ਇਹ ਕਥਾ ਕਲਿ ਯੁਗ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ, ਪుషਪਮੀਤ੍ਰਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰਾਜੇ, ਪਤੁਮੀਤ੍ਰਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰਾਜੇ, ਅਤੇ ਆਂਧ੍ਰਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੱਤ ਰਾਜੇ ਹੋਣਗੇ। ਫਿਰ ਕੋਸਲਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਰਾਜੇ ਰਾਜ ਕਰਣਗੇ। ਨੈਸ਼ਧਾ ਲੋਕ ਉਹੀ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਹੜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸੀ। ਮਗਧ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਸਫਟਿਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਕੈਵਰਤਾ, ਬਟੂ, ਪੁਲਿੰਦਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਸਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦੇਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨਗਰ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਅਤੇ ਗਿਆ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਨਾਗ ਰਾਜ ਕਰਣਗੇ, ਜੋ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋਣਗੇ। ਕੋਸਲਾ, ਆਂਧ੍ਰਾ, ਪੁੰਡ੍ਰਾ, ਤਾਮ੍ਰਲਿਪਤਾ, ਸਮਾਤਤਾ ਅਤੇ ਨਗਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵਰੱਖਿਤਾ ਕਰੇਗਾ। ਕਲਿੰਗਾ, ਮਹੀਸ਼ਾ, ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਅਤੇ ਭੌ-ਮਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਗੁਹਾ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ। ਨੈਸ਼ਧਾ, ਨੈਮੀਸ਼ਾ, ਕਕਾਲਾ, ਕੋਸਕਾ ਅਤੇ ਕਾਂਚਨਾ ਦੇ ਲੋਕ ਮਣਿਧਨਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਥੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਤ੍ਰੈਰਾਜਯ ਅਤੇ ਉਸ਼ਿਕਾ ਦੇ ਲੋਕ ਕਨਕਹਵਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣਗੇ। ਸੌਰਾਸ਼ਟ੍ਰਾ, ਅਵੰਤੀ, ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ, ਅਭੀਰਾ, ਨਰਮਦਾ ਅਤੇ ਮਰੁਭੂਮੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਅਜਾਤ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਭੀਰਾ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਰਾਜ ਕਰਣਗੇ। ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਦਵੀ, ਉਰਵੀ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਅਜਾਤ, ਮਲੇਛ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਦੇ ਹਥੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਣਗੇ। ਇਹ ਰਾਜੇ ਦਿਆਲਤਾ ਘੱਟ, ਗੁੱਸਾ ਵਧ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਝੂਠ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਘੱਟ, ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਧ, ਜਲਦੀ ਉਤਸ਼ਾਠ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਘੱਟ ਗੁਣ ਅਤੇ ਲਾਲਚੀ ਹੋਣਗੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਲੋਕ ਵੀ ਮਿਲ-ਮਿਸ ਕੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣਗੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਓਟ ਲੈਣਗੇ, ਮਲੇਛਾਂ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਅਪਣਾਵਣਗੇ, ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਘਟਾਈ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੌਲਤ ਹੀ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤਾਕਤ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਆਪਸੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੀ ਵਿਆਹ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਔਰਤ ਹੋਣਾ ਹੀ ਭੋਗ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਝੂਠ ਹੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਉੱਚਾਈ ਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਬ੍ਰਹਮਾ-ਸੂਤਰ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਰਤਨ ਅਤੇ ਧਾਤਾਂ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੀ ਇਜ਼ਤ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਹਿਨਣਾ ਹੀ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਅਨਿਆਇ ਹੀ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਿਕਾ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੀ ਬੇ-ਰੋਜ਼ਗਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡੇ ਬੋਲ ਕਹਿਣਾ ਹੀ ਵਿਦਵਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਗਰੀਬੀ ਹੀ ਗੁਣ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਹੀ ਸਿੰਗਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਦਾਨ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਵਿਆਹ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣਾ ਹੀ ਯੋਗਤਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ; ਦੂਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਹੀ ਤੀਰਥ ਦਾ ਕਾਰਨ; ਝੂਠੀ ਸ਼ਕਲ ਬਣਾਉਣਾ ਹੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਔਗੁਣ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਲਚੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਲੋਕ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਸ਼ਹਦ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜਾਂ, ਫਲ, ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਲੋਕ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਲ, ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਕੱਪੜਾ ਪਹਿਨਣਗੇ, ਅਤੇ ਠੰਢ, ਹਵਾ, ਗਰਮੀ ਤੇ ਮੀਂਹ ਸਹਿਣਗੇ। ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ 23 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਿਰੰਤਰ ਘਟਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।