ਨਾਰਦ ਜੀ ਤੋਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੰਸਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਦੇਵਕੀ ਅਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਖਤ ਨਿਗਰਾਨੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕੰਸਾ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਣ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਸਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਿ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਇਹ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਮੋਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਨੀਂਦ (ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ), ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਨੀਵੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਉਹ ਛੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।” ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਕੰਸਾ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰਾ ਅੰਸ਼ ਸ਼ੇਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਅੰਸ਼ਿਕ ਅਵਤਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਰੋਹਣੀ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਅੰਸ਼ (ਭਰੂਣ) ਨਿਕਾਲ ਕੇ ਰੋਹਣੀ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਂ।” ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਭੋਜ ਰਾਜਾ (ਕੰਸਾ) ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਾਰਨ ਸੋਚਣਗੇ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਗਰਭਪਾਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਭਰੂਣ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕੂ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਮੈਂ ਖੁਦ ਸੁਭਾਗੀ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ। ਪਰ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕੋਲ ਜਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਤੇਜ ਤਾਕਤ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾ।” ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਭਾਦਰੋਂ ਦੀ ਅੰਧੇਰੀ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਤੂੰ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਜਨਮ ਲੈਣੀ।” ਜਦ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪਾਸ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ਾ, ਦੇਵਕੀ ਕੋਲ ਪਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਵਸੁਦੇਵ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਕੰਸਾ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗਾ, ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਦਿ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ। ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਿਚ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਏਗਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੁੰਭ-ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਵਰਗੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਂਗੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਨੇਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਵਾਸ ਬਣਾਵੇਂਗੀ। ਤੂੰ ਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ, ਧੀਰਜ, ਸੋਭਾ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਸਥਿਰਤਾ, ਲਾਜ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਹੈਂ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੂੰ ਆਪ ਹੈਂ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਆਰਿਆ, ਦੁਰਗਾ, ਵੇਦਗਰਭਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਭਦਰਾ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਖੇਮਾਦਾ ਜਾਂ ਭਾਗ੍ਯਦਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਵੇਰੇ-ਸ਼ਾਮ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਗਣ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਮਦਿਰਾ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਨੇ ਭਰੂਣ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਾਲਾ ਸੱਤਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਤਦ ਹਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਦਿਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਯੋਗਮਾਇਆ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲਏ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿ-ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਸੁਹਾਵਣੇ ਹੋ ਗਏ; ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ, ਤਦ ਰੁੱਤਾਂ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਵਕੀ ਵੱਲ ਟਿਕ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਸਧਾਰਣ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਦੇ ਨਹੀਂ, ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਦਿ-ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕੋਖ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਬੋਲੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਸਦਾ ਦੀ ਸਰਜਨਹਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਯਗ੍ਯ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ। ਉਹ ਫਲਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਅਧੀਨ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਅਰਣੀ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਅਦਿਤੀ (ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ) ਅਤੇ ਦਿਤੀ (ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ) ਹੈ। ਉਹ ਜੋਤ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਦਿਨ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਆਚਰਣ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਲਾਜ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦੀ ਜਨਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਬੁੱਧੀ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਅਤੇ ਧੈਰਜ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਦੀ ਜਨਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਗ੍ਰਹਿ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਉਸਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਟਾਪੂ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ—ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹਨ। ਪਿੰਡ, ਪਿੰਡੀਆਂ, ਵਸੇਬੇ, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ—ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿ, ਤਾਰੇ, ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵਾਹਨ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਲੋਕ, ਵਾਤਾਵਰਨ, ਸਵਰਗ, ਮਹਰ, ਜਨ, ਤਪ, ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ—ਸਭ ਕੁਝ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ, ਚਾਰਣ, ਮਹਾਨ ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼, ਭੂਤ ਅਤੇ ਪਰਛਾਈ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਵਾਨਾ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਕਰਮ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਪ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼, ਸਵਧਾ, ਗਿਆਨ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਜੋਤਿ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਸਵਧਾ, ਗਿਆਨ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਜੋਤਿ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ। ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।