ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਦਰ੍ਥਕਾਮੌ ਧਰ੍ਮਪੀਡਾਕਰੌ ਨृਪ । ਧਰ੍ਮਮਪ੍ਯਸੁਖੋਦਰ੍ਕਂ ਲੋਕਵਿਦ੍ਵੇष੍ਟਮੇਵ ਚ
ਰਾਜਾ, ਜੇ ਦੌਲਤ ਤੇ ਇੱਛਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਛੱਡ ਦੇਵੇ; ਤੇ ਉਹ ਧਰਮ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਜੋ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੋਵੇ।
ਤਤਃ ਕਲ੍ਯਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮੈਤ੍ਰਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਿਤਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰੇ।
ਨੈਰृਤ੍ਯਾਮਿषੁਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਮਤੀਤ੍ਯਾਭ੍ਯਧਿਕਂ ਭੁਵਃ । ਦੂਰਾਦਾਵਸਥਾਨ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਂ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਪਿਸਾਬ ਤੇ ਪਖਾਣਾ ਕਰੇ।
ਪਾਦਾਵਨੇਜਨੋਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਨ੍ਨ ਗृਹਾਙ੍ਗਣੇ
ਪੈਰ ਧੋਣ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਦਾ ਪਾਣੀ ਘਰ ਦੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੁੱਟੇ।
ਆਤ੍ਮਚ੍ਛਾਯਾਂ ਤਰੁਚ੍ਛਾਯਾਂ ਗੋਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨ੍ਯਨਿਲਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਗੁਰੁਦ੍ਵਿਜਾਦੀਂਸ੍ਤੁ ਬੁਧੋ ਨਾਧਿਮੇਹੇਤ੍ ਕਦਾਚਨ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਏ, ਰੁੱਖ ਦੇ ਸਾਏ, ਗਾਂ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਪਿਸਾਬ ਨਾ ਕਰੇ।
ਨ ਕृष੍ਟੇ ਸਸ੍ਯਮਧ੍ਯੇ ਵਾ ਗੋਵ੍ਰਜੇ ਜਨਸਂਸਦਿ । ਨ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਨ ਨਦ੍ਯਾਦਿਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਜੋਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਫਸਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਗਾਂ ਦੇ ਢੋਹ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉੱਥੇ ਇਹ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ।
ਨਾਪ੍ਸੁ ਨੈਵਾਮ੍ਭਸਸ੍ਤੀਰੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਨ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਉਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਵੈ ਪੁਰੀषਸ੍ਯ ਮੂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਜਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਪਖਾਣਾ ਜਾਂ ਪਿਸਾਬ ਨਾ ਕਰੇ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖੋ ਦਿਵਾ ਮੂਤ੍ਰਂ ਵਿਪਰੀਤਮੁਖੋ ਨਿਸ਼ਿ । ਕੁਰ੍ਵੀਤਾਨਾਪਦਿ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮੂਤ੍ਰੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਪਿਸਾਬ ਕਰੇ, ਰਾਜਾ, ਪਰ ਜੇ ਮੁਸੀਬਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ।
ਤृਣੈਰਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਵਸੁਧਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਾਵृਤਮਸ੍ਤਕਃ । ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨਾਤਿਚਿਰਂ ਤਤ੍ਰ ਨੈਵ ਕਿਂਚਿਦੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਘਾਹ ਪਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕਪੜਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਰਹੇ ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਬੋਲੇ।
ਵਲ੍ਮੀਕਮੂषਿਕੋਦ੍ਭੂਤਾਂ ਮृਦਂ ਨਾਨ੍ਤਰ੍ਜਲਾਂ ਤਥਾ । ਸ਼ੌਚਾਵਸ਼ਿष੍ਟਾਂ ਗੇਹਾਚ੍ਚ ਨਾਦਦ੍ਯਾਲ੍ਲੇਪਸਮ੍ਭਵਾਮ੍
ਚਿੱਟੀ ਮਿੱਟੀ ਜੋ ਚੀਟੀ ਦੇ ਬਿਲ, ਚੂਹੇ ਦੇ ਬਿਲ, ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਘਰ ਤੋਂ ਆਈ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗੰਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਫ਼ੀ ਲਈ ਨਾ ਲਏ।
ਅਣੁਪ੍ਰਾਣ੍ਯੁਪਪਨ੍ਨਾਂ ਚ ਹਲੋਤ੍ਖਾਤਾਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਨ੍ਮृਦੋ ਹ੍ਯੇਤਾਸ੍ਸਕਲਾਸ਼੍ਸ਼ੌਚਕਰ੍ਮਣਿ
