ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਐਸਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਝੂਠ ਹੀ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਚਾਈ ਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣੀ। ਬ੍ਰਹਮਸੂਤਰ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਣੀ। ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਧਾਤਾਂ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਾ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣੀ। ਸਿਰਫ਼ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਹੀ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋਈ। ਅਨਿਆਇਕ ਹੀ ਜੀਵਨ-ਉਪਾਰਜਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਿਆ। ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੀ ਜੀਵਨ-ਉਪਾਰਜਨ ਦੇ ਅਭਾਵ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ। ਡਰ-ਮੁਕਤ, ਨਿਰਭੈ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਈ। ਗਰੀਬੀ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣੀ। ਸਿਰਫ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਿੰਗਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋਈ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਈ। ਸਿਰਫ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋਈ। ਚੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਹੀ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਈ। ਦੂਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਈ। ਝੂਠੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਹਰ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਖਾਮੀਆਂ ਹੋਣ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਲਾਲਚੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿਆਤੀ ਤੋਂ ਲੋਕ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਸ਼ਹਿਦ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜਾਂ, ਫਲ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਫੁੱਲ ਬਣ ਗਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੀ ਛਾਲ, ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮੋਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਠੰਡ, ਹਵਾ, ਗਰਮੀ ਤੇ ਮੀਂਹ ਸਹਿਣ ਲੱਗੇ। ਕੋਈ ਵੀ 23 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਵੇਗਾ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੋਕ ਲਗਾਤਾਰ ਗਿਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਵੇਦ ਤੇ ਸ੍ਰੁਤੀ-ਆਧਾਰਤ ਕਰਤਵਿਆਂ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਕੇਵਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਬਚੇਗਾ, ਤਾਂ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ, ਸਵੈ-ਸੰਭੂਤ, ਬ੍ਰਹਮ-ਸਰੂਪ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੰਭਲ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਣੁਯਸ਼ਸ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਲੇਛ, ਚੋਰ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਠੀਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲਿਆਵੇਗਾ। ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗਣ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੇ। ਉਹ ਬੱਚੇ ਕ੍ਰਿਤ (ਸੋਨੇ) ਯੁਗ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਆਵੇਗਾ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ—ਪੁਰਾਣੇ, ਅੱਜ ਦੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਨੰਦਾ ਦੀ ਰਾਜਭਿਸ਼ੇਕ ਤੱਕ, ਇਹ ਸਮਾਂ 1050 ਸਾਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਦੋ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਭਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੋ ਨਕਸ਼ਤਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰੋ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਹ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ 100 ਸਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਫਿਰ ਕਲਿਯੁਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜੋ 1200 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਅੰਸ਼ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਲਿਯੁਗ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮਲ-ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ, ਕਲਿਯੁਗ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਨਿਤ੍ਯ ਵਿਸ਼ਣੂ-ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸਵਰਗ ਗਿਆ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ, ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਰਾਜਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਪੂਰਵਾਸਾਢਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਸਵਰਗ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਕਲਿਯੁਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਮਨੁੱਖੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਲਿਯੁਗ 3,60,000 ਸਾਲ ਚੱਲੇਗਾ। ਇਹ 705 ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਲ ਹਨ; ਜਦ ਇਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤਦ ਮੁੜ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਆਵੇਗਾ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਜਨਮੀ ਹਨ। ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾ ਅਤੇ ਹਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਅਤੇ ਸਮਾਨਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।