ਅਰਿष੍ਟਾ ਤੁ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਸਮਜੀਜਨਤ੍ । ਏਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪਦਾਯਾਦਾਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ ਸ੍ਥਾਣੁ-ਜਙ੍ਗਮਾਃ
ਸਵਸਾ ਨੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਨਮੇ; ਮੁਨੀ ਨੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਮਹਾਸੱਤਵ ਵਾਲੀ ਅਰਿਸ਼ਟਾ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਃ । ਏष ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ਮਰ੍ਗੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषੇ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਹ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ਚ ਮਹਤਿ ਵਾਰੁਣੇ ਵਿਤਤੇ ਕ੍ਰਤੌ । ਜੁਹ੍ਵਾਨਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗ ਇਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਾਲੀ ਰਚਨਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਨੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਮਾਨਸਾਨ੍ । ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਵੈਵਸਵਤ ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੁਹਵਾਨਾ ਵੱਲੋਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵਭੋਗਿਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਞ੍ਚ ਸਤ੍ਤਮ । ਦਿਤਿਰ੍ਵ੍ਵਿਨष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾ ਵੈ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਕਸ਼੍ਯਪਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸੱਪਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਸਕੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਜੀਵ।
ਤਯਾ ਚਾਰਾਧਿਤਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਪਤਾਂ ਵਰਃ । ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮਾਸ ਸਾ ਚ ਵਵ੍ਰ ਤਤੋ ਵਰਮ੍
ਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਨੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਪੁਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਸਮਰ੍ਥਮਮਿਤੌਜਸਮ੍ । ਸ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦੂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਯੈ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਕਸ਼ਯਪ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਦਤ੍ਤਾ ਚ ਵਰਮਤ੍ਯੁਯ੍ਰ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਹ । ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਿਹਨ੍ਤਾ ਤੇ ਯਦਿ ਗਰ੍ਭਂ ਸ਼ਰਚ੍ਛਤਮ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਆ।
ਸਮਾਹਿਤਾਤਿਪ੍ਰਯਤਾ ਸ਼ੁਚਿਨੀ ਧਾਰਯਿष੍ਯਸਿ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਤ੍ਤਵਾ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਙ੍ਗਤਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਮੁਨਿਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਤਨ-ਮਨ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਉੱਨਤ ਪਰਯਾਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਰਭ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਾਰ ਲਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਦਧਾਰ ਮਾ ਚ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼ੌਚਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਗਰ੍ਭਮਾਤ੍ਮਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮਘਵਾਨਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ; ਦਿਤੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ।
ਸੁਸ਼੍ਰੂषੁ ਸ੍ਤਾਮਥਾਗਚ੍ਛਦੂ ਵਿਨਯਾਦਮਰਾਧਿਪਃ । ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵਾਨ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰਤਿष੍ਠਤੇ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਮਘਵਨ (ਇੰਦਰ), ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਪੰਚ ਹੈ, ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਗਰਭ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਹੈ; ਉਹ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਊਨੇ ਵਰ੍ष ਸ਼ਤੇ ਚਾਸ੍ਯਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਰਮਾਤ੍ਮਨਾ । ਅਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ੌਚਂ ਦਿਤਿਃ ਸ਼ਯਨਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਜਦੋਂ ਸੌ ਸਾਲ ਲਗਭਗ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿ ਦ੍ਰਾਞ੍ਚਾਹਾਰਾਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਃ । ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਰ੍ਮ੍ਮਹਾਗਰ੍ਭਂ ਚਿਚ੍ਛਦਾਥ ਸ ਸਪ੍ਤਧਾ
ਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਆਈ ਅਤੇ ਸੋ ਗਈ; ਇੰਦਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਪੀੜਯਮਾਨੋ ਵਜ੍ਰੇਣਾ ਪ੍ਰਰੁਰੋਦਾਤਿਦਾਰੁਣਮ੍ । ਮਾ ਰੋਦੀਰਿਤਿ ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪੁਨਃ ਪੂਨਰਭਾषਤ
ਵਜਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਨਾਲ ਰੋਇਆ।
ਸੋऽਭਵਤ੍ ਸਪ੍ਤਧਾ ਗਰ੍ਭਸ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕੁਪਿਤਃ ਪੁਨਃ । ਏਕੈਕ ਸਪ੍ਤਧਾ ਚਕ੍ਰ ਵਜ੍ਰਣਾਰਿਵਿਦਾਰਿਣਾ
ਇੰਦਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਹਿੰਦਾ, 'ਰੋ ਨਾ!' ਪਰ ਗਰਭ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਫਿਰ ਸੱਤ ਵਾਰ ਵੰਡਿਆ।
ਮਰੁਤੋ ਨਾਮ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਬਭੂਵੁਰਤਿਵੇਗਿਨਃ । ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਵੈ ਮਘਵਤਾ ਤੇਨੈਵ ਮਰੁਤੋऽਭਵਨ੍ । ਦੇਵਾ ਏਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸਤ੍ ਸਹਾਯਾ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਫਿਰ ਸੱਤ ਵਾਰ ਵੰਡਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੁਤ ਨਾਮ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਯਦਾਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸ ਪृਥੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ । ਤਤਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਦਦੌ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ॥ ੧,੨੨.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਪੂਰਵਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਥੁ ਨੂੰ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਪੂਰੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕੀਤੀ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵੀਰੁਧਾਂ ਚਾਪ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ । ਸੋਮਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਦਧਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਤਪਸਾਮਪਿ ॥ ੧,੨੨.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹ, ਵਿਦਵਾਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਤਪ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਜਲਾਨਾਂ ਵਰੁਣਂ ਤਥਾ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪਤਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਸੂਨਾਮਥ ਪਾਵਕਮ੍ ॥ ੧,੨੨.
