ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰਾ ਭਾਰ ਹਟਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਇਹ ਬੋਝ ਝਲਦੇ ਹੋਏ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਨਾ ਡਿੱਗ ਜਾਵਾਂ।" ਧਰਤੀ ਦੀ ਇਹ ਅਰਜ਼ੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਕਹਿਣ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਓਹੀ ਸੱਚ ਹੈ। ਹੇ ਸੁਰਗਵਾਸੀਓ, ਮੈਂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹਾਂ। ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਤਾਕਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ-ਨੀਚ, ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ—all ਇਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ।" ਅੱਗੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਚੱਲੀਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਏ। ਸਾਰਾ ਮਾਮਲਾ ਉਸਦੇ ਅਗੇ ਰੱਖੀਏ। ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਆਤਮਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ ਵਿਣੁ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ ਹੋ—ਉੱਚਾ ਤੇ ਨੀਵਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੋ, ਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਵੀ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਹੋ—ਸੂਖਮ ਅਤੇ ਸਥੂਲ, ਧੁਨੀ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਰਿਗਵੇਦ, ਯਜੁਰਵੇਦ, ਸਾਹਮਵੇਦ, ਅਥਰਵਵੇਦ ਹੋ; ਵਿਦਿਆ, ਯਜਨਾ, ਨਿਰੁਕਤ, ਛੰਦ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣ, ਵਿਆਕਰਨ, ਮੀਮਾਂਸਾ, ਤਰਕ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ—all ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਆਤਮਾ, ਉਸਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਅਵਿਅਕਤ, ਅਵਰਨਣਯੋਗ, ਅਚਿੰਤਯ, ਨਿਰਵਸਤ੍ਰ ਹੋ; ਨਾਹ ਹੱਥ, ਨਾਹ ਪੈਰ, ਫਿਰ ਵੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਬਿਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਬਹੁ-ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੋ; ਬਿਨਾਂ ਪੈਰ-ਹੱਥ ਦੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਫੜਦੇ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਤੇ ਸਭ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੂਖਮ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਹੋ; ਜਿਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਗਿਆਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਰੂਪ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ; ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਸੀ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ, ਸੂਖਮ ਤੋਂ ਵੀ ਸੂਖਮ, ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ। ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਚਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੋਮ ਦੀ ਅੱਗ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚਮਕ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਚਨਹਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।" "ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਾ ਬਦਲ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰੂਪ, ਨਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਨਾ ਨਵਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਹੋ, ਸਮੂਹਕ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਤਾਕਤ, ਗਿਆਨ, ਬਲ ਅਤੇ ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਨਾਹ ਤੁਸੀਂ ਘਟਦੇ, ਨਾਹ ਵਧਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਨਿਰਭਰ, ਆਦਿ-ਰਹਿਤ, ਸਰਵ-ਸਵਾਮੀ, ਥਕਾਵਟ, ਆਲਸ, ਡਰ, ਗੁੱਸਾ, ਇੱਛਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ।" "ਨਿਰਦੋਸ਼, ਉੱਚਤਮ, ਅਸੰਭਾਵ, ਅਟਲ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਨਿਯਮ; ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉੱਚਤਮ ਆਧਾਰ, ਚਮਕ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ। ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਜਿਸਦੀ ਧਿਆਨ-ਅਵਸਥਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੜਦੇ ਜਾਂ ਆਧਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਿਵਾਸ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਹੈ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ, ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ; ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।" ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਜਨਮੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਮੰਗਣੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਉਹ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਭੈ ਤੇ ਭਗਤੀ ਸੀ, ਦੁਬਾਰਾ ਉਸਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। "ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਅਪਰੰਮਾਪ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਵਿਨਾਸ਼ ਤੇ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੂਖਮ, ਅਣਮਾਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ, ਜੜ ਪਦਾਰਥ, ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ—ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮੇ ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੋ, ਇਸਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਓ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ—ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਵਰੁਣ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਸੂਰਜ, ਵਾਯੂ, ਅੱਗ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੰਮ ਸੌਂਪੋ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗੇ, ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚੋਂ ਦੋ ਵਾਲ—ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ, ਇੱਕ ਕਾਲਾ—ਨਿਕਾਲੇ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਦੋ ਵਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣਗੇ।" "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਠੇ ਪਾਗਲ ਮਹਾਂ-ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੈਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਮੇਰੇ ਅਵਤਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦੇਵਕੀ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਅੱਠਵਾਂ ਗਰਭ ਧਾਰੇਗੀ—ਮੇਰਾ ਵਾਲ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।" "ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਮਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਹਰੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਨਜ਼ਰੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰ ਆਏ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਮਸ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ, "ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਗਰਭ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।