ਕੰਸ ਦੇ ਅਤਿਅਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਅਸੀਂ ਕੰਸ ਦੀ ਹੰਕਾਰ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬੇਬਸ ਹੋ ਗਏ ਸੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਯਦੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਤੋਂ ਆਦਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਕੰਸ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੁਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਹਰੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅੰਸੂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਵਜਨ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਸੀ। ਫਿਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਕੈਦ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ। ਯਦੁ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੁਆਰਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਰੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ। ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਰੀ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਮਾਹਰ, ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ੰਕ ਹੋ ਕੇ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।" ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਵੰਸ਼ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹੈ। ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਸੇਵਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਾਂਗਾ, ਦੇਵਤਾ ਆਗਿਆ ਦੇਣ — ਕਿਸੇ ਹੇਠਾਂ ਚੁਕਚੁਕ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ। ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੂਤ!" "ਜਾ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਹੋ: 'ਹੇ ਵਾਸਵ, ਹੁਣ ਅਹੰਕਾਰ ਬਸ! ਸਧਰਮਾ, ਤੇਰਾ ਸਭਾ ਮੰਡਪ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ।'" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਅਦ্বਿਤੀਯ ਰਤਨ, ਸਧਰਮਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸਭਾ ਮੰਡਪ, ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਯਦੁਵੰਸ਼ੀ ਇਸ ਵਿਚ ਬੈਠਣ।" ਵਾਯੂ, ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ ਇੰਦਰ — ਸ਼ਚੀਪਤੀ — ਨੂੰ ਦੱਸੇ; ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਸਭਾ ਮੰਡਪ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਯਦੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਾਯੂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ divine assembly hall, ਜੋ ਹਰ ਰਤਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ। ਦੋ ਉੱਤਮ ਯਦੁਵੰਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਨੇ ਸ਼िष्य-ਅਚਾਰਯ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ। ਫਿਰ ਦੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ — ਬਲਦੇਵ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ — ਕਸ਼ੀ ਦੇ ਆਵੰਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਆਚਾਰਯ ਕੋਲ ਹਥਿਆਰ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖਣ ਗਏ। ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼िष्य ਬਣ ਕੇ, ਅਚਾਰਯ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਸਹੀ ਵਿਵਹਾਰ ਦਿਖਾਇਆ। ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਗੁਪਤ ਧਨੁਰ ਵਿਦਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰ ਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸਮੇਤ, ਚੌਂਠ (64) ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੀ — ਇਹ ਅਚੰਭਤ ਸੀ। ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਯੋਗਤਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸਨ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ ਹਨ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਦਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਆਪਣੀ ਗੁਰੁ-ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਚੁਣੋ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਲੌਕਿਕ ਕਰਤਬ ਸਮਝ ਕੇ, ਗੁਰੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਦੇ ਲੂਣ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੋਲ ਗਏ, ਕੀਮਤੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।" ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ — ਪਾਂਚਜਨ — ਜੋ ਸ਼ੰਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਹੇ ਦੈਤ-ਵਧ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਪਾਂਚਜਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਸ਼ੰਖ ਲੈ ਆਇਆ। ਜਿਸ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟ ਜਾਂਦੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਧ ਜਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਹਰੀ, ਪਾਂਚਜਨਯਾ ਸ਼ੰਖ ਨੂੰ ਭਰ ਕੇ, ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਨਾਲ ਯਮਪੁਰੀ ਗਿਆ; ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਯਮ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਕਸਟ ਭੋਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਪੁਰਸ਼ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੁੜ ਕੇ ਮਥੁਰਾ ਆਏ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਕੰਸ, ਜੋ ਜਰਾਸੰਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਅਸਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਰੀ ਬਣਿਆ। ਜਰਾਸੰਧ, ਮਗਧ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਯਦੁਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਇਆ। ਮਥੁਰਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਤੀਹ (23) ਫੌਜੀ ਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਘੇਰਾ ਪਾ ਲਿਆ। ਰਾਮ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਆਪਣੇ ਥੋੜੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਆਏ। ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਬਲ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਹਥਿਆਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਤੁਰੰਤ, ਹੇ ਵੀਰ, ਅਖੰਡ ਤੀਰ-ਕਟਾਰ, ਹਰੀ ਦਾ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼, ਤੇ ਕਉਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ। ਅਤੇ, ਹੇ ਕਵੀ, ਬਲਭਦ੍ਰ ਦਾ ਹਲ ਤੇ ਸੌਨੰਦ ਮਸਲ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ। ਫਿਰ, ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਯੋਧੇ — ਰਾਮ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ — ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਸ਼ਟ ਚਲਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬਚ ਗਿਆ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ। ਫਿਰ, ਜਰਾਸੰਧ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆਇਆ; ਪਰ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਹਰਾਇਆ ਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਠਾਰਾਂ (18) ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਗਧ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਯਦੁਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਲੜਿਆ। ਹਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਰਾਸੰਧ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਯਦੁਵੰਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਬਲ, ਯਦੁਵੰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਰ ਜਿੱਤ, ਜੋ ਉਹ ਜਰਾਸੰਧ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ-ਦੁਬਾਰਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ — ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ — ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਸੀ।