ਵੇਨਸ੍ਯ ਪਾਣੌ ਮਥਿਤੇ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਮਹਾਮੁਨੇ। ਵੈਨ੍ਯੋ ਨਾਮ ਮਹੀਪਾਲੋ ਯਃ ਪृਥੁਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਵੈਨ ਦੀ ਬਾਂਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਥੀ, ਤਦ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਵੈਨਯਾ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਥੁ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਦੁਗ੍ਧਾ ਮਹੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਰਣਾਤ੍
ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਉਵਾਚ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਮਥਿਤਃ ਪਾਣਿਰ੍ਵੇਨਸ੍ਯ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ। ਯਤ੍ਰ ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸ ਪृਥੁਰ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੈਨ ਦੀ ਬਾਂਹ ਕਿਉਂ ਮਥੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਥੁ ਜੰਮਿਆ?
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਸੁਨੀਥਾ ਨਾਮ ਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਮृਤ੍ਯੋ ਪ੍ਰਥਮਤੋऽਭਵਤ੍। ਅਙ੍ਗਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਾ ਦਤ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵੇਨੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਨੀਥਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਅੰਗ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਉਸ ਤੋਂ ਵੈਨ ਜੰਮਿਆ।
ਸ ਮਾਤਾਮਹਦੋषੇਣ ਤੇਨ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਸੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਨਿਸਰ੍ਗਾਦੇष ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਦੁष੍ਟ ਏਵ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਬੁਰਾ ਸੀ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਯਦਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ ਵੇਨਃ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ। ਘੋषਯਾਮਾਸ ਸ ਤਦਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਵੈਨ ਨੂੰ ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਯष੍ਟਵ੍ਯਂ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਕਥਞ੍ਚਨ। ਭੋਕ੍ਤਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੋऽਹ੍ਯਹਂ ਯਜ੍ਞਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਕੋਈ ਵੀ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇ, ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇ, ਹੋਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇ; ਯਜਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਹੀ ਯਜਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ।
ਤਤਸ੍ਤਮृषਯਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਮ੍। ਊਚੁਃ ਸਾਮਾਕਲਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਸਮਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ। ਭੋਭੋ ਰਾਜਨ੍ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵਦਾਮ ਮਹੀਪਤੇ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਹੋਪਕਾਰਾਯ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ; ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਿਮ੍। ਪੂਜਯਿष੍ਯਾਮ ਭਦ੍ਰਂ। ਤੇ ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ੧੭ ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜ੍ਞਪੁਰੁषੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਂਪ੍ਰੀਣਿਤੋ ਨृਪ। ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਭਵਤਃ ਕਾਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਲੰਮੇ ਯਜਨ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਹਰੀ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗੇ; ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਜਨ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨਪੁਰੁਸ਼ ਵਿਸ਼ਨੁ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰੋ ਯੇषਾਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਸਂਪੂਜ੍ਯਤੇ ਹਰਿਃ। ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇਪ੍ਸਿਤਾਵਾਪ੍ਤਿਂ ਦਦਾਤਿ ਨृਪ ਭੂਭृਤਾਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹਰੀ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਹਤਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵੇਨ ਉਵਾਚ ਮਤ੍ਤਃ ਕੋऽਭ੍ਯਧਿਕੋਨ੍ਯੋਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਾਰਾਧ੍ਯੋ ਮਮਾਪਰਃ। ਕੋਯਂ ਹਰਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਯੋ ਵੋ ਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰੋ ਮਤਃ
ਵੈਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ? ਇਹ ਹਰੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ। ਵਾਯੁਰ੍ਯਮੋ ਰਵਿਃ। ਹੁਤਭੁਗ੍ਵਰੁਣੋ ਧਾਤਾ ਪੂषਾ ਭੂਮਿਰ੍ਨਿਂਸ਼ਾਕਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਨਾਰਦਨ, ਸ਼ੰਭੂ, ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ, ਯਮ, ਰਵੀ, ਅੱਗ, ਵਰੁਣ, ਧਾਤਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚੰਦ—
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਯੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਾਪਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਿਣਃ। ਨृਪਸ੍ਯੈਤੇ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਾਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਨृਪਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਰਾਜਾ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਸ੍ਵਾ ਮਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤਂ ਯਦ੍ਯਥਾ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤਥਾ। ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨ ਯष੍ਟਵ੍ਯਂ ਨ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਸਮਝੋ: ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਾਂ, ਉਹੀ ਕਰੋ; ਕੋਈ ਦਾਨ, ਯਜਨ ਜਾਂ ਹੋਮ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਭਰ੍ਤृਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਧਰ੍ਮੋ ਯਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪਰੋ ਮਤਃ ਮਮਾਜ੍ਞਾਪਾਲਨਂ ਧਰ੍ਮੋ ਭਵਤਾਂ ਚ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਤਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ ਦੇਹ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਮਾ ਧਰ੍ਮੋ ਯਾਤੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਹਵਿषਾਂ ਪਰਿਣਾਮੋऽਯਂ ਯਦੇਤਦਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮਰਣ ਨਾ ਦੇ। ਇਹ ਹਵਨ ਦੀ ਬਦਲਾਅ ਹੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯਮਾਨੋऽਪਿ ਸ ਵੇਨਃ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ। ਯਦਾ ਦਦਾਤਿ ਨਾਨੁਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੰਗਣ ਤੇ ਵੀ, ਵੇਨ ਨੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ।'
ਤਤਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੋਪਾਮਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਹਨ੍ਯਤਾਂ ਹਨ੍ਯਤਾਂ ਪਾਪ ਇਤ੍ਯੂਚੁਸ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਮਾਰੋ।'
ਯੋ ਯਜ੍ਞਪੁਰੁषਂ ਵਿष੍ਣੁਮਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਵਿਨਿਨ੍ਦਤ੍ਯਧਮਾਚਾਰੋ ਨ ਸ ਯੋਗ੍ਯੋ ਭੁਵਃ ਪਤਿਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਰੂਪ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਆਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਂਤ੍ਰਪੂਤੈਸ੍ਤੈਃ ਕੁਸ਼ੈਰ੍ਮੁਨਿਗਣਾਨृਪਮ੍। ਨਿਜਘ੍ਨੁਰ੍ਨਿਹਤਂ ਪੁਰ੍ਵਂ ਭਗਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦਨਾਦਿਨਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਰੇਣੁਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦ੍ਵਿਜ। ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਚਾਸਨ੍ਨਾਤ੍ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਸ੍ਤੇ ਜਨਾਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਧੂੜ ਉਡਦੀ ਵੇਖੀ; ਲੋਕ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?'
ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਚ ਜਨੈਸ੍ਤੇषਾਂ ਚੋਰੀਭੂਤੈਰਰਾਜਕੇ। ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਤੁ ਲੋਕੈਰਾਰਬ੍ਧਂ ਪਰਸ੍ਵਾਦਾਨਮਾਤੁਰੈਃ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਵਿਚ ਚੋਰੀ ਵਧ ਗਈ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਲੁੱਟਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ।
ਤੇषਾਮੁਦੀਰ੍ਣਵੇਗਾਨਾਂ ਚੋਰਾਣਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਸੁਮਹਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਰੇਣੁਃ ਪਰਵਿਤ੍ਤਾਪਹਾਰਿਣਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੋਰਾਂ ਵਿਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵੱਡੀ ਧੂੜ ਉੱਡਦੀ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਡਾਈ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਂਮਂਤ੍ਰ੍! ਯ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਨਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਭृਤਃ। ਮਮਨ੍ਥੁਰੂਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਨਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਉਰੂ (ਥੱਥ) ਨੂੰ ਪੂਤ੍ਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਜਿਹਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਥਿਆ।
ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਤਸ੍ਯੋਰੋਃ ਪੁਰੁषਃ ਕਿਲ। ਦਗ੍ਧਸ੍ਥੂਣਾਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਃ ਖਲ੍ਵਾਟਾਸ੍ਯੋਤਿਹ੍ਰਸ੍ਵਕਃ
ਮਥਣ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਥੱਥ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਆਦਮੀ ਨਿਕਲਿਆ, ਜੋ ਸੜੀ ਹੋਈ ਥੰਮ ਵਰਗਾ, ਗੰਜਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਸੀ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸ ਵਿਪ੍ਰਾਨਾਹ ਚਾਤੁਰਃ। ਨਿषੀਦੇਤਿ ਤਮੂਚੁਸ੍ਤੇ ਨਿषਾਦਸ੍ਤੇਨ ਸੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਚਤੁਰ ਆਦਮੀ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਬੈਠ ਜਾ,' ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਦਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਸਂਭਵਾ ਜਾਤਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ਼ੈਲਨਿਵਾਸਿਨਃ। ਨਿषਾਦਾ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪਾਪਕਰ੍ਮੋਪਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਾਦਾ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ 'ਚ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤੇਨ ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ। ਨਿषਾਦਾਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਜਾਤਾ ਵੇਨਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਨਾਃ
ਉਸ ਰਾਹੀਂ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਪਾਪ ਨਿਕਲ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਦਾ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਵੇਨ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਹਸ੍ਤਂ ਮਮਨ੍ਥੁਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਮਥਿਆ।