ਕੁਵਲਯਾਪੀੜਾ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰੋਹਿਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲਭਦ੍ਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਚਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਵੱਜਾ ਮਾਰਿਆ। ਬਲਭਦ੍ਰ ਦੀ ਇਸ ਖੇਡ-ਵਾਂਗ ਹਮਲੇ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਜੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਹਾਥੀ ਦੇ ਮਾਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਬਲਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ—ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਲਹੂ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਸੀਨੇ-ਵਾਂਗ ਮਲਕੜ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਾਨ-ਭਰਪੂਰ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਂ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਸ ਵੱਡੇ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਹੋਈ—"ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਬਲਭਦ੍ਰ ਹੈ!" ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ। "ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਰਥ ਉਲਟਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ।" "ਇਹ ਉਹ ਲੜਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਲੀਆ ਸੱਪ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ ਚੁੱਕਿਆ।" "ਅਰਿਸ਼ਟ, ਧੇਨੁਕ ਤੇ ਕੇਸ਼ੀ—ਇਹ ਮੰਦ-ਮਤ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼—ਇਸ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ; ਵੇਖੋ, ਇਹ ਅਚੂਤ ਹੈ।" "ਤੇ ਇਹ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਬਲਭਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਭੁਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਜੋ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਆ ਰਹੇ ਹਨ; ਜਿਹੜਾ ਨਾਰੀ-ਮੰਡਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਇਹੀ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਗੋਪਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਚਾ ਕਰੇਗਾ।" "ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮਹਾਂ ਅੰਸ਼ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ।" ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਛਾਤੀ ਹਿਲ ਉਠੀ। ਵਸੁਦੇਵ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੁਖ-ਸੰਤਾਪ ਭੁੱਲ ਕੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਰੁਕ-ਰੁਕ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਤਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। "ਮਿੱਤਰੋ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੂੜ੍ਹੇ ਲਾਲ ਹਨ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਕਾਰਨ ਮੋਤੀ-ਵਾਂਗ ਪਸੀਨਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ, ਖਿੜੀ ਹੋਈ ਸੱਤੰਬਰ ਦੀ ਕਮਲ-ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੀਏ।" "ਸੋਹਣੀਏ, ਦੇਖੋ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਮਹਾਂ ਚਮਕ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੋੜੀ ਭੁਜਾਂ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਬਲਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਹ ਦੁੱਧ, ਚੰਦ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੁਣ ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ?" "ਵੇਖੋ, ਮਿੱਤਰੋ, ਬਲਭਦ੍ਰ ਮੁਸ਼ਟਿਕ ਤੇ ਚਾਣੂਰ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਦੇਖੋ।" "ਮਿੱਤਰੋ, ਹਰੀ ਚਾਣੂਰ ਵੱਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਲਈ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਹੀਂ—ਕੀ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਇਹ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹਨ?" "ਕਿਵੇਂ ਹਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਰਮ ਦੇਹ ਹੁਣ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਰਾਖਸ਼, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਹ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸਖਤ ਹੈ, ਨਾਲ ਮੈਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗ-ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਚਾਣੂਰ ਆਗੂ ਰਾਖਸ਼ ਕੁਸ਼ਤੀਬਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਹਨ।" "ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਉਲੰਘਣ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਨਿਰਣੇਕਰਤਾ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਤੇ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਆਦਮੀ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਨ।" ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਦ ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ-ਪੱਟੀ ਬਾਂਧ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚ ਉੱਚਲ ਕੇ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।" "ਤੇ ਬਲਭਦ੍ਰ ਵੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਚਲਿਆ; ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਧਰਤੀ ਹਰ ਪੈਰ 'ਤੇ ਟੁੱਟੀ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਚਾਣੂਰ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਮੁਸ਼ਟਿਕ, ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬਲਭਦ੍ਰ ਨਾਲ ਲੜਿਆ। ਹਰੀ ਤੇ ਚਾਣੂਰ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮੁੱਕੇ, ਥੱਪੜ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਪੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਮਾਰਿਆ; ਹਮਲੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸਖਤ ਸਨ। ਇਹ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਕੁਸ਼ਤੀ, ਧੱਕੇ, ਤੇ ਪਕੜਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਥਿਆਰ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਇਹ ਲੜਾਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ-ਮੰਡਲ ਅੱਗੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਚਾਣੂਰ ਨੇ ਹਰੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਗੋਪ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਹੈ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੜਿਆ, ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ। ਚਾਣੂਰ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਘਟ-ਵਾਧ ਦੇਖ ਕੇ, ਕংস ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤਕ ਵਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੁਕਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਤਬਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਦਿਵਿਆ ਵਾਜੇ ਇਕਠੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ। "ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਚਾਣੂਰ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਕੇਸ਼ਵ!"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁਪਤ ਰਹੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਪਏ। ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਚਾਣੂਰ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਫੜ ਕੇ, ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਦੱਸ-ਦੱਸ ਕੇ, ਚਾਣੂਰ ਨੂੰ ਸੁੰਨ-ਵਾਰ ਘੁੰਮਾਇਆ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਡ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ, ਚਾਣੂਰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੱਕੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਧਰਤੀ ਲਹੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤਲਾਬ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ ਮੁਸ਼ਟਿਕ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਨੇ ਚਾਣੂਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੁਸ਼ਟਿਕ ਨੂੰ ਮੁੱਕਾ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਤੇ ਗੋਡੇ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਮਾਰਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲਣ ਸਮੇਂ ਚਕ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁਸ਼ਤੀਬਾਜ਼ ਰਾਜਾ ਤੋਸ਼ਲਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਬਲਭਦ੍ਰ ਨੇ ਮਹਾਂ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਖਸ਼ ਕੁਸ਼ਤੀਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦਿਖਾਈ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।