ਜਦ ਕਰੁਕੁਲ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਇਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਦਰੂਕਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜਿਸ ਵੀ ਥਾਂ ਉਹ ਕੌਰਵ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਦਰੂਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ, "ਜਦ ਤੂੰ ਅਰਜੁਨ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸਨੂੰ ਕਹੀਂ—'ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਂ ਜੋ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਸਾਂਭ ਵਿੱਚ ਹਨ।'" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਹੋਰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦਰੂਕਾ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਦੁਵਾਰਕਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਵਜ੍ਰ, ਜੋ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ। ਇੰਝ ਹੁੰਦਾ, ਦਰੂਕਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਦਰੂਕਾ ਨੇ ਦੁਵਾਰਕਾ ਜਾ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਫਿਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਜ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਭਾਗਵਾਨ ਗੋਵਿੰਦ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਅਵਧਾਰਿਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰਕੇ, ਚੌਥੇ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਯਾਦਵ ਨੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਆਪਣੇ ਘੁੱਟਣ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਰਾ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੋਹੇ ਦਾ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ (ਜੋ ਮੂਸਲ ਦੇ ਬਚੇ ਕੁਚੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸੀ), ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਹਿਰਣ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ। ਪਰ ਜਦ ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਖੜਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਮੈਂ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਿਰਣ ਸਮਝ ਕੇ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ। ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, "ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਤਾ ਭੀ ਡਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸੁਰਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾ।" ਇਹ ਬਚਨ ਹੋਏ ਹੀ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਰਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ—ਜੋ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਅਕਲਪਨਯ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਇੰਝ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਨਮਾ, ਅਪਰੰਪਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਲੇ ਗਏ।