ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੀਤਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਮਿਲੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣਾ ਭੋਗ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਦੂਜਾ ਪਿੰਡ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਦਰਭਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਪਿੰਡ ਮਾਤਾ ਪੱਖੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿਓ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਦਿਓ। ਰਾਜਾ, ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਾਨ ਦਿਓ, 'ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ' ਦੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ, 'ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ' ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ 'ਐਸਾ ਹੋਵੇ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਵੋ; ਪਸ਼ੂ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਕਰਮ ਮਾਤਾ ਪੱਖੀ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਭੋਗ-ਦਾਨ-ਵਿਦਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ; ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਭੋਗ ਦਿਓ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛੱਡੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਉਹ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਲੋਕਾਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਪੱਖੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ; ਜਦੋਂ ਪਿਤਰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ: ਪੋਤਾ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਅਤੇ ਤਿਲ; ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਦਾਨ, ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਗਾਉਣਾ ਵੀ। ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਰੋਸ, ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਪਿਤਰ, ਮਾਤਾ ਪੱਖੀ ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਯਜਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਯੋਗੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਯਜਕ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਰਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਯਜਨ ਭੋਗ, ਮੱਛੀ, ਖਰਗੋਸ਼, ਨੇਵਲਾ, ਸੂਰ, ਬੱਕਰਾ, ਭੇਡ, ਹਿਰਣ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ ਦਾ ਮਾਸ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ ਦਾ ਮਾਸ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵਧਰੀਣਸਾ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤਲਵਾਰ ਮੱਛੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਕਾਲਸ਼ਾਕਾ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਕਰਮ ਲਈ ਉੱਤਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਸੰਤੋਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਗਯਾ ਵਿਖੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਜਨਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੋਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਿਕਾ, ਸਨੀਵਾਰਾ, ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਆਮਾਕਾ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ। ਜੌ, ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ, ਮੂੰਗ, ਗਹੂੰ, ਚੌਲ, ਤਿਲ, ਮਟਰ, ਕੋਵਿਦਾਰ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਰਾਜਾ, ਉਹ ਅਨਾਜ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਫਸਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਜਮਾਸ਼, ਅਨੂ ਅਤੇ ਮਸੂਰ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਲੌਕੀ, ਗ੍ਰੰਜਣ, ਪਿਆਜ਼, ਮੂਲੀ, ਗੰਧਾਰਕ, ਕਰੰਬਾ ਅਤੇ ਖਾਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਲੂਣ ਵੀ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਲਾਲ ਰੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦਿੱਖਣ ਲੂਣ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਜਿੱਥੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਦੁੱਧ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਗਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਬਦਬੂਦਾਰ ਜਾਂ ਝਾਗ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਉਟ, ਭੇਡ, ਪਥ ਅਤੇ ਭੈਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਹਿਜੜੇ, ਚੁਕਰ, ਮਿਸਰਿਤ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ, ਦੁਸ਼ਟ, ਨਾਸਤਿਕ, ਰੋਗੀ, ਕਾਂ, ਕੁੱਤੇ, ਨੰਗੇ, ਬਾਂਦਰ, ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੂਰ—ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਾ ਕਰੋ। ਜੇਕਰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਲਿਆਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਅਸ਼ੁਧ, ਲਾਸ਼ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤਿਲ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਨਖ, ਵਾਲ, ਕੀੜਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਸ਼ੁਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਭੋਜਨ, ਜਾਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਭੋਜਨ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਕਲਾਪਾ ਵਣ ਵਿੱਚ, ਮਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਸੀ: 'ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਲੜੀ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ, ਜੋ ਗਯਾ ਆ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦੇਣ।' 'ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਲੜੀ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਐਸਾ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਅਤੇ ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਧ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਤੀਰਵਾਂ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।' 'ਜਾਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਕਾਲਾ ਬਲਦ ਛੱਡੇ, ਜਾਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਘੋੜਾ ਯਜਨ ਕਰੇ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਭੋਗ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਯਦੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੜੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਯਧਵਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਲ-ਜੰਗਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਪੁੱਤਰ ਅਨੂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਸਭਾਨਲ, ਚਕਸ਼ੁ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਸ। ਸਭਾਨਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲਾਨਲ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਦੀ, ਵੰਸ਼ ਲੜੀ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ।