ਤਂ ਸਾ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਭਾਗ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਦਿਵਮ੍ । ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਨੁਜ੍ਞਾਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ॥ ੧,੧੫.
ਉਹ ਨੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮਹਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਦਇਆਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ।"
ਤਯੈਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮਾਸਕ੍ਤਮਾਨਸਃ । ਦਿਨਾਨਿ ਕਤਿਚਿਦ੍ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਥੀਯਤਾਮਿਤ੍ਯਭਾषਤ ॥ ੧,੧੫.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਉਸ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਹਾ, "ਕੁਝ ਹੋਰ ਦਿਨ ਰਹਿ ਜਾ, ਭਲੀ ਔਰਤ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਸਾਗ੍ਰਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਪੁਨਃ । ਬੁਭੁਜੇ ਵਿषਯਾਂਸ੍ਤਨ੍ਵੀ ਤੇਨ ਸਾਕਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ॥ ੧,੧੫.
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਪੂਰੇ ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿਚ ਬਿਤਾਏ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਂ ਦੇਹਿ ਭਗਵਨ੍ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਲਯਮ੍ । ਉਕ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤਿ ਸ ਪੁਨਃ ਸ੍ਥੀਯਤਾਮਿਤ੍ਯਭਾषਤ ॥ ੧,੧੫.
ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ, ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।" ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਠੀਕ ਹੈ," ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਹਾ, "ਕੁਝ ਹੋਰ ਦਿਨ ਰਹਿ ਜਾ।"
ਪੁਨਰ੍ਗਤੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਸਾਧਿਕ ਸਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ । ਯਾਮੀਤ੍ਯਾਹ ਦਿਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪ੍ਰਣਯਸ੍ਮਿਤਸ਼ੋਭਨਮ੍ ॥ ੧,੧੫.
ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।"
ਉਕ੍ਤਸ੍ਤਯੈਵਂ ਸ ਮੁਨਿਰੁਪਗੁਹ੍ਯਾਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍ । ਇਹਾਸ੍ਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸੁਭੁ ਚਿਰਕਾਲਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ॥ ੧,੧੫.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਥੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਪਲ ਰਹਿ ਜਾ, ਸੋਹਣੀਏ; ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ।"
ਸਾ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸਹ ਤੇਨਰ੍षਿਣਾ ਪੁਨਃ । ਸ਼ਤਦ੍ਵਯਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦੂਨਂ ਵਰ੍षਣਾਮਨ੍ਵਤਿष੍ਠਤ ॥ ੧,੧੫.
ਮੁਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਫਿਰ ਲਗਭਗ ਦੋ ਸੌ ਸਾਲ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬਿਤਾਏ।
ਗਮਨਾਯ ਮਹਾਭਾਗ ਦੇਵਰਾਜਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਤਨ੍ਵ੍ਯਾ ਸ੍ਥੀਯਤਾਮਿਤ੍ਯਭਾषਤ ॥ ੧,੧੫.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਕਰਦੀ, ਮੁਨੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਤਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਕਹਿੰਦਾ, "ਕੁਝ ਹੋਰ ਦਿਨ ਰਹਿ ਜਾ।"
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਣਯਭਙ੍ਗਰ੍ਤਿਵੇਦਿਨੀ ਨ ਜਹੌ ਮੁਨਿਮ੍ ॥ ੧,੧੫.
ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਰਮ ਦਿਲ ਔਰਤ, ਜੋ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਦਰਦ ਜਾਣਦੀ ਸੀ, ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡੀ ਨਹੀਂ।
ਤਯਾ ਚ ਰਮਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਮਰ੍षੇਰਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ । ਨਵਂਨਵਮਭੂਤ੍ਪ੍ਰਮ ਮਨ੍ਮਥਾਵਿष੍ਟਚੇਤਸਃ ॥ ੧,੧੫.
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇ ਰਾਤ ਰਮਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਤੁ ਤ੍ਵਰਾਯੁਕ੍ਤੋ ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮੋਟਜਾਨ੍ਮੁਨਿਃ । ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤਂ ਚ ਕੁਤ੍ਰੇਤਿ ਗਮ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਾਹ ਸਾ ਸ਼ੁਭਾ ॥ ੧,੧੫.