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਵਾਰੁਣ ਨੂੰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦੀ ਪਾਵਕ (ਅਗਨਿ) ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁ ਵਾਸਵਂ ਮਰੁਤਾਮਪਿ । ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਮਧਿਪਂ ਦਦੌ ॥ ੧,੨੨.
ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਵਾਸਵ (ਇੰਦਰ) ਨੂੰ, ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਨਂ ਯਮਂ ਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ । ਐਰਾਵਤਂ ਗਰ੍ਜੇਦ੍ਰਾਣਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਪਤਿਂ ਦਦੌ ॥ ੧,੨੨.
ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ; ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਇਰਾਵਤ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਗੱਜਦੇ ਸਿੰਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਰਪੰਚ ਬਣਾਇਆ।
ਪਤਤ੍ਰਿਣਾਂ ਤੁ ਗਰੁਡਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਵਾਸਵਮ੍ । ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਸਮਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਵृषਭਂ ਤੁ ਗਵਾਮਪਿ ॥ ੧,੨੨.
ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਗਰੁੜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਸਵ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚੈਸ਼੍ਰਵਸ ਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵੱਝਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮृਗਾਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸਿਂਹਂ ਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਦਨ੍ਦਸ਼ੂਕਾਨਾਮਕਰੋਤ੍ਪਤਿਮਵ੍ਯਯਃ ॥ ੧,੨੨.
ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਿੰਹ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਸਰਪੰਚ ਅਟੱਲ ਸ਼ੇਸ਼ ਬਣਾਇਆ।
ਹਿਮਾਲਯਂ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਕਪਿਲਂ ਮੁਨਿਮ੍ । ਨਖਿਨਾਂ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਾਂ ਚੈਵ ਮृਗਾਣਾਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ॥ ੧,੨੨.
ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਿਮਾਲਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਪਿਲਾ, ਤੇ ਨਖ਼ ਤੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸਰਪੰਚ ਬਾਘ ਬਣਾਇਆ।
ਵਨਸ੍ਪਤੀਨਾਂ ਰਾਜਾਨਾਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਮੈਵਾਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ । ਏਵਮੇਵਾਨ੍ਯਜਾਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨਾਕਰੋਤ੍ਪ੍ਰਭੂਨ੍ ॥ ੧,੨੨.
ਉਸ ਨੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਲੱਖ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ।
ਏਵਂ ਵਿਭਜ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਦਿਸ਼ਾਂ ਪਾਲਾਨਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਪਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਤਃ ॥ ੧,੨੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਵੰਡ ਕੇ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਰਾਜਾਨਂ ਵੈਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ । ਦਿਸ਼ਾਪਾਲਂ ਸੁਧਨ੍ਵਾਨਂ ਸੁਤਂ ਵੈ ਸੋऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ ॥ ੧,੨੨.
ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਵੈਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧਨਵਨ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਤਥਾ ਕਰ੍ਦਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਖਪਦਂ ਨਾਮ ਰਾਜਾਨਂ ਸੋऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ ॥ ੧,੨੨.
ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਕਰਦਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੰਖਪਦ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਤਥਾ ਰਜਸਃ ਪੁਤ੍ਰਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਕੇਤੁਮਨ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਜਾਨਂ ਸੋऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ ॥ ੧,੨੨.
ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਰਜਸਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਤੁਮੰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਥਾ ਹਿਰਣ੍ਯਰੋਮਾਣਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ । ਉਦੀਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਰਾਜਾਨਮਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ ॥ ੧,੨੨.
ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਪਰਜਨਿਆ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਅਜਿੱਤ ਪੁੱਤਰ ਹਿਰਣਯਰੋਮ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।