ਕੰਸਾ, ਜੋ ਮੂੜ੍ਹ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਦਿਵਕੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ, "ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੈ, ਦਖਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੰਤ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਸਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਖਿੱਚੀ ਅਤੇ ਦਿਵਕੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੰਸਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੂੰ ਇਸ ਧਨਵੰਤ ਦਿਵਕੀ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਰੇਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕੰਸਾ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਓਹੀ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਵਚਨ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ ਦਿਵਕੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਦਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮਾਊਂਟ ਮੇਰੂ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਉੱਥੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਦੁਖ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੋਨੇ ਲਈ ਅੱਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ; ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।" ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ—ਪਲ, ਖਸ਼ਣ, ਮਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ—ਅਤੇ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਇਕ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ, ਉਹੀ ਹੈ। ਆਦਿਤ, ਸਾਧਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਅੱਗ, ਪਿਤਰ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਤਰੀ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਵਿੱਚ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਣਮਾਪ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਦੈਤ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਸੱਪ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ—ਇਹ ਵੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਗ੍ਰਹ, ਤਾਰੇ, ਨਕਸ਼ਤਰ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਆਕਾਸ਼, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਮੈਂ ਖੁਦ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ—ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਰੂਪ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂ। ਹੁਣ, ਇਹ ਦੈਤ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਾਲਨੇਮੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕੰਸਾ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਹੈ। ਅਰਿਸ਼ਟ, ਧੇਨੁਕ, ਕੇਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਲੰਬਾ, ਨਰਕਾ, ਸੁੰਭਾ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਣਾ, ਜੋ ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਇਹ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਗਿਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਵਾਮੀ ਹਨ। ਇਸ ਵੱਡੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਦਬੀ ਹੋਈ, ਹੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਓ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੇਰੇ ਭਾਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਕਰਵਾਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਡੁੱਬ ਜਾਵਾਂ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੇ; ਮੈਂ, ਸ਼ਿਵ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹਾਂ।" ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਤਾ ਤੇ ਨਿਮਨਤਾ, ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਤੇ ਦਬੇ ਹੋਏ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ। ਚਲੋ, ਅਸੀਂ ਦੁੱਧੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜਾਈਏ; ਉੱਥੇ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਉਸਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੀਏ। ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਾਣੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ੁੱਧ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਰੂਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਥਾਪਦਾ ਹੈ। ਸੰਤ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੇ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, "ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨ ਹੋ, ਉੱਚ ਤੇ ਨੀਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੂਪਵਾਨ ਤੇ ਅਰੂਪ।" "ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਹੋ: ਸੁਕਸ਼ਮ ਅਤੇ ਸਥੂਲ, ਹੇ ਸਰਵ-ਜਾਣਣਹਾਰ; ਧੁਨੀ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਰਿਗਵੇਦ, ਯਜੁਰਵੇਦ, ਸਮਵੇਦ, ਅਤੇ ਅਥਰਵੇਦ ਹੋ; ਸਿੱਖਿਆ, ਯਜਨਾ, ਸ਼ਬਦ ਵਿਗਿਆਨ, ਛੰਦ, ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ।" "ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣ, ਅਤੇ ਵਿਆਕਰਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਮੀਮਾਂਸਾ, ਤਰਕ ਵਿਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ, ਹੇ ਅਤਿਤੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਆਤਮਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਆਦਿ-ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਅਵਰਨਨਯ, ਅਕਲਪਨਯ, ਬਿਨਾ ਰੱਖਾ; ਹੱਥ ਜਾਂ ਪੈਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੁੱਧ, ਸਦਾ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ।" "ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਕੰਨਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਬਿਨਾ ਅੱਖਾਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਪਰ ਅਰੂਪ ਹੋ; ਬਿਨਾ ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਦੌੜਦੇ ਹੋ ਤੇ ਫੜਦੇ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਭ ਗਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਕਸ਼ਮ ਹੋ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਹੋ; ਜਿਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਹੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੋ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ; ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜੋ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ, ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਕਸ਼ਮ, ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ।" "ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਹੈ ਜੋ ਹੋਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜਗਤ ਨੂੰ ਚਮਕ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਅਣਗਿਣਤ ਰੂਪ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਥਾਪਦੇ ਹੋ।" "ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਅੱਗ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਤੁਾਡਾ ਇੱਕ ਪਰਮ, ਉੱਚਤਮ ਸਥਾਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ—ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੱਚਾ ਰੂਪ, ਨਾ ਭੂਤ, ਨਾ ਭਵਿੱਖ।" "ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪਰਗਟ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਮੂਹਕ ਤੇ ਵਿਅਕਤਿਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ; ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਗਿਆਨ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਸੰਪੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦੀ ਰਖਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।