ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਤਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ—ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਲੋਹਿਤਾਂਗ, ਮਨੋਜਵ, ਸਕੰਦ, ਸਰਗ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਦੱਖ ਦੇ ਕੁਲਪਤੀ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਦੱਖ ਦੇ ਰੋਸ ਕਾਰਨ, ਸਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਫਿਰ ਉਹ ਹਿਮਾਵਤ ਅਤੇ ਮੇਨਾ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਰਾ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਖਿਆਤੀ ਨੇ ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰ—ਇਹ ਦੋ ਦੇਵਤੇ—ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਧੀ ਖਿਆਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ?" ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਉਹ ਸਦਾ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸ਼੍ਰੀ। ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਭ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।" "ਅਰਥ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਬੋਲੀ ਉਹ ਹੈ; ਨੀਤੀ ਉਹ ਹੈ, ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਹਰੀ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਿਆ ਉਹ ਹੈ; ਧਰਮ ਉਹ ਹੈ, ਉੱਚਾ ਕਰਮ ਉਹ ਹੈ। ਰਚਨਹਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਰਚਨਾ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਉਹ ਹੈ, ਆਧਾਰ ਹਰੀ ਹੈ; ਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਸੰਪੱਤਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਸਦਾ ਲਈ ਹੈ। ਇੱਛਾ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਾਲਸਾ ਹੈ; ਯਜ਼ਨਾ ਉਹ, ਆਹੂਤੀ ਉਹ ਹੈ; ਘਿਉ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਪਿੰਡ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ।" "ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਪੂਰਬੀ ਰੇਖਾ ਮਧੁਸੂਦਨ ਹੈ; ਵੇਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਹਰੀ ਯੂਪ ਹੈ; ਲੱਕੜੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਕੁਸ਼ ਹਰੀ ਹੈ। ਸਾਹਮਨ ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਚੰਦ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ; ਸ੍ਵਾਹਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹਨ, ਤੇ ਆਹੂਤੀ ਹੀ ਭੋਜਨ ਹੈ।" "ਸ਼ੰਕਰ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਸ਼ੌਰੀ ਗੌਰੀ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ; ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਕੇਸ਼ਵ ਸੂਰਜ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਦੀ ਕਿਰਣ ਕਮਲਵਾਸਿਨੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਪਦਮਾ ਸਵਧਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਂਦੀ; ਸਵਰਗ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੰਖ ਹੈ।" "ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਹੈ, ਚਾਨਣੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਅਡੋਲਤਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਗਤੀ ਵਾਯੂ ਹੈ, ਤੇ ਹਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿ, ਸਮੁੰਦਰ ਦ੍ਵਿਜ ਹੈ, ਗੋਵਿੰਦ ਉਹ ਕੰਢਾ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ।" "ਯਮ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧੂਮੋਰਨਾ ਕਮਲਾਆਲਯਾ ਹੈ, ਰਿੱਧੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਧਨੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਹੀ ਹੈ। ਗੌਰੀ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਕੇਸ਼ਵ ਆਪ ਹੀ ਵਰੁਣ ਹਨ; ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵਸੇਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੇਵਸੈਨਾ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਹਨ।" "ਅਵਸਤੰਭਾ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ; ਕਾਸ਼ਠਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਨਿਮੇਸ਼ਾ ਤੇ ਮੁਹੂਰਤਾ ਉਹ ਹਨ, ਤੇ ਇਹੀ ਕਾਲਾ ਹੈ। ਜੋਤਸ਼ਨਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੀਵਾ ਸਭ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਜੋ ਲਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਵਿਭਾਵਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਦਿਵਸਾ ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਤੇ ਵਧੂ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਕਮਲਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ। ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀ ਵੀ ਦਰਿਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਝੰਡਾ ਪੁੰਡਰੀਕਾਕਸ਼ਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕਮਲਾਆਲਯਾ ਹੈ।" "ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ; ਇੱਛਾ ਤੇ ਰਤੀ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਹਨ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਦੇਵਤੇ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਸ਼ ਨਾਮ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਹੈ, ਇਸਤਰੀ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਹੁਣ ਇਹ ਵੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ।" ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਦੁਰਵਾਸਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਧਰੀ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾ ਦੇਖੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਚੰਦਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਆ ਗਈ ਸੀ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਰਿਸ਼ਿ, ਜੋ ਪਾਗਲ ਵਰਗਾ ਵਰਤਾਵ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੀ ਵਿਦਿਆਧਰੀ ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਮੰਗਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਵਿਦਿਆਧਰੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ ਮਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਰਿਸ਼ਿ ਨੇ ਉਹ ਮਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖੀ, ਤੇ ਪਾਗਲ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਐਰਾਵਤ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ ਤੇ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਦੇ ਸੀ। ਉਹ ਰਿਸ਼ਿ, ਪਾਗਲ ਵਰਗਾ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਮਾਲਾ ਉਤਾਰ ਕੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਹ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ ਐਰਾਵਤ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਾਲਾ, ਕਾਇਲਾਸ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ। ਪਰ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਹੋਏ ਹਾਥੀ ਨੇ, ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਲਾ ਸੋਂਡ ਨਾਲ ਫੜੀ, ਸੁੰਘੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਤਦ, ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕੀਤਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ, ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਮਾਲਾ, ਜੋ ਭਾਗ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ, ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਨਾ ਤੂੰ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕਿਆ; ਤੇਰੇ ਗਲ੍ਹਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਫੂਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਮਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ।" "ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਅਣਮੁੱਲਿਆ, ਹੇ ਮੂਰਖ, ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼੍ਰੀ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗੀ।