ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬਲਰਾਮ ਦੀ ਜੋਤਿ ਮੁੜ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਕਮਲ ਦੇ ਗਹਣੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਜਦ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਇਹ ਕਮਲ ਦਾ ਗਹਣਾ, ਸੋਹਣਾ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਸਜੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੜੀ ਹੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ (ਬਲਰਾਮ) ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਰਹੇ। ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਇੱਥੇ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਦਵਾਰਕਾ ਨਗਰੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਫਿਰ ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਰੈਵਤ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਰੈਵਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਰੈਵਤੀ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਥ ਅਤੇ ਉਲਮੁਕ ਨਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਿਨਾ ਨਗਰੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮੀ ਤੇ ਧੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੁਕਮਣੀ ਸੀ। ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਲਈ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮੋਹਨੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਵੈਰੀਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗੀ ਗਈ ਸੀ। ਭੀਸ਼ਮਕ ਨੇ, ਰੁਕਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕੁਆਰੀ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਬਲਰਾਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਯਾਦਵ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕੁੰਡਿਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਿਆਹ ਵਿਚ, ਹਰਿ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਟਕਰਾਅ ਦਾ ਭਾਰ ਰਾਮ (ਬਲਰਾਮ) ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਪੌਂਡ੍ਰਕ, ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਵਿਦੂਰਥ, ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ, ਜਰਾਸੰਧ, ਸ਼ਾਲਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ, ਹਰਿ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਵਧੀਆ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਪਰ ਉਹ ਹਾਰ ਗਏ ਤੇ ਬਲਰਾਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯਾਦਵਾਂ ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਵਚਨ ਲਿਆ, "ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕੁੰਡਿਨਾ ਵਿੱਚ ਪਰਵেশ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਕੇਸ਼ਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਨਾ ਲਵਾਂ।" ਤੇ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਦੌੜ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਲਰਾਮ ਦੀ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਤੇ ਰਥ ਸਨ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰੀ ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਭਰਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿਉ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਨੇ ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਰੁਕਮੀ ਫਿਰ ਭੋਜਕਟਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰਾ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਰੁਕਮਣੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ ਤੇ ਬੜੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਬਰਾਸੁਰ ਨੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਏ ਭਗਤ, ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਬਚਿਆ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ? ਪ੍ਰਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਨਮ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਾਲਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਜਨਮਕੋਠੜੀ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਾ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ, ਖਾਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜਲ-ਜੰਤੂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਭਿਆਨਕ ਭਵੰਡਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਮੱਛੀ ਨੇ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਪਰ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਵੀ, ਉਹ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਮੱਛੀ ਹੋਰ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਮਛੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਫੜੀ ਗਈ, ਮਾਰੀ ਗਈ ਤੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਗਈ। ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਔਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸੋਈਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸੀ, ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ ਤੇ ਰਸੋਈਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਜਦ ਮੱਛੀ ਦਾ ਪੇਟ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬੜਾ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਮੁੰਡਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਕੁਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ?" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਭੌਂਹ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਜਨਮਕੋਠੜੀ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਮੱਛੀ ਨੇ ਨਿਗਲਿਆ, ਹੁਣ ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਾਂਭ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਨਾਰਦ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਉਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਛੋਟੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮਾਇਆਵਤੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਮਾਇਆਵਤੀ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਮਾਇਆਵਤੀ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਲਈ ਗਹਿਰੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਅੰਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਇਆਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕੀ ਰਹੀ। ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜ ਗਈ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਵਹਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋ?" ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ। ਇਹ ਕਾਲਸ਼ੰਬਰ ਤੇਰਾ ਵੈਰੀ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਮੱਛੀ ਨੇ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਿਆ। ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਜੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੈਤ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸੈਨਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਸੱਤ ਮਾਇਆਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਅੱਠਵੀਂ ਮਾਇਆ ਵਰਤੀ। ਉਸ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਲਸ਼ੰਬਰ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਮਾਇਆਵਤੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਮਾਇਆਵਤੀ ਸਮੇਤ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।