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਜਲਦੀ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਕੁਟੀਆ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤਯਾ ਪ੍ਰਾਹ ਪਰਿਵृਤ੍ਤਮਹਃ ਸ਼ੁਭੇ । ਸਨ੍ਧ੍ਯੋਪਾਸ੍ਤਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਰਿਯਾਲੋਪੋਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੫.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਿਆਰੀਏ, ਅੱਜ ਦਿਨ ਮੁੜ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਣੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਛੱਡ ਜਾਵੇਗੀ।"
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਸੁਦਦੀ ਤਂ ਸਾ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ । ਕਿਮਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪਰਿਵृਤ੍ਤਮਹਸ੍ਤਵ ॥ ੧,੧੫.
ਫਿਰ, ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਕੀ ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਦਿਨ ਸਚਮੁਚ ਮੁੜ ਗਿਆ ਹੈ?"
ਬਹੂਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਪਰਿਵृਤ੍ਤਮ ਹਸ੍ਤਵ । ਗਤਮੇਤਨ੍ਨ ਕੁਰੁਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਕਸ੍ਯ ਕਥ੍ਯਤਾਮ੍ ॥ ੧,੧੫.
ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰਾ ਦਿਨ ਮੁੜਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਦੱਸੋ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਅਚੰਭੀ ਹੈ?
ਮੁਨਿਰੁਵਾਚ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਮਾਗਤਾ ਭਦ੍ਰੇ ਨਦੀਤੀਰਮਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਸਿ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸਿ ਮਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ ॥ ੧,੧੫.
ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਿਆਰੀਏ, ਤੂੰ ਸਵੇਰੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਸੀ।"
ਇਯਂ ਚ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਪਰਿਣਾਮਮਹਰ੍ਗਤਮ੍ । ਉਪਹਾਸਃ ਕਿਮਰ੍ਥੋਯਂ ਸਦ੍ਭਾਵਃ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਮਮ ॥ ੧,੧੫.
ਹੁਣ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਿਆ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੱਸ, ਇਹ ਮਜ਼ਾਕ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?
ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚੋਵਾਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸ੍ਯਾਗਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਨ ਤਨ੍ਮृषਾ । ਨਨ੍ਵਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਗਤਾਨ੍ਯਬ੍ਦਸ਼ਤਾਨਿ ਤੇ ॥ ੧,੧੫.
ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਆਈ ਸੀ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਈ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।"
ਸੋਮ ਉਵਾਚ ਤਤਃ ਸ ਸਾਧ੍ਵਸੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍ । ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਭੀਰੁ ਕਃ ਕਾਲਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮੇ ਰਮਤਃ ਸਹ ॥ ੧,੧੫.
ਸੋਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਫਿਰ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਉਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ: 'ਡਰਪੋਕ, ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘਾ?'"
ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚੋਵਾਚ ਸਪ੍ਤੋਤ੍ਤਰਾਮ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਨਵਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਤੇ । ਮਾਸਾਸ਼੍ਚ षਟ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਤ੍ਸਮਤੀਤਂ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ ॥ ੧,੧੫.
ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਤ ਸੌ ਨੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਦਿਨ ਵੀ ਲੰਘ ਗਏ ਹਨ।"
ऋषਿਰੁਵਾਚ ਸਤ੍ਯਂ ਭੀਰੁ ਵਦਸ੍ਯੇਤਤ੍ਪਰਿਹਾਸੋऽਥਵਾ ਸ਼ੁਭੇ । ਦਿਨਮੇਕਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮਿਹਾਸਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੫.
ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਚ ਦੱਸ, ਡਰਪੋਕ, ਇਹ ਮਜ਼ਾਕ ਹੈ ਜਾਂ ਸੱਚਮੁਚ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਇਸਤਰੀ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲੰਘਿਆ ਹੈ।"
ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚੋਵਾਚ ਵਦਿष੍ਯਾਮ੍ਯਨृਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਥਮਤ੍ਰ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕੇ । ਵਿਸ਼ੇषੇਣਾਦ੍ਯ ਭਵਤਾ ਪृष੍ਟਾ ਮਾਰ੍ਗਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਾ ॥ ੧,੧੫.
ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੂਠ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅੱਜ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ।"
ਸੋਮ ਉਵਾਚ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਨृਪਨਨ੍ਦਨਾਃ । ਧਿਕ੍ਧਿਕ੍ਮਾਮਿਤ੍ਯਤੀਵੇਤ੍ਥਂ ਨਿਨਿਨ੍ਦਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ ॥ ੧,੧੫.
ਸੋਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਸਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੰਘਿਆ, 'ਹਾਏ, ਮੇਰਾ ਕੀ ਹੋਇਆ!'"
ਮੁਨਿਰੁਵਾਚ ਤਪਾਂਸਿ ਮਮ ਨष੍ਟਨਿ ਹਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਧਨਮ੍ । ਹਤੋ ਵਿਵੇਕਃ ਕੇਨਾਪਿ ਯੋषਿਨ੍ਮੋਹਾਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ॥ ੧,੧੫.
ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਤਪस्या ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਮੋਹ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ।"
ਊਰ੍ਮਿषਟ੍ਕਾਤਿਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜ੍ਞੇਯਮਾਤ੍ਮਜਯੇਨ ਮੇ । ਮਤਿਰੇषਾ ਹृਤਾ ਯੇਨ ਧਿਕ੍ਤਂ ਕਾਮਂ ਮਹਾਗ੍ਰਹਮ੍ ॥ ੧,੧੫.
"ਛੇ ਲਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਕੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਮਨ ਤਾਂ ਇਸ ਵੱਡੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇੱਛਾ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ।"
ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵੇਦਵੇਦ੍ਯਾਪ੍ਤਿਕਾਰਾਣਾਨ੍ਯਖਿਲਾਨਿ ਚ । ਨਰਕਗ੍ਰਾਮਮਰ੍ਗੇਣ ਸਙ੍ਗੇਨਾਪਹृਤਾਨਿ ਮੇ ॥ ੧,੧੫.
"ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਹ ਕੰਮ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗਿਆਨ ਲਈ ਕੀਤੇ ਸੀ, ਸੰਗਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਰਕ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਗਏ ਹਨ।"
ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯੇਤ੍ਥਂ ਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਯਮਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ । ਤਾਮਪ੍ਸਰਸਮਾਸੀਨਾਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥ ੧,੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਉਥੇ ਬੈਠੀ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ:
ਗਚ੍ਛ ਪਾਪੇ ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਮਤ੍ਕ੍ਸ਼ੋਭਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਾ ਭਾਵਚੇष੍ਟਿਤੈਃ ॥ ੧,੧੫.
"ਜਾ, ਪਾਪਣ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈਂ—ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਹਲਚਲ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।"
ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਕਰੋਣ੍ਯਹਂ ਭਸ੍ਮ ਕ੍ਰੋਧਤੀਵ੍ਰੇਣ ਵਹ੍ਨਿਨਾ । ਸਤਾਂ ਸਪ੍ਤਪਦਂ ਮੈਤ੍ਰੁਮੁषਿ ਤੋਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ॥ ੧,੧੫.
"ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਨਾਲ ਰਾਖ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸੱਤ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।"
ਅਥ ਵਾ ਤਵ ਕੋ ਦੋषਃ ਕਿਂ ਵਾ ਕੁਪ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਵ । ਮਮੈਵ ਦੋषੋ ਨਿਤਰਾਂ ਯੇਨਾਹਮਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ॥ ੧,੧੫.
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਗਲਤੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਗੁੱਸਾ ਕਰਾਂ? ਸਾਰੀ ਗਲਤੀ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਯਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਿਨ੍ਯਾ ਕृਤੋ ਮੇ ਤਪਸੋ ਵ੍ਯਯਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਧਿਕ੍ਤਾਂ ਮਹਾਮੋਹਮਞ੍ਜृषਾਂ ਸੁਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਾਮ੍ ॥ ੧,੧੫.
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਮੇਰੀ ਤਪस्या ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਤੂੰ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ।