ਏਵਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ਸ ਪृਥੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਜਜ੍ਞੇ ਮਹੀਪਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵੋ ਰਾਜਾਭੂਜ੍ਜਨਰਞ੍ਜਨਾਤ੍
ਇਹ ਪ੍ਰਥੁ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਵੈਨਿਆ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ; ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜਨਮਿਆ।
ਯ ਇਦਂ ਜਨ੍ਮ ਵੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪृਥੋਃ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਤਰੇਨ੍ਨਰਃ। ਨ ਤਸ੍ਯ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਫਲਦਾਯਿ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੈਨਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਥੁ ਦਾ ਇਹ ਜਨਮ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਈ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਦੁਸ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨੋਪਸ਼ਮਂ ਨॄਣਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਮੇਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪृਥੋਰ੍ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚ ਕਰੋਤਿ ਸਤਤਂ ਨृਣਾਮ੍
ਪ੍ਰਥੁ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਵੱਡਿਆਈ ਦੀ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਿਮ੍ । ਪੂਜਯਿष੍ਯਾਮ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਲੰਮੇ ਯਜਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗੇ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ।
ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਵਪੁषਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਗ੍ਨਿਰਿਵ ਜ੍ਵਲਨ੍ । ਆਦ੍ਯਮਾਜਗਵਂ ਨਾਮ ਖਾਤ੍ ਪਪਾਗ ਤਤੋ ਧਨੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਜਲਦਾ, ਆਦਿ ਅਜਗਵ ਨਾਮਕ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਥੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ।
ਚਕਾਰ ਹ੍ਟਦਿ ਤਾਦृਕ੍ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕृਤਵਾਨਸੌ । ਤਤਃ ਸ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਃ ਪਾਲਯਨ੍ ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਜਾਨਾਮੁਪਕਾਰਾਯ ਯਦਿ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਹਨਿष੍ਯਸਿ । ਆਧਾਰਃ ਕਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਤੇ ਨਪਸ਼੍ਵੇष੍ਠੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਾਰ ਦੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੌਣ ਆਸਰਾ ਬਣੇਗਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵਾਂ?
ਤਤਸ਼੍ਵ ਦੇਵੈਰ੍ਮੁਨਿਬਿਰ੍ਦੈਤ੍ਯੈਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰੁਰਗੈਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪਿਤृਭਿਸ੍ਤਰੁਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਦੇਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਦੈਤ, ਰਾਖਸ਼, ਪਹਾੜ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ, ਯਕਸ਼, ਪਿਤਰ ਤੇ ਰੁੱਖ—
ਪृਥੋਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਜਜ੍ਞਾਤੋऽਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਿਪਾਲਿਨੌ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ ਹਵਿਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਾਦ੍ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਪ੍ਰਥੂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜਨਮੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੀ ਖੰਡਿਨੀ ਅਤੇ ਹਵਿਰਧਾਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅੰਤਰਧਾਨਾ ਤੋਂ ਉਪਜੇ।
ਹਵਿਰ੍ਦ੍ਧਾਨਾਤ੍ षਡਾਗ੍ਨੇਯੀ ਧਿषਣਾਜਨਯਤ੍ ਸੁਤਾਨ੍ । ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿषਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਗਯਂ ਕृष੍ਣਂ ਵ੍ਰਜਾਜਿਨੌ
ਹਵਿਰਧਾਨ ਤੋਂ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਧੀ ਧਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ: ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ, ਸ਼ੁਕਰ, ਗਯਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਵ੍ਰਜਾ ਅਤੇ ਅਜਿਨ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਾਨ੍ਮਹਾਭਾਗ ਯੇਨ ਸਂਵਰ੍ਧਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ॥ ੧,੧੪.
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ, ਜੋ ਧਨਵੰਤ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਉਹੀ ਹਵਿਰਧਾਨ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਗ੍ਰਾਃ ਕੁਸ਼ਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਮੁਨੇ । ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਰਭਵਤ੍ਖ੍ਯਾਤੋ ਭੁਵਿ ਮਹਾਬਲਃ ॥ ੧,੧੪.
ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਮੁਦ੍ਰਤਨਯਾਯਾਂ ਤੁ ਕृਤਦਾਰੋ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਮਹਤਸ੍ਤਮਸਃ ਪਾਰੇ ਸਵਰ੍ਣਾਯਾਂ ਮਹਾਮਤੇ ॥ ੧,੧੪.
ਮਹੀਪਤਿ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ, ਸਮਰਣਾ, ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਪਾਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸਵਰ੍ਣਾਧਤ੍ਤ ਸਾਮੁਦ੍ਰੀ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿषਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸੋ ਨਾਮ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਪਾਰਗਾਃ ॥ ੧,੧੪.
ਸਮਰਣਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਧਨੁਰਵੈਦ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਅਪृਥਗ੍ਧਰ੍ਮਚਰਣਾਸ੍ਤੇ ਤਪ੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਤ੍ਤਪਃ । ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਮੁਦ੍ਰਸਲਿਲੇਸ਼ਯਃ ॥ ੧,੧੪.
ਉਹ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਸ਼੍ਰੀਮੈਤ੍ਰੇਯ ਉਵਾਚ ਯਦਰ੍ਥਂ ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੁਰ੍ਮਹਾਮੁਨੇ । ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਮ੍ਭਸ੍ਯੇਤਦਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ॥ ੧,੧੪.
ਸ਼੍ਰੀ ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ? ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥਮਮਿਤਾਤ੍ਮਨਾ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਨਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਬਹੁਮਾਨਪੁਰਃਸਰਮ੍ ॥ ੧,੧੪.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਧੋ-ਵਧੀ ਲਈ, ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਿਖਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਰੁਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸਮਾਦਿष੍ਟੋਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸੁਤਾਃ । ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਂਵਰ੍ਧਨੀਯਾਸ੍ਤੇ ਮਯਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਤਥੇਤਿ ਤਤ੍ ॥ ੧,੧੪.
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਧੋ-ਵਧੀ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮੰਨ ਗਏ।
ਤਨ੍ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਵृਦ੍ਧਿਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ । ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਮਾਨਨੀਯਾ ਵਃ ਸਮ੍ਯਗਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ॥ ੧,੧੪.
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਧੋ-ਵਧੀ ਲਈ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਪਿਤੁਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਨृਪਨਨ੍ਦਨਾਃ । ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਭੂਯਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਪਿਤਰਂ ਮੁਨੇ ॥ ੧,੧੪.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਿਤਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੁਨੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁੱਛਿਆ।
ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਊਚੁਃ ਯੇਨ ਤਾਤ ਪ੍ਰਜਾਵृਦ੍ਧੌ ਸਮਰ੍ਥਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਯਮ੍ । ਭਵੇਮ ਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤਂ ਨਃ ਕਰ੍ਮ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ॥ ੧,੧੪.
ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪਿਤਾ ਜੀ, ਕਿਸ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਧੋ-ਵਧੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕੇ ਸਮਝਾਓ।
ਪਿਤੋਵਾਚ ਆਰਾਧ੍ਯ ਵਰਦਂ ਵਿष੍ਣੁਮਿष੍ਟਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਮਸਂਸ਼ਯਮ੍ । ਸਮੇਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਕਥਯਾਮਿ ਵਃ ॥ ੧,੧੪.
ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਾਹੀਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪ੍ਰਭੁਂ ਹਰਿਮ੍ । ਆਰਾਧਯਤ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਯਦਿ ਸਿਦ੍ਧਿਮਭੀਪ੍ਸਥਃ ॥ ੧,੧੪.
ਇਸ ਲਈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਧੋ-ਵਧੀ ਲਈ, ਹਰਿ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ।
ਧਰ੍ਮਮਰ੍ਥਂ ਚ ਕਾਮਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚਾਨ੍ਵਿਚ੍ਛਤਾਂ ਸਦਾ । ਆਰਾਧਨੀਯੋ ਭਗਵਾਨਨਾਦਿਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ॥ ੧,੧੪.
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਆਦਿ ਤੇ ਉੱਤਮ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਰਾਧਿਤੇ ਸਰ੍ਗਂ ਚਕਾਰਾਦੌ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਤਮਾਰਾਧ੍ਯਾਚ੍ਯੁਤਂ ਵृਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥ ੧,੧੪.
ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਅਚਲ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਧੋ-ਵਧੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸੋ ਦਸ਼ । ਮਗ੍ਨਾਃ ਪਯੋਧਿਸਲਿਲੇ ਤਪਸ੍ਤੇषੁਃ ਸਮਾਹਿਤਾਃ ॥ ੧,੧੪.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਣ 'ਤੇ, ਦਸੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨ੍ਯਸ੍ਤਚਿਤ੍ਤਾ ਜਗਤ੍ਪਤੌ । ਨਾਰਾਯਣੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਰਾਯਣੇ ॥ ੧,੧੪.
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਲੀਨ ਰਹੇ।
ਤਤ੍ਰੈਵਾਵਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵਮੇਕਾਗ੍ਰਮਨਸੋ ਹਰਿਮ੍ । ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਯਃਸ੍ਤੁਤਃ ਕਾਮਾਨ੍ ਸ੍ਤੋਤੁਰਿष੍ਟਾਨ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ॥ ੧,੧੪.
ਉਥੇ, ਇਕਾਗ੍ਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰਿ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮੈਤ੍ਰੇਯ ਉਵਾਚ ਸ੍ਤਵਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਮ੍ਭਸਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੁਪੁਣ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ॥ ੧,੧੪.
ਸ਼੍ਰੀ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਹੇ ਮਾਹਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੁਤੀ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਵੋ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ । ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤਨ੍ਮਯੀਭੂਤਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਸਲਿਲੇਸ਼ਯਾਃ ॥ ੧,੧੪.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ।