ਇਕ ਸਮੇਂ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਖੁਦ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਯਜਨਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਅਤੇ ਆਚਰਨ ਵਿਅਕਤ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ—ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਨੀਅਤ ਵਾਲੇ। ਜਦ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਿਕਾ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਦਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਮ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪਾਲਕ, ਉਸ ਨੇ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਵਸਥਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਜਾਤੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ; ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਾਯੂ ਦੇਵ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ। ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨਿਰਮਲ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਲੋਕ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ; ਗ੍ਰਿਹਸਥਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਲੋਕ, ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ। ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਮਰ ਲੋਕ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਹੈ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਬਾਰ੍ਹ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਤਾਮਿਸ੍ਰਾ, ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰਾ, ਮਹਾਰੌਰਵ, ਰੌਰਵ, ਭਿਆਨਕ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ, ਕਾਲਸੂਤਰ, ਅਤੇ ਅਵੀਚੀ—ਇਹ ਥਾਵਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਨ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਉਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਮਨ-ਜਨਮ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ; ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ embodied ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਚਲ ਤੱਕ—ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਦੁਬਾਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਲ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਿਹੇ ਹੋਰ ਮਨ-ਜਨਮ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ। ਭ੍ਰਿਗੁ, ਪੁਲੱਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗੀਰਸ, ਮਰੀਚੀ, ਦਕਸ਼, ਅਤ੍ਰੀ, ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ—ਇਹ ਮਨ-ਜਨਮ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਪੁਰਾਣਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨੌਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਖਿਆਤੀ, ਭੂਤੀ, ਸੰਭੂਤੀ, ਖਮਾ, ਪ੍ਰੀਤੀ, ਸੰਨਤੀ, ਊਰਜਾ, ਅਤੇ ਅਨਸੂਯਾ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਨੀਆਂ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ, ਆਦੇਸ਼ ਕੀਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਪਤਨੀ ਬਣੋ," ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਨੰਦਨ ਆਦਿ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੇ, ਵੰਸ਼ ਵਾਧੇ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਗ ਅਤੇ ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਦਾਸ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਰੋਸ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਰੋਸ ਤੋਂ, ਇਕ ਪ੍ਰਚੰਡ ਅੱਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ, ਜੋ ਰੋਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਰਧ-ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਅਰਧ-ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡੋ," ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੁਕ ਗਏ। ਉਹ ਆਦੇਸ਼ ਪाकर, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਈ ਪੁਰਸ਼ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਦਸ-ਗੁਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਕ ਵਿੱਚ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੀ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ—ਕਦੇ ਮ੍ਰਦੁ, ਕਦੇ ਉਗਰ, ਕਦੇ ਸ਼ਾਂਤ, ਕਦੇ ਅਸ਼ਾਂਤ; ਕਦੇ ਕਾਲਾ, ਕਦੇ ਗੋਰਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੁਇ-ਜਾਤੀ, ਸਵਯੰਭੂਵ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੂ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਨਾਰੀ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਯੰਭੂਵ ਮਨੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਮਨੂ ਤੋਂ, ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ; ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ—ਜੋ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਅਤੇ ਆਕੂਤੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਧੀਆਂ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਦਿੱਤੀਆਂ—ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਕੂਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰੂਚਿ ਨੂੰ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਆਕੂਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਸਦਕਸ਼ਿਨਾ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਪੁੱਤਰ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਸਦਕਸ਼ਿਨਾ ਤੋਂ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਦਕਸ਼ ਤੋਂ, ਬਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਯਮਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਸਵਯੰਭੂਵ ਮਨੂ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਕਸ਼ ਨੇ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਤੋਂ ਚੌਵੀ ਦੋਤੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀਆਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸ਼ਰਧਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਮੇਧਾ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਕ੍ਰਿਆ, ਬੁੱਧੀ, ਲੱਜਾ, ਵਪੁ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਿੱਧੀ, ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ—ਇਹ ਤੀਹ ਹਨ। ਵਿਆਹ ਲਈ, ਧਰਮ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਖਿਆਤੀ, ਸਤੀ, ਸੰਭੂਤੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ, ਖਮਾ, ਸੰਤਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਊਰਜਾ, ਸਵਾਹਾ, ਅਤੇ ਸਵਧਾ ਵੀ। ਭ੍ਰਿਗੁ, ਭਵ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅੰਗੀਰਸ; ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ, ਕ੍ਰਤੁ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ। ਅਤ੍ਰੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਹਨੀ, ਅਤੇ ਪਿਤਰ—ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਖਿਆਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜੀਵਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ-ਜਨਮ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਈ।