ਅਕਰੋਤ੍ਸ੍ਵਤਨੂਮਨ੍ਯਾਂ ਕਲ੍ਪਾਦਿषੁ ਯਥਾ ਪੁਰਾ । ਸਤ੍ਸ੍ਯਕੂਰ੍ਮਾਦਿਕਾਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਰਾਹਂ ਵਰੁਰਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮੱਛ, ਕਛੂਆ ਆਦਿ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਰਾਹ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਵੇਦਯਜ੍ਞਮਯਂ ਰੂਪਮਸ਼੍षੋਜਗਤਃ ਸ੍ਥਿਤੌ । ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਥਿਰਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੋ ਸਥਿਰ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਜਨਲੋਕਗਤੈਸ੍ਸਿਦ੍ਧੈਸ੍ਸਨਕਾਦ੍ਯੈਰਭਿष੍ਟੁਤਃ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਦਾ ਤੋਯਮਾਤ੍ਮਾਧਾਰੋ ਧਰਾਧਰਃ
ਜਨਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸੰਨਕ ਆਦਿ ਸਿੱਧਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਮਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਉਹ ਤਦ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਂ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਪਾਤਾਲਾਤਲਮਾਗਤਮ੍ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਣਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਆਈ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਸ਼੍ਰੀਪृਥਿਵ੍ਯੁਵਾਚ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰ । ਮਾਮੁਦ੍ਧਰਾਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮੁਤ੍ਥਿਤਾ
ਸ੍ਰੀ ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਪੁੰਡਰੀਕ-ਆਖ਼ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ! ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਉੱਪਰ ਲੈ ਚੜ੍ਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਸੀ।
ਤ੍ਵਯਾਹਮੁਦ੍ਧृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਾਹਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਗਗਨਾਦੀਨ੍ਯਸ਼੍षੋਤਃ
ਜਨਾਰਦਨ! ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹਾਂ। ਆਕਾਸ਼ ਆਦਿ ਹੋਰ ਜੀਵ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਪੁਰੁषਾਤ੍ਮਨ੍ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਪ੍ਰਧਾਨਵ੍ਯਕ੍ਤਭੂਤਾਯ ਕਾਲਭੂਤਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ! ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਅਵਿਅਕਤ, ਅਤੇ ਕਾਲ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕृਤ੍ । ਸਰ੍ਗਾਦਿषੁ ਪ੍ਰਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਾ ਤ੍ਮਰੂਪਧृਕ੍
ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਦਿ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍ਯੇਕਾਰ੍ਣਵੀਕृਤੇ । ਸ਼੍षੋਏ! ਤ੍ਵਮੇਵ ਗੋਵਿਂਦ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਾਨੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ! ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਤੋ ਯਤ੍ਪਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ । ਅਵਤਾਰੇषੁ ਯਦ੍ਰੂ ਪਂ ਤਦਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਤੇਰੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰੂਪ ਤੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਵ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਾਤਾ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਵਃ । ਵਾਸੁਦੇਵਮਨਾਰਾਧ੍ਯ ਕੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਮੁਕਤੀ ਕੌਣ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਨਸਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਯਦ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਦਿਭਿਃ । ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਯਤ੍ਪਰਿਚ੍ਛੇਦ੍ਯਂ ਤਦ੍ਰੂ ਪਮਖਿਲਂ ਤਵ
ਜੋ ਕੁਝ ਮਨ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਖਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਾਹਂ ਤ੍ਵਦਾਧਾਰਾ ਤ੍ਵਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮਾਸ਼੍ਰਯਾ । ਮਾਧਵੀਮਿਤਿ ਲੋਕੋਯਮਭਿਧਤ੍ਤੇ ਤਤੋ ਹਿ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਬਣੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਮਾਧਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਯਾਖਿਲਜ੍ਞਾਨਮਯ ਜਯ ਸ੍ਥੂਲਮਯਾਵ੍ਯਯ । ਜਯਾऽਨਨ੍ਤ ਜਯਾਵ੍ਯਕ੍ਤ ਜਯ ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਤੇਰੇ, ਜੋ ਸਭ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਤੇਰੇ, ਜੋ ਸਥੂਲ ਤੇ ਸੁਕਸ਼ਮ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਤੇਰੇ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਹੈ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਤੇਰੇ, ਜੋ ਅਵਿਅਕਤ ਤੇ ਵਿਅਕਤ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!
ਪਰਾਪਰਾਤ੍ਮਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਞ੍ਜਯ ਯਜ੍ਞਪਤੇऽਨਘ । ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਮੴਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨਯਃ
ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਤੇਰੇ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਪਰ ਤੇ ਅਪਰ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਤੇਰੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ! ਤੂੰ ਯਜਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਵਸ਼ਟਕਾਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਓਮਕਾਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਅੱਗਾਂ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਵੇਦਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਦਙ੍ਗਾਨਿ ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਪੁਰੁषੋ ਹਰੇ । ਸੂਰ੍ਯਾਦਯੋ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਾਰਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਖਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਤੂੰ ਵੇਦਾਂ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਹੈ, ਤੂੰ ਯਜਨ-ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈ, ਹੇ ਹਰੀ! ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਗ੍ਰਹ, ਤਾਰੇ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਤਾਮੂਰ੍ਤਮਦृਸ਼੍ਯਂ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਂ ਚ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ । ਯਚ੍ਚੋਕ੍ਤਂ ਯਚ੍ਚ ਨੈਵੋਕ੍ਤਂ ਮਯਾਤ੍ਰ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਨਮੋਨਮਃ
ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਤੁਸੀਂ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੋ, ਨਿਰਰੂਪ ਵੀ ਹੋ, ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੋ, ਅਦਿੱਖ ਵੀ ਹੋ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਮੁੜ ਮੁੜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਧਰਣੀਧਰਃ । ਸਾਮਸ੍ਵਰਧ੍ਵਨਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ ਜਗਰ੍ਜ ਪਰਿਘਰ੍ਘਰਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਿਆਂ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗਰਜਿਆ।
ਤਤਃ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਧਰਾਂ ਸ੍ਵਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਮਹਾਵਰਾਹਃ ਸ੍ਫੁਟਪਦ੍ਮਲੋਚਨਃ । ਰਸਾਤਲਾਦੁਤ੍ਪਲਪਤ੍ਰਸਨ੍ਨਿਭਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤੋ ਨੀਲ ਇਵਾਚਲੋ ਮਹਾਨ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਂ ਵਰਾਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਰਸਾਤਲ ਤੋਂ ਉਭਰਿਆ। ਉਹ ਨੀਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਲਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਾ ਤੇਨ ਮੁਖਾਨਿਲਾਹਤਂ ਤਤ੍ਸਂਭਵਾਮ੍ਭੋ ਜਨਲੋਕਸਂਸ਼੍ਰਯਾਨ੍ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯਾਮਾਸ ਹਿ ਤਾਨ੍ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੀਨ੍ ਸਨਾਨ੍ਦਨਾਦੀਨਪਕਲ੍ਮषਾਨ੍ ਮੁਨੀਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਉਠਣ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਉੱਡ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਜਨਲੋਕ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਚਮਕਦੇ ਸੰਨੰਦਨ ਆਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਧੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਤੋਯਾਨਿ ਖੁਰਾਗ੍ਰਵਿਕ੍ਸ਼ਤਰਸਾਤਲੇऽਧਃ ਕृਤਸ਼ਬ੍ਦਸਨ੍ਤਤਿ । ਸ਼੍ਵਾਸਾਨਿਲਾਸ੍ਤਾਃ ਪਰਿਤਃ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਸਿਦ੍ਧਾ ਜਨੇ ਯੇ ਨਿਯਤਾ ਵਸਨ੍ਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਸਾਤਲ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਹਿਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਦੀ ਹਵਾ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਯੋਗੀ ਚਲ ਪਏ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜਲਾਰ੍ਦ੍ਰ ਕੁਕ੍ਸ਼ੇਰ੍ਮਹਾਵਰਾਹਸ੍ਯ ਮਹੀਂ ਵਿਗृਹ੍ਯ । ਵਿਧੁਨ੍ਵਤੋ ਵੇਦਮਯਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਰੋਮਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥਾ ਮੁਨਯਃ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ
ਜਦ ਮਹਾਂ ਵਰਾਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੇਟ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤੋषਪਰੀਤਚੇਤਸੋ ਲੋਕੇ ਜਨੇ ਯੇ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਯੋਗਿਨਃ । ਸਨਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯਾ ਹ੍ਯਤਿਨਮ੍ਰਕਨ੍ਧਰਾ ਧਰਾਧਰਂ ਧੀਰਤਰੋਦ੍ਧਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜੋ ਯੋਗੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਸੰਨੰਦਨ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ, ਉੱਚੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਯੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ ਕੇਸ਼ਵ ਪ੍ਰਭੋ ਗਦਾਸ਼ਂਖਧਰਾਸਿਚਕ੍ਰਧृਕ੍ । ਪ੍ਰਸੂਤਿਨਾਸ਼ਸ੍ਥਿਤਿਹੇਤੁਰੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਪਰਮਂ ਚ ਯਤ੍ਪਦਮ੍
ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਜਿੱਤ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਗਦਾ, ਸ਼ੰਖ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਚੱਕਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ! ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਰਚਨਾ, ਨਾਸ ਤੇ ਟਿਕਾਊ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਪਦ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਪਾਦੇषੁ ਵੇਦਾਸ੍ਤਵ ਯੂਪਦਂष੍ਟ੍ਰਾ ਦਨ੍ਤੇषੁ ਜਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚਿਤਯਸ਼੍ਚ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ । ਹੁਤਾਸ਼ਜਿਹ੍ਵੋਸਿ ਤਨੂਰੁਹਾਣਿ ਦਰ੍ਭਾਃ ਪ੍ਰਭੋ ਯਜ੍ਞਪੁਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ
ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਵੇਦ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦੰਦ sacrificial post ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੰਦ ਕਰਮ ਹਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਮੂੰਹ ਹਵਨ ਕੂੰਡ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਰੋਮ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਯਜਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੋ।
ਵਿਲੋਚਨੇ ਰਾਤ੍ਰ੍! ਯਹਨੀ ਮਹਾਤ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਰਂ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤੇ । ਸੂਕ੍ਤਾਨ੍ਯਸ਼੍षੋਆ!ਣਿ ਸਟਾਕਲਾਪੋ ਘ੍ਰਾਣਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਹਵੀਂषਿ ਦੇਵ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਰ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਜਟਾ ਸੂਕਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਨੱਕ ਸਭ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵ।
ਸ੍ਰੁਕ੍ਤੁਣ੍ਡਸਾਮਸ੍ਵਰਧੀਰਨਾਦਪ੍ਰਾਗ੍ਵਂਸ਼ਕਾਯਾਖਿਲਸਤ੍ਰਸਨ੍ਧੇ । ਪੂਰ੍ਤੇष੍ਟਧਰ੍ਮਸ਼੍ਰਵਣੋਸਿ ਦੇਵ ਸਨਾਤਨਾਤ੍ਮਨ੍ਭਗਵਨ੍ਪ੍ਰਸੀਦ
ਤੁਹਾਡਾ ਮੂੰਹ sacrificial ladle ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਪੂਰਬੀ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪੂਰਨ, ਧਰਮ ਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਹੋ। ਹੇ ਸਦਾ ਆਤਮਾ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਪਦਕ੍ਰਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਭੁਵਂ ਭਵਨ੍ਤਮਾਦਿਸ੍ਥਿਤਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਮਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੋऽਸਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਨਾਥੋਸਿ ਪਰਾਵਰਸ੍ਯ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਆਦਿ ਤੇ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਗ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਮਸ਼੍षੋਮੇਤਦ੍ਭੂਮਣ੍ਡਲਂ ਨਾਥ ਵਿਭਾਵ੍ਯਤੇ ਤੇ । ਵਿਗਾਹਤਃ ਪਦ੍ਮਵਨਂ ਵਿਲਗ੍ਨਂ ਸਰੋਜਿਨੀਪਤ੍ਰਮਿਵੋਢਪਂਕਮ੍
ਹੇ ਨਾਥ, ਤੁਹਾਡੀ ਦੰਦ ਦੇ ਅੱਗੇ ਧਰਤੀ, ਓਸ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦਾ ਪੱਤਾ, ਤਲਾਬ ਵਿਚੋਂ ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਚੁੰਬੀ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯੋਰਤੁਲਪ੍ਰਭਾਵ ਯਦਨ੍ਤਰਂ ਤਦ੍ਵਪੁषਾ ਤਵੈਵ । ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਸਮਰ੍ਥਦੀਪ੍ਤੇ ਹਿਤਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਭੋ ਭਵ ਤ੍ਵਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਲਾ ਵੱਡਾ ਖਾਲੀ ਸਥਾਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਤੁਹਾਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰਹੋ।