ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਿਵਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਨਵਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਭਵਨ੍ਤਿ ਪਰਿਮਾਣਂ ਚ ਤੇषਾਂ ਕਾਲਕृਤਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਮਨੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ, ਸੁਣੋ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਃ ਸੁਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਮਨੁਸ੍ਤਤ੍ਸੂਨਵੋ ਨृਪਾਃ । ਏਕਕਾਲੇ ਹਿ ਸृਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਂਹ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ, ਮਨੂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜੇ — ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਯਗੁਣਾਂ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਸਾਧਿਕਾ ਹ੍ਰੋਕਾਸਪ੍ਤਤਿਃ । ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਮਨੋਃ ਕਾਲਃ ਸੁਰਾਦੀਨਾਂ ਚ ਸਤ੍ਤਮ
ਇਕਹੱਤਰ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ, ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ, ਮਨਵੰਤਰੀ ਸਮਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਜੀਵ। ਇਹ ਮਨੂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।
ਅष੍ਟੌ ਸ਼ਤ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਯਾਂ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਦ੍ਵਿਪਤ੍ਰਚਾਸ਼ਤ੍ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਧਿਕਾਨਿ ਤੁ
ਅਠ ਸੌ ਬਹੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਦੋ ਗੁਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਯਾ ਦ੍ਵਿਜ । ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਪੂਰੀ ਗਿਣਤੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ। ਤੇ ਹੋਰ ਸੜਸਠ ਨਿਯੁਤ ਵੀ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ੍ਤੁ ਸਹ੍ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕਾਲੋऽਯਮਧਿਕਂ ਵਿਨਾ । ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ੍ਯ ਸਡ੍ਖਯੇਯਂ ਮਾਨੁषੈਰ੍ਵਤ੍ਸਰੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਹਨ, ਬਿਨਾ ਵਾਧੇ ਦੇ। ਇਹ ਮਨਵੰਤਰੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣੋ ਹ੍ਯੋष ਕਾਲੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਹਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੋ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੋ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸਤ੍ਰ੍ਚਰਃ
ਚੌਦਾਂ ਗੁਣਾ ਸਮਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਿਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਨੈਮਿਤਿਕ ਪ੍ਰਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਹੀ ਦਹ੍ਰਾਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਭੂਰ੍ਭੁਵਾਦਿਕਮ੍ । ਜਨਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਤਾਪਾਰ੍ਥਾ ਮਹਰ੍ਲੋਕਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ — ਭੂ, ਭੁਵ ਤੇ ਹੋਰ — ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਰਲੋਕ ਦੇ ਵਾਸੀ ਤਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਜਨਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਰ੍ਣਵੇ ਤੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਃ । ਭੋਗਿਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਗਤਃ ਸ਼ੇਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਗ੍ਰਾਸਬृਂਹਿਤਃ
ਜਦ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸੱਪ ਦੀ ਸੈਜ 'ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਿਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ।
ਜਨਸ੍ਥੈਰ੍ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਾਨੋऽਬ੍ਜਸਮ੍ਭਵਃ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਹਿ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਤਦਨ੍ਤੇ ਸृਜਤੇ ਪੁਨਃ
ਜਨਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਯੋਗੀ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰ੍षਮੇਵਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਚ ਯਤ੍ । ਸ਼ਤਂ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਪਰਮਾਯੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਐਸੇ ਸੌ ਸਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਮਸ੍ਯ ਵ੍ਯਤੀਤਂ ਤੁ ਪਰਾਰ੍ਦ੍ਧ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਨਘ । ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇऽਭੂਨ੍ਮਹਾਕਲ੍ਪਃ ਪਾਦ੍ਯ ਇਤ੍ਯਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਰਾਰਧ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਾਦਿਆ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾ-ਕਲਪ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਯ ਪਰਾਰ੍ਦ੍ਧਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜ । ਵਾਰਾਹ ਇਤਿ ਕਲ੍ਪੋऽਯਂ ਪ੍ਰਥਮਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਦੂਜੇ ਪਰਾਰਧ ਵਿਚ, ਪਹਿਲਾ ਕਲਪ ਵਾਰਾਹਾ ਕਲਪ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮੈਤ੍ਰੇਯ ਉਵਾਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਾਰਾਯਣਾਖ੍ਯੋऽਸੌ ਕਲ੍ਪਾਦੌ ਭਗਵਾਨ੍ਯਥਾ । ਸਸਰ੍ਜ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਤੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਨਾਰਾਇਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਰਚੇ; ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਸਰ੍ਜ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਃ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਪਤਿਰ੍ਦੇਵੋ ਯਥਾ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਾਇਣ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਜੀਵ ਰਚੇ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇਵ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਸੁਣੋ।
ਅਤੀਤਕਲ੍ਪਾਵਸਾਨੇ ਨਿਸ਼ਾਸੁਪ੍ਤੋਤ੍ਥਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸਤ੍ਤ੍ਵੋਦ੍ਰਿ ਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਲੋਕਮਵੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਰਾਤ ਬੀਤਣ ਤੇ ਜਦ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਗਿਆ, ਤਦ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਵੇਖਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰੋऽਚਿਨ੍ਤ੍ਯਃ ਪਰੋषਾਮਪਿ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪੀ ਭਗਵਾਨਨਾਦਿਃ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਭਵਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਗੋਚਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਇਮਂ ਚੋਦਾਹਰਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣਂ ਦੇਵਂ ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਭਵਾਪ੍ਯਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਹੈ।
ਆਪੋ ਨਾਰਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਆਪੋ ਵੈ ਨਰਸੂਨਵਃ । ਅਯਨਂ ਤਸ੍ਯ ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇਨ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਪਾਣੀ ਨੂੰ 'ਨਾਰਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਨਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਰਾਯਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੋਯਾਨ੍ਤਃਸ੍ਥਾਂ ਮਹੀਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜਗਤ੍ਯੇਕਾਰ੍ਣਵੀਕृਤੇ । ਅਨੁਮਾਨਾਤ੍ਤਦੁਦ੍ਧਾਰਂ ਕਰ੍ਤੁਕਾਮਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੀ, ਤਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਲਈ ਢੰਗ ਸੋਚਿਆ।
ਅਕਰੋਤ੍ਸ੍ਵਤਨੂਮਨ੍ਯਾਂ ਕਲ੍ਪਾਦਿषੁ ਯਥਾ ਪੁਰਾ । ਸਤ੍ਸ੍ਯਕੂਰ੍ਮਾਦਿਕਾਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਰਾਹਂ ਵਰੁਰਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮੱਛ, ਕਛੂਆ ਆਦਿ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਰਾਹ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਵੇਦਯਜ੍ਞਮਯਂ ਰੂਪਮਸ਼੍षੋਜਗਤਃ ਸ੍ਥਿਤੌ । ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਥਿਰਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੋ ਸਥਿਰ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਜਨਲੋਕਗਤੈਸ੍ਸਿਦ੍ਧੈਸ੍ਸਨਕਾਦ੍ਯੈਰਭਿष੍ਟੁਤਃ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਦਾ ਤੋਯਮਾਤ੍ਮਾਧਾਰੋ ਧਰਾਧਰਃ
ਜਨਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸੰਨਕ ਆਦਿ ਸਿੱਧਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਮਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਉਹ ਤਦ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਂ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਪਾਤਾਲਾਤਲਮਾਗਤਮ੍ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਣਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਆਈ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਸ਼੍ਰੀਪृਥਿਵ੍ਯੁਵਾਚ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰ । ਮਾਮੁਦ੍ਧਰਾਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮੁਤ੍ਥਿਤਾ
ਸ੍ਰੀ ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਪੁੰਡਰੀਕ-ਆਖ਼ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ! ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਉੱਪਰ ਲੈ ਚੜ੍ਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਸੀ।
ਤ੍ਵਯਾਹਮੁਦ੍ਧृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਾਹਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਗਗਨਾਦੀਨ੍ਯਸ਼੍षੋਤਃ
ਜਨਾਰਦਨ! ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹਾਂ। ਆਕਾਸ਼ ਆਦਿ ਹੋਰ ਜੀਵ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਪੁਰੁषਾਤ੍ਮਨ੍ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਪ੍ਰਧਾਨਵ੍ਯਕ੍ਤਭੂਤਾਯ ਕਾਲਭੂਤਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ! ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਅਵਿਅਕਤ, ਅਤੇ ਕਾਲ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕृਤ੍ । ਸਰ੍ਗਾਦਿषੁ ਪ੍ਰਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਾ ਤ੍ਮਰੂਪਧृਕ੍
ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਦਿ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍ਯੇਕਾਰ੍ਣਵੀਕृਤੇ । ਸ਼੍षੋਏ! ਤ੍ਵਮੇਵ ਗੋਵਿਂਦ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਾਨੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ! ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਤੋ ਯਤ੍ਪਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ । ਅਵਤਾਰੇषੁ ਯਦ੍ਰੂ ਪਂ ਤਦਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਤੇਰੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰੂਪ ਤੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਵ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।