤ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੇਯਾਂਸ੍ਯਸ਼ੇषਾਣਿ ਨृਵੈਤਾਨਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪਰਮਾਰ੍ਥਸ੍ਤੁ ਭੂਪਾਲ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਮ ॥ ੨,੧੪.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਵਧੀਆ ਹਨ; ਪਰ ਹੁਣ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਅਸਲ ਸੱਚ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਏਕੋ ਵ੍ਯਾਪੀ ਸਮਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ । ਜਨ੍ਮਵृਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿਰਹਿਤ ਆਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਗਤੋਵ੍ਯਯਃ ॥ ੨,੧੪.
ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਸਮਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਜਨਮ ਤੇ ਵਾਧਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਪਰਜ੍ਞਾਨਮਯੋ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਨਾਮਜਾਤ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਵਿਭੁਃ । ਨ ਯੋਗਵਾਨ੍ਨ ਯੁਕ੍ਤੋਭੂਨ੍ਨੈਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ॥ ੨,੧੪.
ਉਹ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਂ ਤੇ ਜਾਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਾ ਜੋਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਪਰਦੇਹੇषੁ ਸਤੋਪ੍ਯੇਕਮਯਂ ਹਿ ਯਤ੍ । ਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥੋऽਸੌ ਦ੍ਵੈਤਿਨੋऽਤਥ੍ਯਰ੍ਸ਼ਿਨਃ ॥ ੨,੧੪.
ਆਪਣੇ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਇਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਸੱਚ ਹੈ; ਜੋ ਦਵੈਤ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨਹੀਂ।
ਵੇਣੁਰਨ੍ਧ੍ਰਪ੍ਰਭੇਦੇਨ ਭੇਦਃ षਙ੍ਜਾਦਿਸਂਜ੍ਞਿਤਃ । ਅਭੇਦਵ੍ਯਾਪਿਨੋਵਾਯੋਸ੍ਤਥਾਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ॥ ੨,੧੪.
ਜਿਵੇਂ ਵੰਸਰੀ ਦੇ ਛੇਦਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਰ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਵਾ ਸਭ ਥਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਵਰੂਪਭੇਦਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਕਰ੍ਮਾਵृਤਿਪ੍ਰਜਃ । ਦੇਵਾਦਿਭੇਦੇऽਪਧ੍ਵਸ੍ਤੇ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵਾਵਰਣੇ ਹਿ ਸਃ ॥ ੨,੧੪.
ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਸੁਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਕਰਮ ਤੇ ਜਨਮ ਦੇ ਪਰਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਦੇਵ ਆਦਿ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਪਰਦੇ ਦੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਮੌਨਿਨਂ ਭੂਯਸ਼੍ਵਿਨ੍ਤਯਾਨਂ ਮਹੀਪਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਥ ਵਿਪ੍ਰੋऽਸਾਵਦੂ ਤੌਨ੍ਤਰ੍ਗਤਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਪਰਾਸਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਫਿਰ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਨृਪਸ਼ਾਦ੍ਦੂਲ! ਯਦੂਗੋਤਮृਬੁਣਾ ਪੁਰਾ । ਅਵਬੋਧਂ ਜਨਯਤਾ ਨਿਦਾਘਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸੁਣੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ! ਯਾਦੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਭੂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮਹਾਤਮਾ ਨਿਦਾਘ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇਣ ਲਈ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ऋਭੁਰ੍ਨਾਮਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ । ਵਿਜ੍ਞਾਤਤਤ੍ਤ੍ਵਸਦ੍ਰਾਵੋ ਨਿਸਰ੍ਗਾਦੇਵ ਭੂਪਤੇ
ਰਿਭੂ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਹੇ ਰਾਜੇ! ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਨਿਦਾਘੋऽਬੂਤ੍ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਤਨਯਃ ਪੁਰਾ । ਪ੍ਰਾਦਾਦਸ਼ੇषਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਸ ਤਸ੍ਮੈ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਦਾਘ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਿਭੂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਅਵਾਪ੍ਯਜ੍ਞਾਨਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਨ ਤਸ੍ਯਾਦੂਤੈਵਾਸਨਾਮ । ਸ ऋਭੁਸ੍ਤਰ੍ਕਯਾਮਾਸ ਨਿਦਾਘਸ੍ਯ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਗਿਆਨ ਮਿਲਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਨਿਦਾਘ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸੂਝ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਿਭੂ ਨੇ ਨਿਦਾਘ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜੇ!
ਦੇਵਿਕਾਯਾਸ੍ਤਟੇ ਵੀਰਨਗਰਂ ਨਾਮ ਵੈ ਪੁਰਮ੍ । ਸਮृਦ੍ਧਮਤਿਰਮ੍ਯਂ ਚ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਮ੍
ਦੇਵਿਕਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੀਰਨਗਰ ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜੋ ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਸੀ।
ਰਮ੍ਯੋਪਵਨਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮ ! ਨਿਦਾਘੋ ਨਾਮ ਯੋਗਜ੍ਞ ऋਭੁਸ਼ਿष੍ਯੋऽਵਸਤ੍ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਬਾਗ ਦੇ ਕੋਨੇ ਤੇ, ਨਿਦਾਘ ਜੋ ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਤੇ ਰਿਭੂ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ, ਕਦੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ!
ਦਿਵ੍ਯੇਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸਮਤੀਤੇऽਸ੍ਯ ਤਤ੍ਪੁਰਮ੍ । ਜਗਾਮ ਸ ऋਭੁਃ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਨਿਦਾਘਮਵਲੋਕਕਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਿਭੂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨਿਦਾਘ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ।
ਸ ਤਸ੍ਯ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਰਾਰਾਲੋਕਨਗੋਚਰੇ । ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤੇਨ ਗृਹੀਤਾਰ੍ਘ੍ਯੋ ਨਿਜਵੇਸ਼੍ਮ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰਸਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦ ਨਿਦਾਘ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ, ਰਿਭੂ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਨਿਦਾਘ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪਰ੍ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾਙ ਘ੍ਰਿਪਾਣਿਂ ਚ ਕृਤਾਸਨਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਉਵਾਚ ਸ ਦ੍ਰਿਜਸ਼੍ਵੇष੍ਠੋ ਭੂਜ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਸਾਦਰਮ੍
ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਨਿਦਾਘ ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰੋ।'
ऋਭੁਰੁਵਾਚ । ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਯ੍ਯ! ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਦਨ੍ਨਂ ਭਵਤੋ ਗृਹੇ । ਤਤ੍ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਕਦਨ੍ਨੇषੁ ਨ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸਤਤ ਮਮ
ਰਿਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਮਿਲੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਨਿਦਾਘ ਉਵਾਚ । ਭਕ੍ਤ-ਯਾਵਕ-ਵਾਠ੍ਯਾਨਾਮਪੂਪਾਨਾਞ੍ਚ ਮੇ ਗृਹੇ । ਯਦੂ ਰੋਚਤੇ ਦ੍ਰਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ!ਤਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਭੁਙ ਸ਼੍ਰ੍ਵ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਨਿਦਾਘ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਪੂਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ! ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਖਾਓ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ।
ऋਭੁਰੁਵਾਚ । ਕਦਨ੍ਨਾਨਿ ਦ੍ਰਿਜੈਤਾਨਿ ਮृष੍ਟਮਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ । ਸਂਯਾਵ-ਪਾਯਸਾਦੀਨਿ ਦ੍ਰਪ੍ਸ੍ਯਫਾਣਿਤਾਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਰਿਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਹਨ; ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਦਿਓ—ਜਿਵੇਂ ਸੂਜੀ, ਖੀਰ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਨਾਲ ਹੀ ਦਹੀਂ ਤੇ ਗੁੜ ਵਾਲਾ।
ਨਿਦਾਘ ਉਵਾਚ । ਹੇ ਹੇ ਸ਼ਾਲਿਨਿ ਮਦਗੇਹੇ ਯਤ ਕਿਞ੍ਚਿਦਤਿਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੋਪਸਾਧਨਂ ਮष੍ਟਂ ਤੇਨਾਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਸਾਧਯ
ਨਿਦਾਘ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਤਨੀ! ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਮਹਿਮਾਨ ਲਈ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੇਨ ਸਾ ਪਤ੍ਰੀ ਮृष੍ਟਮਨ੍ਨਂ ਦ੍ਰਿਜਸ੍ਯ ਯਤ੍ । ਪ੍ਰਸਾਧਿਤਵਤੀ ਤਦੂ ਵੈ ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰ੍ਵਚਨਗੌਰਵਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਤਂ ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਮਿਚ੍ਛਾਤੋ ਮृष੍ਟਮਨ੍ਨਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ । ਨਿਦਾਘਃ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਪਾਲ! ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਾਵਨਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਲਿਆ, ਨਿਦਾਘ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨਿਦਾਘ ਉਵਾਚ । ਅਪਿ ਤੇ ਪਰਮਾ ਤृਪ੍ਤਿਰੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਤੁष੍ਟਿਰੇਵ ਚ । ਅਪਿ ਤੇ ਮਾਨਸਂ ਖਸ੍ਥਮਾਹਾਰੇਣ ਕृਤਂ ਦ੍ਰਿਜ
ਨਿਦਾਘ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲੀ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ? ਕੀ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ?
ਕ੍ਕ ਨਿਵਾਸੋ ਭਵਾਨ੍ ਵਿਪ੍ਰ ! ਕ੍ਕ ਚ ਗਨ੍ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ । ਆਗਮ੍ਯਤੇ ਚ ਭਵਤਾ ਯਤਸ੍ਤਜ੍ਵ ਦ੍ਰਿਜੋਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਸ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ।