ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ, ਕਾਮ-ਕ੍ਰਿਆ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਾਲੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਚ ਨਿਯੁਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਖਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ, ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ—ਕਾਮ-ਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵੀਰਯ ਦੀ ਖਾਈ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੁਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦੁਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਬਿਨਾ, ਆਏ ਹੋਏ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦੋਂ ਦੁਵਿਜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੈਰ-ਪਖਾਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਧੋ ਲੈਣ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀਆਂ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਦੁਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦਾਦਾ ਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵੀ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਰਸਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ; ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ; ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਹੀ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਅਸਨ ਵਾਸਤੇ ਕੁਸ਼ ਦਾ ਪੱਤਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਖਾਲੀ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਕਰੇ। ਜੋ ਰਸਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੌ-ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਘਯ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਤੇ ਦੀਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇ। ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੂਹਰੀ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਕਰਕੇ। ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਮਝਦਾਰ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਕਰੇ; ਅਰਘਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਤਿਲ-ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਾ। ਜੇਕਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਮਹਿਮਾਨ—ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਯਾਤਰੀ—ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਯੋਗੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿਤ-ਕਰਤਾ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਣਜਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ ਆਏ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇ; ਰਾਜਾ, ਜੇਕਰ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਆਦਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ—ਚਟਣੀ ਅਤੇ ਲੂਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ—ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਭੇਟ ਅੱਗ ਨੂੰ 'ਸਵਾਹਾ' ਉਚਾਰ ਕੇ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਭੇਟ ਵੈਵਸਵਤ ਨੂੰ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭੇਟ ਤੋਂ ਬਚੀ ਹੋਈ ਥੋੜ੍ਹੀ ਭੋਜਨ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੱਥ ਭਰ ਭੋਜਨ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਭੇਟ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਰੁਖੇਪਣ ਦੇ, ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਭੋਜਨ ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਖਾਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ, ਨਰਮ ਅਤੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ, ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰੱਖਿਆ-ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ, ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਤਿਲ ਛਿੜਕੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਦੁਵਿਜਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅੱਜ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅੱਜ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਮੇਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਚਾਰਿਆ ਹੈ, ਅੱਜ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦਾਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉੱਤਮ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾਵਣ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ।" ਹਰੀ, ਯਜਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਭੋਗੀ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਤੁਰੰਤ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਛਿੜਕੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਪਾ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ, ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਫਿਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਤਿਲ-ਮਿਸ਼੍ਰਤ ਪਿੰਡ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਤਿਲ-ਮਿਸ਼੍ਰਤ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਾਲ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਤਿਲ-ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿਓ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਿਓ, ਰਿਮਨੈਂਟਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ। ਦੂਜਾ ਪਿੰਡ ਦਾਦਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ; ਦਰਭਾ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ ਅਤੇ ਮਲ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਪਿੰਡ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ; ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਦਿਓ। ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਤ ਦਾਨ ਦਿਓ, "ਸਭ ਕੁਸ਼ਲ ਹੋਵੇ" ਦੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ, "ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ "ਇਸੇ ਹੋਵੇ" ਕਹਿ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗੋ; ਪਸ਼ੂ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ। ਇਹੀ ਕ੍ਰਮ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਪੂਰਵਜਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਭੋਜਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਵਿਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਦੁਵਿਜਾਂ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰ ਤਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੋ; ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਟ ਦਿਓ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦਿਓ, ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜੇ ਤਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਓ।