ਤੁਸੀਂ ਘਟਦੇ ਜਾਂ ਵਧਦੇ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ, ਅਜਨਮਾ, ਸਰਵਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਥਕਾਵਟ, ਆਲਸ, ਡਰ, ਕ੍ਰੋਧ, ਇੱਛਾ ਆਦਿ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ, ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ, ਅਟੱਲ ਹੋ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਨਿਯਮ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਆਸਰਾ, ਤੇਜ ਦਾ ਮੂਲ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਹੇ ਪਰਮਪੁਰਖ! ਜਿਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਅਵਰਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ, ਨਾ ਅਕਾਰਨ, ਨਾ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਸ੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਮਈ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣੀ, ਤਦ ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ! ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ; ਜਾਨ ਲਵੋ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਹਰੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਭੈ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਦੁਬਾਰਾ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਜ਼ਾਰ-ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਹੁ-ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਬਹੁ-ਪੈਰ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਅਪਾਰ! ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਲਯ ਅਤੇ ਪਾਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਖਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਤੋਂ ਵੀ ਭਾਰੀ, ਜੜ, ਮੱਤ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸਰਵੋਤਮ ਆਤਮਾ ਹੋ। ਹੇ ਅਗਾਧ! ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਆਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ—ਇੰਦਰ, ਦੈਤਿਆਰੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਵਰੁਣ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੂ, ਸੂਰਜ, ਵਾਯੂ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਥ! ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੰਮ ਦੱਸੋਗੇ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗੇ, ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗੇ। ਸ੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀ ਹੋਣ ’ਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਵੱਲਾਂ ਤੋੜੀਆਂ—ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ, ਇੱਕ ਕਾਲੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਦੋ ਵੱਲਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣਗੀਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਓ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਭਰੇ ਹੋਏ ਪਾਗਲ ਮਹਾਦੈਤਿਆ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੈਤਿਆ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਮੇਰੇ ਅਵਤਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦੇਵਕੀ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਠਵਾਂ ਗਰਭ ਧਾਰੇਗੀ—ਮੇਰੀ ਵੱਲ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ! ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੰਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜੰਮੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ ਹਰੀ ਅੰਤਧਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਏ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮਹਾਨ ਮুনি ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਕੰਸ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰੱਖਵਾਲੀ ਲੱਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਵਧੇਰੇ ਵੀ, ਹੁਣ ਵੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੰਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਇਛਾ ਨਾਲ ਯੋਗਨਿਦਰਾ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਆਏ। ਯੋਗਨਿਦਰਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਨਿਦਰਾ! ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਨੀਵੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦੇ। ਉਹ ਛੇ ਜਦ ਕੰਸ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਜਾਣ, ਤਦ ਮੇਰਾ ਅੰਸ਼, ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ੇਸ਼ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੱਤਵੇਂ ਗਰਭ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ। ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਰੋਹਣੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦੇਵੀਂ। ਭੋਜ ਰਾਜਾ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਜੁਲਮ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਕਹਿਣਗੇ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਗਰਭਪਾਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਗਰਭ-ਸਥਾਨਾਂਤਰਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਨਾਇਕ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕੇਗਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ, ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜੰਮਾਂਗਾ; ਪਰ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕੋਲ ਜਾ, ਮੇਰਾ ਤੇਜ ਲੈ ਕੇ। ਵਰਖਾ-ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੰਮਾਂਗਾ; ਪਰ ਤੂੰ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਜੰਮੇਗੀ। ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਸਿਆਣੇ ਉੱਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਦੇਵਕੀ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਵਾਸੁਦੇਵ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕਰੇਗਾ। ਕੰਸ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪੱਥਰੀਲੇ ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਦੈਵੀ ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ। ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ, ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਮੰਨ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੁੰਭ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਆਦਿਕ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਈ ਆਵਾਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵੇਂਗੀ। ਤੂੰ ਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਨਮ੍ਰਤਾ, ਧੀਰਜ, ਸੋਭਾ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਸਥਿਰਤਾ, ਲਾਜ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕ੍ਰੋਧ ਵੀ ਹੈਂ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਹ ਸਭ ਹੈਂ। ਜੋ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਆਰਿਆ, ਦੁರ್ಗਾ, ਵੇਦਗਰਭਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਭਦਰਾ, ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ, ਖੇਮਾਦਾ ਜਾਂ ਭਾਗਯਦਾ ਆਖਦੇ ਹਨ—ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਉਹ ਭਗਤ ਜੁਕ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮੱਦਿਰਾ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਿਰਵਿਘਨ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗੀ। ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਗਰਭ-ਸਥਾਨਾਂਤਰ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਪ੍ਰਸਵ ਕਰਵਾਇਆ।