ਜਿਸ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਜੀਵ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹਲ ਨਾਲ ਖੋਦੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਸਾਫ਼ੀ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਏਕਾ ਲਿਂਗੇ ਗੁਦੇ ਤਿਸ੍ਰੋ ਦਸ਼ ਵਾਮਕਰੇ ਨृਪ । ਹਸ੍ਤਦ੍ਵਯੇ ਚ ਸਪ੍ਤ ਸ੍ਯੁਰ੍ਮृਦਸ਼੍ਸ਼ੌਚੋਪਪਾਦਿਕਾਃ
ਲਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਗੋਲਾ, ਗੁਦਾ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਲਈ ਦਸ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਗੋਲੇ ਮਿੱਟੀ ਸਾਫ਼ੀ ਲਈ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ।
ਅਚ੍ਛੇਨਾਗਨ੍ਧਲੇਪੇਨ ਜਲੇਨਾਬੁਦ੍ਬੁਦੇਨ ਚ । ਆਚਾਮੇਚ੍ਚ ਮृਦਂ ਭੂਯਸ੍ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸਾਫ਼, ਬਿਨਾ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਲੇਪ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਬੁਲਬੁਲੇ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਸਾਫ਼ੀ ਲਈ ਵਰਤੇ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲਗਾਏ।
ਨਿष੍ਪਾਦਿਤਾਙ੍ਘ੍ਰਿਸ਼ੌਚਸ੍ਤੁ ਪਾਦਾਵਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈ ਪੁਨਃ । ਤ੍ਰਿਃ ਪਿਬੇਤ੍ਸਲਿਲਂ ਤੇਨ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਃ ਪਰਿਮਾਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਾਫ਼ੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੈਰ ਫੇਰ ਧੋਵੇ, ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਪੂੰਝੇ।
ਸ਼ੀਰ੍षਣ੍ਯਾਨਿ ਤਤਃ ਖਾਨਿ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਚ ਸਮਾਲਭੇਤ੍ । ਬਾਹੂ ਨਾਭਿਂ ਚ ਤੋਯੇਨ ਹृਦਯਂ ਚਾਪਿ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਫਿਰ ਸਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਛੇਦ, ਸਿਰ ਦਾ ਚੋਟੀ, ਬਾਂਹਾਂ, ਨਾਬੀ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੂਹੇ।
ਆਚਾਂਤਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪੁਮਾਨ੍ ਕੇਸ਼ਪ੍ਰਸਾਧਨਮ੍ । ਆਦਰ੍ਸ਼ਾਞ੍ਜਨਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਦੂਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਲਮ੍ਭਨਾਨਿ ਚ
ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਦਮੀ ਵਾਲ ਸਵਾਰੇ, ਆਇਨਾ ਵੇਖੇ, ਅੰਜਨ ਲਗਾਏ, ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰੇ ਤੇ ਦੁਰਵਾ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁੱਕੇ।
ਤਤਸ੍ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮੇਣ ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚ ਧਨਾਰ੍ਜਨਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਂਪਨ੍ਨੋ ਯਜੇਚ੍ਚ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਵਰਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਧਨ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸੋਮਸਂਸ੍ਥਾ ਹਵਿਸ੍ਸਂਸ੍ਥਾਃ ਪਾਕਸਂਸ੍ਥਾਸ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਧਨੇ ਯਤੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਯਤੇਤਾਤੋ ਧਨਾਰ੍ਜਨੇ
ਸੋਮ ਯਜਨ, ਘੀ ਦੇ ਹਵਨ, ਅਤੇ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਧਨ ਹੀ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਦੀਨਦਤਟਾਕੇषੁ ਦੇਵਖਾਤਜਲੇषੁ ਚ । ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਗਿਰਿਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇषੁ ਚ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮਾਂ ਲਈ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਤਲਾਬਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖੋਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਲ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਝਰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੂਪੇषੂਦ੍ਧृਤਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਾ ਭੁਵਿ । ਗृਹੇषੂਦ੍ਧृਤਤੋਯੇਨ ਹ੍ਯਥਵਾ ਭੁਵ੍ਯਸਮ੍ਭਵੇ
