ਤਸ੍ਯ ਤਚ੍ਚੇਤਸੋ ਦੇਵਃ ਸ੍ਤੁਤਿਮਿਤ੍ਥਂ ਪ੍ਰਕੂਰ੍ਵਤਃ । ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਭਗਵਾਨ੍ ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਹਰਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਸਸਮ੍ਭ੍ਰਮਸ੍ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯਾਕੁਲਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣਵੇਤ੍ਯਤਦ ਵ੍ਯਾਜਹਾਰਾਸਕृਦ ਦ੍ਰਿਜ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਕੋਚ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਠਿਆ, ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦ ਠਹਿਰ ਰਹੇ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ 'ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਦੇਵ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਰ੍ਤ੍ਤਿਹਰ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਕੇਸ਼ਵ । ਅਵਲੋਕਨਦਾਨੇਨ ਭੂਯੋ ਮਾਂ ਪਾਵਯਾਚ੍ਯਤ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ! ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਕੁਰ੍ਵ੍ਵਤਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਹਂ ਭਕ੍ਤਿਮਵ੍ਯਭਿਚਾਰਿਣੀਮ੍ । ਯਥਾਭਿਲषਿਤੋ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵਰਃ
ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਿਭੀ ਹੋਈ ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਹੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ! ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਮੰਗ।
ਨਾਥ ਯੋਨਿਸਹਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਯੇषੁ ਯੇषੁ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤੇषੁ ਤੇष੍ਵਚ੍ਯੁਤਾ ਭਕ੍ਤਿਰਚ੍ਯੁਤਾਸ੍ਤੁ ਸਦਾ ਤ੍ਵਯਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਵਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਨਿਭੀ ਹੋਈ ਭਕਤੀ, ਹੇ ਅਚੁਤ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰਹੇ।
ਯਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰਵਿਵੇਕਾਨਾਂ ਵਿषਯੇष੍ਵਨਪਾਯਿਨੀ । ਤ੍ਵਾਮਨੁਸ੍ਮਰਤਃ ਸਾ ਮੇ ਹ੍ਟਦਯਾਨ੍ਮਾऽਪਸਰ੍ਪਤੁ
ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੋਹ ਜੋ ਅਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਮਯਿ ਭਕ੍ਤਿਸ੍ਤਵਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਭੂਯੋऽਪ੍ਯੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਵਰਸ੍ਤੁ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਯਸ੍ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਃ
ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਕਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹੇਗੀ; ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ! ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਮੰਗ।
ਮਯਿ ਦ੍ਰ षਾਨੁਬਨ੍ਧੋऽਭੂਤ੍ ਸਂਸ੍ਤੂਤਾਵੁਦ੍ਯਤੇ ਤਵ । ਮਤੂਪਿਤੁਸ੍ਤਤ੍ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਦੇਵ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤੁ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਜੋੜ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੋ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਾਤਿਤਾਨ੍ਯਙ੍ਗ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਯਜ੍ਵਾਗ੍ਰਿਸਂਹਤੌ । ਦਂਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚੋਰਗੈਰ੍ਦृਤ੍ਤਂ ਯਦ੍ਰਿषਂ ਮਮ ਭੋਜਨੇ
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟੇ ਗਏ, ਮੈਨੂੰ ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਕਟਿਆ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰ ਯਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਯਜ੍ਵਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਲੋਚ੍ਚਯਾਃ । ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਚਾਪ੍ਯਸਾਧੂਨਿ ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਮੇ
ਮੈਨੂੰ ਬਾਂਧ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਧੱਕਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਕਰਮ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਤ੍ਵਯਿ ਭਕ੍ਤਿਮਤੋ ਦ੍ਰੇषਾਦਘਂ ਤਤ੍ਸਮ੍ਭਵਞ੍ਚ ਯਤ੍ । ਤ੍ਵਤੂਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਪ੍ਰਭੋ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਮੇਪਿਤਾ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜੋ ਪਾਪ ਤੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਕੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਉਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਸਰ੍ਵ੍ਵਮੇਤਤ੍ ਤੇ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦੂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਅਨ੍ਯਞ੍ਚ ਤੇ ਵਰਂ ਦਹ੍ਮਿ ਵ੍ਰਿਯਤਾਮਸੁਰਾਤ੍ਮਜ
ਹੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ! ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ; ਹੇ ਅਸੁਰ ਪੁੱਤਰ! ਹੋਰ ਕੋਈ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਮੰਗ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਭਗਵਨ੍ ਵਰੇਣਾਨੇਨ ਯਤ੍ ਤ੍ਵਯਿ । ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਭਕ੍ਤਿਰਵ੍ਯਭਿਚਾਰਿਣੀ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਇਸ ਵਰ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਨਿਭੀ ਹੋਈ ਭਕਤੀ ਰਹੇਗੀ।
ਧਰ੍ਮ੍ਮਰ੍ਥਕਾਮੈਃ ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰੋ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਸਮਸ੍ਤਜਗਤਾਂ ਮੂਲੇ ਯਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸ੍ਥਿਰਾ ਤ੍ਵਯਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਟੱਲ ਭਕਤੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਧਰਮ, ਧਨ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?
