ਮਿਤ੍ਰੈਯ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਚਕਰ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ bow, discus ਅਤੇ mace ਧਾਰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਉਚਾਈ ਅਦਭੁਤ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਉਰਜਾ ਦਾ ਜਲ੍ਹਾ ਸਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਸ਼ਮੈਤ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਲੋਟਸ-ਆਖ਼ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਲਗੇ: “ਨਮੋ, ਨਮੋ! ਤੁਸੀਂ ਅਦਵੈਤ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ (ਸ਼ਿਵ) ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਵਾਯੂ, ਵਰੁਣ, ਸੂਰਜ, ਅਤੇ ਯਮ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵਸੁ, ਮਰੁਤ, ਸਾਧ੍ਯ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹੋ; ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੇਵ-ਸਭਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਯਜ, ਵਸ਼ਟ-ਮੰਤਰ, ਓਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗਿਆਤ, ਸਭ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਦੈਤਾਂ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆਂ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਰਵ-ਆਤਮਾ, ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਪਸ ਦਿਓ। ਸਾਡਾ ਦੁਖ, ਇੱਛਾ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਸੋਗ, ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤਕ ਰਹੇ। ਹੇ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਓ। ਹੇ ਤੇਜਸਵੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਪਸ ਦਿਓ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, bowed ਹੋਏ ਦੇਵਤੇਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋਣ ’ਤੇ, ਹਰੀ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਨੇ ਕਿਰਪਾਲੂ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਪਸ ਕਰਾਂਗਾ; ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?” ਹਰੀ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: “ਸਭ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁੱਧ-ਸਾਗਰ ਕੋਲ ਲੈ ਆਓ; ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਾਨੀ ਬਣਾਓ ਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਰੱਸਾ। ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਣ; ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਇਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਫਲ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨੇ ਹਨ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਆਮ੍ਰਿਤ ਨਿਕਲਦਾ, ਉਹ ਪੀ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ; ਮੈਂ ਐਸਾ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਆਮ੍ਰਿਤ ਕੇਵਲ ਦੇਵਤੇ ਪਾਵਣ, ਦੈਤਾਂ ਕੇਵਲ ਮਿਹਨਤ ਕਰਣ।” ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ ਆਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਦੁੱਧ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਬਦਲਾਂ ਤੇ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ। ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਾਨੀ ਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਰੱਸਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਆਮ੍ਰਿਤ ਵਾਸਤੇ ਜੋਰ-ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਥਣ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰੈਯ ਜੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਦੀ ਪੂਛ ਫੜੀ, ਜਦਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੈਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਲਗੇ। ਵਾਸੁਕੀ ਦੀ ਸਾਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਵਾਸੁਕੀ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਪੂਛ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਮੋਟੇ ਬੱਦਲ ਬਣੇ ਤੇ ਮੀਂਹ ਪਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਗਏ। ਦੁੱਧ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਛੁਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਮਥਣ ਪਹਾੜ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣੇ। ਹਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ; ਦੈਤਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਹ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਅਪਣਾਇਆ। ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਪਰੋਂ ਸਹਾਰਿਆ; ਤੇ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰੈਯ ਜੀ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੀ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਦੁੱਧ-ਸਾਗਰ ਨੂੰ ਮਥਣ ਲੱਗੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਦਰਯ ਸੁਰਭੀ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਹਵਨ-ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਯ, ਉੱਭਰੀ। ਇਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿਲੱਖਣ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਜਦ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਧ ਭਾਵ ਵਾਲੇ ਸੋਚ ਰਹੇ, “ਇਹ ਕੀ ਹੈ?”, ਤਦ ਵਾਰੁਣੀ ਦੇਵੀ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲ ਗਈ, ਤੇ ਪਾਰਿਜਾਤ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਵ੍ਯ ਰੁੱਖ, ਉੱਭਰਿਆ। ਸੁੰਦਰਤਾ, ਉੱਚ-ਕੁਲ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁੱਧ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਅਦਭੁਤ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਉੱਭਰਿਆ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰੈਯ ਜੀ। ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉੱਭਰਿਆ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ; ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਜ਼ਹਰ ਲੈ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਧਨਵੰਤਰੀ ਦੇਵਤਾ, ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਪੂਰਾ ਕਲਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਕੇ, ਆਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਕੇ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਇਸ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਾਪਸ ਮਿਲਦੇ ਹੋਏ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਉਲਾਸਿਤ ਹੋਏ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰੈਯ ਜੀ। ਫਿਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ, ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੀ, ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਰੀ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਜਲ ਤੋਂ, ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਉੱਭਰ ਗਈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼੍ਰੀ-ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ; ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗੰਧਰਵ, ਵਿਸ਼ਾਵਸੁ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਗੀਤ ਗਾਏ। ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਨਦੀਆਂ, ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਜਲ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਆਈਆਂ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਧ ਜਲ ਲਿਆ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਦੁੱਧ-ਸਾਗਰ ਨੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮੁਰਝਣ-ਰਹਿਤ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ; ਵਿਸ਼ਵਕਰਮ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਗਹਣੇ ਬਣਾਏ। ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਵਖ ਤੇ ਗਈ, ਜਦਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨਿਹਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।