ਜਦੋਂ ਰੁਕਮਣੀ ਆਪਣੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵਿਛੜੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮਿਲੀ, ਤਦ ਸਾਰੀ ਦੁਆਰਕਾ ਦੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਣਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ, ਚਾਰੁਦੇਵ, ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਸ਼ੇਣਾ, ਚਾਰੁਗੁਪਤ ਅਤੇ ਭਦ੍ਰਚਾਰੁ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਚਾਰੁਵਿੰਦ, ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁ, ਮਹਾਬਲੀ ਚਾਰੁਵਰਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਚਾਰੁਮਤੀ ਵੀ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲਿੰਦੀ, ਮਿਤਰਵਿੰਦ, ਨਗਨਜਿਤ ਦੀ ਧੀ ਸਤਿਆ ਆਦਿ ਸਨ। ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਰੋਹਣੀ, ਮਦਰਾ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਾਭੰਡਨਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਸਤਭਾਮਾ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀ ਧੀ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮਣਾ ਅਤੇ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਹੋਰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਸਨ। ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਸੁਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੇ ਲਿਆਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਹਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਵਧਾਈ ਵਾਲੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨੀਰੁੱਧ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਵੀਰਤਾ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਅਨੀਰੁੱਧ ਲਈ ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਪੋਤੀ ਨੂੰ ਮੰਗਿਆ। ਰੁਕਮੀ ਨੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੌਰੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪੋਤੀ ਆਪਣੇ ਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਵਿਆਹ ਲਈ ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯਾਦਵ, ਹਰੀ ਸਮੇਤ, ਰੁਕਮੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਭੋਜਕਟਾ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਦਾ ਵਿਆਹ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹਲਾਯੁਧ (ਬਲਰਾਮ) ਨੂੰ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਖੇਡ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਦੇਈਏ?" ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਪਹਿਲੇ ਦਾਅ ਵਿੱਚ ਬਲਰਾਮ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮੀ ਕੋਲ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਦੂਜੇ ਦਾਅ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਜਿੱਤ ਲਏ। ਤੀਜੇ ਦਾਅ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲੈ ਲਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਰੁਕਮੀ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਚੀ ਹੰਸੀ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੇ। ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਬਲਦੇਵ, ਜਦ ਕਿ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਾਰਥੀ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ।" ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਖੁੱਲੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਦੰਦ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਲਾਯੁਧ (ਬਲਰਾਮ) ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਪਾਸੇ ਫੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, "ਮੈਂ ਜਿੱਤਿਆ!" ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਵੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਜਿੱਤਿਆ!" ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੁਕਾਬਲਾ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਰੱਖਵਾਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ?" ਤਦ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਵਾਣੀ ਗੂੰਜੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਲਰਾਮ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ। ਵਾਣੀ ਆਈ, "ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ; ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਗੱਲ ਝੂਠੀ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਆਖੇ ਵੀ, ਕਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਬਲਰਾਮ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸ਼ਤਰੰਜ ਦੀ ਤਖਤੀ ਨਾਲ ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਡਰਦੇ ਕੰਬਦੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਉਹ ਦੰਦ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਖੰਭ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੀ ਰਾਜ ਸਭਾ, ਬਲਰਾਮ ਦੇ ਕੋਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਭੱਜ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਨੇ, ਰੁਕਮਣੀ ਅਤੇ ਬਲਰਾਮ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਆਰਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਮਸਤ ਏਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਉਤਰੇ। ਉਹ ਦੁਆਰਕਾ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਨਰਕਾਸੁਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁਰਾਤਮਾ, ਜਿਵੇਂ ਧੇਨੁਕ, ਕੇਸ਼ੀ, ਕਮਸ, ਕੁਵਲਯਾਪੀਡ, ਪੁਤਨਾ ਆਦਿ, ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ, ਮੌਜੂਦ ਹੋ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਜ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਉਪਾਅ ਕਰੋ। ਇਹ ਨਰਕ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੰਮਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ਪੁਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਜਲ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਛਤਰੀ, ਮੰਦਰਾਚਲ ਦੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਚੋਟੀ, ਅਤੇ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਕੁੰਡਲ ਵੀ ਚੁਰਾ ਲਈ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ, ਉਹ ਏਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਦਿਤੀ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਕਾਲੀ ਵੰਮੀ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਕਿਰਤਿਆ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਸੋਚੋ ਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।