ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਏ ਜੋ ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਅਵਿਨਾਸੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਸਾਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਆਗੂਪਣ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ, ਯਜਨ ਦਾ ਮੂਲ, ਸਭ ਦਾ ਪੂਰਵਜ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਭੂਤ-ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ whose ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ: "ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਓ।" ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਰੇ ਆਦਿਤ੍ਯ, ਪੂਸ਼ਾ, ਪਾਵਕ ਤੇ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਵਸੁ, ਸਾਵਾ, ਮਰੁਤ ਗਣ, ਸਾਧਯ, ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ—all ਆਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਣ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰ ਤੇ ਆਏ ਹਨ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਰਧਨਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ bow, discus, mace ਨਾਲ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਕਮਲ-ਨੈਤਰ ਰੂਪ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਅਦਵੈਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ, ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ (ਸ਼ਿਵ) ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਵਾਯੂ, ਵਰੁਣ, ਸੂਰਜ, ਯਮ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵਸੁ, ਮਰੁਤ, ਸਾਧਯ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਗਣ ਹੋ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਘ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਹੋ, ਵਸ਼ਟ ਮੰਤ੍ਰ ਹੋ, ਓਮ ਹੋ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗਿਆਤ ਹੋ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੋ; ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਓ। ਸਾਡਾ ਦੁੱਖ, ਇੱਛਾ, ਮੋਹ, ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ ਤਕ ਹੀ ਰਹੇ। ਹੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ, ਜਦ ਤਕ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਦਇਆ ਕਰੋ। ਹੇ ਤੇਜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, bowed ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਵਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਹਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਕਰਾਂਗਾ; ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?" "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਲੈ ਜਾਓ; ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਣ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਰੱਸਾ ਬਣਾਓ।" "ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਣ; ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕਰੋ; ਅਤੇ ਜੋ ਅਮ੍ਰਿਤ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਣ ਤੇ ਉਪਜੇਗਾ—" "ਉਸ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਐਸਾ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਅਮ੍ਰਿਤ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਹਨਤ ਹੀ ਮਿਲੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਆਖੇ ਗਏ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਮਿਲ ਕੇ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤਿਆ, ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ। ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਣ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਰੱਸਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਜ਼ੋਰ-ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਥਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਦੀ ਪੂਛ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਯੋਜਨ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਗਏ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਮੋਟੇ ਬੱਦਲ ਬਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਛ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚਕਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ ਖੁਦ ਕਛੁਆ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਪਰੋਂ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੁਰਭੀ, ਹਵਨ ਦੀ ਪਾਵਣ ਗਾਂ, ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ-ਭਾਵ ਵਾਲੇ ਆਸਚਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?", ਤਦ ਵਾਰੁਨੀ, ਮਾਤਾ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਤੋਂ, ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਰਿਜਾਤ—ਤੀਨfold ਆਨੰਦ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਰੁੱਖ—ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਥਣ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਦਇਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਲੈਣ, ਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਤਨ ਦੀ ਗਾਥਾ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਆਸਥਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।