ਹਰੀ ਨੇ ਦੂਰੋਂ Pauṇḍraka ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਸੀ, ਬਾਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਸੀ। ਉਹ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਸਾਂਪ ਦੀ ਸ਼ੰਖ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਰਥ ਚਿਹਨ ਗਰੁੜ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿਨ੍ਹਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਕੁਟ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ। Pauṇḍraka ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਚਿਹਨ ਵਾਲਾ ਹਰੀ ਹੱਸਿਆ। Pauṇḍraka ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਰਛੀਆਂ, ਗਦਾਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਜੈਵਲਿਨ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਨਾਲ ਲੜਿਆ। ਪਰ, ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਣ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਛਿਦ ਕੇ, ਗਦਾ ਤੇ ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਘਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। Janārdana ਨੇ Kāśi ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰ ਕੇ, Pauṇḍraka ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਿਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਰਾਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਚਿਹਨ ਛੱਡ ਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਚਕ੍ਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁੱਟਿਆ, ਇਹ ਗਦਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਛੱਡੀ, ਗਰੁੜ ਤੇਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ Pauṇḍraka ਨੂੰ ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਗਦਾ ਨਾਲ ਕੁੱਟਿਆ, ਤੇ ਗਰੁੜ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਠੀਆਂ, Kāśi ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, Vāsudeva ਨਾਲ ਲੜਿਆ। ਪਰ, ਹਰੀ ਨੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਣ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ Kāśi ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। Pauṇḍraka ਅਤੇ Kāśi ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, Śauri ਫਿਰ Dvāravatī ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜਨਤਕ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈ। Kāśi ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਸਿਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ। ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ ਕਿ Vāsudeva ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ Śaṅkara ਕੋਲ ਗਏ। Avimukta ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, Śaṅkara ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗੋ।" ਉਹ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਜਾਦੂਈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ Kṛṣṇa ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।" Śaṅkara ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹਿਆ," ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਜਾਦੂਈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਗਈ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਣੀ, ਜਿਸਦਾ ਮੂੰਹ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਉੱਤ ਜਗਦਾ ਸੀ, ਵਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, "Kṛṣṇa! Kṛṣṇa!" ਚੀਕਦੀ, Dvāravatī ਵੱਲ ਚਲ ਪਈ। ਲੋਕ, ਡਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫੜੀਆਂ, Madhusudana ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਭੱਜ ਗਏ। ਹਰੀ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਵੱਡੀ Kritya Kāśi ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੇ, ਬਲਦ-ਚਿਹਨ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ। "ਇਸ ਭਿਆਨਕ Kritya ਨੂੰ, ਜਿਸਦੇ ਵਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਆਪਣੇ ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰੋ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ," ਚਕ੍ਰ-ਧਾਰੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ। Sudārshana ਚਕ੍ਰ ਨੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਜਟਾ ਵਾਲੀ Kritya ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਘਾਵ ਨਾਲ, Maheshvara ਦੀ Kritya ਵਿਖਰ ਗਈ, ਪਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਤੇ Sudārshana ਚਕ੍ਰ ਪਿੱਛੇ। Kritya, ਜਲਦਬਾਜੀ ਨਾਲ, Varanasi ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ Vishnu ਦੇ Sudārshana ਚਕ੍ਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੋਕ ਲਈ। Kāśi ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਤੇ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ, Sudārshana ਚਕ੍ਰ ਵੱਲ ਵਧੀ। Sudārshana ਚਕ੍ਰ ਨੇ, ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ Kritya ਸਮੇਤ Varanasi ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਹਿਰ, ਰਾਜਾ, ਨੌਕਰ, ਨਾਗਰਿਕ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਮਨੁੱਖ, ਖਜ਼ਾਨੇ, ਭੰਡਾਰ — ਸਭ ਕੁਝ, ਇੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੇਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਘਰ, ਕੰਧਾਂ, ਅੰਗਣ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ; ਹਰੀ ਦਾ Sudārshana ਚਕ੍ਰ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਗਿਆ। Sudārshana ਚਕ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਚ ਅਟੱਲ, ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਭਿਆਨਕ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, Vishnu ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਬਲਭਦ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਭਰੇ ਕਰਤਬ — ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦੱਸੋ।" "ਮੈਂ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਖਿੱਚਣ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਤਬ ਸੁਣੇ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀਤਾ?" ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਸੁਣੋ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਥਾਹ Ananta, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚ ਕੀ ਕਰਤਬ ਕੀਤਾ।" Jambavati ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ Samba ਨੇ, Duryodhana ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਤੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਕਰਨਾ, Duryodhana ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, Bhishma ਤੇ Drona ਸਮੇਤ, ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਆ ਕੇ, ਜਿੱਤਿਆ Samba ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ, Duryodhana ਤੇ ਹੋਰਾਂ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ Samba ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। Bala ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਅਹੰਕਾਰ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਚ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ Samba ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ; ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।" Balarāma ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਕੇ, Duryodhana ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ, ਰਵਾਇਤੀ ਸਤਕਾਰ — ਗਾਂ, ਅਰਘਯ, ਤੇ ਪਾਣੀ — ਦਿੱਤਾ। Balarāma ਨੇ ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "Ugrasena ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ — Samba ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰਿਹਾ ਕਰੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, Bhīṣma, Droṇa, Karṇa, Duryodhana ਤੇ ਹੋਰ, ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ। Vāhlīka ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ, ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਅਸੀਂ ਗਦਾ-ਧਾਰੀ, ਯਾਦਵ, ਜੋ ਰਾਜ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਝੁਕ ਜਾਵਾਂ?