ਜੇਕਰ ਕੁਦਰਤੀ ਜਲ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੂਏ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਜਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੱਢੇ ਜਲ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਜੇਕਰ ਜਲ ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ।
ਸ਼ੁਚਿਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਤੇषਾਮੇਵ ਹਿ ਤੀਰ੍ਥੇਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਪਃ ਪ੍ਰੀਣਨਾਰ੍ਥਾਯ ਦੇਵਾਨਾਮਪਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ऋषੀਣਾਂ ਚ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਕृਚ੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕਾਫੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਣਨਾਰ੍ਥਾਯ ਤਦਪਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ । ਪਿਤਾਮਹੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰੀਣਯੇਤ੍ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਅਤੇ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਵੀ।
ਮਾਤਾਮਹਾਯ ਤਤ੍ਪਿਤ੍ਰੇ ਤਤ੍ਪਿਤ੍ਰੇ ਚ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੈਤ੍ਰੇਣ ਤੀਰ੍ਥੇਨ ਕਾਮ੍ਯਂ ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਇੱਛਤ ਭੋਗਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੁਣੋ ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਮਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਮਾਤ੍ਰੇ ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰੇ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨ੍ਯੈ ਤਥਾ ਨृਪ । ਗੁਰੂਣਾਂ ਮਾਤੁਲਾਨਾਂ ਚ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮਿਤ੍ਰਾਯ ਭੂਭੁਜੇ
ਮਾਂ, ਸੌਤਲੀ ਮਾਂ, ਦਾਦੀ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ, ਮਾਮਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਚਾਪਿ ਜਪੇਦਮ੍ਬੁ ਦਦ੍ਯਾਦਾਤ੍ਮੇਚ੍ਛਯਾ ਨृਪ । ਉਪਕਾਰਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂ ਕृਤਦੇਵਾਦਿਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਦੇਵਾਸੁਰਾਸ੍ਤਥਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਨਾਗਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਗੁਹ੍ਯਕਾਸ੍ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਾਃ ਪਸ਼ਵਃ ਖਗਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਖਸ਼, ਪਿਸਾਚ, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਸਿੱਧ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਪੰਛੀ—
ਜਲੇਚਰਾ ਭੂਨਿਲਯਾ ਵਾਯ੍ਵਾਹਾਰਾਸ਼੍ਚ ਜਨ੍ਤਵਃ । ਤृਪ੍ਤਿਮੇਤੇਨ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਮਦ੍ਦਤ੍ਤੇਨਾਮ੍ਬੁਨਾऽਖਿਲਾਃ
ਜੋ ਜੰਤੂ ਜਲ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਜਲ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਰਕੇषੁ ਸਮਸ੍ਤੇषੁ ਯਾਤਨਾਸੁ ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਤੇषਾਮਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯੈਤਦ੍ਦੀਯਤੇ ਸਲਿਲਂ ਮਯਾ
ਜੋ ਸਭ ਨਰਕਾਂ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇ ਬਾਨ੍ਧਵਾ ਬਾਨ੍ਧਵਾ ਯੇ ਯੇऽਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਖਿਲਾ ਯਾਨ੍ਤੁ ਯੇ ਚਾਸ੍ਮਤ੍ਤੋਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਜੋ ਵੀ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਚਾਹੇ ਇਸ ਜਨਮ ਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਜਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾ ਲੈਣ।