ਦੇਵਾਪੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਰਾਜ ਗ੍ਰਹਣ ਕੀਤਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਅਮਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ? ਮੇਰੀ ਕੀ ਗਲਤੀ ਹੈ?" ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਉਪਭੋਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਜਦ ਤੱਕ ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਰਾਜ ਉਸ ਦਾ ਹੈ।" ਜਦ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ "ਹੁਣ ਇਹ ਰਾਜ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ," ਤਾਂ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਸ਼ਮਰਾਵਿਨ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤਪस्वੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਵੇਦਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੋਲਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇਵਾਪੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਚੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੇਦਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮਾਰਗ ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਰਾਜ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕੇ। ਜਦ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਦੇਵਾਪੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੇਵਾਪੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਪਰ ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੇਦਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਤਰਕ ਨਾਲ, ਖੰਡਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਚਲੋ, ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੋਰ ਰੁਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਸੂਖਾ ਦੀ ਗਲਤੀ ਹੁਣ ਮੁਕ ਗਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਦਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਬੋਲ ਉਚਾਰਨ ਹੋਏ ਹਨ।" "ਜਦ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਪਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ," ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਇਸ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਕਰਣ ਲੱਗਾ। ਹੁਣ, ਭਾਵੇਂ ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਵੇਦਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਬੋਲ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਪਰਜਨਯ ਦੇਵ ਨੇ ਸਭ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਬਹਲਿਕਾ ਦੇ ਘਰ ਸੋਮਦੱਤ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਸੋਮਦੱਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਭੂਰੀ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਾਸ ਅਤੇ ਸ਼ਲਯ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਘਰ, ਅਮਰ ਨਦੀ ਜਹਨਵੀ ਤੋਂ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ, ਜਦ ਉਹ ਅਜੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਗੰਧਰਵ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਅੰਬਾ ਅਤੇ ਵਾਲਿਕਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਜਿਆਦਾ ਵਿਲਾਸ ਅਤੇ ਦੁਖ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਰੋਗੀ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨੇ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਪਾਂਡੂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਦਾਸੀ ਰਾਹੀਂ ਵਿਦੁਰ ਦਾ ਜਨਮ ਕਰਵਾਇਆ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਉੱਤੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ। ਪਾਂਡੂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਵਲੋਂ ਸੰਤਾਨ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਮਿਲੇ; ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ — ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇਹ ਪੰਜੋ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤੀਵਿੰਧਿਆ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਨਕੁਲ ਤੋਂ ਸ਼ਤਕਰਮਾ, ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਕਰਮਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਕਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਸਰਵਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ। ਯੌਧੇਯੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੋਂ ਦੇਵਕਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਇਆ। ਹਿਡਿੰਬਾ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਕਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਸਰਵਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ। ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਵਿਜਯੀ ਨੇ ਕੁਹੋਤ੍ਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਇਆ। ਨਕੁਲ ਨੇ ਰੇਨੁਮਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਾਮਿਤ੍ਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਲੂਪੀ, ਜੋ ਨਾਗਕਨ्या ਸੀ, ਤੋਂ ਇਰਾਵਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਪਰਸ਼ਿਤਾ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।