ਯਥਾ ਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਚੇਤੋ ਮਯਿ ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ । ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਨਿਵ੍ਵਾਣਾ ਪਰਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਟੱਲ ਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦृ ਧੇ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ! ਪਸ਼੍ਯਤਃ । ਸ ਚਾਪਿ ਪੁਨਰਾਗਮ੍ਯ ਵਵਨ੍ਦੇ ਚਰਣੌ ਪਿਤੁਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਤੇ ਉਹ, ਮੁੜ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਪਿਤਾ ਮੂਦ੍ਧ ਨ੍ਯੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਪੀਡਿਤਾਮ੍ । ਜੀਵਸੀਤ੍ਯਾਹ ਵਤ੍ਸੇਤਿ ਬਾष੍ਪਾਰ੍ਦ੍ਰ ਨਯਨੋ ਦ੍ਰਿਜ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਸੁੰਘਿਆ। ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਤੂੰ ਜੀਉਂ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ।'
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਂਸ੍ਵਾਭਵਤ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨੁਤਾਪੀ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਗੁਰੁਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਵਕਾਰੈਵਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਵੂषਾਂ ਸੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵਿਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਭਾਵੇਂ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਧਰਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪਿਤਰ੍ਯ੍ਯੁਪਰਤਿਂ ਨੀਤੇ ਨਰਸਿਂਹਸ੍ਵਰੂਪਿਣਾ । ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸੋऽਪਿਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਮੈਤ੍ਰਯਾਭੂਤ੍ ਪਰਿਸ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਯਦ੍ਯੁ ਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਰ੍ਮ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧਿਕਰੀਂ ਦ੍ਰਿਜ । ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਵ ਸੁਬਹੁਨਵਾਪ੍ਯੈਸ਼੍ਵਯ੍ਯੇਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ, ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਧਿਕਾਰਃਸ ਯਦਾ ਪੁਣ੍ਯਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਤਦਾਸੌ ਭਗਵਦੂਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵ੍ਵਣਮਾਪ੍ਤਵਾਨ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਘੱਟ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਪਾਪ-ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਾ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਿਆ।
ਏਵਮ੍ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਦੈਤ੍ਯੋऽਸੌ ਮੈਤ੍ਰੇਯਾਸੀਨੂਮਹਾਮਤਿਃ । ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਭਗਵਦੂਭਕ੍ਤੋ ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਮਨੁਪृਚ੍ਛਸਿ
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਇਹ ਹੈ ਉਸ ਦੈਤ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ — ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵੇਤਚ੍ਚਰਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼੍ਵृਣੋਤਿ ਤ੍ਸਯ ਪਾਪਾਨਿ ਸਦ੍ਯਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਚਰਿਤਂ ਨਰਃ । ਸ਼੍ਵृਣਵਨ੍ ਪਠਂਸ਼੍ਵ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕੀਤਾ ਪਾਪ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪੌਰ੍ਣਾਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਸ੍ਯਾਮष੍ਟਮ੍ਯਾਮਥਵਾ ਪਠਨ੍ । ਦ੍ਰਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਾ ਤਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗੋਪ੍ਰਦਾਨਫਲਂ ਦ੍ਰਿਜ
ਪੂਰਨਮਾਸ, ਅਮਾਵੱਸ, ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਗੋ-ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਸਕਲਾਪਤ੍ਸੁ ਯਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵਾਨ੍ ਹਰਿਃ । ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਵृਣੋਤਿ ਚਰਿਤਂ ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਹਰਿ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਬਚਾਇਆ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਿ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਪੁਤ੍ਰ ਆਯੁष੍ਮਾਞ੍ਛਿਬਿਰ੍ਬਾष੍ਕਲ ਏਵ ਚ ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਹ੍ਲਾਦਿਰ੍ਬਲਿਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਰੋਚਨਾਤ੍ ੧ ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ਬਾਣਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਹਾਮੁਨੇ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾ ਬਲਾਃ ੨ ਝਰ੍ਝਰਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚੈਵ ਭੂਤਸਨ੍ਤਾਪਨਸ੍ਤਥਾ ਮਹਾਨਾਭੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕਾਲਨਾਭਸ੍ਤਥਾਪਰਃ ੩ ਅਭਵਨ੍ਦਨੁਪੂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾ ਸ਼ਂਬਰਸ੍ਤਥਾ ਅਯੋਮੁਖਃ ਸ਼ਂਕੁਸ਼ਿਰਾਃ ਕਪਿਲਃ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਤਥਾ ੪ ਏਕਚਕ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਾਰਕਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਰ੍ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਚ ਪੁਲੋਮ ਚ ਮਹਾਬਲਃ ੫ ਏਤੇ ਦਨੋਃ ਸੁਤਾਃ ਖ੍ਯਾਤਾ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ੬ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੋਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਭਾ ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ਉਪਦਾਨੀ ਹਯਸ਼ਿਰਾਃ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਾ ਵਰਕਨ੍ਯਕਾਃ ੭ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸੁਤੇ ਚੋਭੇ ਪੁਲੋਮਾ ਕਾਲਕਾ ਤਥਾ ਉਭੇ ਸੁਤੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਾਰੀਚੇਸ੍ਤੁ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ ੮ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਰ੍ਦਾਨਵਸਤ੍ਤਮਾਃ ਪੌਲੋਮਾਃ ਕਾਲਕੇਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਰੀਚਤਨਯਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ੯ ਤਤੋऽਪਰੇਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਦਾਰੁਣਾਸ੍ਤ੍ਵਤਿਨਿਰ੍ਘृਣਾਃ ਸਿਂਹਿਕਾਯਾਮਥੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤੇਃ ਸੁਤਾਸ੍ਤਥਾ ੧੦ ਤ੍ਰ੍! ਯਂਸ਼ਃ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ ਨਭਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਃ ਵਾਤਾਪੀ ਨਮੁਚਿਸ਼੍ਚੈਵ ਇਲ੍ਵਲਃ ਖਸृਮਸ੍ਤਥਾ ੧੧ ਆਨ੍ਧਕੋ ਨਰਕਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਲਨਾਭਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਵਕ੍ਤ੍ਰਯੋਧੀ ਮਹਾਸੁਰਃ ੧੨ ਏਤੇ ਵੈ ਦਾਨਵਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਦਨੁਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਾਃ ਏਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੧੩ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਃ ਕੁਲੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸੁਮਹਤਾ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ ੧੪ षਟ੍ ਸੁਤਾਃ ਸੁਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾਸ੍ਤਾਮ੍ਰਾਯਾਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ ਸ਼ੁਕੀ ਸ਼੍ਯੇਨੀ ਚ ਭਾਸੀ ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵੀ ਸ਼ੁਚਿਗृਦ੍ਧ੍ਰਕਾ ੧੫ ਸ਼ੁਕੀ ਸ਼ੁਕਾਨਜਨਯਦੁਲੂਕਪ੍ਰਤ੍ਯੁਲੂਕਿਕਾਨ੍ ਸ਼੍ਯੇਨੀ ਸ਼੍ਯੇਨਾਂਸ੍ਤਥਾ ਭਾਸੀ ਭਾਸਾਨ੍ਗृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਗृਦ੍ਧ੍ਰ੍ਯਪਿ ੧੬ ਸ਼ੁਚ੍ਯੌਦਕਾਨ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣਾਨ੍ਸੁਗ੍ਰੀਵੀ ਤੁ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਅਸ਼੍ਵਾਨੁष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਗਰ੍ਦਭਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਮ੍ਰਾਵਂਸ਼ਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ ੧੭ ਵਿਨਤਾਯਾਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਵਿਰਤੌ ਗਰੁਡਾਰੁਣੌ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪਤਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦਾਰੁਣਃ ਪਨ੍ਨਗਾਸ਼ਨਃ ੧੮ ਸੁਰਸਾਯਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰ੍ਪਾਣਾਮਮਿਤੌਜਸਾਮ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਿਰਸਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਖੇਚਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੧੯ ਕਾਦ੍ਰ ਵੇਯਾਸ੍ਤੁ ਬਲਿਨਃ ਸਹਸ੍ਰਮਮਿਤੌਜਸਃ ਸੁਪਰ੍ਣਵਸ਼ਗਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਨੈਕਮਸ੍ਤਕਾਃ ੨੦ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਭੂਤਾਸ੍ਤੁ ਸ਼੍षੋਵਾਸੁਕਿਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ਸ਼ਂਖਸ਼੍ਵੇਤੋ ਮਹਾਪਦ੍ਮਃ ਕਮ੍ਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰੌ ਤਥਾ ੨੧ ਏਲਾਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਃ ਕਰ੍ਕੋਟਕਧਨਞ੍ਜਯੌ ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਦਨ੍ਦਸ਼ੂਕਾ ਵਿषੋਲ੍ਬਣਾਃ ੨੨ ਗਣਂ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਃ ਸ੍ਥਲਜਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋਬ੍ਜਾਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਾਃ ੨੩ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਤੁ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂਸ਼੍ਚ ਜਨਯਾਮਾਸ ਮਹਾਬਲਾਨ੍ ਗਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸੁਰਭੀਰ੍ਮਹਿषੀਸ੍ਤਥਾ ਇਰਾਵृਕ੍ਸ਼ਲਤਾਵਲ੍ਲੀਸ੍ਤृਣਜਾਤੀਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ੨੪ ਸ੍ਵਸਾ ਤੁ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਮੁਨਿਰਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ ਅਰਿष੍ਟਾ ਤੁ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਜੀਜਨਤ੍ ੨੫ ਏਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪਦਾਯਾਦਾਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ ਸ੍ਥਾਣੁਜਙ੍ਗਮਾਃ ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੨੬ ਏष ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ਸਰ੍ਗੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषੇ ਸ੍ਮृਤਃ ੨੭ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ਚ ਮਹਤਿ ਵਾਰੁਣੇ ਵਿਤਤੇ ਕृਤੌ ਜੁਹ੍ਵਾਨਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗ ਇਹੋਚ੍ਯਤੇ ੨੮ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਨੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ਸਪ੍ਤਮਾਨਸਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪਿਤਾਮਹਃ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਭੋਗਿਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸਤ੍ਤਮ ੨੯ ਦਿਤਿਰ੍ਵਿਨष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾ ਵੈ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਕਾਸ਼੍ਯਪਮ੍ ਤਯਾ ਚਾਰਾਧਿਤਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਪਤਾਂ ਵਰਃ ੩੦ ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮਾਸ ਸਾ ਚ ਵਵ੍ਰੇ ਤਤੋ ਵਰਮ੍ ਪੁਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਸਮਰ੍ਥਮਮਿਤੌਜਸਮ੍ ੩੧ ਸ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਯੈ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਰਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਹ ੩੨ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਿਹਨ੍ਤਾ ਤੇ ਯਦਿ ਗਰ੍ਭਂ ਸ਼ਰਚ੍ਛਤਮ੍ ਸਮਾਹਿਤਾਤਿਪ੍ਰਯਤਾ ਸ਼ੌਚਿਨੀ ਧਾਰਯਿष੍ਯਸਿ ੩੩ ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਂਗਤਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਮੁਨਿਃ ਦਧਾਰ ਸਾ ਚ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਛੋਚਸਮਨ੍ਵਿਤਾ ੩੪ ਗਰ੍ਭਮਾਤ੍ਮਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮਘਵਾਨਪਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਸ੍ਤਾਮਥਾਗਚ੍ਛਦ੍ਵਿਨਯਾਦਮਰਾਧਿਪਃ ੩੫ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵਾਨ੍ਤਰਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰਤਿष੍ਠਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ ਊਨੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਚਾਸ੍ਯਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਰਮਾਤ੍ਮਨਾ ੩੬ ਅਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ੌਚਂ ਦਿਤਿਃ ਸ਼ਯਨਮਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਨਿਦ੍ਰਾ ਂ! ਚਾਹਾਰਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਃ ੩੭ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਰ੍ਮਹਾਗਰ੍ਭਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦਾਥ ਸ ਸਪ੍ਤਧਾ ਸਮ੍ਪੀਡ੍ਯਮਾਨੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ ਰੁਰੋਦਾਤਿਦਾਰੁਣਮ੍ ੩੮ ਮਾ ਰੋਦੀਰਿਤਿ ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪੁਨਃਪੁਨਰਭਾषਤ ਸੋऽਭਵਤ੍ਸਪ੍ਤਧਾ ਗਰ੍ਭਸ੍ਤਮਿਂਦ੍ਰ ਃ! ਕੁਪਿਤਃ ਪੁਨਃ ੩੯ ਏਕੈਕਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਚਕ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰੇਣਾਰਿਵਿਦਾਰਿਣਾ ਮਰੁਤੋ ਨਾਮ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਬਭੂਵੁਰਤਿਵੇਗਿਨਃ ੪੦ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਵੈ ਭਗਵਤਾ ਤੇਨੈਵ ਮਰੁਤੋऽਭਵਨ੍ ਦੇਵਾ ਏਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਸਹਾਯਾ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਃ ੪੧ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇਂਸ਼ੇ ਏਕਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ੨੧ ਸਂਹ੍ਲਾਦਪੁਤ੍ਰ ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਸ਼ਿਵਿਰ੍ਵਾष੍ਕਲ ਏਵ ਚ । ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਹ੍ਲਾਦਿਰ੍ਬਲਿਰ੍ਜ੍ਜਜ੍ਞਚ ਵਿਰੋਚਨਾਤ੍
ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਨ੍ਤ੍ਵਾਸੀਦੂ ਬਾਣਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਭਹਾਮੁਨੇ । ਹਿਰਣਯਾਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾਸ਼੍ਵਾਸਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਬਲੀ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।
ਉਤ੍ਕੁਰਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚੈਵ ਭੂਤਸਨ੍ਤਾਪਨਸ੍ਤਥਾ ਮਹਾਨਾਭੋ ਮਹਾਬਾਬਹੁ- ਕਾਲਨਾਭਸ੍ਤਥਾਪਰਃ
ਝਰਝਰਾ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਭੂਤ ਸੰਤਾਪਨ, ਮਹਾਨਾਭਾ, ਮਹਾਬਾਹੁ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਲਨਾਭਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਅਭਵਨ੍ ਦਨੁਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਿਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਤਥਾ । ਅਯੋਮੁਖਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁ ਸ਼ਿਰਾਃ ਕਪਿਲਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਤਥਾ
ਦਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੂਪੁ, ਦਵਿਮੂਰਧਾ, ਸ਼ੰਭਰ, ਅਯੋਮੁਖ, ਸ਼ੰਕੁਸ਼ਿਰਾ, ਕਪਿਲ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਯੁਸ਼ਮਾਨ, ਸ਼ਿਵਿਰ, ਵਾਸਕਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸੀ। ਵਿਰੋਚਨ ਵੀ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਤੋਂ ਬਲੀ ਜਨਮਿਆ।